So. querit̉ nunquid ſententia lata ſuꝑ libello incpto ſit de iure nulla. ⁊ glo. inſti. de obli. ī prin. dicit ꝙ ubi eſt inepta actio ſententia ipſo iur̄ non uꝫ. ac ſi eſſet lata a iu dice incōpetenti. facit extra d̓ cmp. ⁊ uē. c. cum dilecti. tn̄ dicendum ē ꝙ etiam actus nullꝰ eſt de iur̄ ciuili. qꝛ deſ cendit a iur̄dcōe ⁊ eam ꝑpetuat. ut ī. c. l. pen. Tertio queritur an ex ſnīa oriatur obligatio naturalis. ⁊ dic ꝙ aut ſententia fundat̉ ſuꝑ bono ⁊ equo ⁊ tunc oritur obo naturalis. qꝛ ī cā repreſentatur ius gētiū. qd̓ eſt ſemper bonuꝫ ⁊ equum. aut fundatur ſuper opinione ſeu p̄ſum ptione boni ⁊ equi. tn̄ ueritas eſt ī cōtrariū. tūc non ori tur obligatio naturalis. aut ē dubiū ⁊ in dubio p̄ſumitur ſnīa uera. jͣ. d̓ proba. l. ab ea parte. jͣ. d̓ euic. l. herēnius.§. gaia. niſi mediū ſuꝑ quo fundat̉ ſit medium fingēs ueꝝ ut cirographū. qꝛ tūc tm̄ preſumitur ꝓ ſnīa ꝙͣtum ex ra dice. ⁊ tm̄ cā ipſius ſnīe infertur ⁊ non plus. Quarto quero an ex ſnīa iudicis obligctur ī foro ꝯſcientie ⁊ dic ꝙ non. niſi ꝙͣntum lex diuina diſponit. Item nec a foro pn̄iali liberatur ꝗs ꝑ ſnīam fori iudicialis. facit qud̓ no. xij. q. ij. c. fraternitas. Quīto querit̉ an ex ſnīa confiſ catiōis bonorū oriatur aliqua oblō ⁊ dico ꝙ nō ut. jͣ. de capi. di. l. tutcllas.§. ſi libertate. Sexto querit̉ an ex ſnīa mortis oriatur aliqͣ oblō ⁊ dico ꝙ non. qꝛ ſubiectuꝫ in quo cadere deberet obligatio reddit inhabile ⁊ n̄ ca pax. qꝛ oblō ſemper expectat poſt ſe ſnīam ſꝫ illa condē natio nō expectat aliud niſi facti ccleritatē. ut. C. d̓ pēis .l. cum reis. Et no. ꝙ ſnīa dꝫ eſſe in patiēte diſpoſito ut .jͣ. d̓ accu. l. hos accuſare.§. oībꝰ. Septimo queritur an ex delicto oriatur oblō de iur̄ gentium.ſ. oblō natura lis. glo. dicit ꝙ nō. inſti. c.§. ius gentium. qꝛ delinquēs nō conſentit. In cōtrariū qꝛ ſeruus obligatur ex delicto. nō ciuiliter ergo naturalr̄. jͣ. de infa. l. ſcruus. Iteꝫ qꝛ qui de linquit cōſentit penc. jͣ. de poſtu. l. i.§. beſtias ⁊ in autͣ. d̓ nō alie.§. qꝛ uero leonis. So. aut cōmittit delictū iur̄gen̄ ꝓhibitum aut de iur̄ ciuili inuētum. pͥmo caſu aut loqui mur ꝙͣtum ad penam que cū reſpondeat delicto de ge nerali rōc. ut de pēa ſatiſfactiōis. ⁊ obligatur delinquēs naturalr̄. aut de alia pena ⁊ tūc obligatur tm̄ ciuiliter. ẜo caſu nō oritur naturalis oblō ſꝫ ciuilis dn̄. p̄ſertim ſi de linquit ꝑ ignorātiam. qꝛ qui errat non conſentit ⁊ qꝛ nō pōt dici ius naturale quod ꝑ accidens populus ſibi ad inuenit. ut ſi quis portauerit perlas puniatur in. x. iſta eī pena iure gen̄ non debetur. Octauo querit̉ an actio nes ſint d̓ iure gen̄. ⁊ dic aut egrediūtur de potētia ma terie iur̄ gen̄. ut ex ꝯͣctibus iur̄ gentiū ⁊ ſunt de iur̄ ge tium caliter nō formaliter nec interpretatiue qꝛ modus ꝓponendi eas eſt de iur̄ ciuili. de act̄. ⁊ ob. l. naturales .jͣ. ti. i. l. ij. aut habent materiam ⁊ formam a iur̄ ciuili ui tutelle ⁊ ſtipulationes ⁊ tunc ſunt preciſe de iur̄ ciuili qꝛ cum omne cātum ſit poſterius ſuo efficiente. neceſſe eſt ut ſi cauſa habet formam a iure ciuili uel materiam ⁊ formam in totum. cauſatum dicatur eſſe de iure ci uili. ut. sͣ. c. manumiſſiones. ⁊ no. infra. e. l. ius ciuile. Nono queritur nunquid bānitus in ere. ⁊ in ꝑſona poſſit aliquid in illo territorio acquirere. ⁊ ur̄ ꝙ nō nā ſi ſententia eſt de iur̄ gen̄ ⁊ eſt priuatiua nihil acquire re pōt. nec in territorio nec extra. qꝛ iꝰ gen̄. extendit ubi qꝫ ſuū effectum. In cōtrarium ur̄. jͣ. de le. iij. l. ſi depor tati ẜuo. jͣ. man. l. ſi tibi mandauero.§. is cuiꝰ bona. ⁊ hoc eſt uerius. qꝛ ille bānitus retinꝫ libertatem ex iur̄ gen̄. ut plene. dixi. C. de hr̄. inſti. l. i. non ob. qd̓ dr̄ ⁊ no. jͣ. de poſtu. l. ex ea. qꝛ ibi loquitur in coherentijs ſtatus ut in fama hic in coherentijs cōſenſus. xº queritur ſi prin ceps imponit ſubditis collectam. utꝝ ex hoc induca. ur obligatio naturalis. ⁊ dic ꝙ ſi cōcernit rei publice utili tatem ⁊ neceſſitatem ꝙ tunc ſic ut. sͣ. e. l. ueluti. ſꝫ ſi ſoli principis effrenatam uolūtatem. tūc non orit̉ obligatio naturalis. Et no. ꝙ ruſtici olim non ſoluebant impe ratori niſi modicum cs. i. xxvj. den̄. ꝓ quolibꝫ capite. uel fumante cū tunc nō plus indigebat imperiū. ut. jͣ. d̓ uer. ſig. ager.§. i. in gl. ſꝫ hodie proh dolor. Pelleꝫ populorū excoriant. ⁊ uix p̄carium dimittunt ſp̄ꝫ. bal. q. Qui addit uel detrahit Us ciuiie nouā rem facere uidet̉ b. d. ⁊ hoc ueꝝ quando ꝑ hoc augetur uel mi nuitur effectus. Et no. ꝙ actus denoīatur a mutante. non a mutato. ⁊ ſic no. ꝙ mutans libellum. dr̄ nouum libellū ꝓponere. ⁊ iō cōdemnatur in expenſis. qꝛ uarians ē in culpa. ut. l. edita. C. d̓ eden. eſt enī uariatio themeritas quedā. C. d̓ mō mul. l. cos. ⁊ rōe themerita tis ueniūt expenſe. jͣ. d̓ iudi. eum quē temere ⁊ hoc ueꝝ quādo mutatur in materia uel ī forma pͥncipali ſecus ſi in aliqua qualitate que nō ſit cā actiōis dande uel dene gande. lꝫ ſit cā executiōis temꝑande. ut. jͣ. d̓ noxa. l. ī de lictis.§. ſi detracta. ſi v̓o quis nō mutat libellū. ſed d̓cla rat ille nō cōdemnatur ī expenſis. qꝛ eſt idē libellus. ut .jͣ. d̓ rei uen. l. idē pōp.