. II caracter eſt quoddā ſpūale ſignū aīe diuinitus impreſſū gr̄e ſignificatiuū: ⁊ qͣꝫtū eſt de ſe ad gr̄am diſpoſitiuū dei cuiꝰ gr̄a eſt ⁊ ſil̓itudo cōfiguratiuū: ⁊ ppl̓i dei ẜꝫ fi dei ſtatum diſtinctiuū: reddens homīem hn̄tem ip̄m ſpūalium actuū ꝯmunicatiuū cuiuſmōi ſūt mīſtratio vel receptio ſacr̄o rum: ⁊ indelibilit̓ ꝑmanſiuū. vnd̓ Augꝭ. Caractere ſemel impoſito nunqͣꝫ aliquis eo carebit. hoc aūt verū nō eſſet: niſi ꝑ ſa cramentū illud aliꝗd ꝑpetuū aīa reciꝑet. Quia v̓o vt dictum eſt caracter ē ſignum diſtinctiuū ppl̓i dei ẜm ſtatum fidei. iō im primit̉ tm̄ in ſacramētis recipiētibus determinatū fidei ſtatum. ¶ Triplex auteꝫ eſt ſtatus fidei in eccl̓ia militāte: ⁊ ẜꝫ hoc eſt triplex diſtinctio: ſicut in exercitu. Pri ma cōis totius exercitus ab alio exercitu 2ª ſpālis militū a ppl̓aribus. 2ª ſpāliſſima ducis ab vtriſqꝫ. Prima reſpicit ſtatuꝫ fi dei gignēde. ⁊ hec ſit ꝑ caracterem baptiſ mi. 2ª ſtatum fidei defendēde ab aduerſa rijs. ⁊ hec ſit per caracterē cōfirmatiōis. 2º ſtatum fidei multiplicāde in alijs: ⁊ do cende. ⁊ hec ſit per caracterē ordinis. Pri ma eſt bonoꝝ a malis: ſeu fideliū ab infi delibus. 2ª fortiū ab infirmis. 2ª clericoꝝ a laycis. hͨ Bon̄. 4. di. 6. p. i. ar. 4. c. Irca 5ᵐ.ſ. miniſtros ſacramētoꝝ querunt̉ plura.ſ. vtꝝ ptās miniſterij cōueniat etiā malis in ſacramētis. ℟º ꝙ ſic. q̄dam.n. ſunt de ſub̓a ſacramēti. ⁊ hec omiſſa ſacr̄a euacuāt. q̄dam v̓o de ꝯgruentia. ⁊ hec ſi omittant̉: nō euacuāt. bonitas v̓o miniſtri de ꝯgruentia eſt: nō de ſub̓a. Nā ea q̄ ſunt de ſub̓a oꝑtet eſſe certa. bonitas v̓o miniſtri incerta eſt. ideo ſi deſit nō eſt minꝰ ſacr̄m. vnd̓ Augꝭ. ſuꝑ illud Io. i. Suꝑ quē viderꝭ. ⁊cͣ. dicit ꝗd inquit tibi facit miniſter malus: vbi bonus eſt dn̄s. ⁊ habet̉ de cōſe. di. 4. baptiſmꝰ. Ad hoc etiā eſt ar. e. di. c. roma nus pōtifex. ⁊ ē. di. 4º. c. ſequētibꝰ ad di ctū. c. romanꝰ pontifex. ⁊ pluribus alijs. ¶ Utꝝ ſanctitas mīſtri operet̉ aliꝗd ad effectū ſacramēti. hoc eſt quere vtrū ſanctior miniſter meliorē effectū ſacramēti fa ciat. ℟º ꝙ nō. vnde Augꝭ ſuꝑ Io. tracta tu 5º. ⁊ habet̉ de cōſe. di. 4. cum baptizat malus. nō dat̉ inquit impar baptiſmus: ꝑ impares miniſtros. hoc idē etiā ꝓbat̉ in pluribꝰ alijs. c. eiuſdē di. ¶ Sciendum tn̄ ꝙ ī ſacramēto q̄dā ſūt ſubſtātialia: ⁊ ī his nō plus valet operatio boni miniſtri: mali. qꝛ deus ibi operat̉ vt actor. homo vt miniſter. q̄dam v̓o non ſūt ſubſtantialia: vt ſacramētalia.