tus nō ꝓcedebat: quia a proceſſu cōditionali fuerat appellatum ⁊ uocata ꝑte exceptionibus datis ꝑ eam ⁊ non admiſſis: ⁊ ſic appellatio erat iudicialis unde non habet locum cōſtitutio ut circa: patet de elec. c. conſtitutio. li. vi. ¶ Secūdo dubitabat̉ an beneficium uacans de quo p̄mittit̉ uideat̉ uacare ī curia. Et allegabatur ꝙ uidetur uacare in curia quia tempore reſeruationis capellanus erat ⁊ ſic illud tē pus debebat attēdi ar. de reſcrip. c. ſi eo tēpore li. vj. ⁊ de p̄ben. c. eum cui eodē libro: maxime cuꝫ in reſeruatione dicatur capellanorū noſtrorū ⁊c̄. ⁊ ſic illa v̓ ba uidentur preſens tp̄s reſpicere ut. ff. de le. iij. l. uxo rē.§. teſtamento ⁊. ff. de auro ⁊ ar. le. l. ſi ita eſſet ⁊. e. ti. l. modico in prin. cuꝫ ſi. ſed in ꝯtrarium allegabat̉ qꝛ mutata erat ante morteꝫ ſuam ꝯditio: ⁊ eſſe deſie rit capellanus: ⁊ ſic. deficiēte qualitate uidebatur ꝙ deficere debebat reſeruationis effectus ar. ff. de le. iij. .l. item legato.§. ſi ux. ⁊. ff. de au. ⁊ ar. le. l. qui tibi ⁊. l. uxor. ⁊ facit. ff. de fideicō. li. l. ſtichus.§. ſtichus ſeruus meus: ubi adiectio qualitatis manifeſte ꝯditioneꝫ fa cit: ⁊ huic parti adheſit. d. Eg. ꝓ eo potiſſime ꝙ ī re ſeruatoria ſint reſeruata beneficia capellanorū dece dentiū uel cedentium. Cū igitur uerum ſit dictuꝫ ca pellanū ante mortem priuatuꝫ capellania fuiſſe: per ꝯſequens non pōt dici ipſum capellanū deceſſiſſe: ſic qꝫ beneficiū uacaſſe in curia non uidet̉: ⁊ facit beneff. de le. ij. l. peculiū. ij. Ro. ⁊. ff. de le. iij. l. textoribus a ꝯͣrio ſenſu cū ſi. ¶ Tertio querebatur an dictus ob iectus de acceptatiōe alterius beneficij recipi debeat ad finē: ꝙ uideatur gratia eſſe ꝯſumpta: Et tenebat̉ ꝑ maiorē partem auditorū ꝙ talis acceptatio facta pendente gratia ſit ꝯſumpti. cum beneficiū ſe non ꝯ patiatur cū alio uigore gratie ar. de reſcrip. c. gratie in clemen. ⁊ de preben. c. ſi pauper li. vj. in glo. ⁊ uide quod ibi notant doc. Eodem die Per. d. Adomarū fuit ꝓpoſitū tale factuꝫ. Quidam īpetrauerat proximaꝫ uacaturam ſpectantē ad colla tionē preſen. ſeu quanuis aliam diſpoſitionē certi ab batis. poſtea uacat unū beneficium ſpectans ad ꝓui ſioneꝫ eiuſdē ſeu preſentationē: de quo ſic uacante alteri ꝓuideretur de uoluntate abbatis: uel per ipſum ſed pro expectante a prouiſione huiuſmodi ad ſedeꝫ apoſtolicam appellatur. ⁊ cauſa committitur auditori coram quo datur articulando contra expectan tem ꝙ ſolum: illud ſolum beneficium ſpectat ad col lationem preſentatio. ſeu ꝓuiſionem dicti abbatis. pro parte uero. dicti expectantis datur: ꝙ eſt quedam alia eccleſia pertinens ad eundem abbatem: ad cuius curam ideꝫ abbas. cōſueuit ſingulis annis preſentare quendaꝫ capellanum Epiſcopo. Item ꝙ epiſcopus ſingulis annis habuit capellanū unū: uel alium ad dictam p̄ſentationē recipere. ⁊ ſibi curā cō mittere ī eadeꝫ eccleſia. ¶ Ex his querebat̉ de duo bus ad effectū pertinētie articuloruꝫ: primo an gratia extēdat̉ ad illum qui unicum beneficiū habet cō ferre: uel ad ipſum p̄ſentare. Et tenebat̉ ꝙ non ꝓut nōt Archi. extra de prebē. c. ſi pro clericis pauꝑibꝰ ſuper uerbo ꝓuideas. ⁊ per Io. mo. de regu. iur. c. ī generali. Sed ille gloſe uident̉ loqui ī forma paupe rū. tu tamen dicas idem in forma gratie ſpecialis. ut no. Io. an. in cle. de p̄ben. c. i. ſuper uerbo īcerta et facit. ff. de offi. p̄ſi. l. illicitas.