§. fi. ⁊ iō pōt declarari libellus uſ qꝫ ad ſuīam. dūmodo ꝓbationes ſint certe nā ſi ꝓbatio non ē certa imputet ſibi qui ꝓbare debuit. ut extra de ꝓba. c. in p̄ſentia. Itē no. ꝙ libellus ineptus ut qꝛ in criminali non ē appoſitus meſis nō pōt mutari. ſꝫ dꝫ de nouo agi ſi tp̄ra largiūtur qꝛ libellꝰ ineptus non interrū pit preſcriptionē. nec cōteſtatio facta ſuper eo. jͣ. d̓ adul. accuſaturus. Item no. ar. huius. l. ꝙ mutans cluſam de uno loco ad alium locum dr̄ facere nouam cluſam. ar. jͣ. d̓ ſeruit. ſi cui. Itē no. ar. ꝙ ſi pͥnceps committit cām ordinario in forma iuris cōis. iſta non eſt noua com miſſio. ſꝫ ſi cōmittit extra formam iur̄ cōis dr̄ noua cō miſſio. extra de reſcrip. cum aliquibus liº vjº. Item no. ar. ꝙ ſtatutum diſponens idem oīo ꝙ ius cōe non ſit ſtatutum. ſed ſi addit uel minuit ſit ſtatutu. ut hic idem no. in. c. i. de cōſtitu. liº vjº. ⁊ ueꝝ eſt ponderato effectu ut. jͣ. e. l. nam ⁊ ipſum. Itē no. ar. ꝙ qui confirmat dat quod ueꝝ eſt ſi cōfirmatio ſit d̓ ſubſtantia. ⁊ actus poſſit cadere in cōtirmante ſub ſuo noīe. ſꝫ ſi confirmatio non addit aliquid roboris actus non denominatur ab ipſa. jͣ. cōmo. l. i. cum ſi. Item no. ar. ꝙ ubi eſt addituꝫ uete ri ſtatuto n̄ poſſumus ſequi ſtatutu antiquum. ſꝫ nouum ut. l. fi. de aque duc. li. xj. Item no. ar. ꝙ ſtatuta reno uata ꝑ modum cōfirmationis retro ligant. jͣ. d̓ li. lega. l. aurelius.§. ſi teſtamēto. ſi autē ꝑ modum correctionis li gant. ut nūc a tp̄r ſcīe. ſi aūt ꝑ moduꝫ additionis ēt uidē tur noua ſtatuta. ut in aūt. ut fac. no. cōſti.§. fi. ꝑ iaco. de bel. ubi oīo uideas. Itē no. ꝙ derogatio ſtatuti non tra hitur retro. niſi fingat ꝙ ſtatutū antiquū nō fuerit factū ut no. in. c. fi. d̓ elec. li. vi. ī nouella. Nūc reuertamur ad glo. ⁊ quero qūo exponatur addere ⁊ detrahere. rn̄ deo exponitur ī materia uel ī forma. ⁊ qꝛ ſepe legiſte utūtur iſtis nominibus. Sciedum eſt ꝙ materia mater dr̄ quaſi mater rei. Et iō omne qd̓ gignit ſcu generat. il lud pōt dici materia. unde ꝯͣctus eſt materia obligatiōis ⁊ oblō eſt materia actiōis.i. cauſa materialis. jͣ. d̓ pac. l. iuris gentium.§. i. jͣ. de ꝓcur. l. licet.§. ca oblō de le. iij. l. queſitum.§. illud. Forma uero dr̄..i. formoſa. i. pulchra. bene ordinata compoſitio alicuius diſpoſitionis uel diſf poſiti. l. an inutilis. jͣ. de acceptil. ⁊ hec in rebus notant ꝓpriam rei eſſentiam in uocibus notant ꝓprium ſigni ficatum uel improprium. l. approbatum. jͣ. ti. ij. l. benignꝰ ⁊. l. ī ambigua. In uocabulis ergo materia eſt ipſa uox forma āt eſt ipſum ſignificatum. uel uirtus. jͣ. ti. ij. l. ſcire leges. Quero igit̉ exempla ⁊ glo. dicit detrahit̉ iur̄ na turali in uſucapione. ⁊ male dicit qꝛ hoc exemplum reſ picit qualiter detrahitur.i. derogatur iuri gentium. ut sͣ. l. ꝓx. alij dicunt detrahit̉ in ſucceſſione filij que eſt de iure naturali tam̄ huic iura derogant in filio ſpurio ſed certe ſucceſſio cum ſit dn̄ij acquiſitio n̄ pōt eſſe de iure
zum Hauptmenü