Seite
Nonus niſi ſuam vel ſuorum iniuriam et cetera. Iniquū. Simachus tāmaſium recepit in domū ſuā. et abijt. tāmaſius vult ſimachū accuſare. nū quid poterit. Dicit̉ ꝙ nō. Ciuiliter tamē aduerſus eum conſiſtere poteſt. Gorones. An quis crimine ſoro rem ſuam poſſit accu­ſare. Dicitur ꝙ ſic. Neganda. Accuſaui ticiuꝫ. ve lit me accuſare de pari vel de minori crimine. An ſit audien­dus q̄ritur. Dicit̉ ꝙ nō. Niſi ſuam vel ſu­orum ⁊cͣ. pēdente accuſatiōe aduerſus me poteſt. Siquis. Si ad accuſationeꝫ ali­cuius aliquis de familia ſua ſiue liber ſiue ſeruus ꝓſilijt. Is non ſo­lum amiſſione bonoꝝ ſed capite plectāduſ eſt. Excepto crimine leſe maieſtatis. Liberti. Si libertus ad accuſatiōeꝫ patroni ſui ꝓſiliat ea pena afficiendus eſt qua et ſeruus et lianum cri minis delationem. De accuſa. et inſcrip. OS. Aliquis ſuſtulit tranſpo ſitos termīos inter agrū meū et vicini mei cauſa ſeminan­daruꝫ litium. qua pena puniri debeat. ℟. ex traordinaria pro motu iudicis. Si cuiuſdam. An ſeruus de publico crimi ne accuſari poſſit q̄ritur Dicit̉ ꝙ ſic. Et do minus eum defendere pōt. et verba ꝓ eo fa cere. ſed ꝓbato crimine non dominus ſed ſeruus penam ſubeat. Reos. An rei abſentes in cauſa cri­minis capitalis per procurato rem ſe defēdere poſſint q̄ritur. Dicit̉ ꝙ ſic. ꝙ intellige vt alleget cauſas abſentie non cauſas cauſe nec ſic ꝯͣ. ff. de pu. iudic̄. l. i. Si accuſa. De facto duo vnuꝫ accuſabant de eodeꝫ crimine. ceperunt abeſſe et nō ꝑ contumaci am. in abſentia quoꝝ iudex ad poſtulatiōeꝫ accuſati eum abſoluit. An valeat ſentētia abſolutoria querit̉. Dicitur ꝙ non. Sed apud eundem iudicem vel ſucceſſoreꝫ eius cauſa iterata venulabitur. Non ideo. Intuliſti mihi iniu riam. volebam te ac cuſare. dicebas te non eſſe accuſandum eo p̄textu ꝙ de mandato alterius dicebas te feciſſe. An ſis audiēdus q̄ritur. Dicitur ꝙ non. Si vterqꝫ tenebitur tam tu qͣꝫ ille qui mandauit. Abſentem. Accuſatū de crimi ne capitali ī abſen­tia ſua preſes cōdemnauit in metalluꝫ. An ſententia teneatur. Dicit̉ ꝙ nō. Sed red ri debet. et bona eius annotari. preſentabit ſe ergo accuſatus preſidi et ſeipſum defen det et quod ꝑperam geſtum eſt in melius reformabitur. Ca. Officialis deputatus ad hoc vt de nūciet. An inſcribere debeat q̄ritur Dicitur ꝙ nō. Sed iudex facile dicis eiꝰ non credet Si quis. Si qͥs dicat ab aliquo ſi bi illatam iniuriā. adeat cōpetentem iudiceꝫ. nō ſtationum. et cōue niat eū velit ciuiliter velit criminaliter. Qui accuſa. De vno crimine ſuꝑ eodem a ſeio accuſare non pōt. Niſi eſſet tale crimē ex qͦ poſſint plures oriri accuſatiōes ꝟbi gr̄a vt qꝛ cōmiſit adulteriuꝫ cū cognata ſua. quia de adulterio et de inceſtu pōt accuſari a ti­cio. et de vtroqꝫ cognoſcet iudex. et ſuper vtroqꝫ feret ſententiam. Si ex. Si comes vel aſſeſſor iudicis accipiat pecuniam a cōuento vt abſoluat̉. non minus puniendus eſt co mes vel aſſeſſor. qͣꝫ qui corrūpit. Que aūt ſit hec pena nō aperit. tu dic. Si corrūpens ſit actor ꝑdit litem vt. s. de pena iudic̄. qui male iudi. l. i. comes fuſtibꝰ ceditur. et pro iniuria quā fecit iudici damnabit̉ vt. ff. de iniur. idem apud. Idem ait. Siquis. Accuſaui ticium de adul­terio. et abſolutus eſt. An poſſis eūdem accuſare q̄ritur. Dicitur ꝙ non. Niſi arguere me poteris de p̄uarica tione quia colluſi cum ticio. actu. Si quis ſponte vl̓ impaci­ētia doloris ſe precipitaue­rit hͦ heredi ſuo nō imputabitur.