Seite
damnataᵏ fuerit: ſuū enim he redē habere nō pōt: cū fiſcus ei ſuccedat. Sed pōtⁱ dici ip̄e iure eſſe ſuū heredem: ſed deſi nereᵐ. Cūⁿ filiꝰ filiaue: ⁊ ex al tero filio nepos neptiſue ex­iſtant. pariter ad hereditatē vocant̉. Nec qͥ graduꝓximior eſt: vlteriorē excludit. Equū enī eē videt̉ nepotes nepteſqꝫ ī patris ſui locū ſuccedere: pa­ri rōne: ⁊ ſi nepos neptiſqꝫ ex filio ſit: ⁊ ex nepote ꝓnepos ꝓ neptiſue: ſiml̓ vocant̉ᵖ. Et qꝛ placuit nepotes nepteſue: itē ꝓnepotes ꝓnepteſue in parē tis ſui locū ſuccedē̓: cōueniēs eſſe viſuꝫ eſt: nō in capita: ſed inq ſtirpes hereditatē diuidi vt filiꝰ partē dimidiā heredi tatis habeat: ⁊ exʳ altero filio duo plureſue nepotes alteraꝫ dimidiā. Itē ſi ex duobꝰ fi lijs nepotes nepteſue exiſtāt: exᵗ altero vnꝰ forte aut duo: ex altero tres aut quatuor ad vnū aut ad duos dimidia ꝑs ꝑtineat ad tres vel ad qͣtuor alt̓a dimidia. Cūº aūt q̄rit̉ an qͥs ſuus heres exiſtere poſ ſit. eo tꝑe q̄rendū eſt. quo cer tūˣ eſt aliquē ſineʸ teſtamento deceſiſſe: qd̓ acciditᶻ ⁊ deſtitu to teſtamēto. Hac rōne ſi fi liꝰ exhēdatꝰ fuerit: ⁊ extraneꝰ heres inſtitutꝰ ē: ⁊ filio mor­tuoª poſtea certū fuerit here­dē inſtitutū ex teſtamēto nō fieri heredē: aūt qꝛ noluit eſſe heres: aūt qꝛ nonᵇ potuit ne­pos auo ſuus heres exiſtet: qꝛ quando quis contra principem vel rem pu. fuit molitus al̓s nō: vt. ff. ad le. iul. ma. l. fi. ⁊ his duobꝰ caſibus hic tm̄ loquit̉. Item de reſiduis ⁊ peculatus ⁊ repetundarum: vt. ff. ad le. iul. repe. l. fi. Item apoſtatatus: ut. C. de apoſ. l. ij. ⁊. l. apoſtatarum in fi. Quedā etiam non tranſeūt li­te nō conteſ. vt oīa alia publica vt. ff. de accuſa. ex iudicioꝝ alia ꝯteſtata lite trā ſeunt. al̓s non. vt omnia priua ta delicta. ut. C. de delic. defunc. l. j. ⁊. jͣ. de perpe. ⁊ tem. acti.§. nō aūt. Accur. b Perduellio nis. ideo dicit ꝑ­duellionis: quia per duellum fie bat certamen ſi aliquis criminis huiꝰ dicebat̉ reꝰ quod aliquid in ipſuꝫ principem vel rempublicā fuit molitus ẜm pla. ⁊ poteſt dici hoc ⁊ defēdi: qꝛ ⁊ ẜm iura roma na videtur poſſe fieri debere pu­gna ⁊ ſūt aliqua ar. vt. ff. ad leg. acqͥl̓. qua act.