pliorem d̓ auro ⁊ ar. le. pedicul.§. labeo. So. hic genus ſtat ꝓ ſpe.ſ. pro ꝑmutatione. ⁊ ſic nihil ē ſuperfluuꝫ ſecū dum glo. uel dic ꝙ nom̄ generis iō appoſuit propter ex ceptionē quaꝫ. jͣ. ſubijcit. naꝫ exceptio dꝫ eſſe d̓ predica mentis ſui generis. l. nā ꝙ liquide.§. cui penꝰ d̓ penu. le. Septimo opponitur ⁊ ur̄ ꝙ cōtractus nō ſit iuriſſꝫ facti. ut. l. cuꝫ filio.§. fi. d̓ cura. furi. So. talem moduꝫ con trahendi inuenit lex gen̄ ſꝫ executio ip̄ius modi.i. ipſꝫ ꝯͣhere eſt facti. Cōſidera ergo tria. pͥmo legem p̄ceden tem contractū ordinantē. ſecūdo cōtrahentiuꝫ uoluntatē cōtractum abſoluentē. tertio obōneꝫ. uel acquiſitionē īde ꝓcedentē. Del dic ꝙ cōtractus pōt cōſiderari ī abſtrac to ꝓut hēt ſua eſſentialia a lege. Item pōt conſiderari ī concreto.i. ꝓut applicat̉ ꝑ facti cām titio uel ſeyo. pͥmo modo eſt ius. ſecūdo ē factum. uel dic ꝙ aliud eſt dicere ꝙ cōtractus ē d̓ iur̄ uel ex iur̄ ītroductiōe. aliud ē dice re ꝙ ſit ius. nam dictio ex ſignificat quādoqꝫ cauſaꝫ ma terialem. ut. l. i.§. ex incēdio. jͣ. d̓ īce. ru. na. ⁊ qꝛ cauſa ma terialis ē cauſa eſſeudi. iō dicimus ꝙ tunc ſignificat cām īmediataꝫ Iteꝫ ſignificat cām formaleꝫ. ut cū dico ille de linquit ex aīo. d̓ mino. auxiliū.§. ī delictis ⁊ ſimiliter illa eſt īmediata cā qꝛ iſta eſt cauſa ſui eē. Interdū no. cām finalem. ut cū dico. mors ſecuta ē ex uulncribꝰ. qꝛ cōpu latū ad unū finem ſp̄e ⁊ numero unū eſt delictū ut ibi pꝫ Interdū denotat cāꝫ efficiēteꝫ ſiue diſponēteꝫ. ut fiat ut hic. Et facit ad ſtatutū quo cauet̉ ꝙ cōdemnato ex homicidio nō proſit pax. nūquid ꝓderit cōdenato d̓ mā dato ad homicidiū cōmittendū. ⁊ ur̄ ꝙ ſic qꝛ denocat cāꝫ īmediataꝫ nō remotā. Iteꝫ dictio de quādoqꝫ ſignificat cauſaꝫ materialcꝫ. ut ille cultellꝰ eſt d̓ ferro ⁊ ille fundꝰ ē de bonis titij.i. d̓ iſto toto integrali. uel qī quod bona uo camus. Iſta ē quedam ꝑs integralis uel ſubiectiua. non curo. qn̄ꝫ ſignificat originē. ut ego Bal. d̓ peruſio ſum. de excu. tu. ſed ⁊ reprobari. ī glo. in uerbo cōmanēus. qn̄ꝫ ſi gnificat ordinē. ut cū dicimus d̓ ſcruo fit liber.i. poſt ſer uitutem erit libertas. ut. sͣ. l. ꝓx. Iteꝫ cū dicimus d̓ mane fit meridies.i. poſt mane ⁊ facit ſimiliter ad ſtatutū qud̓ dicit ꝙ oībus proſit pax p̄terꝙͣ ꝯdemnatis d̓ homicidio ꝙ ſi aliquis ē condēnatus d̓ mandato ꝓſit ei. qꝛ dictio d̓ ſignificat cām propinquam ⁊ īmediatā. ut. l. i.§. nūc uidea mus d̓ cōiungē. cum eman. li. ⁊ ſi dicat̉ eadem rō eſt in mandantē. Rn̄deo iſtud ſtatutū eſt totū ſinc rōe. qꝛ non hꝫ uiuaꝫ rōnem ⁊ iō debemus ſequi dūtaxat v̓ba. jͣ. d̓ le gi. nō omniū ſol. ma. l. ſi uero.§. d̓ uiro ⁊. l. ꝓſpexit qui ⁊ a quibus. ⁊. jͣ. ad legē pōp. d̓ pari. l. ij. Sic uolo ſic iubeo ē ꝓ rōe uolūtas. jͣ. de poſtu. l. i.