et facit ad hec. ff. de ꝯdi. inſti. l. cū ſeruus ⁊. ff. de cōdi. et demō. l. ama. cum ſi. demū cōmuniter omnes alij auditores primi gradus cōcordabāt quo ad illam partem: ad quā ī predicta gratia menſis nō apponit̉. puta quo ad beneficiū qd̓ ſe extendit ad taxatā in literis quantitatē: ſecus ſi intra quantitatē ſit ⁊ non ſe extendat: qꝛ quo ad hoc apponit̉ menſis ī gratia ar. dicte cle. cū ei quē.§. ſecus. ⁊ lꝫ tenet. d. Duran. Sed certe uidet̉ ꝙ etiā in gratia forme cōis limitatio mē ſis referatur ad oē beneficiū: quod ſit uſqꝫ ad taxationē incluſiue cuꝫ ſic dicat: noſtre tn̄ intentionis exi ſtit ꝙ de huiuſmodi beneficio: etiā ſi minoris ꝙͣ pre dicit ualoris extiterit: poſſit eidē clerico ſi illud infra unius menſis ſpaciū: poſtquā ſibi de ipſius bene ficij uacatiōe ꝯſtiterit acceptar̄ uoluerit prouider̄. ⁊ ſic dictio etiaꝫ que ſupra ponit̉ uidetur īplicare bene ficiū: qd̓ non ſit minoris ualoris: ⁊ ſic uidetur habe re locū. dictus.§. ſecus ⁊ facit ad id ꝙ dictio implicet facit bene. ff. ad trebel. l. ſed etiam ſi. ⁊ ibi notatur per glo. cum ſi. Die lune .xvj. eiuſdem menſis propoſuit. d. Ray. de ma. dubiū tale. Quidaꝫ rei debēdi tres numero erāt obligati duobus credi toribus ī certa quātitate pecunie ſinguli ſingulis īſo lidū. dicti v̓o debitores ꝑ procuratorē ſuū ad hoc ꝯͣ ſtitutū recognouerūt d̓bitū corā auditore camere. ⁊ condemnationeꝫ ſubierunt: recipientes terminū ad ſoluēdum: demū unus creditoruꝫ nomine ſuo ⁊ no mine correi ſui ceſſit alteri actioneꝫ: que ipſis ad illam pecuniam competebat: ⁊ hoc facit pro quadam quātitate: que non attingebat ad dicti debiti quartā partem: Sed in termino nō extitit ſatiſfactuꝫ: ⁊ ideo citati erant. quare dicta cōdemnatio nō debet executioni mādari: illi autem ſic citati duas exceptiones dederunt contra executionē: unaꝫ de acquietatione aliam dedit ſuꝑ dicta ceſſione ⁊ contra cauſa: dicēs eam ſimulatā ⁊ fraudulent̓ factā: iudex v̓o ordinauit ꝙͣ daretur copia parti abſenti ⁊ ꝙ haberet terminū ad reſpōdenduꝫ: pars uero abſens reputās ſe graua tam a p̄miſſis admiſſione exceptionū: ⁊ ordinatiōe: ad ſedē apoſtolicā appellauit: ſed ī appellatione non expreſſit nominatim cauſas aliquas: niſi unam tātū ſilicet de ordinatiōe facta cōtra abſentē: de alijs nō: niſi referendo ſe ad ꝓceſſuꝫ. Querit̉ ergo an huiuſ modi appellatio ſit legittima ⁊ ſufficiēs. Et dicebat̉ ꝑ dominū Eg. ꝙ appellatio nō erat ſufficiēs: quia ex cauſa expreſſa appellatio non uidet̉ ſufficiēs: naꝫ eſt ordinare de termino prefigendo abſenti ⁊ alium terminum ipſum abſenti prefigere. unde licet uidere tur grauare abſenti terminum aſſignando abſqꝫ cer tificatiōe ipſius ut. l. ab eo. ⁊. ff. que ſen. ſine appel. reſ. .l. i.§. item tamen ex edicto: licet tantum ordinet de termino aſſignando non tamen uidetur ipſum pro pter hoc aſſignare: ⁊ ꝓ hoc optime facit. ff. qui. mo. pi. uel yp̄o. ſol. l. ſicuti.§. ſi uoluntate: ubi non ſufficit creditorem uoluiſſe ſeu etiā ordinaſſe: ꝙ pignus ue detur: ſed oportet ſequi uenditionis effectum ⁊ acce dant ea que notantur. C. de contrahen. emp. ⁊ uen. .l. in euictis. ⁊. ff. de le. i. l. ſerui electione ſuper uerbo poſſumus circa fi. glo. ⁊ facit. ff. de op. le. l. apud aufi dum cum ſi. licet uideatur obſtare. ff. de le. iij. l. pam philo.