T. LI. XV. occurrri poteſt. Uno mō p̄ueniendo: ne.ſ. defectus accidat. Alio mō ſubſequēdo.ſ. vt illud qd̓ accidit emendet̉: vel adhiben do remedium: vel ſaltem ꝑ pnīam eiꝰ qui negligēter hoc egit. ¶ Et ad maioreꝫ euidentiā querunt̉ hic plura.ſ. quid fiet ſi p̄byter impeditus fuerit aliqua infirmitate vel morte. ℟ndeo ſi neſciat̉ vbi pͥmus ſacerdos deſierit: tunc debet hoſtia cuꝫ reuerentia reſeruari. quia neſcit̉ vtꝝ ſit cōſecrata vel non. ⁊ alia accepta hoſtia: debet alius ſacerdos myſteriū a capite inchoare. Si autē certum ſit vbi deſierit. aūt deſijt ante cōſecratiōem. ⁊ tunc nō oꝑtet ꝙ per alium ſuppleat̉. aut poſt cōſecratiōeꝫ. aut gͦ poſt cōſecratiōem corꝑis ⁊ ſanguinis. ⁊ tunc alius p̄ſbyter poſſet vbi ille defecit in cipere miſſam: ⁊ perfice̓. nec oꝑtet a capite incipere. Et ſic intelligit̉ illud. 7. q. i. nihil. Aut poſt cōſecratiōem corꝑis ⁊ ante cōſecratiōem ſanguīs. ⁊ tunc debet alia hoſtia accipi: ⁊ totum a capite inchoari. ꝗa cōſecratio corꝑis ⁊ ſanguinis ad vnum ꝑtinet ſacramentū: qd̓ ab vno debet ꝑfici Et hoſtia ꝑ primū ſacerdotē cōſecrata cū ſub illa vere ſit corpus xp̄i. cum ꝯſecratio corporis cōſecratiōem ſanguinis nō expe ctet. debet ſolennit̓ reſeruari: ac per ſecūdū ſacerdotē ſumi. hec Rich̓. 4. di. 8. q. 2. ar. 20. Et vt dicit̉. 7. q. i. illud. ⁊. c. ſe. Ubi tem poris vel loci vel cleri copia ſuffragatur: ꝗlibet p̄ſbyter celebrās debet habere poſt ſe ꝗ miſſam cōpleat: ſi eum cōtingat deficere. ⁊ hoc intelligit̉ de infirmo. Ne tamē vt dicit̉ in dicto. c. nihil. ꝙ naͣe languoris cā conſulit̓.ſ. in p̄ſumptiōis perniciē ꝯuer tat̉: nullus abſqꝫ patenti ꝓuētu moleſtie mīſter vel p̄ſbyter cuꝫ ceperit: imꝑfecta officia p̄ſumat oīno relinquere. ſi ꝗs autem hoc temerarie p̄ſumpſerit face̓: excōicationis ſnīam ſuſtinebit. ¶ Quid de p̄ſbyte ro cui poſtqͣꝫ eſt indutus occurrit remor ſus de aliquo mortali. nūquid deſiſtet aūt ꝓcedet. Indeo. aut non tenet̉ celebrare ⁊ tunc non debet accedere: niſi pͥus contritus ⁊ etiam cōfeſſus. Aut tenet̉: ⁊ tūc aūt habet copiam ſacerdotis. ⁊ ſic tenet̉ prius cōteri ⁊ cōfiteri. Aut non habet. ⁊ ſic tenet̉ ſe p̄parare per cōtritiōem: ⁊ habere ꝓpoſitum cōfitendi. ⁊ hoc ſufficit ad hoc ꝙ non peccet ſi accedit cum verecun dia ⁊ reuerentia. hec Bon̄. 4. diſ. 13. dubi. circa lr̄am. q. i. ⁊ etiam Bern. exͣ de cele. miſ. de homīe. in glo. B. ar. de ſen. excōi. de cetero. ⁊. c. quāuis. ⁊. 