Seite
uxoris ſibi acquirit: ſi etiam cū ratā habet taleꝫ do­nationem ar. ff. de neg. geſ. l. ſi ego: niſi uir cum crede batur uxori intēderet ſibi donare: quia tūc licet ille tꝑe donationis inter ui. et ux. nō ualeret tn̄ morte ui ri ꝯfirmaretur. ff. de do. inter ui. et ux. l. iii.§. fi. et. l. ſe. iuncta. l. cum hic ſtatus§. i. eo. ti. ꝙ tn̄ in dubio non preſumereꝫ.ſ. uiꝝ uxori uoluiſſe donare ar. eorū que diri. sͣ. in preceden. per. l. cū de indebito ſi aūt illi qui donabant ꝯtēplatione uiri: intenderēt prīcipal̓r do­nare uxori: et uolebant res donatas ei queri: ⁊ non uiro licet eius ꝯtēplatione hoc facerēt: ⁊ tūc crede­rē ꝙ talia donata quererētur uxori non uiro: quia ipſa eſt ꝑſona libera que ſibi querere poteſt nec ſibi queſta queruntur uiro: quia non ſunt queſita ex eiꝰ operis ut noͣ. per. Cy. C. de furti. l. fi. in ulti. q. ibi ue­ro tollitur hoc ar. nec talia tenētur ponere in inuen­tario. In dubio crederē recurrēdum ad cōiecturas et ad genus rerū donatarū: an potius ꝯgruerent ui­ro ꝙͣ uxori uel ecōtra: ut tunc ẜm hoc preſumat̉ an uoluerint donatores acquiri uiro ul̓ uxori: et ꝓ hoc bene facit qd̓ no. Io. an. in nouell. d̓ appell. c. a colla tione. li. vj. in fi. ſuꝑ uerbo ad eundem: et ſi ex hijs ali quid p̄ſumi nō pōt crederē in dubio donatores no­luiſſe queri marito: exquo eius cōtemplatione dona bant ar. ff. de uul. et pup. l. ſed ſi plures.§. ad ſubſtitu tos cum ibi no. ff. ſolu. matri. l. ſi uero negotiū.§. iteꝫ quicquid cū concor. De donatōe aūt uxoris cōtem platione uxoris non uiri nō eſt dubiū: quin ſine du­bio ad eā debeant ꝑtinere ar. iurium predictorū. In dubio aūt uxor ꝓbare nō poſſetūde ⁊ quō et a quo acquiſiuit oīa preſumerētur eſſe de bonis uiri ut. l. ēt C. de do. inter ui. et uxo. et. l. ꝙͣuis. ff. eo. ti. ⁊ ideo cau tius eſſet uxori oīa ponere in inuentario ꝓteſtando tn̄: de iure ſuo et ꝓpter hoc nō intendit cōfiteri illas res ad maritū uel eius heredes ꝑtinuiſſe: uel. ꝑtinere debere. et ꝓteſtando ꝙ res quas de iure ad ſe appe­bit ꝑtinere: tanꝙͣ ſuas ꝓprias ualet obtinere: ne alia ſine ꝓteſtatiōe ſimpliciter ponēdo eas in inuētario uideatur cōfiteri eas ad uirū uel eiꝰ heredes ꝑtinuiſ ſe uel ꝑtinere debere ut. C. arbitriū tute. l. fi. ꝙ cōfite ri nō uidebimur cum p̄miſſa ꝓteſtatiōe: que ſibi cō ſeruabit ius in futurū ar. ff. qui. mo. pig. uel ypo. ſol. l. ſi debitor.§. i. et. ff. de reli. l. at ſi quis.§. ſed interdum et ar. no. de materia ꝓteſtatiōis per doc. in. c. cuꝫ. m. ferrari. de conſti. et per Io. mo. et Io. an. in nouel. in regula iuris: in generali. De accuſationibus: Rica I Priuatus eccleſia: que eſt totum: cenſetur priuatus prioratū qui eſt pars. hoc dicit. Quidā pretendens in quadā eccleſia fuiſſe factū prioratū et uicariā ꝑpetuā: que haberet curā aīarum cum cāe cognitiōe fuit priuatꝰ illa eccleſia per ep̄uꝫ et ordinatuꝫ āmodo eſſe regendā: per unū rectorem et dictā ordinatiōeꝫ factaꝫ de prioratū et uicaria: nō tenuiſſe. ipſe dicebat ꝙ cum ip̄e eſſet prior et nō eēt priuatus prioratū ſed eccleſia: priuatio non tenebat. Querebat̉ an bene diceret. tenuerūt omnes ꝙ non. quia priuatus ab eccleſia que eſt totū ꝑconſequēs cē ſetur priuatꝰ prioratū: qui eſt pars in eccleſia: et que libet et ſui ꝑte: et ſi illa ordinatio de prioratū et uica ria ſacta nō fuiſſet caſſata uel declarata nulla: ergo multo fortius exquo declarata ē ꝙ fuerat nulla ſeu non tenuiſſe ⁊c̄. De hereticis. ℟ica. I Si cōuictus de hereſi negat ſe fuiſſe hereticum: et fa teatur ſe credere qd̓ eccleſia credit: ē tanꝙͣ hereticus cōdempnādus. hoc dicit. Accuſatus De hereſi negat ea de quibꝰ defertur dixiſſe et credidiſſe et aſſerit ſe credidiſſe et credere cōtrariū: et credere qd̓ eccleſia credit: per teſtes idoneos cōuincitur: et ꝓ­batur eum hereticalia multa dixiſſe: et affirmaſſe: et publice p̄dicaſſe: et aſſeruiſſe ſe credere: et illa creden da: tn̄ nō obſtante teſtiū depōne ſibi publicata cōtra quos nil excipit nec alias defenſiōes excuſatorias al legat: ſemꝑ tn̄ remanet in eadem negatōe qua prius .sͣ.ſ. qd̓ illa nunꝙͣ dixit nec aſſeruit nec credit īmo to­tum cōtrariuꝫ credidit et credit cuꝫ ſancta mr̄e eccle­ſia. Querit̉ utrū talis ſit cōuictus: ſed negās ſit con dempnādus ut hereticus: et relinquēdus brachio ſe­culari eo prius degradato: ſi ſit clericꝰ iuxta. c. ad abo­lendam.§. i. de hereti. et uidet̉ ꝙ non quia hereticus non uidet̉ exquo credit: qd̓ eccleſia credit: ⁊ qd̓ eſt ca­tholicuꝫ: et dato ꝙ per teſtes ꝓbetur eū fuiſſe here­ticum: tn̄ hodie nō eſt exquo nō aſſerit nec credit ali­quod hereticum. ergo cuꝫ hodie nō ſit hereticus nō pōt ut hereticus cōdempnari: qꝛ nō eſt modus ꝓnū ciandi in iure aliquē fuiſſe hereticū de p̄terito ſicut no. archi. de here. c. cōmiſ. ſuper uerbo ī carcere li. vj. nec pōt dici qd̓ hoc qd̓ negat ſe fuiſſe hereticum ſi­hereſis uel hereticū: quia exquo nō credit aliqua he­reticalia nec aſſerit: licet neget credidiſſe uel aſſerui­ſe: iſtud eſt potius mendatiū ꝙͣ hereſis uel hercticū: cum nō ſit cōtra aliquē articulū fidei: nō eim negat: ideo ſe fuiſſe hereticū quia negat ea que pretenditur dixiſſe fore heretica ſed ex eo. quia negat ſe dixiſſe illa et credidiſſe: et ideo bene patet. ꝙ quia propter iſtud medium: ideo iſta negatio nō concludit con tra eum hereſim de pn̄ti. Item iſte nunc nō eſt here ticus de pn̄ti: eſto ꝙ ꝓbetur per teſtes fuiſſe: nec eſt relapſus: quia non fuerat alias lapſus eccleſie recō ciliatus. ergo non uidetur ꝙ poſſit ut hereticus cō dēpnari: quia ſolū heretici uel relapſi ꝯdēpnantur ut. d. c. ad abolēdaꝫ.§. i. Item iſte uidetur redire ad gremiū eccleſie: exquo hodie dicit ſe talia nō crede­re: ſed ꝯͣrium ꝓut credit eccleſia ⁊ ſe uelle eſſe catho­licū: īmo qd̓ plus eſt ſe dicit nunꝙͣ talia credidiſſe: ⁊ ſemꝑ fuiſſe catholicū ergo uidet̉ ad miſericordiam recipiēdus. ſi.n. cōfiteret̉ ſe dixiſſe ⁊ credidiſſe talia hereticalia: ſed de cetero credere ſe nō uelle ⁊ crede­re cum eccleſia. non eſſet relaxandus brachio ſecula ri: nec condēpnandus ut hereticus: licet fateatur ſe fuiſſe hereticū: ſed eſſet ad miſericordiā recipiēdus. ⁊ imponēda ſibi pn̄ia ſalutaris: ſaltem ꝑpetui carce­