⁊ ē ſicut tiriacha huius. l. Sane enim hec ītelligitur.ſ. cū moderamine inculpate tutelle. Modo reſtat uidere de illo moderamine quid attēdatur. un̄ ſciendum eſt. qd̓ cognito īmoderamine ſtatim cognoſcitur moderamē. qꝛ contraria ꝯͣrijs cognoſcūtur. jͣ. e. manumiſſiones. īmode ramen aūt eſt ubicūqꝫ culpa eſt. Sciendum eſt tn̄ quod quis excedit modū defenſionis. aut lcuiſſima culpa. aut leui. aut lata. aut dolo. iſtis enim modis delinquitur. ut ī ti. ij. l. i. ⁊. ij. Si quidē exceditur modus ualde paꝝ impe tu cōcitati animi non ur̄ hoc peccatū qꝛ inſultatus nō po teſt bn̄ deliberare. nec habere ſtateram ī manu. facit qd̓ no. jͣ. de ſta. ho. l. imꝑator per guil. nā ſepe excedit occa ſio rōem. Sꝫ ſi parū tranſgreditur nō uituꝑatur. ar. jͣ. do edil. edic. l. cui dens. ⁊. jͣ. de cōdi. ⁊ demō. l. ꝙuis. item̄ ſi excedatur modus ꝑ leueꝫ culpā nō uidetur leuis culpa criminaliter punienda ut no. cy. ī. l. ſi quis nō dicaꝫ rapo re. C. de ep̄i. ⁊ cle. cū in atrociſſimis ⁊ atrocibus delictꝭ dolus requirat̉. ut no. jͣ. ti. ij. ꝑ odofr. ⁊. jͣ. de uer. ſigni. l. magna negligētia ī glo. ordinaria. Cognoſcūtur aūt atro cia ex qualitate pene d̓ pub. iudi. l. ij. namº unu cōmenſu ratorū declarat reliquū ut. jͣ. d̓ re. du. l. i. ⁊ no. jͣ. de ſuꝑfi. l. i.§. i. ⁊ ī. l. tranſigere ꝑ cy. ſed qn̄ exceditur modus ma lo dolo punitur exceſſus. mitiori tam̄ pena ꝙͣ ſi nō eſſet data occaſio delinquēdi ⁊ qꝛ exceditur lata culpa adhuc magis mitiori pena arbitrio iudicantis. ut. jͣ. ad. l. pōp. d̓ paraci. l. diuus. ⁊. jͣ. d̓ adul. l. ſi adulteriū cuꝫ inceſtu.§. im peratores. v̓. ⁊ magis. Modo iſte uir bonꝰ ex multis ꝑ pendet d̓ rei uen. ī fundo nā de factis hoīum non datur regula ꝓpter nimiā factoꝝ multiplicitatem. ⁊ regula dꝫ eſſe iuris n̄ facti. jͣ. d̓ teſti. l. iij.§. tu magis. jͣ. d̓ uſuris mo ra. Attendit ergo iudex ī pͥmis an inſultatus potuerit ſo honeſte defendere. ꝙͣ aduerſariū uulnerando uel occidē do. nā ſi hoc d̓ facili ⁊ nō ſubijciendo ſe periculo potuit facere punit̉ ſi aliquid fecit. nec pōt excuſari. ꝙ non po tuit deliberare. qꝛ illud ē ueꝝ aliqn̄. ſꝫ non ſemper. na ue tus ꝓuerbium ē gladiatorem ī arena accipere conſilium non tn̄ dico ꝙ inſultatus tencatur fugere niſi alias ſit ſo litus fugere. uel ſit uilis perſona ⁊ pōt hoc facere ſecur̄. alij dn̄t ꝙ nemo tenet̉ fugere. qꝛ fugans cū facit illicite ergo ille nō fugiendo facit licite quod ē uerius. itē atten det iudex qualitatē perſonaꝝ qꝛ ſepe pugnus plus ē ꝗͣ gladius ꝓpter fortitudinem animi. Ite qualitateꝫ inſtru mentoꝝ ceteris alijs paribus uel paꝝ diſparibus. nam ſi percutio aliquem cū haſta lancie nō dꝫ percutere me cū pancta ferri. qꝛ ex qualitate inſtrumēti affectus oſtēdit̉ animi ⁊ defectus p̄ericuli. ut. jͣ. d̓ ſica. l. i.