ſuperioris. ut. C. de teſta. l. fi. niſi quatenꝰ ſuꝑior ꝑmittit ut ibi pꝫ. Preterca ur̄ exp̄ſſum in. d. l. forma ibi dū dicit minime legibus uel cōſtitutionibꝰ ꝯͣrium ⁊cͣ. ⁊ iō uidet̉ dicēdū ꝙ aūt ſtatutū ep̄i fit ſuꝑ caſu ōmiſſo a iure cōi. aūt ſuꝑ caſu determinato ꝑ ius cōe. pͥmo caſu ualꝫ ſi ſit bonum ſtatutū ⁊ honeſtū. nam tale ſtatutū habet iuſticiā matrē. ut. l. iuſticia.§. i. jͣ. e. ⁊. l. pe. in pͥn. ſecundo caſu aut uenit ad limitandū ⁊ roborandū ius cōe forte cū adied tione pene. ⁊ tūc ualet. ut. d. c. ut aīaꝝ.§. ſtatuto. aut ueit ad derogandum. uel infringendū ius cōe. ⁊ tunc non uꝫ duplici rōc.ſ. ſtatuentis qꝛ ē inferior. ſecūda rōe ſtatuti. qꝛ non ē iuſtum nec bonum ex quo ē iuri cōi ꝯͣrium. ar. j. de legi. l. ꝙ non rōe. ⁊. jͣ. de decre. ab or. fa. l. ambitioſa niſi forte fiat ex euidenti ⁊ neceſſaria cā. ar. jͣ. mā. l. ſi ho minem. ⁊ adde quod no. in. c. fi. d̓ ap. li. vi. ī nouella ⁊. l. acta.§. d̓ amplianda de re. iudi. per Bar. Hic querit̉ an collegia puta mercatoꝝ artis lanc poſſint facere īter ſe ſtatuta ſpecialia cōtra ſtatuta generalia illius ciuitatis ⁊ ur̄ ꝙ ſic. nam eo ipſo ꝙ collegium ē approbatum pōt facere ſtatuta inter ſuos iuratos. C. d̓ conſti. pe. l. ij. ī fi. tamen ſi c contra generalia ſtatuta non tenctur illud ẜua re poteſtas qꝛ maior ē eis. ut ibi no. Ad ideꝫ facit ī aūt. d̓ fideiuſ.§. argentariorū. nam talia ſtatuta ſunt approba ta per ius cōe. ergo nō indigent de cetero approbari ut ī. l. i. de theſaur̄ li. x. In ꝯͣrium uidetur. qꝛ ẜm. l. gene ralem decet.i. opꝫ uiuere oēs qui in ciuitate ſunt. jͣ. d̓ lo gi. l. ij. qꝛ iura nō in ſingulas perſonas ⁊c̄. ⁊. jͣ. e. ti. l. iura nec dꝫ eadem populi uniucrſitas diuerſo iur cenſeri. de uſuc. l. cum ꝗ edes. qꝛ diuerſitates ſunt odioſe. ⁊ plene triſtiſſimi cuentus. ut. jͣ. de ori. iur̄. l. ij.§. ⁊ cū placuiſſet ī v̓. initium. So. inter ipſos pn̄t hr̄e ꝓpͥa ſtatuta a genera li lege diſcrepantia facta ſuꝑ factis illius artis uel ꝓfeſ ſionis non ſuper alijs. puta ſuper hereditatibus. ar. nota torū ī. d. l. ꝑ iniquū. Hec tamē ſtatuta nō nocent alijs ꝙͣ ipſiſmet. ⁊ heredibꝰ eorū naͣm talia ſtatuta dn̄t̉ conuen tiones. ut. jͣ. d̓ legi. ſꝫ ⁊ ca ergo alijs non nocem. ut. jͣ. de pac. l. ſi unus.§. ante oīa. Queritur ulteriꝰ nunquid in trinſeci poſſint facere ſtatuta ꝯͣ expulſos. ⁊ ur̄ ꝙ ſic. qꝛ ī trinſeci faciūt populum non diſꝑſi ⁊ uagi ꝑ mundum ex tra de no. oꝑis nūci. cū ex iniuncto per Inno. In ꝯͣriuꝫ qꝛ ꝯtra ſpoliatos anteꝙͣ reſtituātur nō pōt ferri ſuīa ho minis. ergo nec ſnīa ſtatuti. ij. q. i. in pͥmis. Itē cōtra eos pn̄t cāe fingi. Item nō poſſunt cōpere ad cōtradcendū ut in. c. paſtoralis. d̓ re iu. in cle. Item ſtatutuꝫ fit a capi talibus inimicis corū. ergo nō ualet. ſicut nec ſnīa. jͣ. de arbi. nō diſtinguemus.