Seite
.§. ex facto. jͣ. de diuer. ⁊ tempo. p̄ſcrip. queꝫ tex. neſcio alidi ⁊ ē hoc valde nō. ſꝫ in p̄ſc. longiſſimi tp̄ris dicit dy. ꝙ de eo tate canonica heres ꝗ habꝫ bonamfidem poteſt preſcribere lꝫ deffunctus habuerit malamfidem ſi heres vult mitiare p̄ ſcrip. a ſe qꝛ non requiritur titulus. Ita noͣ. dy. ī. c. ẜo d̓ reg. iur. li. vj. Idem tꝫ Bertoldus allegas dy. in. l. cum heres. jͣ. diuer. ⁊ tēpo. preſ. ⁊ eſt noͣ dignum. In. e. ibi.§. ſi deffun ctus. ⁊ ſic noͣ. ꝙ potius attēditur fictio circa bonā fidem ꝙͣ veritas qd̓ eſt verū. quantum ad vſucapionē. ſecus quo ad fructus ⁊ acceſſiones. vt. sͣ. de peti. here. l. ſꝫ ſi. l.§. ſcire. Itē ſecus quātum ad incurrendā culpā. vt. sͣ. de peti. heredi. l. il lud. In glo. que incipit bonafides. ⁊ ſi ē ar. ꝙ inſpiciatur bonafides ꝓcuratoris ⁊ non dn̄i ⁊ filij ⁊ non patris. ⁊ ē rō qꝛ titulus fundat̉ in ꝑſona ipſius cōtrahētis. ergo acquirēs hꝫ vti adminiculo ex ꝑſona eius. vt. jͣ. de act̓. ⁊ ob. l. quecū qꝫ gerimus. ⁊ de manumiſ. l. gaius. ⁊ qd̓ ibi notat̉ ꝑ Iaco. In tex. ibi eo nomine. No. hͨ Publicians verbum ẜm Bar. ⁊ vide. jͣ. de vſucap. l. ſi is qui pro emptore.§. is ꝗ bonafide noͣ. ꝙ in pu bliª requirit̉ traditio poſſeſſionis fcā ex noīe. ſꝫ an ē neceſſe ꝙ ꝗs ꝓbet tradentē non dn̄m dicit ſpec. ꝙ nō. qꝛ nemo p̄ſu mit dn̄s niſi ꝓbetur vt noͣ. in ſpec. de actionibus ſeu petit̉. .§. ſequit̉. v̓. ſi āt vellis. ⁊. v̓. ⁊ nota qn̄qꝫ eē neceſſaria. ⁊ idē tꝫ gl. sͣ. e. l. i. in glo. ꝗd āt. In tex. ibi ſit tradita. ſꝫ hic que ro aliquis non dus vendidt mihi rem. ⁊ cōſtituit ſe meo no mine poſſidere. ⁊ eo tꝑe ſciebam rē aliena tꝑe vero traditio nis habebā bonāfidem vel econtra an vſucapiā. ⁊ ſi eadem a poſſeſſione an publicianā habeā dic ꝙ inſpicit̉ tēpus quo ius reale mihi querit̉ ſed tꝑe conſtitutiōis ius reale fuit mi hi queſitum. l. quedā. sͣ. ti. i. ⁊. l. ꝙ meo. jͣ. de acꝗr. poſ. igitur ſi tꝑe conſtitutionis p̄carij habebā bonāfidem in quocunqꝫ āt tꝑe vere traditionis habebā malāfidem agā pubª. ⁊ vſu capiam vt econtra notatur. In pubº requiritur Raditionem raditio iur. vel fac ti. ⁊ vbi ceſſat vſucapio ceſſat pubª. h. d. qd̓ dic vt ſupra. l. ꝓxima.§. pretor ait. Bal. Emptor agens pubª non hꝫ a E PreT neceſſe ꝓbare p̄tium ſoluiū vel fideꝫ habitā de p̄tio. h. d. quod eſt noͣ. dignū Et pro hoc videt̉.§. vēdite inſtitut̉. de re. di. nō habeat locum in trāſlatione dn̄ij. Sed in contrariū facit qd̓ noͣ. jͣ. d̓ fur. l. ſi ẜuꝰ cōis vni.§. locaui gl. fōmat h̓ brochardū uᵗ. l. n̄ diſtīguit ⁊cͣ. Tu dic ꝙ v̓n̄ diſtīguit nec illa nec aʰ nec rō legis tc̄ īdiſtīcte dꝫ accipi. vt. jͣ. de alea. l. i.