nūciatio fieri: qui poteſt inuitū deſtituere. iuxta nō per Inno. ⁊ doc. de renū. c. qd̓ in dubijs. igitur ſi nō ualuit reſignatio adhuc habebat ius in beneficio: licet enim poſſit eo priuari: quia eū fecit in manibus nō habētis poteſtatē ⁊ licet etiam in eius p̄iudiciū ſuperior habēs poteſtatem.ſ. papa poſſet ratificare ⁊ admittere renūciationeꝫ nec ipſe poſſet reſilire nec penitere: nec beneficiū repetere: tn̄ niſi eius ratificatō ⁊ admiſſio ſubſequant̉: interim habet uerū ius in be neficio ⁊ remanet ī eo intitulatus iuxta uerā opi. In no. ī dicto. c. qd̓ in dubijs. adhuc habebat ius in illo beneficio: nō obſtan illa renuntiatione facta ī mani bus cardinalis auctoritate ſua ordinaria ⁊ non apo ſtolica eā recipien: ⁊ ꝑ conſequens cū haberet ius in eo de ipſo ī petitione alterius debuit facere mentio neꝫ de preben. c. ſi motū li. vj. ſecus tn̄ fuiſſet ſi ageret̉ de beneficio ī quo non habuiſſet ius in re. ſed ad rede quo eſto ꝙ quis in petitione dꝫ facere mentione iuxta no. per Io. an. in nouel. de regul. iur. c. ignorā tia. tn̄ eius renuntiatio facta in manibus laici uel alterius poteſtateꝫ non habentis tenuiſſet: qꝛ facilius renuntiat̉ beneficio querendo ꝙͣ queſito iuxta noͣ. ꝑ Inno. in dicto. c. qd̓ in dubijs ⁊ ꝑ Archi. de offi. le ga. c. deliberatione ī fi. ⁊ in iſta opi. ego erā. Quidaꝫ tn̄ dicebant ꝙ iſta ultima gratia non foret ſurrepti tia. qꝛ ſecundū eos renuntiatio tenuit in eius preiudi ciū iuxta noͣ. per. B. in dicto. c. qd̓ in dubijs. ſed illa opi. non approbatur. qꝛ īmo non tenuit donec eā ap probet ille qui hꝫ poteſtatem ut. sͣ. dixi. quare hec rō non ꝓfecit. ſed ſecunduꝫ eos ordinarius potuit eam admittere: non obſtante reſeruatione beneficiorū ca pellanorū pape. qꝛ lꝫ illa reſeruatio afficiat beneficia eorū: quo ad poteſtateꝫ conferendi: non tn̄ afficit ea quoad poteſtateꝫ renuntiandi ſeu renuntiationeꝫ de eis fiendi admittendi: ⁊ ideo ſecundū eos ordinari potuit eū admittere: ſed ego non dixi. sͣ. ꝙ poteſtas admittendi renuntiationē impediat̉ propter reſerua tionem ſolū. ſed propter exemptioneꝫ qua capellani ab oī iuriſditione ordinaria ſunt exempti: ⁊ qꝛ ordinarius in iudicio eū non poſſet inuitū deſtituere: cū in eū iuriſditionem non habeat: ita nec poterit eius renuntiationem admittere: quare hec ratio non ob. ar. noͣ. per Inno. in dicto. c. quod in dubijs ⁊ ideo prima opi. uidetur uerior. V Renuntiatio ſimpliciū beneficiorum: non poteſt fie ri in manibus collatoris inferioris epiſcopo. h. d. Utrum Renuntiatio ſimpliciū beneficiorū poſſit fieri ī manibus collatoris: ⁊ ille ſolus ſine epiſcopo poſſit admittere renuntiatio neꝫ: uidetur ꝙ non qꝛ ille ſolus non pōt deſtituere: igit̉ nec renuntiationē admittere ar. no. per Inno. in .c. qd̓ in dubijs de renun. in fi. magne glo. īmo ⁊ ſi p̄ ſcripſiſſet uel alias de ꝯſuetudine haberet poteſtateꝫ deſtituendi: adhuc renuntiationē admittere non poſ ſet: niſi etiā poteſtatē