§. cū quidam. Item fit a notorie ſuſpectis. ergo non tꝫ. ut. l. i. C. ſi quacūqꝫ predi. po. ⁊ ur̄ fieri dolo malo ⁊ ſic obſtat exceptio doli. ut. l. i. ī fi. d̓ do li excep. Itē facit qd̓ no. ī. c. ſtatutū d̓ reſcrip. li. vj. Pre terea ex quo ſunt expulſi deſierūt eſſe de illa uniuerſita te. ⁊ de illo corpore. d̓ capi. di. amiſione.§. qui deficiūt. er go tanꝙͣ extranei nō ſunt ſub ſtatuto. dic ꝙ ſi ꝗdcꝫ ſunt expulſi ex iuſta cā ualet ſtatutū. qꝛ delictum non dꝫ eis preſtare exemptionē. d.§. qui deficiūt ⁊ ar. ī. l. de pollici tationibus. jͣ. d̓ pollici. ⁊ ꝙ no. ī. l. ad cognit. qui. ex ca. in poſ. ea. Et cōcedo ꝙ iurdcō remanet penes intrinſecos qꝛ coheret territorio. ⁊ ītrinſeci poſſident territoriū. Itē intrinſeci ſunt uniuerſi. ⁊ expulſi ſunt ſinguli. Iteꝫ abſcn tes nō ſunt uocandi. ⁊ ītelligo d̓ ſtatutis rōnabilibus. ſi aūt ſunt expulſi iniuſte ⁊ d̓ facto tūc ſtatuta facta contra cos nō ualent. qꝛ ius cōe ꝙ permictit fieri ſtatuta nō in tendit per hoc darc materiā delinquēdi. C. d̓ monopo. l. i. ⁊ iō ſtatuta que ſapiūt partialitatem ſapiūt monopoliū ⁊ ſunt a iure improbata ut no. Inno. de cōſti. c. cū acceſ ſiſſent. Sed nūquid ī generali cōfirmatione ſtatutorū uidentur cōfirmata ſtatuta. alias ſpecialiter cangellata. ⁊ dic ꝙ nō. ut. l. ſi quis pͥore ad trebel. Sꝫ nunquid pa pa cōfimando ſtatuta uidetur cōfi: mare ca que ſunt cō tra libertatem eccleſie poſſet enī ſi uellet. ut no. in. c. i. d̓ tranſac. per Inno. Sꝫ credo ꝙ non uideat̉ uelle. ar. de pecul. le. l. ſi peculiū.§. ſicut ⁊ ad hoc facit ille qui mādat non ur̄ mandare cōtra ſe ipſuꝫ ut. jͣ. man. l. creditor.§. fi. Sꝫ quero pot̄as iurauit ẜuare ſtatuta ⁊ emergit ca ſus īopinatus populꝰ uult cū abſoluere a iuram̄to. que ritur nūquid poſſit ⁊ ur̄ ꝙ nō. qꝛ iuramētū ē diuini iuris non humani ⁊ iniuriam dei homo non poteſt remittere So. antequam incidat in periuriū. pōt populꝰ ei remit tere. jͣ. ad muni. l. fi. ⁊ no. xj. di. ī his Sꝫ ſi iam incidiſſet in periurio non ualeret remiſſio quominus eſſꝫ infamis ar. jͣ. de uerbo. eb. l. cum ſtipulatus ſum mihi a pplō. Sed ponc ꝙ omnes de conſilio iurauerunt ſeruare ſtatuta. poſtca pro bono publico reuocant ipſum ⁊ utūt̉ alio iure. nunquid ſint ꝑiuri ⁊ dico ꝙ non. qꝛ iuramētuꝫ intelligit̉ donec ſtatutum ſit ſtatutum. ſꝫ modo no uiget. qꝛ eſt reuocatum. Si autem iuraſſeut non reuocare. tūc bene eſſent periuri ut ſi iuraſſent non irc ad monachas ꝙ ſtatuto cauebat̉. nam remoto ſtatuto adhuc iuramētū ſtat qꝛ non eſt iuratum ſtatutū. ſed res ſtatuta que ſtat per ſe ſecundum paulum de liazar. niſi habita eſſꝫ conſi deratio ſtatuti tanquam cāc finalis qꝛ defectus cauſe fi nalis