T. Li. qͦlꝫ denario quis indulgentiaꝫ habebit: ſi plures dederit. ⁊ hoc idem innuit hoſt. nec dꝫ hic attendi dati quantitas: ſꝫ magꝭ. lau dari diuina benignitas. de hac materia.ſ. de valore indulgentiaꝝ ponit Ber. plures opi. extra de pe. ⁊ re. ꝙ autē. in glo. 4ª. Ad hoc nota ꝙ in arbitrio dantis indulgētiā eſt taxare quātuꝫ de pena ꝑ indulgētiā dimittat̉: ſi tamē inordinate dimittat: ita ꝙ homines quaſi ꝓ nihilo ab oꝑibus reuoce tur pnīe: peccat faciens indulgētias tales. nihilominus tamen quis conſequit̉ plenā indulgētiam. hͨ Tho. vbi ſupͣ. c. iᵐ. vnde n̄ debent fieri indulgentie ſuꝑflue: ne cōtem nant̉ claues eccleſie. exͣ de pe. ⁊ re. cum ex eo. ⁊. 5. di. abſit. ¶ Utruꝫ vicini eccleſie: ⁊ cl̓ici: ⁊ preſbyteri eccleſie conſequātur tan tam indulgētiam quātam remoti. ℟nº. ꝙ ſic ẜm quoſdā. qꝛ remiſſio non ꝓportōatur labori: ſꝫ meritis que diſpēſant̉. ſꝫ qui plus laborat: de merito plus acquirit. hoc autē eſt intelligēdum quādo indulgētia datur indiſtincte. quādoqꝫ.n. diſtinguit̉ ſicut pa pa in generalibus abſolutōibꝰ tranſeuntibus mare: dat. 5. annos. tranſeuntibꝰ vero mōtes tres. alijs vnū. ⁊ hͦ ē opi. Tho. vbi sͣ .c. 4ᵐ. Scd̓m alios v̓o cuꝫ veniēs a remo tis ſit magis diſpoſitus quo ad meritū remiſſionis pene. qꝛ plus laborauit ceterꝭ pa ribus plus valet illi indulgentia illa. licꝫ omnibus valeat quātū ſonat. vt dictum ē etiā ſupra. ⁊ hͦ ē opi. Pe. 4º. di. 20. q. 3ª. ar. 2º. q. i. c. 3ᵐ. ¶ Utꝝ ille cui iniuncta ē pnīa .7. annoꝝ: ⁊ poſtea cōſecutꝰ eſt indulgētiā .7. annoꝝ: teneat̉ poſtea agere pnīam illā. ℟º. aliqui credunt ꝙ ſi pnīa ſit ſibi tota ꝑ indulgentiā remiſſa: non erit tranſgreſſor ſi nihil faciat de ea. ſimil̓r ſi non faciat pro parte illa: que ſibi ꝑ indulgētiam eſt remiſ ſa. Conſultius tamen ageret ſi eam faceret. hec Rodolus. licꝫ enim de neceſſita te non teneatur talis pnīam ſibi iniunctaꝫ facere. qꝛ ꝑ hiꝰ indulgentiam: ⁊ſi ſit indiſcreta: ſatiſfactio tamē pnīe eneruat̉. exͣ de pe. ⁊ re. cum ex eo.§. ad hoc. qꝛ tam̄ neſcit vtꝝ p̄ſbyter iniunxerit ſibi pnīam debitam fatuus eſt: qui non reẜuat indulgētiaꝫ ad aliam vitā. hͨ Hoſt. ¶ Utꝝ quotienſcunqꝫ quis vadit infra tēpus indulgētie ad eccleſiaꝫ: ob cuius viſitatōeꝫ indulgētia datur totiens eā conſequat̉. ℟º ẜm aliquos qn̄ indulgētia ad determinatū tp̄s dat̉. vt cū dicit̉. quicunqꝫ iuerit vſꝫ ad tale tp̄s ad ec cleſiā talē hēat tm̄ de indulgētia: intelligit̉ tm̄ ſemel. ſꝫ ſi in aliqua eccl̓ia ſit ꝑēnis in dulgētia: ſicut in eccleſia beati Pe. eſt īdul gentia. 40. dieꝝ. tunc quotiēs aliquis vadit: totiēs indulgētiā cōſequitur. ⁊ hiꝰ ſnīe eſt Tho. 4º. di. 20. ar. 3º. q. 2ª. c. 4ᵐ. ẜm vero Inno. ⁊ ꝟ. in ſpe. quādo indulgētia cōſiſtit in viſitatōe alicuius eccl̓ie: tūc ꝓ qua libꝫ vice qua quis ad eccl̓iam illā vadit: indulgentiā hēbit. ¶ Quid de gnali remiſ ſione oīum peccatoꝝ: quā papa facit eūtibus in ſubſidiū terre ſancte. vel al̓s belluꝫ ſuſcipientibꝰ ꝯtra hereticos: ⁊ quoſſꝫ alioinfideles: vel mittētibus ꝓ ſe pugnatores nunquid ſi ſtatim cruce aſſūpta et poſtqͣꝫ iter arripuerint deceſſerīt habebunt illam indulgētiā plene. ita ꝙ in purgatorio nullam patiāt̉ penaꝫ ꝓ peccatis an̄ cōmiſſis ℟º ẜm ꝑitos ꝙ non habet totā indulgētiā illā. ualet tamē eis tam nobile ꝓpoſituꝫ ad augmentuꝫ charitatis: ⁊ per cōſequēs cō tritōis ⁊ ita ad remiſſionē pene. Indulger tie.n. nō intelligunt̉ dari ꝓ ſola volūtate: ſꝫ ꝓ effectu determinato in forma indulgen tie. vn̄ qui hꝫ voluntatē ⁊ effectuꝫ: indulgentiam plene conſequitur. Qui vero tm̄ habet voluntatem ex deuotione habet meritum magnum: licꝫ non omnimode conſequatur effectum ẜm Bon̄. 4º di. 20. ar. 4º. q. 2. c. ⁊ Rod̓. Recurrendum tamē eſt ad formaꝫ indulgētie: ⁊ ad intentōem domini pape. vt ẜm ea iudicetur.ſ. vtruꝫ pro ſola ſuſceptione crucis: ⁊ ꝓpoſio ꝓficiſcē di. ⁊ ꝓ quanto labore peregrinationis aſſumpte. ⁊ ꝓ quanta mora in executiōe ne gocij facienda conſequatur quis indulge tiam illam. ⁊ eſt hiꝰ generalis indulgentia latiſſime interpretanda: preſertim cum ex magnitudine fidei ⁊ charitatis procedere videat̉ ꝙ quis aſſumat hiꝰ ꝑegrinatiōem tot ⁊ tantis ꝑiculis plenā. hͨ Rod̓. ⁊ ꝯuenit cum eo Tho. in quadam qōe de quolibet ¶ Quid ſi poſt aſſūptōem crucis ante iter arreptū: vel in ip̄o itinere quis mortaliter peccet. nunquid de illo pctō tenebit̉ ad peni tētiaꝫ ſpālem. ℟º. ꝙ ſic. ſicut et ingreſſus religionē de pctō poſtea ꝯmiſſo tenet̉ ad pe nitētiam agendaꝫ ſpālem. minor tn̄ pnīa ē vtriqꝫ indicenda. hec Rod̓. Nota adhuc ꝙ catholici qui cruce ſignati iuuant hereticos exterminare: indulgentiam ⁊ priui legium ad terram ſanctam euntium conſequuntur. extra de hereticis. excommunicamus. Equitur videre de 3º.ſ. a qͦ valeāt
