Seite
Liber Siquis. Si aliquis volens ẜuuꝫ accuſare petit eū torque­re vt ſic veritas patefiat. An ſit audienduſ anteqͣꝫ inſcribat queritur. Dicitur ꝙ non. Singuli. Siquis publicū crimē ab officialibus dicatur perpetraſſe. ſcd̓m relationem eorum non cognoſcet iudex. ſed veritatem inquiret. Tunc. Nobilis tūc demū ad eſſe iu­dicio debet cum accuſatur de publico crimine aliud cum ꝓ pec. conueni tur. quo caſu ꝑ ꝓcut. ſe defendere poteſt. In cauſis. In libello accuſato rio debet cōprehēdi nomen accuſatoris et accuſati et crimen et tꝑs cōmiſſi criminis. quod ſi aliter fiat iu­dex recipiens inſcriptiones. v. libris mulc tabitur. Accuſationis. Si quis ac­cuſatur de cri mine nō debet ſtatim credi ꝙ crimen cōmi­ſit. Sed accuſator libellum accuſationum porrigat. in quo cōtineat̉ crimen cōmiſſum et nomē accuſati. et in fine libelli obligabit ſe ad penam talionis. que eſt vt eādeꝫ pati­atur ſi non ꝓbet quā paſſurus eſſet ſi crimē inſtitutū probatum fuiſſet. ⁊ vterqꝫ ſub cuſ todia tenebitur ſimili niſi dignitatis ratio aliud exegit. nō audietur accuſatus. volenſ ſe excuſare per hoc alij dicant̉ idem crimen cōmiſiſſe cū ipſe cōmiſit cuꝫ de ſe confiteri debeat quis nec de aliena conſcientia inter­rogari. Quia nullus de ꝓprio crimine ſuꝑ aliena conſcientia eſt interrogandus. de exhibendis et tranſmittendis. I miles. Miles ſi pub­licum crimē in prouincia cōmiſit preſes faciet eū cuſtodiri. et epiſtolam emittet ad magiſtrū militū in qua cōtineatur qualiter aliquid et contra eum fuerit probatum et vt pro reo mittat. Nullus. Accuſatus anteqͣꝫ con­uincat̉ at ſi cuſtodiri de­beat in vinculis tn̄ non eſt puniēdus. Nec accuſatori de facili credēduꝫ ē niſi inſcrip ſerit. quo facto dabunt̉. xxx. dies accuſato ad diſponēdaꝫ familiā ſuā nō debet habere copiam nūdinandi. l. negociandi vt ſic pro roget tꝑs. quo vēiente donec de veritate cō ſtituerit ſub pari erit cuſtodia accuſator cū accuſato. Neminem. Non debet quis ſua auctoritate ſꝫ iudicis capere. De cuſtodia reoꝝ. Nquacū. Siue ſolen niter qͥs ac­cuſatus de priuato. ſiue iudici per excuſatores denunciatū fuerit de crimīe. vt quia notoriū examinatio cauſe differri non debet. ſed vt ſtatim accuſatus abſoluēdus ē ſi appareat innoxiꝰ Si ꝟo accuſator ab ſit. Iterū non debet accuſatus cathenis di ſtringi vel cruciari vel in cōpedibꝰ cuſtodi­ri. ita vt de die videat lucē de nocte depo­nat̉ in ꝓfunduꝫ carceris et poſtea ī ortu ſol̓ ad lumen eleuetur. Cuſtos vero carceris p̄­mium nō accipiat ab accuſatore vt accuſa­to crudelior fiat vt accuſato deneget̉ quo minus audiri poſſit a iudice. Quia ſi hoc fa ciat erit infamis. Siquis. Si de crimine alicuius quod ſit notoriuꝫ iudici denunciatū fuerit. et iudex ad locū tormen torum criminoſum duci fecerit. et illo me­tu tormentoꝝ confeſſus fuerit. non ſtatim puniendus ſed ponendus eſt in carcere. et poſtea educēdus et īterrogādus Et ſic ſen tentia iudicis refrenabitur. Quoniam. Si in eodeꝫ delic­to inueniatur maſ­culus et femina non ſimul ſed ſeceſſim in carcerabuntur. Ad­Si cuſtos carceris aliqueꝫ ſuppo ſuerit quod accuſatū vel incarcera tum cuſtodiat. et ob negligentiaꝫ illius ac cuſatus fuerit. eadeꝫ pena plectetur cuſtoſ qua eſſet plectendus incarceratus. ⁊ ſi ha beat ſocium cuſtos carceris ſocius ī cuſto diendo adhibebit diligentiā. qua omiſſa ſi mili pena plectendus eſt qua cōmentarien ſis ſi ille negligentiam cōmiſiſſet. De hijs. Accuſatus in carcere in cluſus. aut cito ꝯuincat̉ aut condemnetur. Aut abſoluat̉ ſi innoxi.