Seite
Ad cuius euidentiam dico ſic ꝙ ꝗdam eſt verus contumax vere ⁊ interpretatiue. ⁊ iſte remouet̉ ab appellando. vt. jͣ. de iudi. l. ⁊ poſt.§. fi. Quidam eſt verus cōtumax ſed nō in terpretatiue. qꝛ cito cōparuit. ⁊ iſte audiat̉ appellans. ⁊ hoc ꝓbatur per tex. noſtrū in rōne ſue lr̄e ibi extimari pōt. ⁊c̄. Quidam nō eſt verus cōtumax nec vere nec interpretatiue ⁊ de iſto nō eſt dubium ꝙ audit̉ appellans. vt. l. i.§. biduuꝫ ꝙͣdo appellan̄ ſit. Et ſi tu dicis ꝙ lex indulget reſtit̉. n̄ ap pellationem. ℟º ꝙ loquit̉ de reſtitutōne ad totam cām. vn̄ in. v̓. nec intra dicit reſtituere litē ⁊c̄. ẜm azo. Item n̄ ob­ſi dicis ꝙ ſnīa īmediate tranſiuit in rem iudicata qꝛ verum eſt vere ſed nō ficte. Extra op. ꝯͣ lec. Io. verus ꝯtumax ē in dolo. ſed qui ē in dolo non reſtituit̉. vt. jͣ. de mino. ſi ex cā.§. nunc viden̄. ergo iſta lec. eſt falſa. ſo. ſecundū Ia. but. ꝯͣrium obtinet ꝙͣdo dolus eſt īmediata cā leſionis. ſed hͦ n̄ dolus. ſed ſnīa ledebat ⁊ eſt ſolutō noͣ. vel ſolue ꝙ contrari um loquit̉ in dolo vero ⁊ interpretatiuo. ſed hic ē dolꝰ ve rus ſed nō interpretatiuꝰ quaſi purgatus ꝑ īmediatam cō paritionem. ⁊ obedientiam quod ēt eſt noͣ apparet ex lectu. Io. ꝙ. l. noſtra loquit̉ in vero cōtumace. Item in reſtitutōe ad appellandū contra iſtaꝫ opi. op. de.§. nec intra ex verbo reſtituere litem vbi apꝑꝫ ꝙ reſtitutō fit ad totam cām. i. ad cum ſtatū in quo cā erat ante ꝓnunciationē non autem loꝗ tur in reſti. ad appellandū que minus affert vtilitatem qꝛ ꝑ eam non reſcindit̉ ſnīa ſed aperitur via future reſciſſioni ꝑ appellationem interponendā. ℟º ſecundū Io. ꝙ ille.§. nec intra mutat cāum. nam ibi interuenit dolus aduerſarij vel ī pedimenti hic non interuenerat dolus aduerſarij nec impe dimenti ⁊ ideo non eſt dignus tanto auxilio ſecūdū Io. ⁊ hͦ vult glo. que incipit in genere ſed azo fuit alterius ſententie qꝛ lr̄a noſtra eꝗperat hos cāus. ⁊ per hoc tota loquit̉ d̓ re ſti. ad totam cam. Item cōiectura illius legis nō pōt ha bere locum in vero cōtumace qꝛ in incertis nō certis locꝰ ē coniecture vt in.§. cū ita. ⁊ ideo azo. cōtrariatur Io. in duo bus pº qꝛ dicit ꝙ lex iſta nō poteſt loqui in vero cōtumace ſecundo qꝛ dicit ꝙ lex iſta nō poteſt loqui in reſtitutiōe ad appellādum ſed ad totam cām vnde ſecūdū lectu. azo. hoc dicit in ſūma videlꝫ fictus cōtumax veniēs poſt ſentētiam iudice ſedente pro tribunali reſtituit̉ ad totam cām. item ſi dolo aduerẜij abſqꝫ ſui culpa abfuerit hoc. d. Op. cōtra azo. fictus cōtumax poteſt appellare d̓ iure cōmuni ergo n̄ reſtituit̉. ſo. veꝝ eſt ad appel. ſed ad totam cāꝫ ꝙ plus eſt ⁊ expedientiꝰ ſibi qꝛ non tranſfert̉ ad iudicē vt. jͣ. de mino. .l. prefecti. Item qꝛ talis reſtꝰ dicit̉ incidenter peti