Expoſitio miſteria. Nā ſacerdos prīo ſe p̄ꝑat ad oblatiōem ꝑficiendā. Scd̓o adiungit ꝓ acceptatōe ſacrificij ſecretā orōem. Tertio concludendo p. imā ꝑtem miſſe: deuotōeꝫ ppl̓i excitat ad perficiendū ſacroſanctū ſacrificij miſteriū que excitatio tanqͣꝫ ꝓlogus quidam vel p̄fatio canon preponit̉. ☞ Circa primū ſacerdos ſe preꝑat. Incēſo: Lotione ⁊ orōne. Incenſo ſe preparat deuotōis odore: per lotionem mundicie nitore: per orōem cordis ardore. ☞ Quo ad primū ſacerdos munera per ſubdiaconū preꝑata: ⁊ per dyaconū ſibi in cali ce ⁊ patena: vinum ſcꝫ aqua mictum in calice: ⁊ panē patene ſuꝑpoſitum porrecta accipit: ac in medio altaris: explicata prius corpora li palla reponit. repoſita thurificat ⁊ incēſat. ẜm morem romane eccleſie ⁊ thuribulū(in quo incenſum) per modū crucis ſuꝑ oblata circūducit: quatinus thuris incenſo ⁊ crucis ſignaculo: oēs diabolice malignitatis fraudes ⁊ conatus: extricent̉: ne ꝯͣ ſacerdotē ⁊ ſacri ficiū preualeat: ſacrificiū ne perficiatur impediendo vel fructū eius tollendo: ſicut de ſemine ſuꝑ viam iacto dūs in euangelio. Math̓. ſꝫ. loquit̉. Deniqꝫ thobias fumo incenſi iecoris ad inſtructōem Ra phaelis archangeli: demoniū effugauit Thob̓. xi. Significat qͦꝫ hec thurificatio vnctōem dn̄i per mariā magdalenā Ioh̓. 12. Luce ⁊. Cuius occaſione venditus eſt a iuda. Et qꝛ bis vnctus eſt ab eadem: bina fit thurificatio. Una in miſſe pͥncipio: altera in hoc loco. Preparat ſe ſcd̓o iterata manuū lotōe. qm̄ dedecet ſacr̄a pollutis manibꝰ tractare. lꝫ corꝑali ſorde nō ꝯtaminentur. Atteſtatur em̄ cor poralis mūdicia reuerentiā ſacr̄o exhibendā: ⁊ admonet ſacerdotē ſpūalis mūdicie ⁊ purgatōis mentis interne. Un̄ cū ſacerdos manus lauat ad cordis mundiciā ſe cōuertat: vt ſi qͥd ſordidū agnoſcit: ꝯtritione intima ⁊ affectu pio in deū abluat ⁊ abſtergat. Et lꝫ nō nulli hanc lotōem differāt vſqꝫ in finē p̄fatōis: ꝯuenientiꝰ tn̄ h̓ fit. tū qꝛ figura precedere debet figuratū. Lotio aūt corꝑalis manuū ſignificat lotōem mentiū. que fit per orōem ſtatim ſequentē. In ſpiritu hūcitatis ⁊c̄. Tū qꝛ verba canonis dependent ad prefatiōem et ſequentē hymnū. ☞. S. S. Un̄ nō licet q̄cūqꝫ v̓ba interponere. ne coherentia ſnīe diuidat̉. Ad lotōem aūt manuū ꝓferri ſolet ille pſal mi verſiculꝰ. Lauabo inter innocētes ⁊cͣ. per que imꝑtinētiſſime cor rūperet̉ ſnīaꝝ continuatio. Un̄ ſi vtiqꝫ qͥs vult ſe conformare ritui eccleſie ſue: ſatius eſtimo vt lauādo manꝰ poſt hr̄mnū. S. S. S. ſi lentio faciat ⁊ nihil loquat̉. De hac lotōe latiꝰ lec. 17. circa pͥncipiū. Preꝑat ſe tertio ſacerdos triplici or̄oē. Prīa petit̉ acceptio ſacrificantiū cti ait: In ſpū hūilitatꝭ ⁊ aīo ꝯtrito ſuſcipiamur dn̄e a te. vt fic fiat ſacrificiū nr̄m in ꝯſpectu tuo hodie: vt placeat tibi dn̄e deus. Cor et contritum ⁊ humiliatum deus non deſpicit. Secunda Lec. 12. Incenſum potificatio Lorio ma nuum. Orones
zum Hauptmenü