Seite
Liber .jͣ. de iudeis conſuluit. ⁊. ff. de no. ope. nū. l. i.§. ſi quis edificium. inde. ſi nō ſortē.§. ſi cētū. ff. ꝓ focio ꝗ admittit̉. papa tn̄ nō admiſit illaꝫ Am in ferra. Hꝫ materiā ꝓlixā ⁊ ſubtilē: ⁊. h. d. Non obſtante certo allegationē: qꝛ pͥiudicauerūt ſibi eos recipiendo. ⁊ tot ponēdi ſūt in eccle C canonicorū numero etiā ꝑ papā ꝯfirmato ꝓuidendū ē receptis vltra nu­ſijs: quot ex earū fructibꝰ pn̄t cōmode ſuſtētari. ut. jͣ. de inſti. c. i. qꝛ bene merū de ſuꝑexcreſcētibꝰ fructibꝰ: maxīe ſi voluntarie ꝑ canonicos fuerūt rece poterant eis ꝓuidere de cōibꝰ redditibꝰ. nec diſtinguit̉ h̓ qͣliter redditꝰ pti. Diuidit̉ ī tres ꝑtes ī pͥma ponit̉ allegatio ꝓ. M. ⁊ ſocijs. ī ſcd̓a pro capi augmētent̉. nec refert ex quo augmentati ſunt vndecūqꝫ ꝓceſſerint: ut tulo ibi. Uerū. in tertia diffini .jͣ. de ver. ſig. c. fi. tio ibi. Mandamus. Ab. ſi. m Sufficere poſſent. a Socijs. ⁊ lꝫ. M. hēret mā Um. M. ferrarie. ⁊ īfra. Di ar. ꝯditionē ſubītelligē dit plures eis redditus ſoluerētur datū ⁊ tn̄ ſine mādato ꝓ ſocijs dā: ut. xxij. q. ij. beatus. ctus. M. pro ſe ac. iiij. ſocijs ſuꝑexcreſcentes cōmuni menſe que abſētibꝰ ager̄ poſſet cū eēnt cō ff. ꝗ ſatiſda. co. l. vlt. jͣ. ſuis propoſuit: ꝙ ferrariē. canoni­minus ſufficiens fuerat deputaue­ſortes eiuſdē litis: qꝛ agebant d̓ iureiurā. quemadmo ci vt eo āplius ſuos redditus aug rūt: quos dicti. v. ſibi poſtmodū pe vt eis fieret cōicatio d̓ fructibꝰ dum. vbi de hoc. ⁊. jͣ. de mentarent: quoᶜ prouentus eccle­tierunt contra capituli conſtitutio ſuꝑexcreſcētibꝰ. tn̄ cauer̄ dꝫ de reſcrip. c. ij. rato. ut. C. de ꝯſortibꝰ eiuſ. li. ſie: qui diuidi conſueuerant inter nē in beneficium aſſignari: ⁊ infra. n Ad p̄bēdas vacatu .l. ij. ⁊ ē ſpāle al̓s non admittit̉ plures: in vſus cederent paucorū. ras ꝑ h̓ qd̓ dic̄ ad vaca­Mādamus quatenus cū ꝯſtōe ad agēdū ſine mādato: niſi eſ turas dicūt ꝗdā ut papa xiiij prebendas tantum preter id predicta ⁊ confirmatiōe ſe. ap. uel ſet ꝯiūcta ꝑſona. ff. de ꝓcu. ſꝫ ⁊ Inno. iiij. ꝙ h̓ d̓cre. con quod menſe cōmuniter deputarūt fuerit uel eſſe debuerit ſicut conſue he ꝑſone. ⁊. jͣ. ti. ꝓxi. nōnulli: tinet diſpenſationē ⁊ nō in eadeꝫ eccleſia