Transkription / 5/8 [126

T. Li. XL. exire clauſtrū ad viſitanda loca ſancta: ſu perior tamē pōt eis dare licētiā dandi ali quid ⁊ viſitandi loca ſancta. ¶ Nota tn̄ ꝙ ꝓpter indulgētias diſſolui non dꝫ obẜuantia regularis: qꝛ religioſi magis merē tur religionē ẜuando: quo ad p̄miū vite et ne qͣꝫ īdulgētias exquirēdo: licꝫ minꝰ quo ad dimiſſionē pene: quod ē minꝰ bonū. nec iteꝝ ꝑ indulgētias dimittunt̉ pene iniuncte in capl̓o: qꝛ ibi agit̉ quaſi foꝝ iudicia le magis qͣꝫ pnīale. vnde non ſacerdotes quādoqꝫ capl̓m tenent: ſꝫ abſoluūt̉ a pena iniuncta: vel debita ꝓ pctō in foro pnīali. hͨ Tho. 4º. di. 20. ar. 5º. q. 2ª. o. ¶ Adhuc et nota qꝛ ẜm Ber. ex illo. c. extra de pe. ⁊ reꝙ autē colligit̉ ꝙ qui pnīam iniungit ſi ſi bi videt̉: imponit ⁊ concedit vt euꝫ per hiꝰ remiſſiones in toto redimat: vel in ꝑte. qd̓ ſi fecerit vt dicit̉ ibi: remiſſiones ille valēt ad relaxatōem iniuncte pnīe. ſi vero hoc n̄ conceſſerit: non valent ad relaxatiōem penitentie iniuncte: quo ad eccleſiā: valent tamen quo ad deū ad minorē peccati penaꝫ ſicut alia bona. huius ſnīe fuit Alanꝰ. hec Ber. hoc idem vl̓t Hoſti. ⁊ ꝟ. durandi. e. ti. in repor. ¶ Utruꝫ qn̄ꝫ poſſit indulgētia dari ei qui non facit illud ꝓ quo indulgē tia datur. ℟º. ꝙ non: qꝛ non exiſtēte ꝯditi one non conſequit̉ illud qd̓ ſub ꝯditione dat̉. Nec obſtat ꝙ ei qui nō pōt oꝑari vo luntas ꝓ facto reputat̉: qꝛ hoc intelligit̉ qͥ ad p̄miū eſſētiale: non quo ad aliqua premia accn̄talia: cuiuſmodi eſt dimiſſio penevel aliꝗd ſimile. valet etiā eis tam nobile ꝓpoſitum ad augmētū charitatis: ⁊ ꝑ con ſequēs cōtritōis. ⁊ ita ad remiſſionē penehͨ Tho. 4º di. 20. ar. 5º. q. 3ª. o. ¶ Utrū vnꝰ ꝓ alio poſſit indulgētiā acciꝑe. ℟º opus ꝓpriuꝫ pōt quis applicare per intētōeꝫ cui cunqꝫ voluerit. Et ideo pōt pro quocunqꝫ vult ſatiſfacere. ſꝫ indulgētia non pōt applicari alicui: niſi ex intētōe dantis indulgen tiam. ideo cū ip̄e applicet ad facientem: vl̓ dantem hoc vel illud ille qui hoc facit: n̄ pōt ad aliuꝫ hanc intētōem tranſferre. ſi tamē fieret indulgentia: ſic ille qui faciet vel pro quo fiet hoc totam indulgētiā ha beat: tunc valeret ei ꝓ quo fieret. Nec tam̄ ille qui faceret hoc opus daret alteri indul gentiam: ſꝫ potius dās indulgētiaꝫ ſub tali forma. hͨ Tho. 4º di. 20. ar. 5º. q. 3ª. c. 2ᵐ ¶ Utrū indulgentia ꝓſit facienti. ℟º. Uin cētius dixit: cui etiā ꝯſentit ꝟ. in ſpe. ꝙ nō quantūcunqꝫ faciat illud pro quo īdulgē tia dat̉. C. ne quis in cā ſua. l. i. C. de ſolut. inquiſitio. Petrus v̓o dicit. 