§. ſi quis in colluc. ⁊. ff. de re iudic. cōmodis. ⁊. ff. d̓ his qui no. infa. athletas. ⁊. C. d̓ athletis. l. j. ⁊. C. que res pig. ob. poſ. ſpecieꝫ. ⁊. ff. de dona. dona­tiones. in fi. his enim legibus ha bet̉ mētio de ta li pugna: que no fieret: niſi de iu­re eēt. vel dic ꝑ­duellionis: ideſt hoſtis criminis: nam perduelles hoſtes dicunt̉: vt. ff. de ver. ſig. quos nos. Acc. i Memoria. nam ipſe cuꝫ ſit mortuus nō po teſt damnari ni ſi a deo: vt. ff. q̄ ſenten. ſine app. re. l. pe k Damnata. hoc ſcilꝫ modo pronuncio cōtra imperiū lucium feciſſe: ⁊ ideo bona in fiſcum inferri. nam per hoc memoria damnat̉. ⁊ infamia quadam defunctus afficit̉: ut. sͣ. qui manu. non poſ.§. j. ⁊ ex tempore cōmiſſi delicti alienationes ab eo facte non valebunt: ut. C. ad le. iuli. ma. l. pe. in fi. ⁊. ff. de dona. l. donationes.§. fi. Accurſius. l Poteſt dici. ſcilꝫ verius. Accur. m Deſinere. ſcilꝫ lata ſententia. nam non facit ipſo iu­re deſiuereheredem ſuū eſſe tale delictū. n Cum filius filio. ſecus ſi ex filia: ut. jͣ. eo.§. item vetu­ſtas. ⁊.§. diui. Accurſius. o Equum. ut in aucͣ. quibus mo. effi. ſui.§. ergo. coll̓. vj. p Uocant̉. idē eſt ⁊ ſi ꝑ bo. poſ. vocent̉: ut. ff. de contra tabu. l. j.§. vocant̉. ſed contra. ff. de contra tabu. l. iij.§. j ſo. nō eſt cōtra. qꝛ ibi p̄cedit filius. qꝛ patris loco eſt ado­ptatus ad nepotē. vt. sͣ.§. ita demum. quo tꝑe certū eſt inteſtatū de ceſſiſſe patrēfa. ſolusᶜ inuenit̉ nepos ⁊ hoc certūᵈ ē. Et licet poſt mortē aui natus ſit: tn̄ auo viuo cōceptꝰ: mortuoᵉ pa tre eiꝰ: poſteaqꝫ deſerto aui te ſtamētoᵗ ſuꝰ heres efficit̉. Pla ne ſi ⁊ cōceptꝰ ⁊ natꝰ fuerit pꝰ mortē aui: mortuo patre ſuo: deſertoqꝫ aui poſtea teſtamē­to: ſuꝰ heres auo nō exiſtet: qꝛ nullo iure cognationis patre ſui patris tetigitᵍ. Sed nec il le eſt int̓ liberos aui quē filiꝰ emācipatꝰ adoptauerat. Hiˡ auteꝫ cū nō ſint ſui qͣꝫtum ad hereditatē liberi: neqꝫ bono rū poſſeſſioneꝫ petere pn̄t qͣſi proximi cognatiˡ. Hec de ſuis heredibꝰ. Emācipatiᵏ autē liberi iure ciuili nihil iurꝭ ha bēt neqꝫ enim ſui heredes ſūt qꝛ in ptāte deſierūt parentis eē: neqꝫ alio vllo iure ꝑ legēm xij. ta. vocant̉. Sed p̄tor natu rali eqͥtate motꝰ: dat eis bo­noꝝ poſſeſſionē vnde liberi: ꝑ inde ac ſi ī ptāte parētis mor tis tꝑe fuiſſent: ſiue ſoli ſint: ſiue cū ſuis heredibꝰᵐ ꝯcurrāt Itaqꝫ duobꝰ liberis extātibꝰ emācipato vno ⁊ eo qͥ tꝑe mor tis in ptāte fuerit: ſane qͥdē is qͥ in ptāte fuerit ſolus iure ci uili heres ē: ideſt ſolus ſuꝰ he res eſt: ſed cum emancipatus beneficio pretoris in partem admittit̉: euenit vt ſuꝰ heres pro parte heres fiat. Atⁿ hi qui emancipati a parente in adoptionem ſe dederunt: nō q In ſtirpes. jͣ. ti. j.