renuntiationeꝫ admittendi pre ſcripſiſſet uel ꝯſuetudinē acquiſiſſet: ex quo alias de iure cōi non poterat deſtituere. ſicut nō. Paulus ī cle. cum illuſio ſuper uerbo beneficio ar. ꝯtra de ſi. c. ex īſinuatione. ⁊ quod noͣ. B. de p̄bu. c. ſignificatuꝫ. VI Si renuntiat quis beneficio ſub ꝯditione ſi placebit patruo ſuo: ſi non placet ei non ualet renūtiatio. h. d. Quidam Renuntiauit ex cauſa ꝑmutatio nis ſub conditione ſi patruo ſuo placeret: Queritur utrū ſi patruo diſpliceat nihilominus teneat renūtiatio: uidet̉ ꝙ ſic: quia illa condi tio uidet̉ nō poſſe adici ⁊ eſſet de iure reproba. cum debeat renuntiatio eſſe pura ar. nōt. in. c. ex parte. de offi. dele. ſuper uerbo omnino ⁊ ſic cōditio iutilis ui detur reiciēda ualēte renūtiatione ar. noͣ. in. l. ꝑ ſeruū. ff. de uſu ⁊ ha. credo tamē cōtra. per Io. an. in. c. electōibus. de elec. li. vi. ſuꝑ v̓bo electio. in nouel. C. De ſupplēda negligentia. prelatorum. ℟ica. I Abbate vel prelato ſecularis uel regularis eccleſie negligētibus cōferre beneficium: non deuoluit̉ po teſtas ad cōuentū uel capitulum. h. d. Nunquid Abbate uel prelato alicuius ec cleſie regularis uel collegiate negligēte cōferre beneficiū ad ſuā collationem per tinens: deuoluatur electio ad cōuentum uel collegium illius eccleſie: ſicut deuoluitur epiſcopo negligente ad capitulū ſue eccleſie cathedralis: ut in. c. ij. de conceſ. preben.§. i. ⁊. c. cū in cunctis.§. fi. de electio. Quidā ꝙ ſic ex idemptitate rationis. Alij uero contra. quia īmo deuoluatur ad ſuperiorē epiſco puꝫ: puta uel dioceſanū. per. c. quia regulares. de ſup. negli. prela. in cle. ⁊ ibi eſt tex. ⁊ quia premiſſa. c. loquūtur tantum in epiſcopo ⁊ capitulo eccleſie cathedralis: ideo ſtricte intelligāt̉: cum cōuenientius ſit ꝑ ſuperiorē corripi uel ſuppleri negligentiā inferioris ꝙͣ per partē uel inferiorem ar. iij. q. ix. c. ſcimus. II Nō poteſt capitulū ſe ītromittere de fructibꝰ ſpectā tibus ad archidiaconū: mortuo ſuo ꝓcuratore. h. d. Archidiaconus Uel alius obtinēs certā dignita tem uel officiū in aliqua eccleſia: habens certā dotē ⁊ adminiſtrationem diſtinctam a capitulo: cum eſſet abſens ⁊ eius nicarij ⁊ adminiſtratores eſſent mor tui: capitulū ꝓpria auctoritate recepit fructus ⁊ ad miniſtrationē illius dignitatꝭ uel officij: ⁊ per deputatos miniſtros ſuos fecit exigi ⁊ leuari. ⁊ eidem de ſeruiri: ⁊ onera que habebat dignitas uel officium ſupportare: ſed tandē beneficiatus p̄dictus petit tan quā ſpoliatus fructibus ſui beneficij ſe reſtitui Capitulū excipit ꝙ omnes fructus expēdidit ꝓ oneribꝰ beneficio incūbentibus ⁊ pro ſolario miniſtrorū in eius abſentia ab eodē capitulo beneficio deputatorum. Queritur nunquid hec materia ſit bona ad excludendū reſtitutionem. uidet̉ ꝙ ſic per. l. ſi rem ꝙͣ utendā. ff. de acquir. poſ. Fuit tamē dictū ꝙ nō: quia capitulū non debuit hoc facere ipſo nō uocato nec ſine auctoritate ⁊ licentia epiſcopi ⁊ ideo quia nō ꝓ
zum Hauptmenü