fecerat proceſſus monitiōes: ſentētias fulminauit. cōtra huiuſmodi expectantē. ſ. B. qui dictā eccleſiā ex cauſa permutationis precepit: quo ad eandē ali­qualit̓ moleſtaret: a quibus ꝓceſſibuſidē expectans ad ſedē ap. appellauit. tādeꝫ ītroducta in curia expe­ctās dat obiectum ꝯtra ordinariū permutatio fu­it fraudulenta in fraudem ipſius expectantis fa­cta: ad probandū fraudem dat̉ mam ſupradictam Querebat̉ igitur de duobus. primo an predicta ſufficiant ad fraudem probandum: ad hoc per­mutatio cenſeat̉ inualida. Secundo an appellās admittat̉ ad dandum obiectū de permutatione frau dulenta: illuꝫ non expreſſerit in appellatione. ſic non uidet̉ ſeruata forma decretalis ut circa de elec. Et ante oīa dicebatur ad ſecundū dubiuꝫ per domi num Egi. oportebat ſeruari formā conſtitutō nis ut circa duplici rōe. prima qꝛ non eſt appellatuꝫ a ꝓuiſione: ſeu aꝓceſſibus ſic non habet locum ut pꝫ ī. c. ut circa de electi.. e. ti. c. ꝯſtitutio li. vj. nec ob. ſaltē occaſiōe prouiſionis extitit appellatū: qꝛ hoc non ſufficit: quo ad ſatiſfaciendū uerbis ꝯſtitutiōis predicte īmo ad hoc habeat locū oportet dire cte appellet̉ a prouiſione: electione uel poſtulatione ut ibi pꝫ. nec obſtat decretalis cām electionis in cle. qꝛ illa loquitur in ſuo cāu quo ad mam. c. ſtatuimus de electione li. vj. illa.n. loquitur quo ad artationeꝫ ueniendi proſequendi cām in curia: illa uero ut cir ca quo ad formā appellandi ut ibi pꝫ. Secunda qꝛ poſito a ꝓuiſione appellatuꝫ fuiſſet: tamen iſte obiectus eſt admittendus lꝫ non ſit in appellatione exp̄ſſus. qꝛ iſte obiectus directe fundat ius obicien tis. non poſſet ius ſuuꝫ fundari: niſi dicta eccleſia uacaret per mortē Adulphi. ipſam tanquā uacan tem eius mortē petebat uacare. aut per mortem il lius non poterat niſi enumeraret̉ effectus permuta tionis: ſic ipſe obiectus ius obicientis uidet̉ reſpi­cere directe. qd̓ ſatis poteſt ex hoc liquere. qꝛ etiaꝫ ſi is qui ex ꝑmutatione obtinuit: eſſet poſt litem ꝯte ſtatā mortuus: tn̄ expectans haberet probare eccleſi am uacauiſſe mortem Adulphi. qd̓ eſſe non poſ­ſet: niſi ꝑmutatio non teneret. Sed obſtare uidetur qd̓ notat Archi.ſ. etiā ſi obiectus informā uel in perſonā augeat ius opponentis perſone: tamen locū debet habere decre. ut circa: prout notat per eundeꝫ Archi. elec. c. ut circa ſuper uerbo ſe opponunt Io. mo. in prin. eiuſdē. c. Sed reſponde ibi loquit̉ de obiectu qui principal̓r datur ad aduerſariū exclu dendū: puta qꝛ dico aliquos electores non preſtare electo ſuffragiū: qꝛ ſunt criminoſi. licet enim ius op­ponentis aliqualiter augeatur: tamen ex hoc ipſi us opponentis ius in aliqua ꝑte fundat̉. nec exinde ꝓbatur: ſecus ī iſto obiectū excluſiuū fundatiuū iuris opponētis ut ibi illū qui eſt excluſiuus iuris partis cui obicit̉ ⁊c. fundatiuus iuris opponētis ꝑ­ſone ut hic. Secundo dicebat̉ ad primū dubiū uide licet an ꝓpoſiti articuli ſuper ꝑmutatione fraudu­lenta concepti: ut ſuperius tangit̉: ſufficient ad frau dem ꝓbandū: tenebat̉ enim per eundē dominū Eg. ſic. c. decre. ſi te p̄bendā de