dandus terminus ad ſuā defenſionem facienduꝫ. niſi ſit deprehēſus in fragranti crīe ut. jͣ. d̓ re mi. l. iij.§. ſi ad di cm. nam cōtra notorium actus inſtantis que defenſio ca dere nō pōt. ideo tūc nō eſt danda dilatio. ad quid eniꝫ daretur ſuꝑ impoſſibili. ar. jͣ. d̓ ſtat. ho. l. aretuſa. ⁊ ſic pōt intelligi. jͣ. d̓ adul. l. in crimine. Ex p̄dictis apparet ꝗ nō ualet ſtatuiū ꝙ bānitus non admittatur ad aliquam defenſionem niſi ſtatutū reſpiciat cāꝫ ī qua eſt cōtumax nam ꝓpter cōtumaciā audiētia denegatur ut no. jͣ. qui. ex cau. ma. l. ſed ⁊ ſi per p̄torcm.§. ſed ſi duꝫ decreto ⁊ lꝫ oīa iudicia. ⁊ oēs ſententie ſint d̓ iure ciuili. ut no. īſti. de ob. in pͥn. ⁊ ideo ur̄ ꝙ aliquis ꝑ ſtatutū poſſit a limi ne iudicij repelli. ut eſt exp̄ſſum. jͣ. d̓ decre. ab or. fa. l. fi. dū dicit ⁊ a iudicio ꝓhibeatur. tn̄ iſtud dꝫ intelligi natu rali defenſione ſemper ſalua. Si quā autem defenſioneꝫ ciuilem ⁊ nō naturalem p̄tenderet puta nō ſolute collec te. ⁊ ideo pretendat ſceleris impunitatem. hoc bn̄ficium bn̄ pōt auferri per ſtatutuꝫ. ar. jͣ. ad. l. fal. l. bn̄ficio. I lud eſt bene no. ꝙ nūꝙͣ ex ſuo capite dꝫ cōdemnare il lum iudex qui hꝫ defenſiōem iure naturali uel ciuili ſeu muicipali iurc. qꝛ paria ſunt interficere īnocētem. uel no centem. quē punire nō dꝫ. puta qꝛ eſſet preſcriptū. jͣ. ad legem iul. repē. l. lege iulia.§. hodiec. ad quid enī eſſet fac tum ſtatutū ſi iudices nō ſeruarēt illud. nec enī cōſciētia dꝫ eos mouere. qꝛ nō ſunt in foro penitētiali ſed iudicia li. ⁊ iſti fori non ſunt eiuſdē ſpecici. differunt eniꝫ in ſpe cie ꝓpria. ſicut differt ſacerdos a magiſtratu. ut. s. l. i.§. huius ſtudij. Sꝫ hic queritur ſtatuto cauctur ꝙ cu. li bet liceat interficere exbānitum. mō queritur ſi exbani tus ſe defendēdo cum moderamine ꝑcuſſerit agreſſoreꝫ uel occiderit. an puniat̉ ⁊ uidet̉ ꝙ ſic ac ſi iudicem uel officialem offendiſſet. uel occidiſſet. certū eſt enim ꝙ de hoc puniretur ut hic no. in glo. ex quo eniꝫ ꝙ cuilibet eſt ꝑmiſſum loco iudicis ſuccedit. ut no. C. ꝙ me. cā. l. accu ſatiōis. ꝓpterea ſi licita eſt aggreſſura ergo defenſio eſt illicita ꝑ locum a ꝯͣrijs. Et ur̄ expreſſum. C. de his qui ad eccle. cōfu. l. ſi ſeruus. Itē non ſufficit tutella niſi ſit ī culpata. ut. C. unde ui. l. i. Sꝫ iſta eſt culpata ergo nō ex cuſat. In cōtrariū qꝛ defenſio ē de iure naturali. iteꝫ iſtud ſtatutum ē ꝯͣ ius cōe. C. d̓ male. ⁊ mathe. l. fi. ⁊ au ctoritate ſtatuti ius naturale tolli nō pōt. jͣ. d̓ uſufruc. ca re. l. i. Item iſtud ſtatutū ent ꝯͣ ius diuinū qꝛ inducit ho minem ad peccādū ut no. hoſti. ī. c. fi. d̓ cōſue. ⁊ maxime qn̄ talia ſtatuta fiūt ex leuiſſima cā puta qꝛ ciuis ē mal pagus. Abſurdum enī