§. ſed ſi claua. ⁊ extra d̓ homi. c. ſignificaſti in fi. Et no. ꝙ ille qui ꝑcu tit p̄ſumitur hr̄e animum reꝑcutiendi. unde in fragranti actu pōt offendi. qꝛ preſumitur factū ad defenſaꝫ cū ſuf ficiat terror armoꝝ. ut no. in. l. i. C. un̄ ui. ⁊. jͣ. ad. l. aquil. ſi ex plagis.§. tabernarius. d̓ reſtitu. ſpol. olim ꝑ Inno. Iteꝫ no. ꝙ ſi duo inimici ſe uidētes. ueniūt unus uerſus alterū. ⁊ alter uerſus alteꝝ. ꝙ ncuter punitur d̓ inſultu ut no. jͣ. ſi qua pa. fe. di. l. i.§. cum arictes. Dico ꝙ neuter punitur ſub noīe delicti inſultus. ſꝫ ſi interuenerūt cedes ⁊ uulnera de iſtis uterqꝫ punitur ut. jͣ. ad. l. aquil. quēad modum.§. ſi nauis altera. uel dic uerius ꝙ ad intereſſe partis nullus punit̉. ſꝫ criminaliter qꝛ uterqꝫ delinquit ꝯͣ rem pu. uterqꝫ punit̉ et de inſultū. qꝛ reſpectu rei publi ce nō cōpenſatur dolus cū dolo. Sꝫ pone ſtatutuꝫ di cit ꝙ d̓ maleficio poſſit fieri pax. nūquid ante maleficiuꝫ cōmiſſum una pars pōt dare alteri licentiā offendēdi dic ꝙ non. ut. jͣ. d̓ pac. l. ſi unus.§. illud nulla. Sꝫ nūquid pōt ꝓmittere ſoluere cōdemnationē pro offendente dic ꝙ non. ut. jͣ. de fideiuſ. l. ſi a reo.§. fi. Ipſi aūt rei publico bene pōt ꝓmitter̄ ſolucr̄ penam alterius ut no. jͣ. de de cre. ab or. fa. in rubrica unde ualeret ſi ꝓmitteretur nota rio recipienti ꝓ fiſco. cū ex hoc non relinqueretur delin quēs abſolutus. uno tam̄ ſoluēte liberatur uterqꝫ. ar. no. ꝑ dy. jͣ. d̓ uer. ob. l. cū filius ī pͥn. nam ille ꝓmiſſor loco fi deiuſſoris bētur ⁊ illa ſunt bene notanda. Ab origine rō Anumiſſiones nalis crcatui oēs homines liberi naſcebantur. qꝛ ī natura pa ri deus nō fecit unū ſcruū alterius. ſꝫ pariter omnibus libeꝝ cōceſſit arbitriū Poſtea ꝑꝑ nomina poſ ſeſſiua. meū ⁊ tuum bella orta ſunt. Ex ꝗbus bellis pro ceſſerunt ẜuitutes. poſtea merita ſcruoꝝ prouocauerunt dn̄os ad cōferēdum ẜuis bn̄ficium libertatis ⁊ hec dr̄ manumiſſio. ⁊ ꝑꝑ iſtam creſcētis nature uarietatē poſita ſunt hominibus tria nomina ſignificantia tres ſtatus. di uerſos tamē in effectu ut hic. ⁊ in autͣ. qui. mo. natura. effi. ſui.§. dicimus uer. nam ſi quidē. ab effectibus enī re rū naſcuntur noīa rerum qꝛ cōmodius eſt ſingulas cās ſingulis appellationibus diſtinguere ꝙͣ confuſis equi uocare nominibus. ⁊ in applicatione uerborum ad naturam factorum oēs antiqui laborauerunt cum mul ta eſſent olim negocia ⁊ pauca uocabula ut. jͣ. d̓ p̄ſcrip. uerbo. l. i. ⁊ inſti. qui. mo. te. infrin.