prefationis miſſe ad dn̄m. Qd̓ ꝓfecto dignum eſt: vt ſcꝫ in celeſtibꝰ cor toto deſiderio habitet qd̓ inde tam ſublimia dona expectat: qd̓ angelicis laudibus voces carnis iungi deſiderat: ne improperiū illd̓ incidat: Appropin quat ppl̓s iſte ore ſuo ⁊ labijs ſuis glorificat me. cor aūt eius longe eſt a me Iſa.29. Quod verendū eſt in pleriſqꝫ verificari qͥ al̓ta voce rn̄dent. Habemus ad dn̄m ⁊ inferioribus ꝓſtrati. obſcena tractat. ẜm ſua deſideria: quibꝰ diligunt carnē ⁊ mundū. ☞ Quo ad ter tium poſt premiſſam exhortatōem attollit ſeip̄m: ⁊ ppl̓m ad āgen­das gr̄as per ꝯfeſſionē diuine laudis: dicēs. Gr̄as agamꝰ dn̄o deo nr̄o: Agamus d̓t: ſeip̄m ppl̓o ꝯiungens: quia vnius doni: corporis ſcꝫ ⁊ ſanguīs xp̄i ſunt ꝑticipes qͦ in vnū corpus miſticū vniunt̉: oēs de vno pane ⁊ vno calice ꝑticipātes Agende aūt ſunt gratie deo: vt dona eius reuerenter ꝑcipiant̉: diſcrete ꝯgnoſcant̉: ac deuote in dantem referant̉: reputātes nos tantis donis(nobis valde neceſſa rijs) indignos: ea qͦꝫ ſola dei liberali miſcd̓ia gratis recepiſſe. Eaqꝫ tanqͣꝫ dona maxīa ⁊ ſpūalia: ad ſpūs: nō carnis vegetatōem conceſſa oīa corꝑalia longe excedentia. Eis ꝓpter finē ad quē dant̉ fruentes ⁊ ea in deū datorē referentes: ꝑ ea deū magnificantes: Cū apl̓o Iu da taddeo dicētes. Soli deo ſaluatori nr̄o. gloria. magnificētia. im­periū. ⁊ ptās. ante oīa ſecula. ⁊ nunc. ⁊ in oīa ſecula ſcl̓oꝝ Iude.2. Huic exhortatōi chorus rn̄det Dignū ⁊ iuſtū eſt. Dignū quantū ad ip̄m: qꝛ ip̄e eſt dn̄s deus noſter. Iuſtū quantū ad nos: qꝛ nos po­Sacerdos aūt qͦ ad ſcd̓am ꝑte pulus eiꝰ ⁊ oues paſcue eiꝰ. ☞ prefatōis reddens rōnem ſue exhortatōis d̓t. Uere dignū ⁊ iuſtum eſt equum ⁊ ſalutare. Primo approbans ppl̓i reſponſionē. Deinde dicti reddens duplicē rōem. Quo ad primū approbat ſacerdos po puli aſſertōem. qꝛ gr̄e dn̄o reddende ſunt: ꝓ oībꝰ nobis collatꝭ. gene­raliter ſcꝫ ꝓ beneficio creatōis. ꝯſeruatōis: redēptōis: iuſtificatōnis ⁊ finalis glorificatōis. Spūaliter tn̄ ꝓ bn̄ficio inſtitutōis huiꝰ ſuꝑce leſtis ſacrificij ac ſacramenti. Et hoc quidē vere dignum eſt. iuſtum equum ⁊ ſalutare. vere Sincere veritatis Excellentis nobilitatis dignū ideo iuſtum Eximie liberalitatis Quia eſt ſacr̄m Ponderate equitatis equum Sūme vtuoſitatis ſalutare Sincere veritatis qꝛ nō mō ſignificat gr̄am ſicut ve. t. ſacra­menta. Nec tantū eam in nobis cauſat ſicut cetera euāgelice legis ſacramenta. Sed grām ſubſtantialē formaliter in ſe ꝯtinet: ip̄m ſcꝫ fontē gratiarum. Uerum eſt itaqꝫ ſacr̄m: quia vere ſignificat: vere cauſat: vere ꝯtinet gratiam ſacramentalem. Eſt ſacramentum rias agat mus domi­no deo nr̄o. Lec. 18 ere digni ⁊ iuſtū ē ⁊c̄.