uacauerit per reſignationem: ſuppoſito ꝙ ualeat cō miſſio per ea que ſcripſi. sͣ. folio: in illa queſtiōe que incipit: ordinarius ⁊c̄. poſſit talis commiſſarius eo ipſo in uirtute talis cōmiſſionis recipere reſignatio nem a uolēte ſpontanee reſignare: maior pars tenuit ꝙ non quia etiā opus eſt ut expreſſe cōmittat̉ pote ſtas recipiēdi reſignationē ut extra de preben. c. du dum. circa prin. li. vi. ⁊ hoc tenuerūt ꝑ noͣ. ꝑ Arch. extra de uerbo. ſig. c. ſicut. li. vi. Quidā tamē tenebāt contra. per. l. ad rem. ⁊. l. ad legatū. ff. de procura. ⁊ ꝑ rationes ꝓ hac parte factas per Archi. in dicto. c. ſicut. ⁊ bene fatētur ꝙ ī terminis illiꝰ. c. ſicut. de uer bo. ſig. certe illa opi. eſt uera et qd̓ in illo caſu certe opus eſt ſpeciali cōmiſſione ſuper admiſſione reſignationis: quia ſi uirtute alteriꝰ cōmiſſionis de qua ibi ſit mentio: etiam poteſtas recipiēdi reſignationē uideretur cōceſſa per hoc p̄iudicaret̉ ord̓. ꝙ ī dubio papa nō uidetur feciſſe: niſi ī eo qd̓ expreſſe cōceſſit. nec eſt interpetrandū priuile: pape in p̄iuditiū tertij. ut. l. i.§. merito. ⁊.§. ſi quis a prīcipe. ff. ne quid ī loco publico. hic autē fuit cōmiſſio auctoritate ordinari ⁊ de iure cōmuni. ⁊ ideo eſt interp̄tāda etiam ſecun dum ius cōmune ut cōmiſſo p̄paratorio uel p̄parā do poſteriori ⁊ cōſequēti: uideatur cōmiſſū p̄paratorium prius ⁊ antecedēs ar. dictarū. li. preſertim ꝑ qd̓ neceſſario peruenitur ad illud nec ſit interpetra tio aliqua ī p̄iudiciū tertij. ſed ſolū cōmittētis cui eſt īputādū: ꝗa alias exp̄ſſe illā poteſtatē nō obtinuit. Sed iuxta premiſſa queritur. an executores gratiarum deputati ad ꝓuidendū de beneficijs uacaturis poſſint recipere reſignationem alicuius uolen tis in eorum manibus beneficiū reſignare: ut ſicut ea recepta ꝓuideant: dicereꝫ ꝙ non per dicta in premiſſa ꝓxima queſtione. Iteꝫ ꝙ tales executores ta lem reſignare uolentē non poſſunt inuitū deſtituere igit̉ nec eius reſignationē recipere: probatur ꝯſequē tia ꝑ ea que noͣ. Io. an. in cle. i. d̓ renun. in gl. ſuꝑ uer bo manibus ⁊ ꝑ Inn. de renū. c. ꝙ ī dubijs ī fi. ij. gl. III Qui renuntiauit ī manibus nō habentis poteſtateꝫ admittendi reſignationeꝫ non repellitur propterea ab agendo contra intruſum. h. d. Quidam Primus ī data habens ius ī be neficio per eū acceptato: illud renuntiauit ī manibus habentis poteſtateꝫ recipiendi renuntiationē: ẜus uero in data qui illud idem acce ptauerat ⁊ fecerat ꝓuideri in uirtute uacationis: in cuius uirtute primus acceptauerat: ſi illa acceptatio ⁊ ꝓuiſio inde ſecuta non ualuerat tenebat de facto beneficiū iſtud primus agit ꝯtra eum ⁊ fecit ſibi ad iudicari ⁊ reſtitui: ſecundus opponit ſibi de renuntia tione predicta facta ī manibus eius qui nō habebat poteſtatē. Queritur an per hoc eū excludere poſ ſit. ut ſic ſecundus ueniat abſoluendus ab īpetitione primi: Fuit dictū quaſi per oēs ꝙ non qꝛ talis renū tiatio non priuauit primū iure ſuo: lꝫ per ordinariuꝫ poſſit priuari beneficio iuxta. c. qd̓ in dubijs. cum ibi noͣ. per Inno. ⁊ doc. de renun. ⁊ ſic donec fuerit pri uatus agere poſſit: ⁊ ſi dicat̉ ꝙ renuntiatio tenuit in preiudiciū ſui. dico ꝙ veruꝫ eſſet ubi ageret ꝯtra or dinariū de reſtituendo beneficiū: qꝛ cum in eius po teſtate eſſet eū. etiam poſſiden. priuare ⁊ remouere a beneficio: ita ⁊ eū petentem repellere ratā habendo renuntiationē ar. l. inuitū.