denda: ſicut ego ⁊ forte plus. propter reſeruationem quam oſtēdit: quia in pari caſu ⁊c̄. potior debet eſſe conditio poſſidētis. ut. l. ſi ſeruū.§. ſequit̉. ff. de v̓. ob li. de prebē. c. ſi a ſede. Quidam etiam alij in quorū opi. fuit maior pars. dicebāt: ꝙ īmo ante omnia ſim reſtituēdus: ex quo ſum in poſſeſſione prebende: et ago noīe eius de qua ꝯſtat ꝙ aliquando fuerim poſ ſeſſor iſtarū rerum ⁊ terraruꝫ: qꝛ in talibus multum attendit̉ poſſeſſio: ut is qui eſt ī poſſeſſione alicuius beneficij uel dignitatis auctoritate ſuperioris: poſſit agere eius noīe pro rebus ⁊ iuribus ⁊ ꝑtinentijs ad illud beneficiū uel dignitatē: auctoritate ſuperioris: etiā ſi de iure illius poſſeſſoris ſit dubiū: pro quibus benefacit qd̓ noͣ. ſpecu. ti. de acto.§. i. iij. colum. in. v̓. ſed pone quidā dicens ⁊ ꝑ Inno. de reſti. ſpo. c. ī lit teris ī fi. i. col. ⁊ de elec. c. nihil. ⁊ melius in. c. tranſmiſ ſam ꝓ hoc etiam multū benefacit qd̓ noͣ. per cundeꝫ Inno. de appel. c. ꝯſtitutus ſuper uerbo effectū. in. q. quā ibi mouet. ⁊ ꝑ ea que ibi ſubiungit uidet̉ reſpon deri poſſe ad. l. fundū. ff. de excep. ſupra in ꝯtrarium ꝓ alia parte allegata. pro hoc etiā uidetur textus in ſimili. C. de edic. di. adri. tol. l. fi. ibi dū dicit earuꝫ re rū que mortis tp̄e fuerunt ⁊c̄. cum ibi no. ſuper uerbo fuerunt: ꝓ quo etiā. l. in tantū. alias ⁊ tantuꝫ. ff. de peti. here. ſed ſalua eorū gratia credo primaꝫ opinio nem ueriorē: per ſupra ꝓ ea allegata: nec obſ. ea que ꝓ parte iſta allegant̉: primo nō ob. ꝙ dicitur poſſeſ ſorē dignitatis uel beneficij agere poſſe pro iuribus: qꝛ fateor ꝯtra illū qui non pretenderet ſe habere ius in dignitate uel in beneficio noīe cuius agitur: ⁊ qui uellet ea ad que ⁊ pro: ⁊ ſuper quibus agitur noīe beneficij poſſidere. Itē non ob. ꝙ noͣ. Inno. ī dicto. c. ꝯſtitutus. qꝛ licet innuat poſſidentē fundū de cuius dominio agitur poſſe lite pendente petere ſeruituteꝫ ad illum fundū. Iſtud fateor ſi petit ſeruituteꝫ ab eo qui ſe non pretenderet dn̄m fundi: ad quē petitur ſer uitus lꝫ.n. ſolum dominiuꝫ denegaret: ſecus ſi ab eo dē: qꝛ tunc queſtio dominij eſſet preiuditialis queſtioni ſeruitutis ⁊ primo terminanda nec ꝑmitteret̉ queſtioni dominij tanquā maiori parari preiudiciū ꝑ queſtionē ſeruitutis: que minor eſt iuxta. l. per minorē. ff. de iudi. sͣ. all̓. Nec etiaꝫ Inno. expreſſe dicit ꝯtrariū. Nec ob. ꝙ ibi dicit poſſeſſorē prebēde poſ ſe agere ꝓ iuribus prebende: ſꝫ ſibi moueatur queſtio ſuꝑ prebenda: qꝛ ibi agebatur ꝯtra illos qui nō p̄tendebant ſe habere ius ī prebenda: nec illa iura ꝓquibus noīe prebende poſſeſſor agebat uolebat no mine prebende retinere: ſed ſolū ex hoc indebite reti nere: qꝛ pretendebat agentē non habere ius in prebenda: ⁊ eius noīe ſeu rōe illas res ſeu terras ꝓ qui bus agit̉ uellet retinere: ⁊ eodē modo reſpondeo ad .l. fi. C. de edic. di. adri. tol. nā ibi miſſus in poſſeſſio nem ex edicto diui adria. non mitteret̉ in poſſeſſionem earum rerū: que detinerent̉ per eū qui ſe preter deret heredē: ⁊ qui monſtraret etiaꝫ teſtamentū ſcri ptū pretextu cuius reuocaret̉ in dubiū ius alterius: quouſqꝫ eſſet de iure utriuſqꝫ diſcuſſuꝫ: ut ſic qui potiora iura allegaret obtineret: ut ibi patet: immo qd̓ eſt fortius nec ſi p̄tenderet ad ſe pertinere tales res: eſto ꝙ non referret queſtioneꝫ domini ſuper rebus. quia illud edictū non impedit uolentem referre que ſtionem dominij illius: qui petit ſe mitti ī poſſeſſionem. ſecundum glo. illam. III Ex canone reintegranda: non ueniunt fructus qui percipi potuerunt. h. d. An In cōditione ex canone reintegranda: ueni ant fructus qui ꝑcipi potuerunt non niſi ex materia niolentie. ⁊ ꝯtra uiolentū competat ar. l. in uaſor cuꝫ ibi no. circa prin. glo. C. unde ui. lꝫ archid. in. c. reintegranda in. q. ij. uidetur tenere ſimpl̓r ꝙ ne niant: ſed maior pars fuit in opi. prima ꝙ nō. XII. Si ſpolians conuenit cum ſpoliato ſuper dilatione ſoluendorum fructuum ⁊ expenſarū: non impeditur agere interiꝫ petitorio. h. d. Spoliator Condemnatus ad reſtitutionem eccleſie ⁊ in fructibꝰ ꝑ ceptis ⁊ in expenſis reſtitutis: eccleſia componit cum ſpoliato pro fructibꝰ ⁊ expēſis ī certa pecunie quan titate: ⁊ ſpoliatus dat ſibi certos terminos certorum annoꝝ ad ſoluēdum illā quantitatē pecunie: quibꝰ terminis nundū elapſis: nec adhuc ſoluta illa pecunia: ſpoliator vult ꝓcedere in petitorio: ſpoliatus dicit ꝙ nūdum eſt plene reſtitutus: quia nūdum habuit reſtitutionē fructuū ⁊ expenſaꝝ: alter dicit ꝙ nun dū tenetur ſoluere: ꝓpter conuentionē ⁊ terminos ⁊ ꝙ ex hoc uidet̉ renūciaſſe ſpoliatus illi exceptiōi. Queritur an benedicat: dic ꝙ ſic. ſi cauſa fuit nomi anta: alias nō. ar. ff. de re iudi. l. iiij.§. ſi ex conuētione. C. de execu. rei. iudi. l. ij. ad qd̓ ar. l. qui id qd̓. ff. de dona. cum concord̓. XII. Spoliatus ꝓ una perceptiōe poſt admiſſus: poteſt petere ſe reſtitui pro illa perceptione. h. d. Precentor Et capitulū ꝯſueuerunt recipere tortitia ⁊ cādellas q̄ po nunt̉ ī funere in eccleſijs ꝑrochialibus totius ciuita tis ubi ipſe ⁊ canonici interſunt cuꝫ proceſſione in ſe pultura: ꝯtigit ꝙ quadā die in quadā eccleſia non ꝑ miſit rector ipſius eccl̓ie recipere tortitia ⁊ cādellas: que ibi obuenerant in quadā ſepultura: in qua illi in terfuerant: ſed ī ſequentibus funeribus bene fuerunt ꝑmiſſi recipere ⁊ etiā in ceteris eccleſijs: agebant tn̄ poſſeſſorio tanquaꝫ ſpoliati poſſeſſione ſua ꝓ illa ſe pultura ⁊ petebāt ſe reſtitui: erat queſtio an bene age rent: nā uidebatur eos non poſſe petere reſtitutionē poſſeſſionis: qꝛ aūt peterent ſe reſtitui ad poſſeſſionē iuris recipiendi: ⁊ non poſſunt: qꝛ iam illā poſſeſſio neꝫ recuperauerūt: ex quo in ſequentibus funeribus fuerūt admiſſi ⁊ permiſſi recipere: aut peterent ſe reſtitui ad poſſeſſionem illorū tortitiorum ⁊ candella rum illius diei ſeu ſepulture: ⁊ non poſſunt: qꝛ illorū poſſeſſionem nūqͣ habuerunt: fuit tantū dictum ꝙ immo poſſent petere ſe reſtitui. per no. per Inno. in .c. querelā. ſuper uerbo ſubtractā. ibi. ſed quid ſi poſt ꝙͣ exſpoliauerunt cū ierit ad capitulū.
zum Hauptmenü