uidetur ꝙ nō poſſit ſe defendere ab iniuria. ut hic. Itē ius ciuile nō pōt cradicare ius na turale publicū lꝫ poſſit uellare. Rn̄detur ꝙ idem eſt in effectu uellare ⁊ tollere ꝙͣdiu durat iſtud uellam̄. ut .jͣ. e. l. manumiſſiones. Et iō pͥma opy. tenetur a multis. qꝛ nō eſt licitum offendere cū qui facit legis auctoritate cū ſit miniſten. l. hinc uidemus ꝙ fur qui ſe telo defen dit in maiorē indignationē. l. incidit. ꝙͣ ſi per ſe nō defen deretur. jͣ. ad. l. aquil. ſꝫ ⁊ ſi quēcūqꝫ ſed ibi defenſio ſua crat circa rem alienam. hic uero circa ꝓpriam ꝑſonam. ⁊ non eſt dubiū ꝙ aggreſſor peccat qꝛ facit pͥuato odio ⁊ non ꝓpter fauorē publice diſcipline. ſi ergo ipſe peccat ergo aduerſarius ſe defendēs nō peccat. per rōem huiꝰ .l. ſufficit tn̄ ſibi ꝙ defenſio ſua ſit licita d̓ iure naturali. qꝛ non pōt tolli ꝑ ſtatutum. Non ob. l. ſi ẜuus qꝛ ibi dn̄s facit pro executione iuris ſui. unde nō peccat. ⁊ iō non pōt offendi. qꝛ ẜuus non pōt p̄tendere ſe iniuriatuꝫ de iure gen̄ uel ciuili. qō illa eſt dubia. Tertio queri. tur an liceat defendere quemlibet d̓ ſanguine ſuo ⁊ dico ꝙ ſic. nam ſimul oōs de ſanguine patiuntur iniuriam. ut no. jͣ. d̓ iniur̄. l. lex cornelia in pͥn. C. de ep̄is ⁊ cle. rapto res ꝑ cy. ⁊. C. ſi qͣcūqꝫ p̄di. po. l. i. Quarto querit̉ an liceat defender̄ ſociū ī itinere ⁊ dico ꝙ ſic. qꝛ uerecūdia fit ſibi propter ſocietatem. ⁊ iō poteſt contumeliam ſu am propulſare. jͣ. de iniur̄. Iteꝫ apud labconē.§. tuctur. Quinto querit̉ an liceat defendere aīcū ſtricta ami cicia cōiunctum ⁊ dico ꝙ ſic. quia equiparat̉ illis ꝗ ſunt de ſuo ſanguine. C. de le. l. cum alienam. nā ueri amici ſant una aīa ī pluribus corporibus ẜꝫ ariſto. Sexto querit̉ ꝗd de leui amico uidet̉ cōtra. qꝛ glo. dicit affec tioneꝫ cōſiderari.i. debitū affectionis. nam ſi nō afficior ſibi ergo iniuriam non patior ꝑꝑ eum. unde non poſſuꝫ intromittere me rei ad me non ꝑtinenti. nec imbrigare me ī eo quod non tangit me. ut. l. culpa eſt de reg. iuris In cōtrarium qꝛ lꝫ amico cōuocare ad ꝓpulſandā uim pro rebus ergo ⁊ ꝓ ꝑſonis. l. iij.§. cū igit̉ de ui ⁊ ui ar. ẜꝫ Guil. in glo. Ia. bu. dicit ꝙ tanquam ipſe nō po teſt ſed tanquam alius pōt ⁊ iō ſi eos cōuocat in auxi lium pōt. alias non ẜm Ia. but. Tu tene opy. guil. nā agreſſor facit iniuriam et rei publice. ergo quilibꝫ de po pulo pōt ꝓpulſare ēt cōtradicente offenſo. ⁊ hac rōe ēt ſuum capitalē inimicū lꝫ ab alio defender̄ inſultante. ⁊ facit. l. ſed ⁊ partꝰ.