poterit implorare offin̄ iudicis ī locū defficientis exceptōis ſi euidens ſit callumnia aduerſarij vel impunitas fc̄i ar.. e. .l. poſtꝙͣ in fi. de bo. qꝫ li. l. cum maior.§. ſi patris facit noͣ. cy. C. de accuſa. l. reos Inn. ī. c. i. offō. vica. ſecus ſi ſtatutū diceret non admittat ad aliquā deffēſionē vt di xi ī. q. p̄cedēti qd̓ ten̄ mēti n forte ſcm̄ eēt ita nōriū iud̓x ſupplerꝫ ex ſeip̄o ad petitōꝫ ꝑtis ar. legū allegataꝝ noͣ. in. l. i. C. aduerſus quos cum ſy. In glo. que incipit ſed ꝗd ī fi. vide.. ſi ẜui. ven. l. ſi forte.§. labeo Llud quoꝗꝛ. ᵐᵐ dꝫ qͣs ius ſuum relinquere incōcuſſum ſeu in diſcuſſum. h. d. noͣ. prin. huius. l. vel ſic ficta mala fides que per litem motam iuducit̉ non facit venire periculū cāus fortuiti in qui originaliter erat poſſeſſor bonefidei. h. d. Noͣ. tn̄tur ꝗs dimitte re ius ſuum inconcuſſum. nec dicitur temere litigare donec liquidetur. Bal. Interdictū vn̄ vi p̄cario poſſūt Ac tioneSgedi ad hoc allegatis. Baldus. . Petitioni here I quo temport ditatis accidit pendēte iudicio incipit poſſideri. ecōtra de cedit quod deſinit. h. d.. ſi fideiuſſores dati a tutore ar. ſi creuerunt facultates pupilli ita fide iuſſores dati. a tutore non ſunt ſufficiētes iterato eſt ſatiſ dandum. h. d. E. de iure do. l. mulier.§. fructus vide extra de re iudi. c. cum bertoldus. Debitor I debitor heredis ns tenei petitione hereditatis ſi aſſerat ſe heredē. h. .d. dic tn̄ vt diſtinguit̉ glo. ſumpta. e. l. ſꝫ vtrū in glo. ſic facit ibi dubito ēt pro finali rn̄ſione. ex quo non pōt alteri deliberare. ſe informare quod eſt. idē noͣ. C. de iur. cal. l. ij.§. obſeruari in gl. dicit imperitos iudi ces hanc rn̄ſionem non admittere. hoc qn̄ interrogat̉ fa cto alieno ſecus ſi de ſuo facto de recēti. Itē dn̄t ꝗdaꝫ hanc. l. verba dubitatiua poſſunt fieri lit. cont. vt cre do me debere vel credo me dēre vel credo me debere reci pere de impoſitionibus. hoc dicit Bar. de reſti. ſpo. c. cum ad ſedē in quadam glo. parua quod eſt noͣ. cy. in addi. Alij dicunt̉ contrarium. Bal. Acceptatio legati non re Oſtquam pellit acceptandū ab im pugnationē teſtī rōne nullitatis niſi ſit in calum nia euidēti. Itē qui recipit legatum poſtea impugnat teſtm̄ tn̄tur reſtituere legatu cautione recepta de habēdo legatum ſi ſubcūbꝫ in niſi egerit calumniaꝫ. h. .d. Itē noͣ. calumnia alia ē euidēs manifeſta alia eſt occulta. Nota hic cuꝫ q̄ritur. vtrū qn̄ primo accepi lega tum. poſtea volo venire cōtra teſtm̄ an poſſunt nec ne. ſic diſtingue aut volo teſtm̄ dicere inofficioſum poſt legatū ac ceptum. non poſſum venire cōtra teſtm̄. vt.. de inoffi. te. .l. filius emancipatus aut volo dee falſum. poſſum vt hic aut volo dicere teſtm̄ iur̄ factū. tūc aut ſciui. poſſū venire ꝯͣ teſtm̄ poſt acceptū legatum. aut ignoraui. poſſuꝫ vt. l. auiā de his qui vt indig. ſic elligit̉ hic quedaꝫ media via. eſt. qꝛ ſicut poſſunt expreſſe cōfirmare teſtm̄. vt. l. qui repudiantis. ti. i. ita tacite acceptando legatuꝫ. vt.. loca. l. qui ad certuꝫ. ſꝫ qn̄ teſtm̄ ē falſum non pōt confirma ri nec tacite. nec expreſſe. ita dn̄t doc. cy. in addi. ſi iſta ē vera. qn̄ teſtm̄ ꝑꝑ deffectum ſolēnitatis teſtiuꝫ non ꝑiudi caret acceptatio. ſecus ſi ꝑꝑ deffectum p̄teritionis.. C. de teſt. l. non dubiū. Quero vtrū ille qui acceptauit lega tum poſſit petere caſſationē teſtī eo non inſinuat̉ ex for ma ſtatuti. ē ar. hic ſic maxime. qꝛ non impugno hic fa ctum teſtator̄. ſꝫ negligētia heredis. vt.. de le. ij. l. lutius.