vt ex tra de reſti. in ītegrū. c. ſiſcitata ⁊ ideo forte nō deſiderat or dinem iudiciariū vt extra d̓ offi. iudi. c. ij. Sed quero qꝛ eſt fictus qui nil dixit. quod examina ⁊ dicam. jͣ. l. ꝓxima. Quero quid vult dicere lr̄a parum exaudita ⁊c̄. ℟º ſiue circa horam cōparendi ẜm Bar. 3ª lec. in. l. noſtra eſt Ia. qui dicit ꝙ. l. noſtra loquit̉ in vero contumace ⁊ in ficto cō tumace ꝙ vterqꝫ reſtituit̉ ad totam cām lꝫ enim ſit verus contumax ille qui dicit nollo venire. tamen hoc veꝝ niſi mu tato ꝓpoſito compareat. ⁊ iſta preſumit̉ de iſto. qꝛ cito cō paruit. nam ex vicinitate actuū preſumit̉ animus. vt. l. fi. vē tri.§. fi. de priui. cre. quod credo verū. qꝛ lex noſtra indiſtī cte loquit̉. Ex hoc noͣ ꝙͣ ēt ille qui dixit nollo venire tamen eſt vſqꝫ ad terminum expectandꝰ qꝛ poſſet mutare cōſiliuꝫ non dico ꝙ ſit vlterius citandꝰ vt in. l. ẜa. C. quomodo ⁊ qn̄ iudex. Nunc venio ad. v̓. nec intra. ⁊ op. ſi aduerſarius fuit ī dolo. ergo ſnīa nulla. vt. jͣ. de iudi. l. pretor. ſo. ibi dol in ꝓbando ⁊ ſic circa ſubſtantialia. hͦ autem circa cōparitō nem aduerſarij ẜm Bar. quod noͣ. Scd̓o op. ꝙ nō valeat ſnīa lata contra abſentem impeditū. vt. jͣ. de re iudi. l. queſi tum ſo. ibi iudici liquebat vt iudici de īpedimento qꝛ emer ſerat in iudicio. nam iʳ febris occupauerat in iudicio. hͦ nō facit quod noͣ in ſimili ſupra de ꝓcurator̄. l. ꝓcurator abſen tem. Quero quid vult dr̄e lr̄a vt rō ⁊ equitas poſtulat. reſpondeo qn̄qꝫ per abſentiam ꝗs eſt leſus in ꝓceſſu cauſe ⁊ in ſnīa. ⁊ tunc totum retractat̉ ſaluo ꝓceſſu. habetis ſil̓e in diſtinctionem noͣ. C. ſi aduer. rem iudi. l. cum ⁊ minores. ꝙͣ doqꝫ leſio eſt in ip̄a appellatione ⁊ tunc cōcederet̉ reſtiº ad appellandum. facit. C. d̓ appella. l. preſes cum ibi noͣ. ⁊. jͣ. quando ap. ſit. l. i.§. fi. Extra noͣ ꝙ ſnīa debet ſeruari in forma ⁊ ꝙ nil eſt īinutandum ex ea facit ꝙ noͣ. C. de ſen. l. cum eornin. Baldus. Celeritas cōparitionis excuſat IUUS contumaciā. ⁊ affert beneficiu ni reſtōnis. ⁊ idem operat̉ dolus aduerſarij. h. .d. Diuidit̉ in duas partes. nam in prima loquit̉ de beneficio reſtōnis indulgende ꝓpter comparitio nem factam iudice ſedēte adhuc ꝓ tribunali. In ẜa parte loquitur de ẜa parte reſtōnis cōcedente ꝓpter dolum adv ſarij. 2ª ibi nec intra has ⁊c̄. In tex. ibi non reſpōdit.i. in hora debita nō comparuit. Iī text. i parum exaudita. ⁊cͣ. In tex. ibi nō ſua culpa.i. malitia ⁊c̄. In tex.i pa rum exaudita ⁊c̄. circa horam cōparendi ſecundū Bar. In tex. i ideoqꝫ. qꝛ iſta comparitō tam cito facta eſt cō tumacie vellamentum. In glo. i preſumi. Nō vltime p̄ſumptioni eſſe ſtandū ſic. C. de ſtatu defun. l. ſi iur̄. Ir eadem glo. i preſumptioni. qꝛ iʳ cōtuinacia vera. ⁊ expreſſa non videt̉ ꝙ poſſit vellari. In eadem glo. i in ficte ꝯtu tumace improprie loquit̉. qꝛ loquit̉ in perſonal̓r citato qui nil dixit. vt. jͣ. l. ꝓxima nā iſſe ē in contumacia vera ſꝫ tacita tamen vellat̉ iſta cōtumacia ꝑ comparitionem in continenti factam. In eadē glo. ibi cum.