§. alio. Nlo. ꝙ ma numiſſio eſt de iure gen̄. ⁊ eſt datio libertatis. Oppo nit̉ ius gentium circa manumiſſiones non diſponit de nouo. ſed diſpoſitum ex origine generali nature huma e cuſtodit ⁊ cōfirmat. nam generalis ordinatio eſt ꝙ naſcant̉ ōnes liberi. ergo per manumiſſionem ſuc for me reqͥdit̉ nō noua forma exquiritur. jͣ. de poſtu. l. i. ⁊. l. filio ⁊. jͣ. de pac. l. ſi unus.§. pacius. v̓. ſꝫ ꝙ ī ſp̄e dotis. So. dic generaliter hoc eſtuerum. alij non intelligē tes exponuntᵇ ꝙ ius non diſponit.ſ. compulſiue. ſꝫ confir matiue ſic. Sō opponitur ⁊ uidet̉ ꝙ manumiſſio nō ſit datio libertatis ſꝫ detectio. naꝫ naturalis libertas uellata ꝓpter ſeruitium reparatur beneficio manumiſſionis. eſt cī libertas a deo de iur̄ naturali. quod īeſt de neceſſita te. ⁊ ſeruitus eſt accidens non natura. ⁊ ideo accidente contrario ſublato de medio ipſa natura clluceſcit. ⁊ ſic expulſio nubium non facit ſcrenum. ſꝫ detegit ⁊ expul ſio ſpice non facit granum. ſed excutit. l. a deo de acqui. re. do. ⁊ ſecundum hoc ideꝫ deberemus dicere ī ſpurio ꝙ nullus ſit a deo ſpurius quin ei inſit legitimitas natu ralis ⁊ cum legitimatur eſt legitimus. n̄ factus ſed natꝰ. i. non de nouo factus. ſed detectus ⁊ ſic imperator legi timando remouet nubiculam que dicebat̉ ſpurictas. er go illa legitimatio ualet ubiqꝫ locoꝝ. qꝛ quod naturale eſt ſuas radices extendit ubiqꝫ. jͣ. e. l. omnes populi in fi. ⁊ ar. jͣ. de inoffi. te. poſtumus.§. ſi quis. Sed glo. dicit ꝙ manumiſſio eſt uera datio noue libertatis ⁊ ꝙ primum ius gen̄ eſt correctum funditus per ẜꝫ iꝰ gen. ar. jͣ. ti. ij. ſed ⁊ poſteriores. adeo ꝙ uetus. l. allegari nō pōt. C. de la. li. tol. l. i. in prin. ⁊ idem ergo dicimus in le gitimatione. unde legitimatus non eſt legitime natus ex tra de elec. īnotuit id quod apparet ex dr̄ia nominis ⁊ effectus. ut. C. de iur̄ ami. aur. l. ij. Sed pro p̄cedēti opy. facit in ſcruo qꝛ dn̄s naturaliter obligatus ei īſpec ta naturali libertate. ergo naturalis ſtatus non eſt in to tum apertus. ⁊ ꝓ hoc. jͣ. de accu. l. ab accuſatione.§. om nibus. ibi dum dicit natura cōis eſt. Item qꝛ libortas arbitrij eſt de iure diuino. Item qꝛ illegitimatō facit ꝙ ſit detectio qꝛ lex dicit ꝙ ē cōfirmatio ergo aliquid pro cedit in habitu quod cōfirmatur in actu. quod enim nō eſt non pōt cōfirmari. jͣ. de ritu nup. qua in prouincia.§. diuus. de liber. le. aurelius.§. teſtamento. Iſta duo ar. ſimul miſcui qꝛ tex. miſcet in dicta aut̉. ⁊ eſt ſimile quod pͥuatio n̄ cradicat in totū habitū pͥmitiuū ut no. jͣ. d̓ auc. tu. ⁊ ſi pluribus ⁊. l. ſi quis ſub cōditione de te. tu. ſꝫ di cit ꝙ ſtatus manumiſſi ⁊ legitimati eſt mixtus ſtatꝰ ex natura ⁊ accidēte. non aūt eſt purus ſtatus naturalis ut jͣ. de excu. tu. cum ex or̄one. ⁊. l. ſi ingenuus. ⁊. jͣ. ſi inge.
zum Hauptmenü