26. q. 6. qui recedunt. Si auteꝫ non p̄paret ſe ⁊ cantet. pec cat peccato omiſſiōis. cum omittat cōteri de alio etiā peccato: ſi eſt occultus. ſi auteꝫ eſt manifeſtus: dico ꝙ ſcandalizāt. ſi autē ab eccl̓ia ꝓhibitus: peccat oībus his modis: ⁊ peccato tranſgreſſiōis. hec Bon̄. vbi. sͣ. ¶ Quid faciet p̄ſbyter quādo celebrando recoleret ſe comediſſe: vel etiā ali cui peccato mortali ſubiacere. vel etiaꝫ ex cōicatuꝫ eſſe: cuius pͥus non erat memor ℟ndeo ꝙ vbi difficultas occurrit ſemꝑ accipiēdum eſt illud qd̓ minus habet de periculo. maxīe autem circa eccl̓ie ſacramētum hoc eſt ꝑiculoſuꝫ: qd̓ eſt cōtra per fectiōem eius. quia hoc ſacrilegiū eſt im mane. minus aūt eſt illud qd̓ pertinet ad qualitatem ſumētis. ⁊ ideo ſi p̄ſbyter poſt cōſecratiōem inceptam recordaret̉ ſe aliquid ꝯmediſſe vel bibiſſe: nihilominꝰ de bet perfice̓ ſacrificium ⁊ ſume̓ ſacramētū. Similit̓ ſi recordet̉ ſe peccatū aliqd̓ ꝯmi ſiſſe: debet penitere cum ꝓpoſito cōfitendi ⁊ ſatiſfaciendi. ⁊ ſic indigne non celebrat. ſed fructuoſe ſumit ſacramētum. Et eadem rō eſt ſi meminit ſe excōicatum: de bet enim aſſumere ꝓpoſitum humilit̓ ab ſolutiōem petendi. Et ſic ꝑ inuiſibileꝫ pon tificem Chriſtū cōſequet̉ abſolutiōeꝫ qͣꝫtum ad peragēdum diuina myſteria. Si v̓o ante cōſecratiōem p̄dictoꝝ meminit: tutius eſſet maxīe in cā ꝯmeſtiōis: ⁊ excōicatiōis miſſam inceptam deſerere: niſi ſcādalum graue timeret. hec Tho. 3. q. 83 ar.§. cā. 2. Aliqui v̓o diſtinguūt de eo ꝙ meminit ante cōſecratiōem. qꝛ aūt habet copiam ſacerdotū: ⁊ ſic debet cōfiteri. aut non habet. ⁊ ſic dixerūt aliqui ꝙ ſi populus aſſit. cōtritio cum ꝓpoſito cōfitēdi ſuf ficit. qꝛ ſcandalizaret populū ſi dimitteret Si autē non timeret ſcandalū: cōſulunt ꝙ dimittat: maxīe cum nihil cogat. Credendū tamē eſt ꝙ ſine peccato qd̓ inchoatū eſt poteſt perfice̓: ſi habet ꝓpoſituꝫ cō fitendi: ⁊ cum cōtritiōe totum ſuppletur. nec videt̉ ibi eſſe cōtemptus. hec Bon̄. 4 diſ. 13. dubi. circa lr̄am. q. i. ¶ Quid faciet ille cui accidit in miſſa remorſus de in regularitate: tunc enim non eſt remediuꝫ cōtritionis: nec etiam cōfeſſionis. ¶ Ad hoc reſpōdent aliqui ꝙ cum irregularis ſit ꝓhibitus hoc ſacramētum cōficere. ⁊ irregularitas ſolum deleat̉ per diſpenſatio nem: quātūcūqꝫ aſſit ⁊ ppl̓s: ⁊ ſcandaluꝫ
zum Hauptmenü