renunc. li. vi. in p̄miſ ſis omnis tam dominus Ol. ꝙͣ alij. concordabāt. Eodem die Per dominum. P. talis. erat propoſituꝫ factum tale. Quidam ſeruientes officiales cuiuſdam abbatis cōꝑunt quendā clericum tranſeuntē: qui erat de ua rijs criminalibus diffamatus. ipſum uigore tem­poralis iuriſditionis: quam idem abbas ī eodē di­ſtrictū habebat carceri manciparūt: requiſiuerūt ta men officiales epiſcopi loci: ut ipſum reciperēt. qui tamen eum recipere curarūt: demū dictus cle­ricus emācipatꝰ de carcere finaliter orta cōtentiōe ſuper hoc: inter epiſcopū et abbatem: Ep̄us mona­ſterium ſuppoſuit īterducto: qd̓ uidens abbas miſit ad curiam impetrauit certū executorē: qui de iniu ſtitia interdicti cognoſceret: ſi dictaret ratio reuo­caret: qui executor ſecundū formā mandati īterdi­ctum ſuſpendit ab huiuſmodi ſuſpenſiōe ꝑte ep̄i extitit appellatū: Cauſa uero appellationis deducta in curia utraqꝫ pars libellauit.ſ. Epiſcopus ſuꝑ gra­uamīe appellatiōe. pars abbatis.ſ. appellata ſuꝑ principali: et ſuꝑ iuſticia ſuſpēſionis īterdicti: Eadē uero pars appellata uoluit ſimul cognoſceretur ſuper ſuo libello. ſuper libello etiā appellātis. pars auteꝫ appellās uoluit primo de appellatiōe co­gnoſceret̉: de grauamīe.i. de iniuſticia ſuſpēſionis interdicti. Querebatur igit̉ quis eorum eſſet po tius audiēdꝰ. Et dicebat dominus Eg. ep̄s erat potius audiendus. quia quandocunqꝫ al̓ pars ap­pellata poſſit petere: omiſſo appellationis arti­culo ꝓcedatur in negocio principali īuito etiā ap­pellato. ut tꝫ archi. de ap. c. cordi nobis.§. poſt hec Inno. de ap. c. ut debitꝭ in glo. plus dicimus circa fi. Hoſti. id in glo. ſed ꝯtra tamen hoc dicebat idem Eg. non debere appellato ꝯcedi niſi ubi appare ret grauamen aliquod reparandū: unde ſi grauamē ſupereſſet nundū eſſet ſeruatū primo debet de ap pellatione cognoſci ut in caſu ꝓpoſito: qꝛ grauami na ꝓpter que fuerat appellatū reuocata nunduꝫ fue rant. ſic epiſcopus debebat audiri. ſe adduce­bat nota Inno. de elec. c. ſtatuimus in glo. ſuꝑ uer­bo appellari.§. ſi autē cauſa appellans ſibi adhere bant oēs preter Ol.. F. dominus uero Ol. dice­bat pro celeriori expeditione cāe appellatus erat potius audiendus: ut ſuper utroqꝫ ſimul cognoſca­tur ar. de do. contu. c. finem. C. de agrico. cenſi. .l. litibus de reſtitu. ſpolia. c. frequens circa princi. li. .vj. hoc tenebat per id notat Inno. extra de ap. .c. interpoſita in glo. ſuper uerbo probatuꝫ circa pri. Sed. f. diſtinxit utrum eſſet tale grauamen reꝑādū: eſſet ſeꝑandum a negocio principali: puta excom municatio uel cōdemnatio expen. uel ſimile. tunc poſſet ꝓcedere ratio domini Egi. an eſſet ideꝫ negocio principali: ut hoc quia per appellationē pe titur reuocari ſuſpenſio interdicti per appellatum petitur ꝓnunciari eam iuſtam fuiſſe tunc ut dixit .d. Ol. ſeruanda eſſet glo. Inno. in. c. interpoſita. Et hanc diſtinctioneꝫ innuit expreſſe Compoſil̓. ī dicta decre. ſtatuimus in.. ſi autem predicto. Die mercuri xxvj. ꝓpoſuit dominus Bn̄. de non. tale dubiū. Iudex dederat terminū ad ponēdum. articulādū