da inſtantia pendet: non debet donec poſſeſſorium ſit terminatum admitti ad petitorium. Queritur quid iuris: tenuerunt omnes ꝙ non ob. dicta ſu ſpenſione petitorij: dictus Thomas ſit admittendus ad petitoriū: quia ſua intereſt: ex quo uidet dictum robertū ꝓcedere in petitorio cōtra richardū. Item quia imputandū eſt eidē roberto ꝙ procedit in petitorio donec poſſeſſoriū per eū cōtra thomā ī tentatū ſit finitum. uidet̉ enim eo ipſo ꝙ procedit in petitorio quodā modo renūtiare poſſeſſorio: preſertim aūt eſt admittendus Thomas: qꝛ non uenit no luntarius ad petitoriū: ſed quaſi coactus ex facto dicti roberti: quē uidet ꝓcedere in petitorio ꝯtra Ri chardū ⁊ ſua intereſt admitti ad petitoriū: ne tacendo ſciens cām petitorij agi inter eos ſibi poſſit preiuditium generari iuxta. l. ſepe. ff. de re iudi. ⁊. c. cum ſuper ⁊. c. quanuis cum ibi no. per Inno. de re iudi. VIII Inductus in poſſeſſioneꝫ per tactum annuli porte eccleſie clauſe: ſi ſpolietur uenit reſtituendus. h. d. An Inductus in poſſeſſionē per annulū ſere eccleſie clauſe: cuius claues erant penes eū ad quē pertinebat cuſtodia eccl̓ie tempore uacationis: apprehendat poſſeſſionē. ut ſic ſi poſt ea non admitat̉ tanquā ſpoliatus: uel ſi alius in poſſeſſionē inducat̉ ſit reſtituendus: tenuerunt ꝙ ſic: qꝛ talis annulē pars rei. argu. ff. de fundo inſtruc. l. queſituꝫ.§. fiſtu lis de ac. emp. l. fundi in prin. ergo ⁊c̄. ar. l. iij. in prin. .ff. de acqui. poſ. p̄ſertiꝫ qꝛ inducens habebat poteſta tē tradendi poſſeſſionē ⁊ tunc in tali poſſeſſione ap prehenſa ſufficit rei p̄ſentia. cū uiſu ar. l. i.§. ſi iuſſeris ⁊. l. ꝙ meo.§. ſi uenditorē in. e. ti. ⁊ etiā tunc talis poſ ſeſſio eſt extendēda. iuxta not. per Inno. in. c. in litteris. de reſti. ſpo. ⁊ ī. c. trāſmiſſa. de elec. ⁊ ibi ꝑ Cōp. nec obſtat ꝙ cuſtodia erat penes aliū: quia non pro pter hoc erat poſſeſſio peneſeū. iuxta no. per Inno. ī. c. ex parte de arbi. ſed quando alius eſſet in poſſeſſione: tunc poſſeſſio talis non eſt extendenda: ſed re ſtringenda ad ea ſola que traduntur ſeu de quibus poſſeſſio datur: ut nō. Comp. de elec. c. tranſmiſſam. IX Epiſcopo contra abbatē probante in interdicto un de ui ⁊ abbate contra epiſcopū in interdicto uti poſ ſidetis debet ſententia ferri pro utroqꝫ. h. d. Abbas Pro certis iuribus epiſcopal bo: in quoruꝫ poſſeſſione ſe aſſerit: egit ꝯtra epiſcopū euꝫ turbantē ⁊ inquictantē interdicio uti poſſidetis: ⁊ econtra epiſcopus egit ꝯtra abbatē pro eiſdē iuribus de quibus per eū ſe aſſerebat ſpoli atū interdicto unde ui: pro eorū reſtitutione ⁊ tandē uterqꝫ ꝓbat ſufficienter intentionē ſuam: Queritur an ꝓ utroqꝫ ſit ferenda ſententia: an pro ſolo epiſco po. de quo pleniſſime nō. Inno. de preſcrip. c. ueniens. ī maiori glo. ſuꝑ uerbo niſi in aliquo. ſed nō ita plene. C. uti poſ. l. i. in. v. ⁊. vj. q. ⁊ Inno. ubi ſupra te net ſecundum quoſdā ꝙ in utroqꝫ interdicto ⁊ proutraqꝫ parte feratur ſententia: ſed tamen ſola lata ꝓepiſcopo interdicto unde ui mandabitur executioni e non lata pro abbate interdicto uti poſſide. Secun dum alios aūt tenet ꝙ ſolum pro ep̄o interdicto un de ui ferat̉ ſnīa ⁊ non pro abbate. īterdicto uti poſſi. X Poſſeſſor prebende: poteſt agere contra actorem poſſidenteꝫ aliquas res ſpetantes ad prebenda. h. d. Mortuo Quodam Ambroſio qui pacifice poſſidebat prebendam cuiuſdam Petri: quā poſt eius obitū optauerat: ego uigore cōſuetudinis eccleſie acceptaui ⁊ feci mihi ꝓuideri: ⁊ de facto per capitulū admiſſus fui. ante tamen ꝙͣ ego inducerer in poſſeſſionē illius prebēde: quidam alter p̄tendēs eam reſeruatā in perſonam dicti petri eo uiuente: cui per papā de ea tanꝙͣ de reſeruata