4º. di. 20. q. ar. i. q. 4ª. c. ꝙ p̄latus non pōt pͥncipal̓r in dulgentiā ſibi dare: ſꝫ indulgētia data alijs ip̄e etiā ſub eadē forma pōt vti. ⁊ cōuenit cum Petro Tho. 4º. di. 20. ar. 5º. q. 4. c. in ¶ Utꝝ valere poſſit exiſtētibus in purgatorio. ℟º ſicut ex p̄dictis hētur: relaxatio ſiue indulgētie collatio duo dicit.ſ. theſauri eccl̓ie cōicatōem: ⁊ cuꝫ hoc quādā iudi cialem abſolutōem: ſicut etiā exp̄ſſe colligitur exͣ. de pe. ⁊ re. ꝙ autē cōſuluiſti. qꝛ igit̉ theſaurus eccl̓ie eſt in ſūmi pontificis pote ſtate. ⁊ illi qui ſunt in purgatorio: ratione charitatis ſunt idonei reciꝑe beneficia ſꝑ ritualia. iō papa pōt eis cōicar̄ bona eccleſie. quātum autē ad auctoritateꝫ iudican di: cum ip̄i iam exiuerint foꝝ eccleſie: ⁊ iudicium: videt̉ ꝙ eis fieri non poſſit abſolutio: niſi ꝑ modū dep̄catōis. ⁊ ita ꝓprie loq̄n do non ſit eis relaxatio. hͨ Bon̄. 4º. di. 20 ar. 5º. c. ¶ Nec obſtāt ꝙ eccl̓ia ſoluit ⁊ ligat poſt mortē. exͣ de ſen. ex. a nobis 2º. qꝛ ibi ſit abſolutio ad ꝯſolatōem viuoruꝫ. Et abſoluit̉ mortuus.i. anteqͣꝫ moriret̉ abſolutus fuiſſe ꝑ ꝯtritōem moſtratur. ligatio v̓o ſiue ꝯdēnatio fit ad cōfuſionē viuorū. .i. ligatꝰ ſiue ꝯdemnatus dum viueret fuiſe monſtratur. ſꝫ in v̓itate quo ad ip̄os no hil oꝑatur. ar. 13ª. q. 2. in pn̄ti ſeculo. ⁊. 25 di. qualis. vel ibi ſit abſolutio tm̄ quo ad vinculum ⁊ iudiciuꝫ eccl̓ie militantis.i. d. claratōem quandā: ante quā declaratōe cum ſit mortuus poſt excōicatōem: niſi cō ſtet eum fuiſſe abſolutū: non eſt ꝓ eo oran duꝫ: nec ei cōicanduꝫ. exͣ. eo. cuꝫ deſideres abſoluit gͦ eccleſia talē poſt mortē: nō quo ad effectuꝫ: ſꝫ declarat ꝙ non obſtante virculo excōicationis: oēs ꝓ tali libere orent. vel condēnat mortuū.i. declarat ꝙ ꝓ eo n̄ eſt oranduꝫ: quod tn̄ indiciuꝫ non ſemper eſt certū. ſꝫ ſepe fallit ⁊ fallit̉. vt dicit̉ exͣ de ſen. ex. a nob̓. 2. Nec mortuos: ſꝫ tm̄ viuo. ſtringit: qui ſubſunt eccl̓ie militāti. hͨ Hoſt. Si tn̄ large dicat̉ relaxatio cuiuſcūqꝫ auxilij impenſio: ⁊ bonoruꝫ eccl̓ie cōicatō: ſic poteſt eis fieri relaxatio: ſꝫ hoc nō tenet moduꝫ iudicij: ſꝫ potius ſuffragij. Preterea re lacatio et ꝓprie dicta: dicit vlterius aliqͣ cōmutationē in penam aliquam volunta rie ⁊ deuote aſſumptam. Et hoc patet ī om nibus īdulgētijs. hoc autē eſſe non pōt qͥ ad eos qui ſūt in purgatorio. qꝛ ſūt exͣ ſta tū illū: in quo poſſit eis ꝑſuaderi volūtaria