Expoſitio vtriuſqꝫ teſtamen ti ſcripturis. ſummi ſcꝫ mgr̄i: qui nec fallere nouit nec falli bus moniti. et diuia iſtitutio­inſtructi: qͥd a quo et quō oremus Non temeraria preſumptione ſed humi li ſubiectione: ſpe tamen certiſſima ex di­uina promiſſione firmati. ne formati audemus dicere. Oſt canonē ſequit̉ Cōmunio tercia ꝑs miſſe pͥncipalis in qua poſtqͣꝫ in pͥma totiꝰ miſſe ꝑte: premiſſa eſt preꝑatio po puli ⁊ offerendoꝝ: q̄ d̓r miſſa catecuminoꝝ. Et in ſcd̓a par­te q̄ canon d̓r ſubiuncta eſt ꝯſecratio oblatoꝝ. In hac tertia ꝑte que recte cōio noīat̉: ꝓcedit̉ ad ꝑticipatōem ꝯſecratoꝝ. In pͥma ꝑte ꝓpl̓s illuminat̉ ⁊ materia idonea altari ꝯſecranda p̄ſentat̉. In ſcd̓a forma tradit̉ q̄ eucariſtia ꝯficit̉: ⁊ ſummo pr̄i ſacrificat̉. In tertia ⁊ finali: ip̄m ſacrificiū cū benedictōis plenitudine manducat̉. Diuidit̉ autē hec pars in tres. In prima ad ſacrā eucariſtie ſumptōnem preꝑatio cū exhortatōe p̄mittit̉. In ſcd̓a cōio eucariſtie ſumptōe ꝑficit̉. In ter­cia cū gr̄arūactōe miſterijs finis imponit̉: ſcd̓a ibi. Per eundē d. n. Tercia in antiphona poſt q̄ cōionis ẜm officioꝝ diuerſitatē variat̉. ☞ Circa primū: qꝛ hmōi preꝑatio per orōem a deo petit̉ qm̄ ad cam ex nobis inſufficientes ſumus: premittit̉ ad orādū miſericordē ⁊ clementiſſimū patrē exhortatio. Scd̓o ponit̉ ip̄a or̄o ibi. pater nr̄. Circa primū ſacerdos exaltata voce oēs p̄monet petere: exhortā­do dicēs: Oremꝰ. Et ad excuſatōeꝫ temeritatꝭ ⁊ p̄ſumptōis allegat p̄cepta diuīa: mōita ⁊ īformātia nos inſtituta: ⁊ pꝫ textꝰ. Coniūgit̉ aūt h̓ p̄cepto monitio: qꝛ his cuiꝰ doctrīa in orādo inſtruimur dn̄s eſt ⁊ mgr̄. Dn̄i aūt eſt p̄ciꝑe mgr̄i inſtruere ⁊ monere: id̓o hec tria ſil̓ copulant̉: precepta. monita. ⁊ doctrina inſtituta. Quia aūt ad oran­dū h̓ admonemur: aliqͣ gn̄alia de orōe latiꝰ in lec. i. 12. et qꝫ. digeſta ſūmarie recitemꝰ. Prīo igit̉ ꝯſiderādū ꝙ ad or̄oem duo requirunt̉. ſcꝫ deſideriū aſſeq̄ndi bonū vel remouēdi malū ab aliqͦ ꝯcedere po­tenti. Scd̓o expreſſio huiꝰ deſiderij ei a qͦ obtineri deſiderat̉. Nā ſo lū deſideriū nō eſt or̄o: qͥppe multi deſiderāt aliqͣ ſibi dari: q̄ tn̄ non petūt: ſed cū ſilētio expectāt ⁊ illi nō orāt. Cū or̄o ſit petitio quedem Sil̓r multi q̄ deſiderāt ſuo ingenio ⁊ labore adqͥrunt: ⁊ nec illi deſi­derādo orāt. Reqͥrit̉ gͦ expreſſio aūt inſinuatio deſiderij ei a qͦ ſpera tur obtineri. Nec ſola expreſſio ſufficit: qm̄ ſi expͥmeret̉ deſideriū qd̓ nō ineſſet: iā falſa eſſet expreſſio: atqꝫ ficta ⁊ ita nō meret̉ dici oratio. Actꝰ deſiderij ad voluntatē pertinet: actꝰ expͥmendi ad intellectū: et pōt indifferenter accipi or̄o vt ſupponat ꝓ actu volūtatis: ꝯnotādo