contra antiquam uit expreſſuꝫ niſi in tm̄ excreſcerent ⁊ ī alio ē h̓ ſpāle: qꝛ pꝰ lit. ꝯte. ius cōe. ſꝫ nō veꝝ ē īmo conſuetudineꝫᵈ ſtatuerunt. Poſt­eccleſie facultates ꝙ pluribus poſ­dat̉ cautio qd̓ eſt ꝯͣ id qd̓ legit̉. ꝯtinet ius cōe cū ex ꝯfeſ modū uero contra conſtitutionem ſentᵐ ſufficere cōpetenter: ⁊ ijdē ca .ff. de ꝓ. pōpo.§. ratihabitio ſꝫ ſione vtriuſqꝫ ꝑtis ꝯſtet illa lex pōpo. loquit̉ qn̄ ꝑ ꝓcu. ipſaꝫ uoluntarie venientes dictos nonici in derogationē ſue ꝯſtōnis illos fuiſſe receptos ī fra lis eſt ꝯte. vī. ſꝫ nō credo ꝙ iſta tres ⁊ ad ius canonie. ſꝫ .v. in canonicos receperunt nullis ad uacaturas prebēdasⁿ. iiij. rece ſit talis cā: qꝛ ꝗlibet agere po­hoc n̄ ē ꝯͣ ius ꝙ aliꝗs re prebendis aſſignatis eiſdem: et li­perūt ultraº numerū cōſtitutū: anti terat pro ſe ⁊ ſine alijs. ⁊ iſte cipiat̉ ī canonicū ⁊ expe quis canonicis p̄bendas cū ītegri­cet eorum redditus non modicuꝫ M. hēbat mādatū ab alijs al̓s ctet p̄bēdā. ſed nullū ꝑci fuerint augmentati: nondum ta­tateᵖ ꝑcipientibꝰ cōſuetas ſuꝑexcre nō fuiſſet admiſſus pro eis. pere bn̄ficiū ſi ꝑcipi poſ­men eis voluerunt ex ſuperexcre­ſcentes redditus predictis canoni b Ut eo..i. in tantum. ſit ē ꝯͣ ius. jͣ. de p̄bē. dile c Quo.i. inquantum. ſcentibus redditibus prouidereᵉ. cis facias aſſignari: ita ꝙ ſi ex eis ctus..i. ⁊. c. relatuꝫ: quia d Cōſuetudinē. h̓ nō multū Uerum ex aduerſo fuit propo­aliud ē canonia aliud pͥ pares potuerit cū alijs ſortiri pre noceret dūmō ex cā h̓ facerēt: bēda ut dictū ē. sͣ. eo. c. ⁊ bendas qd̓ ſuperfuerit in ꝯmunes ſitum ꝙ. xiiij. prebendaruꝫ nume­ut dictū eſt. sͣ. ꝓxi. ar. ff. de de­ideo papa mādat eis da ro in ferra. eccleſia inſtituto ⁊ apo canonicoꝝ vſus: ſicut prius ſtatue cre. ab or. fa. ꝙ ſemel. ⁊ in auc̄. ri ſuꝑexcreſcētes redditꝰ ſtolice protectionis preſidio robo rāt: ſiue aliter ꝓut meliꝰ videbitur vt deter. ſit nu. cle. col. i. ver. o Ultra numerū h̓ po rato cuꝫ vna in eadem eccleſia pre cōuertatur: reuocatis ī irritū que fi. ver. nō. n. ⁊c̄. ⁊. jͣ. de inſti. c. teſt q̄ri vtrū iſti ꝗ quoti benda vacaſſet ad quorundam in .i. ⁊. c. auctoritate. cūqꝫ ab alterutra partiū in preiudi die recipiūtur vltra nu e