fuit prouiſuꝫ: fuit auctoritate executoꝝ ſuoꝝ aſſecutꝰ poſ ſeſſionē quarūdam reꝝ: ſeu terrarū pertinētium ad eandē prebendā: ⁊ eaſdeꝫ res detinet: nō tamē aliter fuit aſſecutus poſſeſſionē illius prebende: nec ꝑ capitulum admiſſus ⁊ agit cōtra me pro prebenda illa petēs eam ſibi ad iudicari ⁊ mihi ſilentiū īponi. ⁊ pē dente lite in curia ego ante omnia ſupēſo petitorio: peto nomine prebēde illius in cuius poſſeſſionem ſum inductus reſtitutionē illaꝝ reꝝ ⁊ terraꝝ: quas il le aduerſarius occupauit: pretēdens illis prebendā meam ſpoliatā: preſertim cū Ambroſius per cuius obitum ego acceptaui p̄bendā res ⁊ terras illas ra tione p̄bende illius pacifice poſſederit. Alter dicit ꝙ cū ego illarū rerum ⁊ terraruꝫ poſſeſſionem nun quā habuerim: nec eis fuerim ſpoliatus non poſſum noīe meo reſtitutionē petere: nec etiā nomine prebē de agere: cū ſit dubium an ius habeā in eadem: quo uſqꝫ de iure utriuſqꝫ partis fuerit diſcuſſum. Quidā de quorū opinione tunc erā: dixerunt ꝙ non poſſuꝫ agere: qꝛ ex quo me oportet agere noīe prebende: n̄ aliter uidet̉ me non poſſe agere niſi cōſtiterit ꝙ ius habeo ī prebenda: qꝛ iſta exceptio aduerſarij dicentꝭ ꝙ non habeo ius in prebenda uidet̉ preiudicialis: ⁊ per ꝯſequens prius terminanda: Iteꝫ pro hoc bene facit ꝙ per talē petitioneꝫ reſtitutionis rerū preben de: uidet̉ fieri aliquale preiuditiū queſtioni principa li: que uertit̉ ſuper prebenda ⁊ eius iuribus: igit̉ cum hec queſtio ſpoliationis ſit minor alia: non permitta tur donec alia ſit diſcuſſa īterpretari ar. ff. de iudi. l. ꝑ. minorem. pro hoc. l. fundum ⁊. l. fundi. ff. de excep. ff. fami. hercis. l. i. in prin. Item aduerſario uidetur per mittendum inuiaꝫ retentionis: illas res penes ſe ha bere: quia ſibi concederetur petitio: ſi ius haberet ꝓut habet ẜm ſe ar. l. inuitum.§. cui damus. ff. de ſuꝑfi. nec obſtat ꝙ ego habeo poſſeſſionē prebende: quia non ꝓpter hoc habui poſſeſſioneꝫ reꝝ iſtaꝝ per alium occupataꝝ. ar. l. quod meo.§. fi. ff. d̓ acquirē. poſnec ob. ꝙ prebēda fuit ſpoliata nomine cuius ago: quia dico ꝙ nō eſt ueꝝ: quia etiam aduerſarius poſ ſidet eas res nomine prebēde in qua p̄tendit ſe ius habere ⁊ ratione cuius iſtas res apprehēdit ⁊ in cu ius prebende poſſeſſionē dicit ſe inducendū ſore: et me indebite intruſum fore: ergo penden̄: hoc ita iuſte nomine p̄bende poſſit illas res retinere ſicut ego eas petere: cum eque coloratū titulum pretēdat in p̄ benda ſicut denda: ſicut ego quam oſtēdit: quia ī conditio poſſidētis li. de prebē. c. ſi a ſede opi. fuit maior pars reſtituēdus: ex quo ago noīe eius deſeſſor iſtarū reruattendit̉ poſſeſſio beneficij uel dignita agere eius noīe pro illud beneficiū uel ⁊ etiā ſi de iure illibenefacit qd̓ nō ſed pone quidē teris ī fi. i. col. ⁊ ſam ꝓ hoc etiam Inno. de appel. c. ꝯſ quā ibi mouet. ⁊ ꝑ ederi poſſe ad. l. fundi ꝓ alia parte allegat. ſimili. C. de edic. di. rū que mortis tp̄e fi bo fuerunt: ꝓ quo et peti. here. ſed ſalua enem ueriorē: per ſupꝓ parte iſta allegan ſorē dignitatis uel bqꝛ fateor ꝯtra illū q. in dignitate uel in b uellet ea ad que ⁊ pr neficij poſſidere ꝯſtitutus. qꝛ lice dominio agitiad illum fu qui ſe non pretender uitus lꝫ.n. ſolum dodē: qꝛ tunc queſtio d̓ ſtioni ſeruitutis: ⁊ queſtioni domini ꝑ queſtionē ſerui norē. ff. de iudi. sͣ ꝯtrariū. Nec obſe agere ꝓ iuribuſtio ſuꝑ prebendi p̄tendebant ſe haquibus noīe premine prebende re nere: qꝛ pretendebat benda: ⁊ eius noīe ſe bus agit̉ uellet r. .l. fi. C. de edic. d̓ nem ex edicto dinem earum rerū: deret heredē: ⁊ quiptū pretextu cuius re quouſqꝫ eſſet de iure tiora iura allegaret. eſt fortius nec ſi p̄ter eſto ꝙ non refer
zum Hauptmenü