Seite
nifeſtus ē ꝙ creauerat liberos ex quadam cōcubi­na: quam ante obtentā diſpenſationē: et tunc ⁊ poſt tenuerat: ⁊ ſic diſpēſationis mandatū ſeu cōditiones ibi appoſite non fuerūt purificate ueraciter: quia tūc erat paterne incōtinētie imitator. Queritur utrum iſti articuli: ſi alias ſint in bona forma ſint de bona materia et admittēdi ⁊ probati debeant obſtare di­ſpentationi: tenuerūt dn̄i ꝙ non primū enim nō ob ſtat: quia pn̄iaria non conſueuit illam qualitatē etiā ſi fuiſſet expreſſa: per illum qui impetrat diſpenſatio nem aponere in litteris: nec exprimere tales extrinſe cas qualitates crimen aggrauantes: p̄ſertim nouam ſpeciem cōcubitus parentū non īducentes alleg. no ta. per Hoſti. de filijs preſ. c. fi. circa fi. et de iſta quali ter retulit auditor cauſe.ſ. dn̄s Io. bone burſe qui repulſis articulis prouidit: et ſniauit pro primo ī da ta cum fuerat diſpenſatum: aſſerēs ſe informatū ſuꝑ hoc cum illis de penitētiaria: ⁊ preſertim cum dn̄o florentino cardinal. tunc ſūmo penitētiario: qd̓ peni tētiaria nō cōſueuit exprimere illā qualitatē: item̄ qꝛ ꝓpter adminiſtratiōeꝫ dictorū ſacramentorū nō cō trahitur ꝓprie cognatio ſpūalis talis: ſicut cum illa quā tenuiſſet in baptiſmo: uel cui miniſtraſſet ſacra mentuꝫ baptiſmi ut in. d. c. no. facit ꝙ no. Hoſti. in ſumma de cognatiōe ſpūali.§. et an aliquis in fi. Se cundus obiectus ec̄ nō ob. quia illa uerba poſita in mandato diſpenſatōis: ſi ſit idoneus et nō paterne in cōtinentie imitator: potius ſonāt in quēdam moduꝫ cōmiſſarij: qualiter debeat et ſuꝑ quibus debeat in quirere inſtructiuū ꝙͣ in cōditionē: preſertim extrin ſecā que reddat mandatū cōditionale: ſꝫ dant ſibi cer tam formā que ēt ſine expreſſione hac intelligeret̉ ut in. c. licet. de filijs preſb. ergo ⁊c̄. facit. ff. de tutelis tu to.§. ſi ſub conditiōe et. ff. delega. i. l. iij. et ꝙ no. In no. de preſump. c. dudum in prin. ij. glo. et glo. Pe. ancha. in. c. iudices. de offi. dele. in cle. facit ēt quod no. Inno. de tranſla. c. licet glo. fi. et cum appellatū fuiſſet ab eodē domino Io. et cauſa appellatiōis mi hi ꝯmiſſa fuiſſet de omniū dn̄oruꝫ conſilio: eius ſen tentiā cōfirmaui. p̄ſertim quia pars que dedit illos articulos uolūtarie corā me cōcluſit. nec petijt illos articulos admitti: et iō fui in ſecuro. De donatiōibus inter uirū et uxorē. ℟ica. I Non preſumitur marituꝫ donaſſe iocalia uxori: ſi aūt alij donat recurri debꝫ ad cōiecturas. hoc dicit. Petrus Exiſtēs in matrimonio cū. Anna uxore ſua: eideꝫ plures et diuerſas ueſtes ac arneſia fecit: ēt eideꝫ plura iocalia et diuer ſa dedit et tradidit dicēs: teneas iſtud uerū eſt ꝙ di cta Anna uxor predicta exiſtens in dicto matrimo nio diuerſas pecunias acquiſiuit diuerſimode ꝑ bo­nam diligentiā: de quibꝰ aliquādo dicto Pe. uiro ſuo tradidit qn̄ꝫ pro fodrarijs mantellorū. ix. flore nos ſiue plus ſiue minus ſemel uel pluries: nec non plura iocalia tacras argenti et colearia per com patres et alios amicos dicti ſui mariti. ac pannos plures tam pro mantellis ꝙͣ alijs robis ad bene­placitum ſibi datos: ex notitia eius uiri acquiſiuit: deinde dicto Pe. ueniente ad mortem ſuum con didit teſtamētum: in quo