§. puericiam. Octauo op. dr̄ hic ꝙ obōes ſunt d̓ iure gen̄ paucis exceptis. ꝯͣ. oīs obo aut eſt naturalis aūt eſt ciuilis. ut in. l. iur̄ gen̄. §. pac. ne peteret. jͣ. de pact. ⁊ in. l. iul. uerum debitorem jͣ. de cōdi. inde. ſꝫ oīs obō naturalis eſt de iur̄ gen̄. ⁊ re gula illa nunꝙͣ fallit. ut. jͣ. de reg. iur̄. l. cum ampliꝰ.§. his natura. ⁊ oīs ciuil̓. eſt de iure ciuili. ⁊ illa regula nunqͣ fallit. ergo male dicit. So. non oīs naturalis eſt de iure gen̄. qꝛ non illa que orit̉ ex ſtipulatione uel contractu emphiteotico uel feudatali. ut hic. aliquis dicet natura lis obō oritur ex cōſenſu. ſed cōſenſus eſt de iur̄ gen̄. ut. jͣ. de pac. l. i. ergo oīs naturalis eſt de iure gen̄. So. aut cōſidero cōſenſum ⁊ noīna generis. ⁊ tunc eſt de iur̄ gen̄. aut ſub noīe ſpecifico. ut cōſenſus ſtipulantium uel infeudantium. tunc eſt de iure ciuili. Modo ita eſt ꝙ unumꝙͣqꝫ magis eſt denominādū a ſuo eſſe ſpecifico quam a generali ⁊ indiffinita materia. ut. jͣ. de pac. l. iur̄ gen̄. in prin. ⁊ ideo iſtam ſpecificam obōcꝫ licet ſit natu ralis. de iure ciuili eſſe dicemus. ⁊ qꝛ ius gētium non co gnouit cām non cognouit effectum. l. i. sͣ. c. Alij dicunt ꝙ ex cōtractibus n̄ orit̉ niſi una obō ⁊ illa noīa naturalis ⁊ ciuilis ſunt noīna non diſtinguentia ſbāꝫ ſꝫ offin ſicut aīa hōis eſt una ⁊ hēc multa officia. ⁊ multa miſteria. nā aīa uidet audit ⁊ intelligit. diſputat ⁊ recordatur. ⁊ tam̄ non ſunt plures anime in uno homine. ſꝫ una anima tot habens officia. ⁊ unus eſt prīceps. licet iurdcōes habo at infinitas. ⁊ in eodem prato bos querit herbam. cāis leporem ⁊ ciconia lacertam. Sꝫ cōtraria opy. uerior eſt ꝙ ſunt duc obōes. tamen qꝛ copulantur ad unum fineꝫ diffiniuntur ī ſingulari numero.i. ſub noīe unius. ut īſti. de ob. ī prin. ⁊ eſt expreſſum ꝙ ſint duc. jͣ. de cōdi. inde bi. l. ſi fideiuſſor. hoc appꝫ. qꝛ operatio dat nobis intelli gere formam. ſed diuerſe ſunt oꝑationes. ergo ⁊ ſubſtan tie. ⁊ uideo ꝙ parit̓ naturalis. ⁊ remāet ciuilis. ergo ſunt diuerſe. nam ca que ſunt diuerſa ī corruptiōe ſunt diucr ſa in generatione ⁊ ſubſtātia. ſicut natura manifeſtuꝫ eſt. ciuilis ergo oblō nō eſt robur additum naturali. qꝛ tunc ſi ceſſaret ſubiectuꝫ ceſſaret addituꝫ. nam nō poteſt ſtare per ſe id qd̓ in altero fundatur. jͣ. de uſufru. l. ij. Eſt crgo ciuilis obo ciuile p̄ceptum. ſeu obo redacta in preceptis iuris ciuilis auctoritate. naturalis obō eſt in puris natu ralibus cōſiſtēs diſpoſitio. Et no. ꝙ huic naturali ad iungit̉ iuris ciuilis auctoritas tribus modis.ſ. cōpulſiue. ⁊ tunc ꝑtinet ad duplicem uigorem iudicij.