Seite
hic teſte Homero libro iliados ſexto: fuit Gauci regis ephyræ filius inclyto decore conſpicuꝰ& uirtutis ma xima. Sed adoleſcens Præto filio Abantis regno ephyra priuatus. In uictoris regia iuſſu regis degebat. Cu ius inclyta forma capta Sthenoboea Præti regis uxor:(quā Homerus ſolus Anteam uocat) Illum de libidi­ne requiſiuit: pro cuius mercede regnum coniugis promittebat. Quod cum illa impetrare ab eo non poſ­ſet: uerita ne regi eam ille criminaretur: præueniens Bellerophontem marito accuſauit: aſſerens eū ſibi uim inferre uoluiſſe. At rex cum Bellerophontem diligeret: nec de illo ſuppliciū ip̄e ſumere uellet: ad Heuriem lyciorum regem& Sthenoboea patrem illum tranſmiſit cum litteris indicantibus uoluiſſe eum filia pudi­ciciam auferre. Qui cum ſe de illo occulte uindicare uellet: diuerſis eum periculis: ut chimera:& aliis uariis bellis obiecit. E quibus ſemper uictor& triumphator euadens. ultimo aduerſum amazones eius regnum infeſtantes illuꝫ miſit. Quas ille ſuꝑatas in ſuos terminos redire coegit. Quamobrem Heuries tantam Bel­lerophontis uirtutem conſpiciens: nō ſolū ipſum miſeratus eſt: ſed Achymenē alteram filiā:& Sthenoboea ſororem cum parte regni illi uxorem dedit. Quod poſtqͣꝫ Sthenoboea cognouit ſeipſam interemit. Quæ omnia Iuuenalis tetigit in ea ſatyra: quæ incipit Omnibus in terris: cū ait: Sed caſto quid forma nocet: quid profuit īmo Hippolyto graue propoſitum: quid Bellerophonti Erubuit nempe ceu faſtidita repulſa. Nec Sthenoboea minuſqͣꝫ craſſa excanduit. Et ſe concuſſere ambæ. Similiter Horatius in odis: ut protū mulier perfida credulū falſis impulerit Criminibus nimis caſto bellerophonti. B erecyntus abſqꝫ aliqua aſpiratione&. y. græco ſecundū Seruiū in nonū ænei. ſcribit̉: mons eſt& oppidum phrygiæ iuxta ſangarim fluuiū. ubi magno cultu uenerabatur deorū mater: a quo frequenter berecynthia ipſa uocata fuit. Et ut ait Seruius annotauerunt antiqui differentiam inter hunc& montem deli per detra­ctionem aſpirationis ab ultima. B erecyntia cum. c. exili ſequente. y. græco:&. t. ſimiliter non aſpirato ſequente. i. latino in penultima ſcribit̉ cuius cauſam in præcedenti dictione uidimus: fuit deuꝫ mater ſic a monte phrygia cognominata. Ouidius li. faſtorū. iiii. Quod bene mutarit ſedem berecyntia dixit. de qua late uidebimꝰ in dictiōe Cybele. At Cyn­thia cū. th. aſpirato ſcribit̉: quia a monte deli ſic quoqꝫ cognominat̉: ut in ea dictione uidebimus. B ergomum cū. o. in penultima ſcribit̉: dictio eſt nec græca nec latina: ſed barbara: oppidū eſt in gallia ciſalpi ne a gallis ſenonibus militibus Brenni teſte Polycrato condita: quoꝝ lingua per id uocabulū mōtana urbs deſignat̉: unde bergomenſes ciues nuncupantur. Verū pergamū cum. p. in initio&. a. in penultima ſcriptū oppidum fuit nobiliſſimū in minori aſia regia Attali:& patria Galieni. Vnde pergameni& non pergamen ſes dicti ſunt ab hac ciuitate ob penuriam charta ab Attalo rege miſſa eſt membranarū copia: quæ ab oppi­do pergamenæ dicta ſunt. B erillus cum. i. latino& duplicato. l. ſcribitur: genus eſt lapidis coloris pallidi& tranſparentis. de quo pocu­la fieri apud nobiles romanos oſtendit Iuuenalis cum ait in ſatyra Si te propoſiti: Heliadum cruſtas:& inæ­quales berillos: uel ob cælaturam uel ob impoſitos lapides precioſos. Nam byrrho ut multi gemmas ad po cula tranſfert: ut idem poeta dixit. B eronice cum. i. latino&. c. exili ſcribit̉: fuit una Ptolomei Philadelphi mater: cui a Philemone p̄fecto regis teſte Plinio in ultimo naturalis hiſtoriæ topathiuꝫ importatū fuit: quod illi mire placuit. Ex quo facta dein­de fuit ſtatua Arſino Philadelphi uxori quattuor cubitorū:& ſacrata in delubro quod aureum cognomi­nabat̉. Altera fuit eius Philadelphi filia:& ſoror erat Ptolomei Euergētis: uxorqꝫ Antiochi filii Seleuci pri mi. Aliā ſcribit memorandā loſephus filiā Herodis alterius Herodis regis iudeoꝝ filii:& ſoror Agrippa ſi­militer iudeorū regis: quam Titus Veſpaſiani filius teſte Suetonio iucunde amauit. de qua Iuuenalis in ſa­tyra Credo pudiciciā tetigit cum ait: Grandia tolluntur cryſtallina maxima rurſus Myrrhina: deinde adamas notiſſimus:& beronices In digito factus precioſior. hunc dedit olim Barbarus inceſtæ. i. Ptolemeus Dionyſius Cleopatræ uxori ſuæ: qui deinde ad Agrippam iudeoꝝ regē de­uolutus: Beronica ſorori datus fuit. unde pergit poeta: Dedit hunc agrippa ſorori. Obſeruant ubi feſta mero pede ſabbata reges: Et uetus indulget ſenibus clementia porcis. At eius rei hiſtoriā omnē late explicuit Ioſephus de captiuita­Alia ponitur a Valerio de ultione. te iudaica libro B eſſi cū duplici. ſ. ſcribit̉: populi ſunt thracum teſte Solino dextero latere ſtrymonē incolentes uſqꝫ ad meſtū amnem: qui pangæi radices circumfluit. de quibus Ouidius libro. iiii. de triſtibus ait: Viuere qͣꝫ miſerum eſt inter beſſoſqꝫ getaſqꝫ Illum qui populi ſemper in ore fuit. Hos in quibuſdam græcis codicibus boſſos cum. o.& non cū. e. ſcriptos comperi. B eta cū. t. exili ſcribit̉: nomē eſt ſecundæ litteræ alphabeti græcoꝝ. unde Iuuenalis in ſatyra Plurima ſunt fu­ſcine ait: Hoc diſcunt omnes ante alpha& beta puella. Verū& ſi hæc littera apud græcos uoce ipſius. u. no ſtri dum conſanans eſt ꝓfertur: tamē cum apud nos tranſfert̉: ſemper fere in. b. noſtrū cōmutamus. Nōnūqͣꝫ