Seite
poſſidendi ⁊ p̄ſcribendi quando eſt error facti facit infra d̓ vſucap. l. celſus facit ꝙ no. xvi. q. iij. ſi ſacerdotes. ⁊ per In no. de decimis. c. dudum. So no. ꝙ publiciana. ⁊ vſuca pio paribus regulis ambulan. ⁊ paribus paſſibus. ⁊ ideo ꝯuertibilit̓ dr̄ cui ꝯpetit vſucapiēdi ꝯdictō ⁊ pubª ⁊ eꝯtra Sꝫ add̓ ꝙ dicā. jͣ. e. l.§. p̄tor. Quero vtꝝ iſtud pͥncipiuꝫ habeat locū ī vēdicatōe ꝓdigi ſic̄ furioſi ⁊ dic ꝙ ſic vt nō. .jͣ. de vſucap. l. ſequitur.§. ſi rem. Gal. . Quero vtrum ille ꝗ cōtrahit Sl a MIINO. cuꝫ minore p̄ſumatur ſcire eū minorem dic vt no. de reg. iur̄. l. ꝗ cū alio. Publitiana eſt petitoriuꝫ non Publiti ana goſſeſſorium iudicium. hoc. d. j. Traditō facta a non dn̄o ei ꝗ iu Si peſe̓NEi rauit in iudicio rē eſſe ſuā afferi publitianam cōtra deffendentem ſꝫ iuram̄tum ad excipien̄. non parit̓ actionem hoc. d. In tex. ibi cōpetit ſi fuit mihi tradita res. ⁊ poſtea de ſnīa poſſidere fran. accur. Nō. ꝙ iuramētum affirmatiuū dn̄ij cauſat publicianā contra d̓f ferētem alias deffendētem ſi ad eū poſſeſſio reuertit̉. ⁊ hoc in iuramēto actoris. ſꝫ non cauſat publicianā cōtra alios. vt littera videt̉ ſonare. Sꝫ gl. dicit ꝙ īmo contra oēs excepto dn̄o. ſꝫ pōt hic diſtingui. ꝙ aut iurauit bona fide. ⁊ tunc ſit vera glo. aut mala fide. ⁊ tunc ſeruāda ſit lr̄a p̄ciſe. nam hec qō pōt referri a tertio non defferent̉. Mrū tn̄ eſt cuꝫ ꝑ tale iuramētum ꝓbet̉ dn̄ium cōtra defferētem. qūo dat pu bliciana Ia. de ra. dicit qꝛ ēt vero dn̄o dat̉ publiciana. Sꝫ tu dic ꝙ ſi iuramētū induceret̉ ꝑ modū ꝓbationis non da ret̉ publiciana. ſed rei vēdicatio. vt. jͣ. de iureiu. l. ſꝫ ⁊ ſi poſ ſeſſoris. ſꝫ hic non inducebat̉ ꝑ modum ꝓbationis ſed ꝑ mo dum cāe allegabat̉ iuramētum ⁊ traditio ex eo. Sꝫ adhuc eſt iuran̄. qꝛ ex quo iurauit rē ſuam eſſe ſciuit aduerſarium non eē dn̄m ergo non pōt ab eo p̄tendere cām in pubꝰ. vt ī fra. e. l.§. p̄tor. ſolue ꝙ eſt ſpāle ꝑꝑ auctoritatē iuramēti. qꝛ equiualꝫ ſnīe facit. jͣ. de damno infec. l. p̄tor. ⁊ de noxa. l. ⁊ generaliter. Sō no. ꝙ iuramētū poſſeſſoris negatiuū do minij non affert titulū concordat. C. de trāſa. l. ſi pro fundo. ⁊ vide cy. in. l. i. C. cōia vtriuſqꝫ iudicij. Omnes. ll. que loquuntur In publiciana in materis rei vēdicatōis dabēt locū in materia publiciane. ⁊ paribus paſſibus ambu lāt. h. d. ⁊ ē no. dignū. prīo ꝑꝑ effectum. l. qui reſtituere. sͣ. ti. .i. Sō ꝑꝑ fructus fact̉. poſſeſſoris qꝛ veniunt in pualiciana vn̄ lꝫ publiciana non detur contra re dn̄i verū ē in re prīci pali. ſecus in acceſſorijs puta in fructibus. qd̓ eſt no. dignū ⁊ mēti tenēdū. ⁊ intelligitur regula huius.