§. neqꝫ ¶ Secūdo dubitatur an ſuppoſito ꝙ dictus articulus de capellania eſſet ꝓbatus: releuaret. hoc eſt an talis capellania ꝓbeneficio ꝑpetuo habeat̉: ut ſic faciat aliud benefici um: de quo p̄tangitur ad gratiam ꝑtinere: ⁊ tenebat̉ per dominum Egi. ꝙ debuit reputari ꝑpetuum et reputabat eſſe textū de capel. mo. c. i. li. vi. ⁊ īcipit p̄ſbit. ⁊ facit qd̓ habet̉. e. ti. c. i. in antiqua. et adeo hoc tenebat ꝙ conſuetudo uel ſtatutū cōtrarium nō ob ſtaret. ar. dicti. c. i. li. vi. ⁊ hoc tenebant omnes preter duo. dominus enim Bene. dicebat ꝙ dicta decretalis p̄ſbiter non uidebat̉ poſſe uēdicare ſibi locum in caſu iſto: cū hic capellanus annis ſingulis p̄ſenter ⁊ recipiatur: et ſic nō uidet̉ eſſe ꝑpetuus. decretalis autem p̄ſbiteri loquit̉ in caſu cum debent eſſe perpe tui ex intētione putātis et īſtituētis. ⁊ hoc idē tene bat. F. a. extra de p̄bē. c. fi. de deci. c. ex ml̓tiplici. ⁊ de reſcrip. c. ſuſceptum li. vi. in quibus apparet ꝙ attēdi debet intentio diſponentis. ⁊ facit. C. de lib. pret. uel exhere. l. iij. ff. de adimē. leg. l. iij.§. ꝯditio ⁊ de ſuppel lectili le. l. labeo: maxime cuꝫ cura uideat̉ hic eſſe cō miſſa tanquā miniſteriū ſimplex: non autem cū iuriſ ditione prout al̓ dicitur dari cura ut patet extra de elec. c. duduꝫ. Rachoni. v̓. ſed tamen ī iure. ⁊ ad hoc de off. ordi. c. cuꝫ ab eccleſiarum. ⁊ li. vi. de preben. c. ſuper eo in glo. ii. per Io. an. Eodem die. Per dominū Egi. propoſitum fuerat factū tale. Tri bus contēdentibꝰ ſuper quodā beneficio uno apoſtolico ⁊ alijs duobus. apoſtolicus libellabat cōtra utrūqꝫ. ſed alter non poſſidebat tēpore litis cōteſta te: ſed poſtea in cōcluſione: uel poſt: facta eſt fides iudici ꝙ poſſidet. an contra ipſuꝫ poſſit ferri ſentētia. poſito ꝙ lit̓ cō. tempore minime poſſediſſet: Et tenebatur per omnes ꝙ ſic per. l. ff. de rei uen. l. ſin au tem.§. i. ⁊ de pri. cred. l. queſitum ⁊. ff. ad exhi. l. tigni. .§. ſi quis in prin. Deinde ſecūdo querebat̉ an ſi ꝓcurator factus dominus litis compareat. ⁊ ſuſcipiat cauſam ⁊ poſtea ſe retrahit ⁊ deſiſtit an poſſit ꝓcedi faciēdo citatiōes ꝑ audiētiā. ⁊ diſtīguebat̉. qꝛ aūt ꝓcurator erat preſens ī curia. ⁊ tūc nō ſufficiebat cita tionem fieri per audientiā: aut nō erat preſens. ⁊ tūc non debet ſufficere īmo ille procurator continue debꝫ citari. ⁊ fac̄ ꝙ notat Archid. de elec. c. i. ſuper uer bo ſicut de iure li. vj. Die martis xxv. dominus Durandus ꝓpoſuit factuꝫ tale. Quidā martinus impetrauit gratiaꝫ ad beneficiū ꝓx. uaca turum in ciuitate uel dioceſi dauracen̄. poſtea quidā Adulphus. qui rector fuerat cuiuſdaꝫ eccleſie ſancti Iacobi in eadē dioceſi ualentis annuatim. cccc. libr. turon̄. paruoꝝ dum graui īfirmitate que idropoſis dicit̉: adeo fortiter laboraret: ꝙ de uita deſperaret̉ ipſius: eandem eccleſiam cū quodā alio beneficio in alia dioceſi qd̓ beneficiū valebat ultra. xx. lib. turo. nen̄ ꝑmutauit: demum infra. x. uel. xij. dies a tēpore dicte ꝑmutatōis ex ipſa īfirmitate p̄dicta mortuus eſt: uigore autem ꝑmutationis cuiuſdā ordinarius
zum Hauptmenü