§. propoſitum: ſed ibi foret ſpeciale in milite. Item alia ratione dicebatur appellationem nō pro cedere propter. c. appellanti. in cle. de appel. ubi dicit̉ ꝙ ubi ab interlocutoria appellatur non licet al̓ cās proſequi: niſi eas que ſunt in appellatione nomīatiꝫ expreſſe: Cum ergo ex cauſa predicta unica nomīata non ſit ſufficiens: nec alie ſint modo debito expreſſa te: ſed pro relatione ad proceſſum dumtaxat non ui detur ſatiſfactum dicto capitulo appellanti: nec obſtant leges que dicunt nominatim aliquod exprimi: cum per certam demonſtrationem intentio loquen tis oſtenditur. ut. ff. ſi certum pe. l. certum. ⁊. ff. de libe. ⁊ poſthū. l. ij. ff. de condi. ⁊ demon. l. nominatim. ⁊. ff. de ma. teſt. l. nominatim. ⁊. ff. de heredi. inſti. l. ſi quis nomen cum ſi. quia illi loquuntur de demonſtratōe tali: que rem in preſenti oſtendit ex ipſis uerbis prolatis: uel ex facto ipſo habito de preſenti: ſecus ſi per relationem ad futuruꝫ aliquid demonſtret̉: nec ob.ff. de heredi. inſti. l. aſſe toto ⁊. ff. de cōdi. inſti. l. inſtō talis. de re iudi. l. in ſumma in prin. cum ſi. qꝛ ſecūdū Eg. ſi in heredis inſtitutione iura requirerent: ꝙ he res nominatim in teſtamento inſtitueretur tunc non ſufficeret teſtatorem ſe ad codicillos referre: ⁊ ita in tellexit. l. aſſe cuꝫ ſi. idem etiā dixit de ſentētia que ad proceſſum refertur. ut. l. in ſumma cū ſi. Sed contra iſtā ſolutionē expreſſe uidet̉. C. de teſta. l. iubemus ī prin. ubi ad codicillos pōt inſtitui ut dicta. l. aſſe. un de ſic uidetur ꝙ in appellatiōe ab interlocutoria ul grauamine ſufficeret cās exprimere ſub relatiōe ha bita ad proceſſum: ſed dictū Eg. poteſt ſaluari ſi bn̄ attendantur uerba. l. iubemus in prin. dicit enim ꝙ ponere debet teſtator nomen heredis in ſua ſubſcri ptione uel in quacunqꝫ ꝑte teſtamēti: que littera ſatꝭ uerificari pōt ſi ad codicillos in quibus nomē here dis ſcribitur in teſtamēto fiat relatio: quia codicilli ſunt pars teſtamenti. ut. ff. de iure cōdi. l. quidā referunt. v̓. numerum quemad. teſta. ap. l. ſicut. cum ſi. Eodem die Dominus Ademā. propoſuit tale factum. Cuidam in forma gratie ſpeciali ꝓuiderat papa Iohānes: ⁊ cō tulit ſibi canonicatū in certa eccleſia reſeruans p̄bendam cum dignitate ꝓx. uacan̄. in eadē eccleſia: ſi tūc nō uacarēt eidē: cū uacauerint ꝯferend̓. demū uaca uit dignitas ante mortē Iohānis. ⁊ de ea fuit uigo re dicte gratie ſibi ꝓuiſuꝫ: ueꝝ mortuo Iohāne ſuc ceſſit bn̄dictus. ⁊ reuocauit oēs gratias expectātiuꝫ auctoritate Iohannis. idē uero Benedictus man dauit cuidā ꝓuideri in forma paupeꝝ de beneficio eccleſiaſtico in dicta eccleſia: que erat collegiata cuꝫ clauſula an̄ferri ut moris eſt ⁊ finaliter uacauit prebenda in ipſa eccleſia: quā idem pauper clericus ac ceptauit: modo queritur quis debet preferri an pau per Benedictinus. an uero Iohāninus. ¶ Et pri mo dubitabat̉ circa hoc an reuocatio ſe extēdat ad iſtā prebendā. ⁊ dicebat̉ ꝑ. d. Eg. ꝙ nō extendet̉: ar. extra de prebē. c. ſi is cui.§. nō ſic autē ⁊c̄. ubi uidetur caſus in reuocatoria beneficij: tamē quidam ut dn̄s Duran. diſtinguere uolebant an prebenda eſſet: an nexa dignitati. an nō. ut primo caſu reuocatoria lo
zum Hauptmenü