§. i. Sed an ubi eſt licita ultio poſ ſunt cōuocari a priuata ꝑſona amici ulciſcentis ad ulciſ cendum uel pn̄t adeſſe ſin̄ cōuocatione. Io. dicit ꝙ nō qꝛ ꝑmiſſio ꝑſonalis non egredit̉ ꝑſonam. Ita no. in. l. cū fundum de ui ⁊ ui ar. Et iō ſi ſtatutum dicit quod lice at offenſo facere cōpetenteꝫ uindictā. illi qui ſunt in ſua ſocietate non pn̄t opponere manum ad uindictā. qꝛ ſta tutum ſignanter ſe reſtringit ad offenſum. ⁊ quia ſtatutū non reputat hoc eſſe maleficium. Et illi aſſociantes nō pn̄t dici aſſociaſſe malefactorem. cum non hēat naturā nec nomen maleficij. credo eos de aſſociatione ⁊ fauo re non teneri. qꝛ ſunt acceſſorij ad actum ꝑmiſſum ar. C. de adul. l. graccus. Et no. ꝙ iſtud ſtatutum quod liceat offenſo facere cōpetentem uindictam intelligit̉ de principaliter offenſo n̄ per mediam ꝑſonaꝫ. quia uerba ſunt intelligēda per prius ⁊ non per poſterius. l. qui li beris.§. hec uerba. de vul. ⁊ pu. Septimo querit̉ an liceat ſe defendere a iudice. Reſpondeo aut priuatus uiꝫ facit ⁊ licita eſt defēſio ēt armata manu qꝛ iurdcō ſibi non ſuffragat̉ cuꝫ redigat̉ ad inſtar priuati. aut in forma officij. ⁊ tunc aūt ſine cāc cognitione. ⁊ tunc aut infertur grauam̄ reale ⁊ poteſt reſiſti. ut. l. meminerint. C. unde ui. aut ꝑſonale. Et idem. tamen meliꝰ facit reꝰ qui appellat. C. de ap. l. ſi quis ꝓuocatus. aut facit cā cognita ⁊ tūc appellatō eſt neceſſaria oīo. ⁊ pōt poſtca ci armata manu reſiſti p̄ſertim ſi non poſſet reꝑari poſt facti executioneꝫ. ſatis eniꝫ eſt ꝙ appellatus eſt extra offm̄. C. de appel. l. additos ⁊ adde quod no. jͣ. de reg. iur̄. l. non uidetur.§. qui iuſſu. Octauo queritur poſ ſum titiuꝫ euadere ne occidatur. ⁊ euaderet ſi fugeret ī domo mea claudo oſtiuꝫ ut non imbrigem me. an puni or. glo. dicit ꝙ non in. l. culpa eſt de reg. iuris. In cō trarium facit ꝙ no. jͣ. c. l. iuſtitia.§. i. So. ſi nihil feci non punior. ſed ſi dolo clauſi oſtium punior ar. de dolo. l. cle ganter.§. ſi quedam. Sꝫ quid ſi clamore ſolo potui cū euadere ⁊ nolui Reſpondeo non punior regulariter. fal lit. jͣ. ad ſillcia. l. cum dn̄s. ⁊. jͣ. d̓ paraci. l. ſi ſciente. Sꝫ quid ſi ſcio ꝙ titius uult occidere ſcium. an teneor ſeio dicere ꝙ ſibi caueat n̄ nōinando a quo. Rn̄deo teneor d̓ honeſtate tamen ſi non facio non punior. qꝛ ſp̄cale eſt in .l. ſi ſciēte. ergo ī ꝯͣrium eſt ius cōe ẜm guil. Sꝫ pōe quidam accepit mihi caſtrum quoddā ⁊ ibi fecit incēdia ⁊ ſtuprare mulieres utꝝ poſſum me uindicar̄. ⁊ dico ꝙ ſic ꝓpter delictū ſtupri. nam ē ſpeciale ꝓpter uiolatam caſtitateꝫ. l. qm̄. ad. l. iul. de ui. ⁊ hoc uerū incōtinenti.i. jͣ. tp̓s. jͣ. ꝙ eſt licita recuꝑatio reꝝ quod relinquit̉ arbitrio iudicis ꝓ rei qualitate. lꝫ glo. reſtringat ſe ad triduum. ⁊ hec ſunt multum no. Quero quid differt ſubſtātia liter hec. l. a. l. i. C. unde ui. Reſpōdeo qꝛ hec. l. permittit ſimpliciter. ſed illa cum temꝑam̄to. hāc. l. multū interp̄tat̉
zum Hauptmenü