cum nō habeat: ſecūdo ſic: ſecundū id qd̓ habetur d̓ prebē. c. qꝛ ſepe ⁊. e. ti. c. ſuper eo: ⁊ pro hac diſtīctiōe ſacit primū rn̄ſum in dicto cā. c. ſi is cui. ubi ī facto reſeruationis bonifaciane diſtinguit̉ inter annexā ⁊ nō annexā: ibi cum dicit alicui nō annexam ⁊c̄. ⁊ ſic uidet̉ ꝙ eadē diſtinctio debet ſeruari in ſecundo re ſpōſo. Sed ideo ibidē uidet̉ tangere de non annexa dignitate prebenda. qꝛ ſi eſſet annexa non poſſit ua care ante dignitatis uacationē. ⁊ eadem ratione ẜm reſponſum habet intelligi in nō annexa: ut ſic etiaꝫ ſi non ſit ānexa dignitati reſeruatoria locum nō habe at. ⁊ ſecūduꝫ hoc non ꝓcedit p̄dicta diſtinctio ī hoc caſu: unde maior pars adheſit opinioni Egidij. Secundo ergo ſuppoſito ꝙ reuocatoria locū non haberet: dubitabat̉ an pauper d̓beat preferri iohannino ⁊ per maiorē partem dicebatur ꝙ ſic: propter clauſulā anteferri oībus qui alicuius auctoritate ex pectant ⁊ ſic illi qui expectat prebendam auctoritate iohannis. Sed. d. Eg. tenuit ꝙ non debeat prefer ri: qꝛ illa clauſula anteferri cū non obſtantia ſibi iun cta: refert ſe tantū ad totalit̓ expectantes: non aūt ad illos expectātes quibus ē a papa canonicatus colla tus. nā ſi papa hoc uoluiſſet de eo mentionē feciſſet ꝓut dicit̉ in decre. ad audientiā extra de decimis ⁊ de tranſ. epiſ. c. īter corporalia circa fi. C. d̓ cadu. tol. .l. unica.§. ſin aūt ad deficientis. ⁊ facit pro hoc de p̄ben. c. ſi clericus.§. uerū uel. vj. ⁊ huic adheſit Frat̉ de amel̓. per iura p̄dicta. ⁊ qꝛ clauſula anteferri uide tur exorbitare a iure cōi. ⁊ ſic ultra terminos non dꝫ extendi ut de re. iur̄ in. vj. uel. c. que a iure ⁊ de fil. pre ſbi. c. qui. ⁊ ad hec. ff. de re. iuris. l. quedā cōtra. ⁊. ff. d̓ ꝯſti. prin. l. i. circa fi. cū ſi. ⁊ facit ꝙ noͣ. per Archi. de preben. c. cui de non. ſuper uerbo ꝓuideri. Die mercurij. .xviij. eiuſdē menſis: pro poſitū fuit dubiū tale ꝑ B. de non. Quidā impetrauerat gratiam ſub hac forma in effectu. papa.n. ſic dixerat canonicatū talis eccl̓ie tibi ꝯferimus prebendā uero ⁊ preſtimonia ac p̄ſtimoniales portiones cedentiū uel decedentiuꝫ: ſi que uacāt ad preſens eodē modo tibi ꝯferimus: alio quin reſeruamus tibi cū uacauerint ꝯferenduꝫ. poſtea ꝯtingit prebendā quandā ⁊ preſtimonia ac pre ſtimonialē portionem per priuationē unius uacare. Ex iſtis terminis reſultabit ardua queſtio. An huiuſmodi p̄benda ſic uacans ueniat ſub gratia ſupra dicta. Et maior ꝑs tenuit ꝙ non. qꝛ tn̄ prouiſuꝫ ſibi uideat̉ in caſus duos ſpecifice: nec de alijs mentio habeat̉: per ꝯſequens ad eos caſus de quibus nul la facta ē mentio: non eſt gratia extēdenda. ergo nec ad caſum priuatiōis. maxime cū gratia ſit ambitioſa. ut ar. de p̄ben. c. quanuis ⁊. c. is cui. c. non pōt non. ⁊ de fi. p̄ſ. c. i. ⁊. ij. uel. vj. ⁊ arguebat̉ ex. l. ff. ſo. ma. l. ſi cur dotē in prin. ⁊. ff. de uer. obli. l. ex ea ꝑte.§. inſula. ⁊ fa cit ad hoc. ff. de li. ⁊ poſt. l. cōmodiſſime. ij. rn̄ſo cū ſi. Itē adducebat̉ pro rōe id ꝙͣ per Io. in decretiſno tat̉.ſ. ꝙ in ſolis illis caſibus ciuilis mors equiperat̉ morti naturali ubi hoc in iure cautū inueniet̉ ut nō. .xxvj. q. i. c. placuit ī ult. glo. ⁊ idem no. per Io. an. de reſcrip. c. ſuſcepit in glo. cū ergo in hoc caſu non repe riat̉ expreſſum in iure. ꝙ caſus priuatiōis equiperet̉ morti: nec nos equiperare debemus. allegabat̉. ff. de ſo. ma. l. ſi uero.§. de uiro. ff. de publi. l. de pretio cum ſi. ꝯtra predictam tn̄ opinionē faciunt iura multa ui pꝫ. ff. pro ſo. l. actoreꝫ.§. publicatione. ff. de bo. poſ. ꝯͣ ta. l. i. ī fi. ff. de bo. li. ſi neceſſe.§. ſi d̓portatus. ff. ad tre bel. l. mulier. i. ⁊. ij. Ro. ⁊. ff. de do. intͣ ui. ⁊ uxo. l. ſed ſi mors. ij. ℟. ⁊. C. de iſti. ⁊ ſub. ſub cō. fa. l. iij. que. īcipit ſi mater: Sed ad oīa iſta iura pōt rn̄deri per gloſaꝫ predictaꝫ in. c. placuit. Et ꝓ prima opinione benefa cit ꝙ noͣ. Io. an. de p̄ben. c. quāuis tibi nuꝑ in glo. ſuꝑ uerbo decedentiuꝫ ibi: ſed quid dices ⁊c̄. ⁊ bene facit. e. li. de reſcrip. c. ſuſceptum. i. ⁊. ij. ℟n. ⁊ ꝙ ibi no. d̓ hac materia etiā ibi no. per Archi. ⁊ per Io. mo. de ſup. neg. prele. c. ſi quis epiſcopus ꝑ Goſ. ⁊ Hoſde conuerẜ. coniugato. c. cum ſis: ⁊ ibidem poſt eos in nouella per Io. an. Itē per Dinū in p̄dicto.§. ī inſulaꝫ ⁊ per Cy. per peti. C. de ep̄i. ⁊ cle. l. deo nobis uerum in caſu ꝓpoſito dominꝰ Eg. tenebat ꝙ illa limitatio cedentiū uel deceden. n̄ habebat ad p̄bēdā referri. uidetur eniꝫ ꝓpter p̄ſtimonia ⁊ preſtimonia les portiones tantū adhibita. quia huiuſmodi clau ſulā cōſueuit papa apponere ad preſtimonia ⁊c̄. non autem cū ſimpliciter ꝓuidꝫ de p̄benda. ad cōmunē enim uerbi intelligentiaꝫ in dubio recurrendū ē: et uerba debent ad illum ſenſuꝫ reduci: quem uerba re cte ītelligētibus generarēt. extra de ſpō. c. ex litteris in fi. ⁊ in dubio interpretatio eſt faciēda ſecūdū illd̓ qd̓ ꝯſueuit accedere. xxviij. di. c. de ſi racuſane. ⁊ con ſuetudo loquendi diſponētis debet attēdi ut. ff. d̓. le. .i. l. ſeruꝰ prelium.§. fi. ⁊. ff. d̓ le. iij. l. nūmis ⁊. ff. de ſuꝑ pellec. l. labeo. v̓. nō enim ⁊c̄. Et ad h̓ etiā dicebat. .d. Egi. ſe moueri ex eo potiſſime ꝙ huiuſmodi expectanti ꝓuiſum iam fuerat de canonicatu ꝑ papā: ⁊ ſimpliciter nulla modificatione adiecta. ⁊ ſic cum ſine p̄benda eſſe non debeat. ⁊ p̄benda ſit cōſequens ad canonicatū: dicebat ꝙ etiā p̄benda ſub eadē ſim plicitate ⁊ puritate ſine alia modificatiōe deberetur ar. de p̄ben. c. ſi clericus.§. uerū ⁊ de off. dele. c. ſi ſuꝑ l̓. vj. hoc idē dicebat. do. P. fran. corroborauit per duas ratiōes una erat. quia id tacite uidet̉ in diſpo ſitionē uel conuētiōeꝫ uenire: ꝙ eſt fieri conſuetū: ut no. per glo. ff. de leg. cōmiſſ. l. ſi fundus. ij.§. in legeꝫ ⁊ uidet̉ ibi ꝓbare textus in fi. melius facit. ff. de edi. edic. l. ꝙ ſi nolit.§. quia aſſidua. ipſe uero allegauit ff. de aqua plu. arc. l. ſi prius.§. placuit. alias. incipirecte. alia ratio fuit. quia ſalua ratione recti ẜmonis ⁊c̄. ut. ff. de au. ⁊ ar. le. l. plautius in fi. ſed modicū uidetur facere: niſi attendatur conſuetudo ſcribendi in litteris gratioſis: de qua conſuetudine ſuperius tan gitur unde ſuperaddit hanc eandem parteꝫ firman do primo regulā iuris. Quotiēs enim idem ſermo duas ſignificatiōes exprimit: ea potiſſime accipiēda eſt que rei gerēde aptior ē: ut habetur ad litterā. ff. d̓ re. iu. l. quot̄. idē ſermo ⁊ accidit. ff. d̓ re. du. l. quot̄. el. ij. ⁊. l. ubi. ī fi. cū ergo p̄ſuppoſita illa adiectio cedentiū uel deceden̄. aptius referatur ẜm ſtilū ſcribētꝭ ad p̄ſtimonia ⁊ p̄ſtimoniales portiones dūtaxat: ꝑ cōſequens huiuſmodi ſignificatiōeꝫ preualere: opor tet ut ſic referri non habeat ad p̄bendā. Secundo ꝓbatur per ratōeꝫ excluſiuā obiectus ꝓ parte con
zum Hauptmenü