§. cui damus. ſecus in cāu premiſſo ubi agit ꝯtra ſecundū in data poſſidentem qui nullū ius habet: uel ꝯtra quēcunqꝫ poſſidentem aliū: qꝛ tunc donec ſit priuatus poſſꝫ agere ⁊ benefi ciū repetere: qꝛ ius habet. ⁊ lꝫ poſſeſſionē per renun tiationem perdidiſſet: non tamen ius in ꝓprietate ⁊ illorū reſpectu in quorū poteſtate non eſt eū priuare uel ratā habere renuntiationē: Dicunt tamen quidā ꝙ re integra ideſt antequā priuetur per ordinari um: uel habenteꝫ poteſtatem pōt penitere. bene facit .ff. de ceſ. bono. l. iij. ⁊. l. quē penitet. ⁊ ſecundum iura cōia licitum eſt penitere ⁊ licitū eſt uariare continua iſtū uerſum. sͣ. ibi rataꝫ habere renuntiationē ⁊ in fi. ne reuertar. ibi dicunt tamen. Iteꝫ quia reus excipi ens ex hoc ſufficient̉ non deducat ius ſuū: quod alle gat renuntiationē inualidā. ergo licet per conſenſuꝫ ordinarij ſit ualidabilis: cū etiaꝫ ex hoc non fortifica retur ius ſuū licet elideretur uel tolleret̉ ius agentis eaꝫ non poſſet allegare: qꝛ ſic allegaret de iure tertij .ſ. ordinarij cuius ſolius intereſt ratificare renuntia tionē: uel illum priuare p̄ſertim autem hoc reo non ꝑmittitur ex quo ſibi non ꝓdeſſet ⁊ alteri noceret. fa cit qd̓ nō. ꝑ Inn. in. c. cū bertholdus in fi. de re iudi. IIII Non ualet reſignatio beneficij reſeruati facta in ma nibus ordinarij. h. d. Quidam Cardinalis obtinens quandā dignitatē ratione cuius: ad eius col lationeꝫ ꝑtinebat unum beneficiū auctoritate ſua or dinaria: illud beneficiū in curia contulit cuidaꝫ capellano pape preſenti: tunc ī curia ⁊ collationē huiuſ modi acceptādi. tandē ideꝫ cappellanus cū non poſ ſet obtinere pacificam poſſeſſionem illius beneficii. ip̄m poſt aliqd̓ tēpus renūtiauit ſeu reſignauit pure ⁊ libere in manibus eiuſdē cardinalis: qui auctoritate ſua ordinaria admiſit renūciationē: poſtea uero dictus capellanus impetrauit a papa aliud benefici um de illo alio ſic renunciato ſeu reſignato nō facta mentiōe. Queritur an ualeat impetratio. uel an iſta ultima gratia per papam ſibi facta ſurreptitia cenſea tur ex eo. quia tacuit aliud beneficiū: ⁊ quidam dice bant eā ſurreptitiā. quia renuntiatio quaꝫ fecerat in manibus ordinarij nō ualebat nec admiſſio eiuſdem auctoritate ordinaria ſubſecuta: quia beneficia capel lanorum pape reſeruata erant tunc ꝑ papam. ⁊ cum dictus capellanus haberet ius in beneficio per col lationem ſibi factā cui conſenſit. etiā ſi non habuiſſet poſſeſſionē ut in. c. ſi tibi abſenti. de prebē. li. vi. ⁊ in .c. quodam. Ideo nō potuit reſignare. niſi in manibus pape uel eius cōmiſſarij: qui ſolus poſſet eum inuitū deſtituere cū ſit ut in extrauagā. c. cum matheus. que tamen eſt hodie limitata. ut ī alia extrauagā. que incipit. exēptus quicunqꝫ capellanus pape iuriſ ditione ordinarij: quia tunc demū poteſt auctoritatem p̄ſtare renunciationi: ⁊ corā eo demū poteſt re
zum Hauptmenü