excuſat a ꝑiurio. C. de non nu. pec. l. fi. ⁊ ar. de le. iij. cum quis decedens in prin. Tactum eſt aliquid a quibus ſtatuta fiant. Sꝫ queritur qualiter inter ſe dif ferant ſtatuta populi ⁊ ep̄i reſpondeo ſtatutum ep̄i eſt ius pretorium ⁊ ſic penale ergo accuſatio eſt annalis ī ſti. de perpetu. act̉. in prin. Ep̄s enim magr̄atus ē ſeu p̄ tor quidam in ſua dioceſi. ⁊ idem ī cōſtitutōe legati ni ſi faciat auctoritate apoſtolica ſibi ſingulariter commiſſa qꝛ eſt ius ciuile. ut hic ergo perpetuu. l. querella de fali Sed pone aniani faciunt ſtatutum. an iſtud eſt ius pretorium uel ciuile. dicit bar. ſi quidem ſtatutum popu li dat ſibi hanc poteſtatem quod eſt ius pretorium ſicut cdic. cdilium currulium de edil. edic. l. i. Sed ſi faciunt hͦ auctoritate adunantie generalis hͦ eis ſpecialiter com mittētis. tunc eſt ius ciuile. qꝛ fic nomine populi. ar. c. cuꝫ aliquibꝰ d̓ reſcrip. li. vj. Ita no. Bar. in. l. v. de v̓b. ob. Et ſecūdum hoc ex rer̄ormatione quā faciunt priores ⁊ ca merarij iure ſuo nō oritur cōdco ex lege. ſꝫ actio in ſcm̄. Et ſi quis ꝓponeret condcōem ex lege ageret inepte. Sꝫ mihi ur̄ ꝙ ſit ius ciuile. qꝛ nō habent poteſtateꝫ hāc qꝛ magiſtratum gerant. ſꝫ qꝛ per collegiū ipſorum repre ſentatur totus populus. Sꝫ ediles ſub noīe magiſtratuſ ſortiti erant auctoritatē ſtatuedi. Sed pōc rector uni uerſitatis cum ſcholaribus facit ſtatutum nūquid erit ī ciuile. uel ius pretoriū. puto ꝙ ſit ius ciuile qꝛ fit ab uni uerſitate auctorante magr̄atū. ⁊ uniuerſitati attribuitur. ar. l. i.§. ſolēt qn̄ aꝑ. ſit. Modo uideamꝰ aliquid d̓ qui bus rebus fiant. quero ergo an ualeat ſtatutum ꝙ pº. x. annos quis nō teneatur ſoluere debitū dicit bar. ꝙ non. qꝛ inducit peccatū niſi fingat debitum ſolutum. Iſta eſt truffa quia ſtatutum quod fundat ſe ſuper fictione non liberat a peccato. unde ſi ratio peccati infringit ſtatutum neutrum ſtatutū ualerꝫ. Sed tu dic ꝙ utrunqꝫ ualꝫ qꝛ iſtud ſtatutum ē bonum ꝑꝑ lites dirimendas licꝫ non ſit equū ut no. ī. l. i. in prin. sͣ. c. et de illo peccato non curat. l. ciuilis. C. de p̄ſcrip. xxx. an. l. ſicut. itē an hͦ ſit peccatuꝫ ſub iudice lis eſt cum lex ex culpa poſſit auferre iꝰ uni ⁊ dare alteri. Item quero an ualeat ſtatutum. ꝙ iura mentum minoris non ualcat abſqꝫ cur̄c. dicit bar. ꝙ nō qꝛ inducit peccatum. niſi ſtatutum fingeret mīorcm me tu uel dolo inductum ſecundum bar. Tu dic ꝙ illa eſt truffa. qꝛ fictio non liberat a peccato ut dixi. Dic ergo ſtatutum ualere qꝛ ius ciuile poſſet ex cauſa iuramentū reprobare ⁊ tunc lex in hoc habꝫ locū apoſtolici. de le. i. ſi quis inquilinos.§. fi. ⁊ no. jͣ. de iure pa. l. adigere.§. fi. lꝫ enī pꝰ iuramentū preſcitū ius ciuile n̄ poſſit īfringere B iiij
zum Hauptmenü