§. ſaluo ꝙͣ vbi re periat̉ diuerſitas. vel cōtrarietas. puta in ꝓbatione dn̄ij vt no. sͣ. e. l. i. in prin. ⁊ apparet ꝙ agēs publiciana ita dꝫ reffi cere ſumptus factos in re lꝫ non ſit ſua ſicut ſi ageret rei uē dicatione. ⁊ eſſet verus dn̄s quod tene menti. ⁊ ſunt utilia. . Ad hoc vt cōpetat publiciana re Pretor ali quirit̉ bona fides ſucceſſor̄ non auctoris niſi ſit ſucceſſor vniuerſaliſ. nā tunc ꝑſona auctoris attendit̉. h. d. vſqꝫ ad.§. pubª. In tex. ibi dolus hic q̄ro emi rem a non dn̄o bona fide vēditor āt habuit malam fidē an hodie ſi eadē a poſſeſſione habeā publicianā. ⁊ videt̉ ꝙ nō qꝛ ei datur publiciana qui pōt ꝑſcribere. ſꝫ hodie non pōt p̄ ſcribere vt in aut̓. hodie malefidei ⁊cͣ. ⁊ ſic iſte tex. videtur hodie correctus. ita dicebāt Rof. Ia. de ra. cy. dicunt cōtra rium prīo. qꝛ ꝙͣtum ad publicianā iſte.§. non reperit̉ corre ctus vt. l. p̄cipimus ī fi. Sō. qꝛ ex quo habeo titulū. ⁊ bonā fidem poſſidēs non hꝫ titulū ergo ego ſum impotētior meri to equū eſt actionē cōpetere ẜm eos vlterius ꝗro. Emī reꝫ ⁊ poſſideo cecidi a poſſeſſione an vt habeā publitianā ſit ne ceſſe ꝙ auctor meus poſſiderit vr̄ ꝙ non ar. l. ſi fundum. jͣ. de fundo. do. In contrariū dicit hic odofre. qꝛ illa. l. loquit̉ in dn̄ij acquiſitione. ſecus in qī dn̄io. qꝛ tunc requirit̉ ꝙ auc tor poſſiderit. ſed cōtra eū facit qꝛ ſi ab yno habeo titulum ad alio poſſeſſionē poſſum vſucapere ar. no. in. l. cū ſol. jͣ. de vſuca. ⁊. l. is qui pro emptore. ſꝫ tn̄ vt oīa euites melius eſt bonā fidem ⁊ poſſeſſione auctoris ꝓbare. Nō ꝙ in publi ciana requirit̉ titulus ⁊ bona fides. Itē requirit̉ ꝙ aliquā do poſſederit ꝗ nunc agit. vt. jͣ. e. l. eū ſponſus.§. fi. ⁊ ſufficit poſſeſſio ēt inſtantanea vt ibi pꝫ. Item requirit̉ ꝙ poſſede rit ex eo titulo ſeu eo nomine. vt. jͣ. eodem. l.§. fi. interdum competit publiciana ei qui nunquam poſſedit quod eſt qn̄ publitiana erat iam formata ſeu in eſſe ꝓducta in ꝑª au ctoris ⁊ ſucceſſor p̄tendit cām que trahit ſecuꝫ ſuum effectū ſine traditōe vt in legato ⁊ donatione cā mortis vt sͣ. e. l. pri ma.§. fi. cum. l. ſe. Et idem eſt ſi qs agit ex iure ceſſo nā ceſ ſio non deſiderat rei traditionem ſicut dicimus in reſtitutōe ex trebelliano que eſt ceſſio quedam vt. jͣ. e. l. cū ſponſus.§. ſi is cui ⁊ sͣ. de rei vendicatione. l. ſi culpa ẜm vnum intelle ctum. Sꝫ hic quō qualr̄ ꝓbabuntur iſta que exiguntur. dic gloſa inſti. de act̉.§. alie. ꝙ titulus probabitur ꝑ teſtes vl̓ in ſtr̄a cōtra quemlibet cōuentum. bonafides enim non eget ꝓ batōe qꝛ preſumitur vbicunqꝫ ꝗs habeat titulū. ſine ti. autē non p̄ſumit̉ bonafides niſi ꝗs fuerit in longa poſẜone dixi .sͣ. de minor. l. intra vtile.§. vendentibus. ⁊ noͣ. Ia. C. de ac ꝗren̄. poſẜ. l. improba. Item vbi poſſederit aduerẜio patiē te. arº. jͣ. ſi ẜui. vē. l. ſi quis diuturno altas enim qūo ꝓbaret̉ bonafides in p̄ſcript̉. incorporalium vbi non requiritur titu lus ⁊ adde quod no. in. l. i.