Expoſitio habui memoriā. Debet etiā fieri memoria ꝑſonaꝝ in gtō caſu ꝓpter contextū ſequentiū in canone. ſcꝫ Et oīm circūſtantiū ⁊c̄. qꝛ ꝯiūctio reqͥrit ſil̓es caſus. ☞ De ordine vero coꝝ in memoria habēda vt ſic iuuet̉ memoria celebrantis nō eundē modū ſeruant oēs: ſꝫ int̓ alios ille videtur magis ꝯgruꝰ: vt pͥmo loco ſacerdos mēoret̉ illoꝝ ꝓ quibꝰ pro illa vice celebrare ſpēalit̉ diſponit. Qui variari poſſunt. qꝛ nūc pro illo nūc pro alio: maxime dū nō eſt obligatꝰ certis: qꝛ cū ex obligatōe celebrat: tenet̉ eos quibꝰ ſe obligauit in pͥmo gradu om nibꝰ p̄ferre: ⁊ poſt alios in ſequētibꝰ gradibꝰ ſubiūgere. Dū vero non ex obligatōe: ſiue fundatōis: ſiue cure impoſite: ſiue ſpōte pro certis aſſumpte celebrat: ſed pro ſua volūtate pro certis celebrare diſponit illoꝝ memoriā vt dictū eſt in pͥmo gradu ſtatuat. ſuo tn̄ loco.i. viuo rū in prima memoria. defunctoꝝ in ſcd̓a. Deinde parentū ⁊ cognatoꝝ: carnaliū ⁊ ſpūaliū. Tertio cure ſue ſubiectoꝝ: tanqͣꝫ ſpūalium. filioꝝ. Quarto confratrū ſuoꝝ mēbroꝝ ſcꝫ eiuſde corꝑis: ſit eccleſia religio ꝯfraternitas vel domꝰ pͥuata: ⁊ bn̄factoꝝ tꝑaliū: ſint fundatores vel alij fautores: tꝑalia nob̓ obſequia impendētes: familiares aut extranei. In qͥbꝰ qͥlibet ſibi ꝯſtituat regulā: ⁊ ordinē ſibi ꝯgruen tē: qͥbꝰ ꝓmptiꝰ ſine ꝯfuſione ſibi occurrāt: nec opus eſt aduerſarioꝝ aut inimicoꝝ in hͦ loco ſpēalē memoriā hr̄e: niſi quis ꝓ illis ſpeal̓r celebraret. ſufficit em̄ quantū ad illos gn̄aliſſima applicatio. Si tn̄ qͥs etiā ſpēalē eoꝝ memoriā hr̄e maluerit: ꝑfectōis eſt ⁊ non culpan dū. Nā in hac mēoria: caritatis ordo legittimꝰ eſt ſeruandꝰ. An̄ oēs tn̄ ſpēaliſſime ſui ip̄iꝰ mēoria p̄ferēda eſt: vt ſupra tactum eſt. ☞ De his oībꝰ latiꝰ Lec. 15. et. 3. Nec impedit in hmōi applica tione ſacerdotis malicia: excōicatio: aut ſuſpēſio. Hec em̄ nō tollūt virtutē ſacrificij: quā habet ex oꝑe oꝑato: qꝛ quantū ad hāc ꝟtutem nō habet ſacrificiū illud efficatiā ex bonitate ſacerdotis: ſed ex inſtitutione xp̄i ⁊ merito eccleſie cuius nuncius eſt ſacerdos celebrans. Nec impedit ſuſpēſio aut excōicatio qͣ ligatur ſacerdos qꝛ non ligat̉ vt nō poſſit: ſed vt non debeat qm̄ ptās celebrādi radicatur in caractere ſacerdotali qͥ eſt indelibilis. Secꝰ qͦ ad virtutē ſacrificij ex merito ꝑſonali ſacerdotis. vnde ſtat ſacerdote celebrādo iuuare alios ⁊ damnare ſeip̄m ⁊ de iſta materia late Lec. 17. q̄ bn̄ eſt notāda. Multa ⁊ alia de valore miſſe ſi minor ſit dum celebrat̉ ꝓ multꝭ q̄m ſi pro paucis: ⁊ quō ſine vicio ſimonie poſſit miſſa celebrari recepta pecunia ab his pro quibus celebratur: ac quō aſſumēda ſint anniuerſaria perpetua in eccleſijs ſine prciudicio prius inſtitutoꝝ ⁊ plura alia. Uide lec. 17. et. ⁊s. Lec.2.
zum Hauptmenü