§. hoc etiā addendū in fi. contra ſo. ut ibi. Accurſius florentinus. r Ex altero. ſic. jͣ. eo.§. fi. ſic. ff. de inoffi. teſta. pap̄.§. ꝓin­de ſi ex duobꝰ. ſic. ⁊. C. de ſuis ⁊ legiti. l. nepotes. ſ Item ſi ex duobus filijs. premortuis. t Ex altero.ſ. ne­pote. Accur. v Cum aūt q̄rit̉. eo diligenter nota to qui ſūt ſui here­des. nūc nota quo tꝑe querendū ē qͥs ſuus heres ſit. x Certū eſt. sͣ. eo. §. ita demum. con­tra ſol. ut ibi. y Sine teſtamē­to. qͥd contingit ſe­ptē modis. ut. sͣ. e. in pͥncipio diximꝰ. z Accidit. ſcilicet vt videat̉ qͥs ſine teſtam̄to deceſſiſſe a Mortuo.ſ. ex­heredato. b Non potuit. morte p̄uentus. ut sͣ. eo. ita demū. c Solus.ſ. ſuꝰ he res. Accur. d Certū eſt.ſ. ne­potē ſuū heredem eſſe. cū nullus eū p̄ cedat ut. sͣ. eo.§. j. e Mortuo. anqꝫ adeat̉ ex teſtamen to hēditas. vn̄ con ſtat non trāſmitti ad filiū. de inoffi. q̄ relam. īmo etiā ea adita nō trāſmitte bat̉ oliꝫ. ſꝫ hodie ꝯͣ ut. C. de inoffi. teſ. ſcimus.§. fi. f Reſtamēto. ſcꝫ ab herede qui non vult adire. g Tetigit. nec enī cuit ꝓximꝰ cogna­tus ei.ſ. auo viuo. qͦ viuo nondum aīal erat ut. ff. vn̄ cog. l. j.§. ſiqͥs ꝓximus. Sꝫ nūqͥd hodie ꝑ auc. ſuccedit. ut in aucͣ. de hēdi. ab in­teſta.§. j. colla. ix. De. dixit ꝙ ſic: qꝛ naͣlis ca tm̄ ſpecta­tur. Io. ꝯͣ. qꝛ nec d̓ iure p̄torio: qͦ caſu naͣlis īſpiciebat̉ ad mittebat̉: ut ſeqͥt̉ jͣ. eo.§. emācipati. ⁊. ff. de ſuis ⁊ le. l. ticius. ⁊. l. pe. Accur. h Hi aūt.ſ. concepti ⁊ nati poſt mortē aui. i Cognati.i. tāqͣꝫ agnati. naꝫ agnati ſūt ꝓximiores qͣꝫ co­gnati. Nūqͥd gͦ tercio ordine int̓ cognatos vocant̉. Rn̄dit Mar. ꝙ ſic. vt. ff. eo. l. j. īfi. Io. ꝯͣ. qꝛ ibi de cōceptis priꝰ natꝭ poſtea loquit̉. ſecus ſi poſtea cōcipiunt̉ ⁊ naſcunt̉: ut hic. ⁊ ff. de iniuſto. r. te. ſi quis filio.§. non fuiſſe. k Emācipati. qꝛ bona rō. ut. sͣ. de here. qͣli. ⁊ diffe.§. ſui. l Ullo iurę.ſ. neqꝫ vt patroni neqꝫ vt agnati: qͦs vocat lex xij. tabu. vt. jͣ. ti. pͦ. in pͥn. ⁊. jͣ. de ſuc. liber. ī prin. aliud ecōtra. vt. jͣ. ti. i.§. fi. Soli ſint.ſ. emancipati. in t Heredibꝰ.ſ. cū alijs qui remāſerūt in ptāte. m Pro ꝑte.ſ. dimidia. ut. ff. d̓ ꝟ. ſig. nomē filiaꝝ.§. portiōiſ n At hi. ſcꝫ vocant̉ emācipati. ſed non oēs. ⁊ hoc ſequit̉ athi ⁊cͣ. Adoptionē.i. arrogationē. Accur. o Nō admittunt̉. ff. de cōtratabu. l. iij.§. ſi qͥs filio ꝯͣ. So.