ſ. veꝝ. ⁊ expreſſum cōtuma cem. In. e. glo. i admittit̉.ſ. ad petendum. In. e. glo. i lecta aliud e ibi ꝙͣ hic qꝛ hec ſnīa. ex vera cōtumacia ſtatī tranſiuit in rem iudicatā ſed in. l. lecta pactū nudum alias traxerat ſecū ſuum effectū. In eadeꝫ glo. ibi ſiue fuit hoc falſum eſt. qꝛ iſte nō appellat de iure cōi ſed beneficium re ſtitutōnis in integrū cito comparendo iudice adhuc ſedente ꝓ tribunali. vt noͣ. jͣ. de ap. ex cōſenſu.§. fi. ⁊ in. l. i. in fi. ff. q̄ do ap. ſit. In. e. glo. i ad totam cām hoc non videt̉ verū qꝛ plus conſequeret̉ verus cōtumax in ꝯtinenti cōparendo ꝙ nunꝙͣ ꝯtumax. ⁊ ſic eſſꝫ magis pͥuillegiata ꝯtumacia pur gata ꝙͣ nunꝙͣ ꝙͣtum ad veritatem cōmiſſa que non affert bn̄ficium reſtōnis ad totam cām ſed ſimplicis appellatōis vt. C. quomodo. ⁊ qn̄ iu. l. ab eo. Concludo final̓r ꝙ. l. nr̄a loquitur in vero nō aperto cōtumace. qꝛ ſi nō cōpareret iu dice ſedente ꝓ tribunali oī remedio eſſꝫ excluſus ſed cōpa rente iudice adhuc ꝓ tribunali ſedente lꝫ mero iur̄ ſit exclu ſus ab appellando. qꝛ ſnīa ſtatim tranſiuit in rem iudicatam tn̄ conſequit̉ beneficium reſtōnis ad appellandū. ⁊ hic ē ve rus intellectus huius. l. Si auteꝫ aliꝗs cōpareret iudice adhuc loquēte tunc de iure cōi poſſet appellari. qꝛ ſnīa erat in fieri tempore comꝑitionis. ⁊ nō traxerat ſecum ſuū effec tum. Item ſi iudex nimis feſtinauit puta erā citatus ꝙ comparere in veſperis. ⁊ iudex ꝓnunciauit in primis veſpe ris. ⁊ ego cōparui ſtatiꝫ adhuc hora veſperaꝝ tunc appello de iure cōi. qꝛ nō videor verus cōtumax. nam debui crede re iudicem nō ita feſtinaturū iſta eſt glo. jͣ. de ap. ex cōſenſu .§. fi. In glo. ſed ad ꝗd ibi dolo aduerſarij ſi dolus reſpi cit ſolum īpedimentū cōparitionis. vt qꝛ aduerſarius meuſ ſuaſit mihi ſe nō comparituꝝ. tunc fiet reſtꝰ ſolum ad appel landū. ſi aūt dolus reſpicit ꝓbationē ⁊ merita cāe. tunc ad totam cām dat̉ reſtitutō in quo iſta differunt vide ꝑ azo. in ſumma ſi aduerſus rē iudicatā. Itē ſi contumax cōparet iudice remoto a bācho. ſed ſtatī reuertente petet reſtitutōeꝫ ad apdellādum. qꝛ eadem confeſſio dr̄ ar. l. ij. jͣ. de diuor. ⁊ .l. lecta.§. dicebā. ⁊. l. ventri de priui. credi. nam. l. iul. de di uor. dicit ꝙ non dr̄ deceſſiſſe qui cito redijt. Baldus. Munones etiā riter minores legiptime dei fenſi reſtituunt̉ ad totam cām. ſed abn̄tes cā rei publice legiptime deffenſi ad appellandū tm̄ reſtituunt̉ hoc. d. ⁊ primo loquit̉ in reſtōne minoruꝫ. ẜo