§. ꝙ āt. ſecꝰ ſi ꝑ aliā. l. vel rōnem alterius. l. diſtinguit̉ ⁊ multo fortius ſi diſtī guitur per eādē. l. ⁊ ita ſentit glo. ⁊ bene. ⁊ doc. vltra. ⁊ Ia. bu. ⁊ odofre. in.§. alie. inſti. de act̉. quā opi. ego Bal. In tex. ibi actio. qꝛ ad Iue autem ꝑeredē tranſinituit̉ citu lus. Itē hꝫ poſſeſſionē ex eodē. h. d. iſta lex. . Ei qui eſt in poſſeſſione vel Si quis Fen tdetetatione ſolus titulꝰ affert verā poſſeſſionem ſine alia traditione. h. d. facit. sͣ. ti. i. l. que dā mulier. ⁊ inſti. de re. diui.§. interdū. Sed pone vēdis rem ⁊ conſtituiſti noīe ēptoris uel p̄cario poſſidere an per iſtā conſtitutōnē p̄carij ſit poſſeſſio in emptorē tranſlata dic ꝙ non niſi ꝓbet̉ ꝙ tꝑre conſtitutionis poſſeſſio erat penes uenditorē extra de fide inſtru. c. inter dilectos. .Quādo emi Item ſi hereditatemt tuir umpſitas competit pubª ēt pro re ſingulari. h. d. glo. hic ꝙ eo ipſo. hic pro eo ipſo ꝙ ꝗs tradit rem ut hereditariā uidet̉ affirmare ꝙ ſit hereditaria. nec pōt poſtea negare. Ego dicebā pridie ꝙ eo ipſo ꝙ ꝗs accepit tenutā tanꝙͣ de bonis alterius non pōt poſtea negare ꝙ non fuerit illius ⁊ eſt ipſa ueritas ha betis tex. in. l. ſi ꝗs emptionis in fi. C. de p̄ſcri. xxx. ānoruꝫ. Quādo p̄tendūt titulum ab eo Si duobus ae is eſt vno potior ꝗ prīo fu it in poſſeſſione. Sed ſi a diuerſis ille eſt potior ꝗͥ reperitur nunc poſſidere hoc. d. ⁊ eſt tex. ſingularis valde ⁊ menti te nēdus. ⁊ vide quod dixi. sͣ. ti. i. l. ſi a titio. Nō. ꝙ ille eſt po tior qui habuit antiquiorē poſſeſſionē titulatā. ⁊ iſtud eſt ve rum in petitorio. ſꝫ in poſſeſſorio potior ēt p̄ſumitur ille qui habuit antiquiorē poſſeſſionē non titulatā. qꝛ ſequenſ poſſet ſio p̄ſumit̉ clādeſtina. vt extra de ꝓba. c. lꝫ cām. ⁊. jͣ. de acꝗ rē. poſ. l. clam poſſidere in prin. quod dico debere conſidera ri antiquitatē circa poſſeſſionē verum eſt vbi deſiderat̉ poſ ſeſſio. vt in cōtractu ꝗ fit cum eccleſia ſufficit ꝙ eccª habeat titulum antiquiorem dummodo conſtet de dominio acto ris ſecus ſi non conſtat de dominio quis tunc nil iuris que rit eccleſia ſine traditione vt nota. in ſpecula. de loca.§. nunc aliqua. v̓. lviij. quod ē noͣ. qd̓ dico in eccleſia idē dico in pau peribus. qꝛ paribus paſſibus ambulāt vt noͣ. in. c. ii. de con ſuetu. Apparet ex p̄dictis ꝙ tunc eccª eſt priuilegiata quā do conſtat de dn̄io. ſecus ſi non cōſtat de dn̄io. qꝛ tunc non nitit̉ equitate. Ad idē facit quoddā dictum dy. ⁊ Bar. poſt eū in. l. ſi finita.