Prouidere. ſub. ꝙ ille. m. ſtantiaꝫ duosʳ ad eam ⁊ poſtmo­ciū alterius poſt motāq queſtioneꝫ merū hēant vocē in ele­cum ſocijs ſuis petebat ex illis ctiōe ep̄oꝝ vl̓ alioꝝ p̄la duꝫ ad preces epiſcopi dictū. M. corā epiſcopo ferra. circa p̄bēdas fructibꝰ ſuꝑexcreſcētibꝰ ſibi pͥ­toꝝ: dico ſtādū eē cōſue et quendam aliuꝫᵍ ſine preiudicio uel poſſeſſiōes fuerint īnouata. bendas aſſignari. tudini ⁊ ſi nulla ſit ꝯſue .x. in canonicos receperuntᵗ: ita ꝗ Dem abbati ⁊ conuentui ſancti f Duos ad eaꝫ: ſi h̓ eēt verū tudo adhuc n̄ credo ꝙ d̓ ipſi canonici de canonia nihil per Silueſtri. talis receptio nō valebat. jͣ. de beāt vocari ad hmōi tra ciperentᵏ donec primi duo eſſent Cauſe eccleſiarum per conſtitu Sbē. maioribus. ⁊. c. tue. ſꝫ ꝓba ctatꝰ uel electiōes cū nō ta n̄ fuit h̓ forma: ſꝫ h̓ obijce̓ n̄ prebendas integre aſſecuti. Cūqꝫ tiones laicoꝝ diffiniri non debent. dū hēant plenū ius nec poterāt: ꝗa fatebant̉ ſe feciſſe ꝯͣ etiam poſſeſſionem. per canonicorum induſtriamⁱ fue­Ccleſiaᶠ ſancte Marie: ⁊ in ꝯſtōnē turo. cōcilij. jͣ. de p̄ben. p Integritate. Sꝫ cū rit procuratuꝫ: ut ex poſſeſſionibꝰ ¶fra. Nos attendētes ꝙ laicis maioribꝰ. qͣre nō eēt audien cāonici iſti volūtarie re quas eccleſia tēpore longo poſſe­etiam religioſisᵗ ſuper eccleſijs et di. de cōceſ. pͥbē. ⁊ ec. nō va. cuꝫ ceperūt. iiij. vltra nume ſuꝑ q̄ſtiōe: ⁊ ſic repellūtur ſuaꝫ rū ꝯſtitutuꝫ auctoritate turpitudinē allegātes. jͣ. d̓ do ꝓpͥa ꝯͣ ſuā ꝯſtōeꝫ qͣre nō na. inter dilectos. uel dic eā.i. ea vacante elegerunt quos ſimpl̓r ī canonicos cōpellunt̉ cōicare ſuos redditꝰ illis ut ſint oēs eqͣles cū renūciare videā g Alium. de quinto non ſit h̓ mentio: qꝛ forte capitulum non cōfitebatur il tur ſuo pͥuilegio. sͣ. c. ꝓxi. p̄t rn̄deri: ꝙ ipſi h̓ n̄ petiuerūt ut ī lr̄a pꝫ ⁊ cō­lud elegiſſe. dēnatio n̄ dꝫ fieri niſi qͣtenꝰ petitū ē: ut. jͣ. de or. cog. cū dilectꝰ uel dicas h Sine p̄iudicio. hͦ gͦ non ꝓdeſt ꝓteſtatio qd̓ ē uerū qn̄ ē ꝯͣ ſubſtātiam facti ul ꝙ ſi ēt petitū fuiſſet n̄ d̓bebāt ꝯdēnari: qꝛ n̄ fuer̄t recepti vltra nūeꝝ p̄bē rei ſuꝑqͣ fit: ut ſi ꝓteſtatꝰ fuiſſet cū reciꝑet aliquē ī canonicū ⁊ ꝓteſtat̉ ut nō hē daꝝ: lꝫ vltra canonicoꝝ nūeꝝ ut ſatis apꝑet ī