T..III..I. ¶ Iſti ſunt tituli tertij libri ꝗ ē de ꝯͣctibus ꝯmunibus. De appropͥatione rerum. i. De p̄ſcriptione. ij. De ꝯtractibus in ꝯmuni. iij. De obligatione ⁊ ſtipulatione. iiij. De renūciatōe bn̄ficioꝝ iuris. v. De pactis. vi. De tranſactione. vij. De emptione ⁊ uenditione. viij. De permutatione. viiij. De mutuo. x. De vſura. xi. De ſocietatis ꝯtractu. xij. De pignoribus. xiij. De locato ⁊ conducto. xiiij. De emphiteoſi. xv. De ꝯmodato. xvi. De depoſito. xvij. De feudis. xviij. De ſolutionibus. xix. De donationibus inter viuos. xx. De donationibus eā mortis. xxi. De legatis. xxij. De fideicōmiſſis. xxiij. De hereditate. xxiiij. De heredis inſtitutione. xxv. De ſubſtitutionibus. xxvi. Qui teſtari poſſunt. xxvij. De teſtamentis. xxviij. De ꝓuidentijs teſtium. xxix. De teſtibus teſtamentoꝝ. xxx. De teſtamento in ſcriptis. xxxi. De teſtamento ceci. xxxij. De cauſis quibus teſtamētū inutile redditur vel rumpitur. xxxiij. De codicillis. xxxiiij. De ſucceſſionibꝰ ab inteſtato. xxxv. Ad quid heres teneatur. xxxvi. De ſuffragijs defunctoꝝ. xxxvij. De orationibus exn̄tiū tā in patria qͣꝫ in purgatorio. xxxviij. De ꝯͣctu p̄carij q̄re in li. vi. ti. xxxvij. Incipit liber 3ꝰ de appropͥatōe reꝝ. ti. i. Initis per dei grām duabe ꝑtibus huius ſūme ſcꝫ pͥma d̓ p̄ceptis. ⁊ 2ª de v̓tutibꝰ ⁊ vitijs. reſtat proſequi tertiā ꝑte eiuſdē de ꝯͣctibus ⁊ volūtatibꝰ vltimis. Et qꝛ in ꝗbuſdā ꝯͣctibꝰ ⁊ volūtatibꝰ vltimis tranſferūt̉ reꝝ dn̄ia. que quidē trāſferri nō poſſent iuſte ſi nō eēt diſtīcta ⁊ appropͥata. ideo pͥmo ꝯſiderandū ē de reꝝ appropͥatiōe. Et circa hāc querunt plura.ſ. vtrū poſſeſſio rerum exterioꝝ ſit homini naturalis. ℟º. ꝙ ſic. ut on̄dit ph̓s p̄politicoꝝ. ꝑ hͦ ꝙ imꝑfectiora ſunt ꝓpter ꝑfectiora. hiꝰ enim exteriora ſoli deo ſubiacēt quātū ad ſuā naturā. quia ei ſoli oīa ad nutū obediūt. ſꝫ quantū ad uſū hꝫ homo naturale dn̄iū eoꝝ. qꝛ ꝑ rōneꝫ ⁊ voluntatē eis quaſi ꝓpter ſe factis vti pōt ad ſuā vtilitatē. vn̄ hͦ dn̄iū ꝯuenit homini ẜm rōem in qua dei imago ꝯſiſtit. qd̓ bene ofiditur gn̄. i. Faciamus hoīem ad ima. ⁊ ſil̓i. no. ⁊ preſit piſcibus maris ⁊cͣ. ¶ Utrū reꝝ dn̄ia in ſtatu īnocētie fuiſſent diſtīcta ℟º ẜm ſcotū. 4. di. 15. q. 2. ar. i. ꝙ non. īmo erāt ꝯmunia. ⁊ ẜm legē nature. ut patet ꝑ illud quod dr̄ di. 8. c. i. Iure v̓o nature ſūt oībus oīa ꝯmunia. ⁊. 12. q. i. dilectiſſimis. Et ẜm legē diui ſapiētis greci. vn̄ di. 8. quo iure. ⁊ ē dc̄m aug. ſuꝑ Io. Iure inꝗt dīno dn̄i ē terra ⁊ plenitudo eiꝰ. Iure v̓o huma nō dicit̉. hec domus eſt mea ⁊cͣ. Ratio aūt huius eſt duplex. vſus reꝝ enī ita ꝯpetere dꝫ hoībus ẜm rectā rōnē: ſicut ꝯgruit ad pacificā ꝯuerſatōeꝫ ⁊ neceſſariā ſuſtētati onē. In ſtatu aūt īnocentie ꝯmunis vſus reꝝ ſine diſtinctōe dn̄ioꝝ magis valuiſſꝫ ad vtrūqꝫ. qꝛ tunc nullus occupaſſet qd̓ alteri neceſſariū fuiſſꝫ. ſꝫ qd̓ quilibꝫ primo ſibi neceſſariū ad vſū occupaſſet: hoc ad vſū habuiſſet. hoc etiā mō tunc magꝭ ad ſuſtentationē uſus reꝝ cōis ſuffeciſſet qͣꝫ ſi ꝑ appropͥatōeꝫ vni factā alijs vſus p̄cluſus fuiſſet. Hec ſcotꝰ ibidē. ¶ Utrū p̄ceptū illud.ſ. de habēdo oīa cōia adhuc maneat ita ꝙ nulli rē aliquā ꝓpriā poſſidere liceat ℟º ꝙ nō. ſꝫ eſt poſt lapſum reuocatū. quin īmo dicit aug. de hereſibꝰ. ꝙ ſunt aliꝗ heretici qui ſe vocāt apl̓icos ex hoc ꝙ putāt nullā ſpem habere eos ꝗ vtunt̉ his rebus quibus ipſi carent.ſ. ꝯiugibus ⁊ aliquibꝰ poſſeſſionibꝰ qͣſi ꝓprijs. Eſt aūt poſt lapſuꝫ
zum Hauptmenü