§. ſi de vectigalibus. jͣ. de dā. infec. vbi dicūt ꝙ contra eccleſiā currit īſcriptio ſicut contra priuatu d̓ pu bliciana. qꝛ nō p̄tendunt dn̄ium. lꝫ ſecus in rei vē. quod eſt noͣ. ⁊ mēti tenedum. Et adde ꝙ noͣ. jͣ. de policitat̓. l. ij. ī pͥn ci. Extra quero vtrum ex antiquitate tituli p̄ſumat̉ antiꝗt̉. poſſeſſionis ſolue vt noͣ. per Ia. de are. in. l. quotiens. C. de rei ven. vbi videas. In tex. ibi poſſident̉ Tſi quidem ſd cōtra qꝛ aliqn̄ quis aliquo tꝑre poſſedit ⁊ demum alius repe ritur poſſeſſor ꝙ iſtius ſecundi poſſeſſoris poſ ſeſſio p̄ſumitur clādeſtina. niſi contrariuꝫ probetur. vt in. c. licet cauſam extra de probatio. Solutio hic probatur pͥmus de ſemiſſe poſſidere vl̓ illud veꝝ qn̄ ẜs poſſeſſor reꝑit̉ ſine titulo ſecus ſi hꝫ titulum qꝛ tunc vigore illius tituli preſumi tur poſſidere ⁊ facit glo. in. l. quedam. sͣ. ti. i. In glo. niſi duo ibi ⁊ tunc idem dicit glo. hic ꝙ ſi poſſideo rem nō meā ⁊ vendo eccleſie primo ⁊ non trado ⁊ demū vēdo tibi ⁊ tra do ꝙ eccleſia eſt potior quaſi publitiana acquiratur eccleſie ſine traditōe vnd̓ ex ſola venditōe primitus facta acquiſitū eſt quaſi dominium eccleſie ideo eſt prefferenda. ſꝫ ſpe. dici­cōtrarium in ti. de loca.§. nūc aliqua. v̓. xliij. alias lviiij. Idē vr̄ nore dy. in. l. ſi finita.§. de vectigalibus de damno infe. dicens ſpe. ꝙ nunꝙͣ quaſi dominiuꝫ eccleſie acquiritur ſine traditione. sͣ. e. l. eum qui.§. fi. ſed cōtra ſpe. eſt glo. qꝛ quan tum ad eccleſiam cōtractus venditōnis ⁊ legatū equiꝑātur .l. fi. C. de ſacro ſan. ec. ſed ꝑ legatum vnicuiqꝫ acquiritur ſin̄ traditōne diſtingue aut quaſi dominium erat penes ven dentem ⁊ ſic habebat publitianā ⁊ tunc eccleſe ementi iſtud quaſi dominium acquiritur ſine traditōe ex ſolo titulo vt in iſta glo. ⁊ dicta. l. i. sͣ. e. Aut ille qui vendidit nō hꝫ quaſi do minium ⁊ ſic eſt potior ille cui eſt facta traditō ita intelligit̉ dictum dy. ⁊ ſpec. In ea. glo. circa medium noͣ. hāc glo. que vult ꝙ qn̄ duo emūt ſeꝑatī rem a non dn̄o ⁊ ambobus eſt facta traditō ꝙ in agenº publitiana ille eſt pctiō cui ē facta traditio prius. Sꝫ ꝗd ſi non cōſtat cui fuerit fc̄a priꝰ tra ditō cōſtat at̄ rem fuiſſe traditā Ia. de ra. in. l. quot̓. C. de rei vēdi. dicit ꝙ illi dr̄ fcā prius traditō cui prius fuit vēdi ta vt. sͣ. ex ordine tituli preſumatur poſſeſſio ⁊ traditō quod eſt noͣ. ⁊ menti tenendum. Etiam ꝑ ẜuum hereditariū acꝗri Sl ſe̓ rUASuur publitiana. Item etiam ꝑ ẜuuꝫ municipal. hoc dicit. Baldus. Quando titulus Iego emerim e in ꝑſona vni traditō ī perſona alterius de voluntate tradētis titulum ſufficit publitiana.