Seite
etiam& in. u. conſonans: ut βικόν uitia:& alia pauca. Quin& omnia nomina litteraruꝫ terminata in. a. cū t. præcedenti habent ip̄m. t. exile: hoc eſt ſine aſpiratione ſignificatum: ut beta ita theta iota zita. B ethys cum. e. abſqꝫ diphthongo&. th. aſpirato atqꝫ. y. græco ſcribitur: regio eſt hiſpania quæ a fluuio per illā decurrente nomen aſſumpſit: dicente Seneca in Medea: Nomenqꝫ terris qui dedit bethys ſuis. Heſperia pulſans maria languenti uado. Et fluuius ipſe a te: quod eſt ꝓfundū nomē aſſumpſit. in hoc flumine lanas pulchro colore tingi oſtendit Martialis cum dixit: Bethys oliuifera crimen redimite corona Aurea: qui nitidis uellera tingis aquis. Quod Iuuenalis etiam tetigit cum ait in ſatyra Natali coruine die: Præcipitare uolens etiam pulcherrima ueſtem Atqꝫ alias: quarum generoſi graminis ipſum Infecit natura pecus: ſed& egregius fons Viribus occultis:& bethycus adiuuat aer. B ethſaida cum. th. aſpirato ſequenti. ſ.&. i. latino ſcribitur: ciuitas fuit in ſyria. B etulus cum. t. exili& unico. l. ſcribit̉: hiſpania ē fluuiꝰ: cuiꝰ aqua ad ferri tēperamēta dicitur qͣꝫaptiſſima. B ianor cū. i. latino ſcribit̉: fuit teſte Homero li. xi. iliados unus ex troianis principibus ꝗ cū Oileo auriga ab Agamemnone in bello interemptus fuit. Alius fuit Tyberini regis tuſci:& Mantonis fatidica: quæ mantuā cōſtruxit. de quo Virgiliꝰ in Mœri: Nāqꝫ ſepulchrū incipit apparere bianoris. Et dicit̉ Bianor qͣſi hic. i. uio lentia: ἀρήρ uir: hic idem dictus fuerat prius Oenus: ut uidebimus in dictione Manto. B ias cum. i. latino ſcribit̉: fuit priennenſis philoſophus ex aſia patre Teutamo natus. hūc Satyrus ſeptē reliqꝫ ſapientibus prætulit. Idem teſte Laertio uir fuit totus regius:& ciuiū ſuoꝝ princeps: quos diu aduerſus pe­riculis tutatus eſt. Sed tandem capta ſemel patria: cū fugientibus cunctis onuſtis ſarcinulis precioſaꝝ rerum ſuaꝝ:& ip̄e interrogaret̉ cur ex bonis ſuis ſolus nihil ſecū ferret: reſpondit omnia bona mea mecum porto Poſt hæc uſqꝫ ad interitū ſuum defendendo amicos aduocauit. Et cum iam decrepitus pro clientulo aduo­caſſet: feſſuſqꝫ caput in nepotis filia gremium declinaſſet expirauit. B ybleſia prima cum. v. græco:& penultima cum. i. latino ſcribitur: urbs fuit in aſia. B ibliotheca cū. i. latino utrobiqꝫ:&. th. aſpirato ſcribit̉: atqꝫ. c. exili dici pōt a noſtris librorū repoſitariū ideſt ibi: quod eſt librorū: θάκη repoſitoriū. Et ut ſcribit Gellius libro noctiū atticaꝝ. vi. libros athenis di­ſciplinarum liberaliū publice ad legendū prebendos primus poſuiſſe dicit̉ Piſiſtratus tyrannus. Deinceps ſtudioſius accuratiuſqꝫ ip̄i athenienſes auxerunt. Sed omnem illā poſtea librorū copiā Xerxes athenaꝝ po­titus urbe ip̄a præter arcem incenſa abſtulit: aſportauitqꝫ in perſas. Hos porro libros uniuerſos multis poſt temporibus Seleucus rex: ꝗ Nicanor appellatus eſt: referendos athenas curauit. Ingens poſt numerus libro rū in ægypto a Ptolemæis regibus uel cōquiſitus uel cōfeſſus eſt. Ad milia ferme uolumina ſeptingenta: ſed ea omnia bello priore alexandrino dū diripitur ea ciuitas nō ſponte neqꝫ opera conſulta: ſed a militibꝰ for­te auxiliariis incenſa ſunt. Nec id prætereūdū uidetur: quod Pliniꝰ circa initiū. xxxv. libri naturalis hiſtoriæ nouitiū dixit inuentū. Siquidē non ea auro argentoue: aut certe ex ære in bibliothecis imagines dicata fue­runt illis.ſ. quoꝝ īmortales anima in locis ijſdem loquunt̉. Quin īmo etiā& quæ nō ſunt finguntur: ſicut in Homero euenit. Quo maius ut equidē arbitror: nullū eſt fœlicitatis ſpecimen: qͣꝫ ſemꝑ omnes ſcire& cupe­re qualis fuerit aliquis. Et ſubdit Aſini Pollionis romæ inuentum qui primus bibliothecam dicādo ingenia hominū rei publica fecit. An priores cœperint alexandria& pergami: ꝗ bibliothecas magno certamine in­ſtituere nō ſacile dixerim. Imaginū amore flagraſſe quoſdā teſtes ſunt:& Atticus Ciceronis edito de ea re in ſua ſenectute uolumine. Et. M. Varro benigniſſimo inuento inſerens in uoluminibus nō tantū ſeptingētoꝝ illuſtrium noīa: ſed& aliquoꝝ imagines nō paſſus interire figuras. B ibliopola cū. i. latino utrobiqꝫ ſcribit̉: dicit̉ a noſtris librariꝰ. Nā cōponit̉ ex Bi βλοσ: ꝗ eſt liber:& ϖω: uendo: cum ille ſit qui libros uenditat. Martialis in ultimo: Et faciet bibliopola triphon. Veꝝ ut ex antiquo rū dictis annotare ualuimus: liber duo ſignificat: ip̄m opus totum:& certā operis partem. unde ait Vlpianꝰ Sicui centū libri ſint ligati: centū uolumina ei dabimus: nō centum quæ quis ingenio ſuo metitꝰ ſit: quæ ad libri ſcripturā ſufficeret: utputa cū haberet Homeꝝ totū ī uno uolumīe nō qͣdragintaocto libros cōputam ſed hoc unū Homeri uolumen pro libro accipiendum eſt. Sic noſtro iudicio cōſueuere: Cicero: ſic Gellius: & alij fere omnes. Nōnulli uero putant melius dici totū opus codicē:& certam operis partem librum: ita ut Virgilius æneis nō liber ſit: ſed duodecim libri. georgica nō ſit item liber: ſed libri quattuor. bucolica unus liber dicatur: ſitqꝫ idem unū uolumen. Georgica quattuor uolumina: æneis. xii. Ouidius: Sūt mihi mutata ter quinqꝫ uolumina forma. Alii uero totum opus librum uocant:& operis partē uolumen: ut Plinius de li bris ſui auunculi loquens ait libros tres in ſex uolumina propter amplitudinē diuiſit. Volumē uero uel a uo lo dictū eſt: eo quod in libris uoluntas apparet: uel quod magis ſequerer a uoluo: eo quod uolui apud anti­quos cōſueuerit: ut duo Cæſaris anticatōnes. Simili modo hebrai legē ſuā uoluere:& græci miſſam hoc tꝑe