ſ. agere. ⁊ cx cipere. Item ꝑmiſſiue ⁊ tūc pertinet ad unum uigorem iudicij. qꝛ permittitur exciꝑe. Itē ſuaſiue ut in obliga. an tidore. ⁊ tūc non datur actō nec paritur exceptio. Conſi dera tn̄ d̓ obligatione antidore qꝛ aut ē redacta ī p̄cep tis ſpͥealibus. ⁊ tunc nō datur repetitio ſoluti d̓ condict. indebi. l. ſi nō ſortem.§. libertus. aut ſtat in ſuis finibus. tunc aut ē ſolutū animo remunerandi ⁊ ceſſat repetitio. de fideiuſ. l. ſi teſtō.§. i. aut reſpectu alterius cāe. ⁊ nō ceſ ſat repetitio. ut hic in glo. ſecundum ia. but. Nunc uo nio ad qōnes ⁊ pͥmo quero an ex ſnīa tranſferat̉ dn̄iuꝫ ⁊ ur̄ ꝙ ſic. ut hic ī glo. ⁊. l. ſunt ⁊ alic d̓ publicia. de acꝗ. poſ. pop.§. ſi iuſſu cōiuncta. l. clauibus d̓ ꝯͣhen. emp. ⁊ d̓ ſtatu liber. l. ſtatu liber a ceteris.§. quintus. ⁊. l. ſed ⁊ ſi poſſeſſori d̓ iure iurā. In cōtrariū ur̄ de reg. iur̄. l. id qd̓ noſtrū. d̓ excep. rei iudi. l. exceptio. So. triplex ē ſnīa quedam dn̄ij adiudicatiua. ⁊ tūc tranſfertur dn̄ium ſi in patiente.i. uicto. erat dominiū. alias tranſfert̉ preſcriben di condictio qꝛ ſnīa habetur ꝓ titulo ⁊ hic ī rebus mun danis ſecus ī ſpiritualibꝰ. que nō poſſunt ī titulum pre ſcribi. ut ī. c. i. de reg. iur̄ li. vj. ⁊ īſtituta d̓ offō. iudi.§. fi. ⁊. l. ediū d̓ pecul. quedā eſt ſnīa declaratiua. tunc aut ex ea poſſeſſio tradit ⁊ acquiritur dn̄ium ēt iniuſto uictori uictus eniꝫ nihil pōt amodo dicere. cui clauſum ē os. ar. l. qui habebat. d̓ ma. te. aut ex ea poſſeſſio retinet̉ ⁊ tūc aut ē talis ſnīa que facit ius ⁊ idem ut. d.§. quintus. aut nō facit ius. ⁊ tūc non tranſfertur dominiū. ut. d. l. excet tio. C. d̓ tranſac. l. ſi ꝓ fundo. ⁊ qd̓ no. in. l. ſiue apud. eti. Sed qūo cognoſcam an ſuīa faciat ius. reſpondeo ſi continet ius quo ad omnes. tunc facit ius. alias non ut. l. īgenuū d̓ ſta. ho. nec mireris. nā īterdū ꝯͣctꝰ rōe du bij ſtatꝰ ꝟitatis facit iꝰ qͦ ad oēs ut. jͣ. d̓ trāſac. l. ꝯtrovſia. ⁊ lꝫ auctoritas iudi. uel cōtrahentium nō poſſit ordinar̄ alios. tamen legis auctoritas hoc facit. ⁊ ideo dictat ius ſ. generale. quedam ſententia eſt ſimpliciter abſolutoria. ⁊ illa non parit dominium poſſeſſori. C. de rei uen̄. l. fi. ⁊ facit ad predicta de dam. infec. l. ſi finita.§. ſi de uecti galibus. de adul. ſi poſtulauerit.§. iubet. pro ſo. cum duo bus.§. idem reſpondit. Et no. ꝙ per ſententiam tranſ latiuam legis ⁊ cōſuctudinis. dominium abſqꝫ poſſeſſio ne tranſfertur. in autͣ. de inceſt. nup. in prin. de plublic. l. commiſſa. ⁊ ar. extra de cōſue. c. ex parte. Item reten. a poſſeſſio idem oꝑat̉ quod traditio. jͣ. de rei uen. l. quedā mulier. ueꝝ eſt ſi cauſa ſuꝑueniens ſit ordinata ad tranſ lationem dn̄ij. ſecus ſi ad merā exceptionem. Et no. ꝙ oīs actus ordinatur ẜm exigentiam ſuam. ⁊ ideo de claratio ordinatur ad perpctuum effectuꝫ declaratiuum ⁊ abſolutio ad ꝑpetuā exceptioneꝫ. ⁊ hec ſunt notanda. B ij
zum Hauptmenü