lr̄a ip̄a: ut dr̄. sͣ. e. ī notu ret p̄bēdā q̄ ſubſtātia eſt negocij: qꝛ ꝗ receptꝰ eſt ī canonicuꝫ n̄ dꝫ carer̄ p̄benda la per hoc. q Poſt motā. no. ꝙ ꝗcꝗd ī p̄iudiciū alteriꝰ partis li ut. jͣ. de p̄bē. relatū. ſi v̓o ꝓteſtet̉ ſic ꝙ ea q̄ dicit non dic̄ aīo ꝯteſtandi litē. talis te pēdē. ſit: dꝫ ī irritū reuocari. jͣ. ut li. pē. eccl̓ia ſācte. Marie: ⁊. jͣ. d̓ de bn̄ ualet. Io. jͣ. d̓ ap. ſollicitudinē. ⁊. jͣ. de cēſi. olī cām: ⁊. ff. de ꝯdi. inde. qd̓ quis ſpō. īpu. ad diſſoluēdum in fi. ⁊. C. de rei ven. ſi fundum: ⁊. l. certum. xi. ſciēs. ar. ꝯͣ. jͣ. qd̓ me. ca. ꝑlatū. ⁊. xxxi. q. i. lothariꝰ. ff. ꝗ. mo. pig. ul̓ hypo. ſolui. .q. i. qꝛ res. ar. ꝯͣ. jͣ. de reſti. in inte. cum veniſſent infi. ſi debitor.§. i. jͣ. de in inte. reſti. cum veniſſent. ⁊. jͣ. de elec. cumana circa fi. ſo. r Prebendas. ut ſi aliqua prebenda de antiꝗs vacauit lit. pen. ⁊ illa ib ꝓteſtatio non ualet ubi ꝓteſtans per ꝯͣrium ſcm̄ directe obuiat ſue ꝓteſtatō forte ſit alijs aſſignata. uel ſi aliꝗs poſſeſſiones illas quas petebant ſibi ni: ut in dictis decre. ſollicitudinem. ⁊. c. olī cāꝫ. niſi h̓ faceret iuſta d̓ cauſa: ut ī in beneficijs occupauit totum dꝫ in irritum reuocari. ca. perlatum. ⁊ qn̄qꝫ ꝓteſtatio plus ꝓdeſt ꝙͣ appellatio. C. de fil. fam. l. ij. li. x. Ccleſia ſancte marie. Famoſa ē decre. Et cōiter ſūmat̉ ut ī ru iō poteſt dici ꝙ ꝓteſtatio ꝓfuit cum ipſi prebendas conſuetas ītegre ꝑcipiūt ēt T bro. Ego generaliꝰ quo ad ītellectū ſūmo ſic. ſtatutū generale lai ſi iſti. v. de redditibus excreſcentibus non percipiunt tm̄ ꝙͣtum antiqui. ſed tn̄ coꝝ ad eccleſias uel eccleſiaſticas ꝑſonas uel eaꝝ bona ī eaꝝ p̄iudiciū n̄ preiudicium ſit eis quantum ad cōem menſam. extēdit̉ nec ſpāle ēt ſi eaꝝ ꝯmodū ⁊ fauorē ꝯcernat. Diuidit̉ pͥncipal̓r in i Receperunt. vn̄ eis ꝓuidere debebant. jͣ. de p̄ben. relatū. ⁊. c. dilectꝰ. ⁊. jͣ. duas ꝑtes. in pͥma ponit̉ duplex diffinitionis motiuuꝫ. ī ſcd̓a diffinitio de cōceſ. pͥbē. cū ſuꝑ qd̓e. Et no. ꝙ aliud ē canonia: ⁊ aliud p̄benda. Canonia ibi: qd̓ a ſenatore. ab. ſi. s Eccleſia ſcē marie. pone caſuꝫ ut me­eſt ius qd̓ ꝓuenit ex electiōe ⁊ receptiōe ī fratrē ut h̓. Prebēda eſt q̄ ꝓcedit ex liꝰ ītelligas: cā erat inter. I. de archea ⁊ eccleſiā ſancte Marie ī via la iſtitutōe ⁊ offō: qꝛ ex quo ꝗs facit offm̄: dꝫ percipere bn̄ficium. vn̄ ⁊ laicꝰ ut dixit ta ſuꝑ ꝗbuſdā poſſeſſiōibꝰ corā iudice delegato a Ro. ſenator̄: lata fuit vin. pōt hēre p̄bēdā ⁊ p̄t eē p̄bendariꝰ ſꝫ non pōt eſſe canonicꝰ. jͣ. de inſti. ī eccle ſnīa ꝯͣ. I. de archea. ꝗ appellauit ad ſenatorē rō. ꝗ erat iudex appellatō ſia. no. ꝙ oīs canonicus dꝫ hr̄e p̄bendā ſed non ꝯuertit̉. ſola.n. ꝑceptio ſalarij nis dictas poſſeſſiones trāſtulit ī monaſteriū ſancti ſilueſtri. vn̄ occaſio non facit decurionem. ff. de decu. ſola ſalarij. nec ꝗcūqꝫ hꝫ canoniā: hꝫ voceꝫ in ne cuiuſdā ſtatuti qd̓ erat romē: ut ſi ꝗs li. pē. trāſferret ī aliū adiudica capitulo: ut puer. jͣ. de eta. ⁊ quar ex rōne. ff. de decu. l. ſpurij. ret̉ petenti: ſenator dictis poſſeſſionibus monaſterium ſpoliauit: ⁊ in ec k Nihil perciperent: vr̄ ꝙ h̓ fuerit ſimoniacū. jͣ. de prebē. dilectꝰ fil. T. dic̄ ꝙ cleſia ſancte. Marie tranſtulit ⁊ poſ. tradidit corporalem: cauſa delata ſi ītellexiſſent ⁊ actum eēt īter ꝑtes ꝙ nihil oīno ꝑciperēt: ſimoniacum fuiſſet: ſꝫ eſt ad pͦ apam: papa dicit: ut hēs in lr̄a huius decre. ītelligebant ꝙ tm̄ d̓ prebē. diuiſis nihil perciperent ⁊ hoc pꝫ ꝙ ex eo ꝙ dicit. jͣ. t Religioſis. Sic gͦ laici de re. ec. nihil diſponer̄ pn̄t ſiue ī tꝑalibꝰ ſiue antiꝗs canonicis ſuas p̄bendas ⁊c̄. ⁊ canonici nullum pactum cuꝫ aliquo fece­ſpūalibꝰ. ut h̓. ⁊. xcvi. di. bn̄ ꝗdeꝫ. vn̄ h̓ decre. ſūpta fuit. ⁊. jͣ. de re. ec. non runt: ſꝫ ſimpliciter elegerunt illos ita ꝙ de prebendis diuiſis nihil ꝑciperēt. ali. cū laicis: qꝛ ius ſpūale puta ius eligendi ī eccl̓ia collegiata: etiā ſi ſit l Induſtriā. h̓ videbat̉ bona allegatio: qꝛ ſi ꝑ ipſoruꝫ induſtriā redditus ſūt pr̄onus nō cadit ī laicū. jͣ. de elec. ſacroſan. ⁊. c. meſſana. non obſtāte ali augmētati non debēt ꝯpelli illos cōicare alijs. C. de alluui. l. iij. ⁊. jͣ. d̓ ī īte. re­qͣ ꝯſuetudine. ut ibi dicit gre. nec de ſpūali ꝯpromitti pōt in laicuꝫ. jͣ. de ſti. reꝗſiuit in fi. ⁊. ff. de rei ven. ceteruꝫ ⁊ nemo cōpellit̉ ad cōionē. ff. de condi. arbi. ꝯtingit. nec iudicare de rebus eccle. poſſunt. jͣ. de iud. decernimus