Transkription / 5/8 [124

T. Li. amico mortuo dicit. tamen ſi eā pro ſuis peccatis cecinit: vel alij dedit auctoritate ſua cōmutare non poteſt. hinc eſt ꝙ qui recepit relaxationem pro ſe: non poteſt eam alij dare. quia ⁊ſi eccleſia debitum cius apud deum ſoluit: non propter hoc ei poteſtatem dedit ꝙ ipſe pro alio ſolueret. ⁊ ſi deus dimiſit debitū iſti: non ꝓpt̓ hoc iſte pōt dimittere alij quod deo debet̉. hͨ Bon̄. vbi ſupra. c. 3ᵐ. ¶ Utꝝ aliqui non ſacerdotes indulgentias facere poſſint. ℟º pote ſtas faciendi indulgētias ꝯſequitur iuriſdictōem. vt dictū ē ſupͣ. Et qꝛ archidiacōi ⁊ alij non preſb̓ri pn̄t habere iuriſdictōeꝫ vl̓ cōmiſſam: vt legati. vel ordīariā: vt ele cti confirmati. iō poſſūt indulgētias facer̄. lꝫ in foro pnīali non poſſint abſoluere. qꝛ hoc eſt ordinis ſacerdotalis. hͨ Tho. 4º di. 20. ar. 4º. q. 2ª. c. ar. exͣ. e. ꝙ aūt. ⁊ exͣ de ele. tranſmiſſam. Hoſt. tamē dicit ꝙ electus in ep̄m: ⁊ confirmatus tutiꝰ facit ſi non det in dulgentiā: maxime ſi non ſit p̄ſb̓r. ¶ Utrū ep̄i poſſint facere indulgētias ī aliena dioceſi. ℟º. ꝙ qꝛ indulgētia ſiue relaxatio di cit theſauri cōicatōem. ⁊ et auctoritatem. Ep̄s aūt in aliena dioceſi cōicare pōt bōa ſua ſubditis alienis. bona inqͣꝫ ſue doc. re laxare v̓o ſiue indulgere nō pōt niſi ſb̓ditis ſuis. vn̄ relaxatōes v̓e: ſunt relaxationes facte ꝓprijs ſubditis: ſi cōtingat eos ꝑficere illud ꝓpter qd̓ dant̉. Alienis v̓o ſb̓ditis ſunt potius cōicatōes qͣꝫ relaxatōes: per quē ei modū abbates. pͥores. ⁊ miniſtri cōicant bona ſui collegij: niſi forte hoc fiat ex ꝯſenſu ⁊ voluntate ꝓprij ep̄i. exͣ de pe. ⁊ re. ꝙ aūt cōſuluiſti. Et. jͣ. cū a non ſuo iudice nullus ligari valeat. l̓ abſolui: illas tm̄modo ꝓdeſſe arbitramur: quibus vt ꝓſint ꝓprij iudices indulſerūt. hͨ Bon̄. 4º. di. 20. ar. 3º. q. 2ª. o. ¶ Notat autē Inno. ſuꝑ .c. ꝙ autē. ꝙ ꝓprios iudices intelligūt qui dam eſſe ꝓprios ep̄os. qꝛ inferiores p̄lati indulgētias facere non poſſunt. vt dictum eſt. Alij vero dicunt ꝙ etiam proprij pre ſbyteri parrochiales concedere poſſint ſb̓ditis ſuis ꝙ eis indulgentie valeant. quia per hoc ipſi indulgentiaꝫ non dant: ſed con cedunt ꝙ indulgētie date ab epiſcopis ex traneis proſini eis. vt ſic in abſolutione pe nitentie prouideant eis diuerſos modos liberandi a peccato: ⁊ a penis. ¶ Et cōuēit cum eo Hoſti. in ſumma. ꝟ. vero in ſpec. dicit ꝙ tutius ē ꝙ conſenſus proprij epiſcopi precedat remiſſioneꝫ epiſcopi extra nei. Et ẜm eundem ibidem ſufficit etiaꝫ cō ſenſus Metropolitani ſui: vt. eo. c. noſtro. Notat etiam ibidem ꝟ. ꝙ licꝫ epiſcopus ex iuſta cauſa indulgentiaꝫ ſtatuens ī dioceſi ſua concedere poſſit ꝙ indulgentia il la proſit etiaꝫ venientibus de dioceſibꝰ ali enis. Non tamen poteſt cōcedere ꝙ indugentie ab alijs epiſcopis ī eius dioceſi cō ceſſe valeant. primum enim probatur per illud. c. ꝙ autem. non autem 2ᵐ. ⁊ eſt ratō quare poteſt illud ⁊ non iſtud. quia in pri ma accedentes illuc quodāmodo foruꝫ eiꝰ ſortiuntur. extra de foro compe. ſi diligenti. ⁊. c. vlt.§. quia omnium. ⁊ 3ª. q. 6ª. c. i. Nec per hoc ſtatutum indulgentie numerus exceditur. ¶ In 2º vero dioceſim alinam tanqͣꝫ aduena: non vt indigena ingreditur. 3ª. q. 6ª. leges. vnde tales indulgentie non valent. al̓s poſſet epiſcopus indirecte centum annos ſolus: ⁊ cum pluribꝰ ſimul concedere: quod tamen directe face re prohibetur. extra. e. cum ex eo. quod eē non debet. ar. C. de vſur. eos. in fine. ⁊ exde ſimonia intantum. ¶ Quid de his qui deferunt litteras epiſcoporum diuerſoruꝫ: ⁊ legunt omnes in eodem loco aſſerentes ꝙ talis epiſcopus facit talem indulgentiā ⁊ talis talem. ⁊ ſic de alijs. nunquid dans clemoſinaꝫ habebit indulgentiam omni um ep̄orum. ℟ndeo patet ex predictis ꝙ non habebit niſi indulgentiam ſui epiſcopi: niſi forte habeat licentiam a ſuo epiſco po. ꝙ tales indulgentie ei proſſint. extra de foro compe. ſignificaſti. hec Hoſti. ¶ Utrū exiſtens in peccato mortali peſſit indulger tias facere. ℟ndeo indulgentias facere ꝑ tinet ad iuriſdictionem quam homo ꝑ pec catum non perdit. Et ideo īdulgentie eque valent: ſi fiant ab eo qui eſt in peccato mortale: ſicut ſi fierent ab homine ſanctiſ ſimo: cum non remittant penam ex vi meritorum ſuorum: ſed ex vi meritorum re conditorum in theſauris eccleſie. ¶ Sed obijcitur ꝙ maius eſt facere indulgentias qͣꝫ recipere. ſed exiſtens in peccato mortali non recipit eas. ergo nec facit. ℟ndeo maius eſt quo ad poteſtatem: ſed minus quo ad propriam vtilitatem. hec Tho. 4 di. 20. ar. 14º. q. 4ª. o. ¶ Quid de queſtoribus qui diſcurrentes per eccleſias cum litteris remiſſionis: abuſiones predicant cō meſſationibus: ⁊ ebrietatibus vacant. Reſpondeo ſicut habetur extra de pe. ⁊ re. cū ex ex: tales non ſunt recipiendi ſine litterꝭ