§. i. jͣ. detinere actuqꝫ pri. Tradi tō aūt ꝓbatur ꝑ actū corporalem quo ad om̄s. Item ꝑ in ſtr̄m quo ad cōtrahētes vt. jͣ. de acꝗr. poſs. l. iij. in prin. ⁊. l. predia quod auteꝫ fuerit in poſſeſſione ex illo tiº. p̄ſumitur ſiue traditio ſit facta ab eodem a quo habet titulum ſiue nō appareat a quo vt sͣ. titulo.i. l. quedā mulier. ſecꝰ ſi ab vno beo titulum ab alio poſſeſſionem vt. jͣ. de vſuca. l. cū ſolus. Deinde nō. ⁊ ẜo hunc tex. cōtra cauillationem eoꝝ qui lite pendente acquirunt titulum vt excludant agentem nam non patrocinatur iſte ti. qꝛ defficit bonafides ꝑꝑ litem motaꝫ vt hic ⁊ facit. sͣ. peti. here. l. diuus. cōiuncto eo quod noͣ. e. ti. l. ſi rem ⁊ p̄tium. 3º. noͣ. ꝙ in auctōe ſingulari non inſpicio ꝑſonam auctoris ſꝫ in auctore vniuerſali ſic. In glo. ⁊ ſic ibi.§. rurſus. dicit Odofre. ꝙ ſicut vſucapio nen hꝫ locum qn̄ poſſeſſor fuit malefidei vel qn̄ poſſeſſor habꝫ aliquo me do malā fidem ẜm canoniſtas. Item nec publitiana habet bodie locum in dc̄is caſibus. ſed Iaco. de ra. dicit ſecus in publitiana ⁊ dicit ꝙ aliud in vſucapiōe ⁊ aliud in publitia. qꝛ vſucapio plus p̄iudicat cum afferat dn̄ium ſꝫ publitiana non datur cōtra dn̄m ſed cōtra alium qui non hꝫ tm̄ ius ꝙͣ tum agens publica. ar. C. de edic. diui Adri. tol. l. fi. vel in caſibus in ꝗbus cōpetit cōtra dn̄m nititur maiori equitate ⁊ ideo quod dr̄ de vſuc̄. ⁊ p̄ſcription̄. hodie d̓ iur̄ canonico non trahitur ad publitianam ⁊ ꝑꝑea lꝫ auctor fuerit malefi dei ſucceſſor hn̄s titulū ⁊ bonāfidē poteſt agere publitianā cōtra poſſidenteꝫ non hn̄tem tm̄ ius ī re vel cōtra dominiū qn̄ mititur maiori equitate ⁊ hoc dicit Ia. de ra. hic ⁊ inſti. de ac.§. alie. in. lec. ſua ⁊ eſt vtile. cy. in addi. ſuis ergo n̄ pōt vſucapi vel p̄ſcribi tam̄ poteſt per publitianam peti quod vr̄ falſum in ꝑpetuo ꝓhibitis p̄ſcribi vt. jͣ. eo. l. ſiue autē.§. hec actio. ſecus in non ꝑpetuo ꝓhibitis vt. jͣ. e. l. ſi ego.§. ſi de vſufructu. cōiuncta. l. hoc iur̄.§. aque ductus. ff. de aqua quotti. ⁊ eſti. ⁊ adde quod noͣ. in ſpec. de p̄ſcrip. 4ª ꝑte. v̓. ſꝫ nunquid hodie ſꝫ tenendo opinionem cy. eſſet dubium qꝛ vbi cōcurrunt alia eſſentialia que. sͣ. dixi lꝫ res non poſſit pͦ ſcribi tam̄ non cōpetit publitiana quod tene menti ⁊ tūc rn̄ de ad.§. hec actio. ꝙ ibi erat vitiū reale ſꝫ ego loquor vbi ē īpedum̄tum rōne vitij realis ⁊ adde ꝙ dicā. jͣ. in.§. in hac. Summaui vobis cum precedenti in glo. IMac. ſ mihi bonafides ibi.§. ſui. facit quod nō. .sͣ. qui. ex cāis ma. l. cum miles. In eadeꝫ ibi.§. part̓ hec opiº. eſt vera ꝙ in preſcript̉. lon. tempo. vitiuꝫ teſtōris nocꝫ heredi non habenti aliunde titulum ꝙͣ a teſtōre. ſecus ſi hꝫ ꝓprium titulum aliunde. iſte eſt tex. rotondus in. l. an vitiuꝫ