§. ſempronio ſemꝑ tn̄ ante oīa dꝫ rn̄dere quod accepit in̄ ſi oppōeret̉ ſibi bene valeret iudicū. vt.. l. ꝓxi. adde quod noͣ. dy. in. c. i. de reg. iur. li. vj. in. x. q. Itē adde dixi.. e. l. qui teſtm̄. Si tu velles in. q. p̄miſſa ad hanc. l. poſſes dicere hic impugnabat̉ modum nullitat̉. ſecus ſi agat̉ ad reciſ ſionem vt. d. l. filius. Bal. . Legatum repudiatur in Umis qui reſtitutione hoc dicat. . Offerens ſe liti habetur pro Ui ſe lit t poſſeſſor̄ niſi ꝓbetur acior non ſciebat eum poſſidere. h. d. In tex. ibi eiꝰ .ſ. aduerſarij. Qōͣ hic vtrum dicatur ſe offer re liti ille non allegat ſe poſſidere nec de hoc interrogatur rn̄deo breuiter. Aut cōparet tanꝙͣ cōtradictor voluntarius vr̄ ſe offerre vt hic. Aut tanꝙͣ neceſſarius. qꝛ erat citatus non vr̄ ſe offerre vt noͣ.. de excep. rei iud. l. ſi a te.§. i. adde quod dixi.. e. l. lꝫ minimā. Indigne poſſidens dr̄ ēē Redonisqs ſꝫ pēat dn̄iuꝫ hoc. d quod eſt noͣ.. e. l. ſꝫ ſi lege.§. quod ait. ar. cōtra p̄la tos faciunt cōmitti homicidia vel alia ꝑꝑ que fiunt indigni quod lꝫ interiꝫ ſint p̄lati hēant adminiſtratio nem iur̄ fc̄i tn̄ nihlominus dn̄t̉ p̄dones ſi poſt ad mul tos annos deponerentur tenerentur ad integram reſtōnem fructuū medij tēporis vt hic quod eſt noͣ. facit.. famil. he rciſ. l. hijs cōſeqͣter.§. i. vul. ſubſti. l. ex fc̄o.§. pͥmo. Bal. .Qui elligit vnā viā Utius titiusinpugnandi ī ea ſubcōbit ab alia gia impugnandi non repellitur hoc. d. differt a lege poſtꝙͣ.. e. qꝛ in vna via ad impugnandum alia ad approban̄. hic vtraqꝫ ad repro ban̄ vide Innoc extra de cenſi. c. cum olim.. ī dicit falſum non vr̄ dicere nullum nec eꝯº. alias fieret ei pre iudiciuꝫ ex primo iudicio quod eſt falſū dic vt noͣ. Iaco. C. de inoffi. te. l. eum qui. Bal. Fictus N extimationibus aeſoꝫ malefidei litem motam effectus tenetur ad ve rum p̄tiuꝫ rei alienate ex voluntate ſꝫ ſi ex nece­ſitate ſoluꝫ ad p̄tiuꝫ quod redigit. h. d. ẜm verum intellectū . in eo a princ. ē bonefidei poſſeſſor. ſꝫ poſtea in terp̄tatiue efficitur malefidei litem motam fit diſtīctō alie nationis voluntarie puta cāe mercancie neceſſarie vel fc̄e ex ſuſpitione neceſſitatis vt fideicōmiſſi. ita intelligitur hec gl. ẜm Bar.. alienatio voluntaria dicit̉ que fit negociationis neceſſaria que ex fideicōmiſſi facit.. le. .iij. l. vj.§. ſi rem... de fideicō. l. fidei. In gl. i. pl ibi primo cau. Noͣ. qn̄ teſtator dānat heredē vedere fundū non eſt in legato fundus. ſed factū.i. vēditio fundi. ſic facit ad. q. an traſeat dn̄ium de qua noͣ. dy.. de leg. iij. l. vxorē.§. agriplagā eſt ar.. de contrahē. ep. l. labeo ſcribit ſi mihi bibliotecam. Bal. j. Ubi res eſt tꝑre ꝑitu I bone fidet ra iudicium puiculare non ſuſpendit̉ vniuerſale iam mot̉. ſiue agat poſſeſſor ſiue petitor. h. d. intellige tn̄ agens ſemꝑ dꝫ ꝓbare ſe heredē vt.. e. l. ſi debitor. nec ſufficit ei in poſſeſſione principaliter ip̄m ius hereditariarū veniat in iudiciū. vn̄ ſufficit poſſeſſio. vt.. e. l. ſi ꝗd poſſeſſor.§. illud. ſic non obſtat. dicunt canoniſte p̄lato agēti ſuffi cit ꝓbare ſe eſſe in poſſeſſione facit. C. qui accu. poſſūt l. non ignoret. qꝛ illud qꝛ venit incidenter ꝑꝑ aliud. ſecus ſi principaliter ageret̉ de ipſa p̄latura vt ibi no. cy. ita eſt hic. qꝛ principaliter de ip̄a hereditate. que verba bene noͣ. . iſta. l. non eſt correcta. l. fi. C. e. qꝛ ibi loquit̉ in herede cōuēto. hic iam agente ẜm vnā opi. hic notata que ē ipſa veritas lꝫ aliter noͣ. bo. qꝫ li. l. ꝙͣdiu. facit. l. i.§. apd̓ .. depoſiti. hoc tenēt Ia. G. in. d.. fi. C. e. quod noͣ. ego habui de facto florētie. Item noͣ. de facili negligit qui ni hil iuris ſe habere ſcit. h. d. Bal.