liberos eoruꝫ cōmunes he redes inſtituit: conſtituēs dictam. Auxorem ſuā tu tricem gubernatricem. ⁊ adminiſtratricem tam libe­rorum ꝙͣ bonorū: tandem cum benefitio inuentarij. Nunc queritur an dicta. A. uxor prefata teneat̉ po­nere in inuentario faciēdo arneſia ⁊ iocalia ſua ſu­praſcripta: nec non cū dictus. P. maritus ſuus nul laꝫ mentionē de hoc fecerit in teſtamēto ſuo: nec ea ſibi legauerit uel quid iuris quo ad ueſtes ⁊ arneſia per uiruꝫ facta uel empta: uidetur dicendū ꝙ ſi erāt talia ad que ſibi faciendū maritus ſecundum ſtatum mulieris ⁊ cōmunem conſuetudinē tenebatur: ⁊ mu lier īdigebat ꝙ nō uideatur. ſibi donaſſe: quia neceſ ſitas exhibendi et ſibi talia adminiſtrādi incūbebant marito: et ideo iura fauent marito ut tantū rōne pre ſentis uſus ītelligatur potius ſibi tradidiſſe ut ꝓba tur. ff. de do. inter uir. et ux. in. l. ſed ſi uir lanam cum ibi no. in prin. et. l. mortis ſue cauſa in fi. eo. ti. et facit ff. ſolu. matri. l. in hijs.§. i. et in hac ſnīa ē ibi Oldra. et Cy. et hoc cōiter tenetur in. d. l. ſꝫ ſi uir lanā. Quo ad acquiſita per ſuā induſtriā ⁊ diligentiā. uidetur di­cendum: ꝙ ſi ex operis ſuis fuerint acquiſita: ꝙ debe­ant ꝑtinere ad marituꝫ ſeu uirū: et eius heredes poſt eum: quia uxor tenetur operari uiro ut in. l. ſicut. ff. de ope. lib. et no. C. de condi. inſert. l. ſi uxor in fi. ij. glo. et facit ad hoc dicta. l. ſed ſi uir in prin. et pro hoc qd̓ no. Inno. de teſta. c. cum in offi. circa finē prime co lump. facit ēt ad hoc quod dicitur de uxore cuꝫ ſub iungit paulo poſt: qꝛ quicquid acquirit uxor ex oꝑa ſuo uiro acquirit. Si uero alia aliter acquiſiuit: et pōt mōſtrare unde et a quo uel quomō: tunc illa ad eam debent pertinere: et nō ad marituꝫ: ēt ſi ex pecu nia mariti queſiuiſſet: puta mercando uel tenedo in cambijs ar. ff. de do. īter ui. et uxo. l. ex annuo.§. i. qꝛ mulier erat libera: niſi quo ad debituꝫ carnis et quo ad operāduꝫ ut. d. l. ſi uxor cum ui. Quo ad uaſa et iocalia et teſtes et alia ornamēta: ad q̄ ſibi mīſtrando maritꝰ neceſſario n̄ tenebat̉ ꝑ maritū ſibi tradita: ſi ꝯſtaret ꝙ anīo donādi ſibi tradiderit lꝫ donatō n̄ ua luerit: tūc tanꝙͣ facta int̓ uiꝝ ⁊ uxoreꝫ: qꝛ maritus eā expreſſe nō reuocauit: dicereꝫ ꝙ eſſet morte uiri cō firmata: et ꝙ deberet ad eam ꝑtinere: ⁊ non ad here des mariti ut. l. cum hic ſtatus.§. i. ff. de do. inter ui. et ux. ſed in cāu premiſſe. q. facti. sͣ. in tradente: nō cre derem ꝙ per illa uerba que maritus dicebat uxori: teneas iſtud uideretur donare: ſed potius eā cuſtodi re et uſus ꝓmiſcui ſibi ꝯmēdare. quia īdubio quis non preſumitur donare nec ſuū iactare ar. ff. de pro ba. l. cum de indebito et. l. filiuſfa. ff. de dona. preſer­tim nec ſic preſumēdo mutuo amore ſe ſpolient: et quia donatio inter uirū et uxorē eſt ꝓhibita de ſui et indubio non eſt preſumēdum feciſſe contra iuris diſpotitionē: et ꝓhibitionem: Quo ad alia donata uxori per extraneas ꝯtēplationes uiri crederē diſtin­guēdū: an illi intēderēt prīcipal̓r donare uiro ⁊ uel lent: ꝙ ſibi acquirerētur licet traderent uxori: et tūc credo ꝙ talia pertinere debeant ad uirū: ⁊ eius he­redes et nō ad uxorem: quia qd̓ uir per miniſterium