Transkription / Homiliae Super Eze... [151

Liber II Omelia XVIII admiratus eſt cum dicebat. Mihi autem valde honorati ſūt amici tui deus: nimis confortatus eſt principatus eorum. Psͣ. 138. Qd̓ de quibꝰ eius amicis dicat euāgelium interroga: in quo veritas predica toribus dicit. Nos amici mei eſtis. Ioh̓. 16. Eſaias quoqꝫ eorū vitam intuēs: ait. Qui ſunt iſti qui vt nubes volāt. ⁊ ſicut columbe ad feneſtras ſuas? Eſa. 6. Recte autem predicatores ſancti nubes appellati ſunt. quia verbis pluunt. miraculis choruſcant. Qui volare quoqꝫ vt nubes dicuntur. quia in terra viuētes extra terram fuit omne qd̓ egerūt. Unde ⁊ per quandā nubem dicitur. In carne enī amhulantes: nō ſecdūū carnem militamꝰ.i. Corinth.10. Priores enim patres coniugijs vtebantur. filios procreabant. ſubſtantias poſſidebant. curis rei familiaris intendebāt. Iſtos autem prophetie iam ſpiritu preuidētes ſubſtātias deſerere. nihil in terra querere. nil poſſidere. nō eos vel homines per terram ambulantes: ſed nubes volantes nominat. Uolant enim qui terram quaſi non tangunt. quia in ipſa nil appetunt. Qui ⁊ ad feneſtras ſuas quaſi columbe ſunt. quia pro manſuetudi nis ſue ſpiritu in hoc mundo per oculos nil concupiſcunt. Conſideremꝰ ergo quā te altitudinis iſte ſpiritalis edificij porte ſunt: quas ⁊ ſpiritales patres admirātur quantūqꝫ nos in earū admiratione humiliare neceſſe eſt: qui pauimentū ſumus. Sed quia ſub longitudinis appellatione altitudinē portarum audiuimus: nunc aliquid de earum latitudine cognoſcamus. Gequitur. ¶ Et menſus eſt latitudinem a facie porte inferioris vſqꝫ ad frontem atrij interioris extrinſe cus. centum cubitos ad orientē ⁊ ad aquilonem. In quibus verbis ſi portā aditum accipimus quo ad cognitionē domini intramus. Porta inferior fides eſt. atrium vero interius contēplatio. Habet autē porta inferior latitudinē in facie. quia videli cet fides per charitatis ſue amplitudines habet eam que videtur a proximis opera tionem. Quā dum fortiter a perfectioribus agi conſpicimꝰ: nos qui in bonis actibus anguſtamur exempla ꝑ eos magne ogationis accipimꝰ. Et vnaqueqꝫ ſancta actio quaſi quedā nobis ſit latitudo itineris que prius erat anguſtia difficultatis. Habet quoqꝫ atriū interius frontē. qꝛ con templatiua vita per quedā ſigna deſideri orum ⁊ gemituū oſtendit ꝙͣtum intus videat que tantū amat. Denariꝰ autē nume rus ꝑ ſemetipſum multiplicatus in centenariū ſurgit. Unde recte ꝑ centenariū ma gna perfectio deſignat̉. ſicut de electis dicitur. Omīs qui relinquit domū vel fratres. aut ſorores. aut patrē. aut matrem. aut vxorē. aut filios. aut agros ꝓpter nomē meū cētuplū accipiet: ⁊ vitā ernā poſſi debit. Mat. 19. Neqꝫ enī ſanctꝰ qͥſqꝫ ideo terrena deſerit: vt hec poſſidere ī hoc mū do multiplicius poſſit. Qꝛ quiſquis terreno ſtudio terrā relinquit: terrā nō relin quit: ſed appetit. Nec qui vnam vxorem deſerit centuꝫ recepturus eſt: ſed per cen tenarium numerū perfectio deſignat̉. Qꝛ quiſquis pro dei nomīe tēporalia atqꝫ ter rena contenit: ⁊ hic perfectionē mentꝭ re cipit. vt iam ea nō appetat que contēnit: ⁊ in ſequenti ſeculo ad eterne vite gloriaꝫ peruenit. Centies itaqꝫ recipit qd̓ dedit: qui perfectionis ſpiritū accipiēs terrenis non indiget: etiam ſi hec non habet. Ille autē pauper eſt: qui eget eo qd̓ nō habet. Nam qui ⁊ non habens habere nō appetit: diues eſt. Paupertas qͥppe in inopia mentis eſt non in quātitate poſſeſſionis. Nam cui in pauꝑtate bene cōuenit: non eſt pauper. Menſus eſt ergo vir latitudinem a facie porte inferioris: vſqꝫ ad frontem atrij interioris extrinſecus centū cubitos. Quia redēptor noſter quottidie ꝑ magiſtros atqꝫ doctores in mēſura ꝑfecti onis metitur vitam fideliuꝫ. vel in ſpecie boni operis per fidem vel in ſanctis deſiN 3