ſ. oratiōes ⁊ hiꝰ. ⁊ in his pōt valere ſanctitas ⁊ bonitas miniſtri. ⁊ hoc ꝑ accn̄s: nō ꝑ ſe qͣꝫtum.ſ. ad ali quos effectus accn̄tales ſacr̄o nō eſſentia les ẜm Pe. 4. di. j. q. x. ar. i. q. i. ⁊. 2. ⁊ Ri chari. 4. di.§. q. 3. ar. i. c. Uel dicendū ꝙ illud qd̓ eſt effectus ſacramēti nō impetra tur or̄one eccl̓ie vel miniſtri. ſed ſolū paſſione ⁊ merito xp̄i. cuius virtus operat̉ ī ſacramētis vt dictū eſt. vnde effectꝰ ſacra menti non dat̉ melior ꝑ miniſtrū meliorem. aliꝗd tn̄ annexū impetrari pōt recipi enti ſacr̄m ꝑ deuotiōem miniſtri: ſed tn̄ mi niſter nō operat̉: ſed impetrat operandū a deo. ſancti.n. aliqn̄ inueniunt̉ baptizādo obtinuiſſe his qͦs baptizabāt ſanitatē cor poris. vt ſanctꝰ Silueſter Cōſtantino mū datiōem lepre. ¶ Utꝝ mali peccet diſpenſando ſacr̄a. ℟º ꝙ ſic. nā aliꝗs in agēdo peccat ex hoc ꝙ operat̉ non ẜm ꝙ oꝑtet. vt pꝫ ꝑ ph̓m 5º ethiꝰ. eſt autē cōueniēs vt miniſtri ſacr̄oꝝ ſint iuſti ⁊ mūdi. qꝛ mini ſtri debēt dn̄o cōformari ẜm illud Leuitꝭ. 19º. Sancti eritis ⁊cͣ. ⁊ ideo nō eſt dubiuꝫ ꝗn mali exhibētes ſe miniſtros dei: ⁊ eccleſie in diſpenſatiōe ſacr̄oꝝ peccent. ⁊ qꝛ hͦ peccatū pertinet ad irreuerētiam dei: ⁊ cōtaminationē ſacr̄oꝝ qͣꝫtum eſt ex parte ip̄ius homīs peccatoris. lꝫ ſancta ẜm ſe ⁊ incōtamīabilia ſint. ꝯn̄s eſt ꝙ tale pctm̄ ſit mortale ex genere ſuo. hͨ Tho. 4. di. 5. q. 2. ar. 2. q. 4. c. ⁊ 3. q. 64. ar. 6. c. ¶ Utrū malus miniſter cui offert̉ puer baptizan dus in ꝑiculo mortis exiſtēs ſit pplexus. ℟º vt. jͣ. vbi aget̉ de his q̄ requirūt̉ ex ꝑte baptizantiū. ¶ Utrū ſuſcipiēs ſacram̄tum a malo miniſtro peccet. ℟º ille ꝗ ad ſacr̄a accedit ſuſcipit ꝗdem ſacr̄m a mini ſtro eccl̓ie: nō inqͣꝫtum eſt talis ꝑſona: ſꝫ inqͣꝫtum eſt miniſter eccl̓ie. ⁊ ideo qͣꝫdiu miniſter ab eccl̓ia tolerat̉: ille ꝗ ab eo ſuſcipit ſacramētum. nō ꝯmunicat eiꝰ peccato. ſed ꝯmunicat eccl̓ie que tanqͣꝫ mini ſtrū exhibet eum. vnde nō peccat in hoc niſi forte per accn̄s: ꝯmunicādo eius pec cato: vel cōſentiēdo. ſi hoc ip̄o faueat ei. vel foueat eum in peccato. vnde dato etiā ꝙ malus p̄ſbyter peccet. ſacramētum con ferendo: non tn̄ oꝑtet ꝙ ſumens vel petēs ab eo: etiam p̄ter cām neceſſitatis peccet: ꝓpter duo. Primo: quia nō pōt eſſe certꝰ ꝙ ille ſit in peccato mortali: cui ſpūs ſan
