Seite
Liber runt quibuſdā qui vices ſuas alijs cōmiferāt ⁊ illi quoſdā teſtes receperunt pͥ e Propoſitas. ſic pꝫ ꝙ cā ꝑꝑ quā appellat̉ ꝓponenda eſt coraꝫ iudice a mi judices delegati approbauerūt receptionē illorū teſtiū cum de iure talis re quo appellat̉: ⁊ ſic fuit cā iſta legitima: qꝛ non eſt v̓iſimile ꝙ papa ex certa ceptio nō valeret ꝓpter qͥ grauamina extiterit appellatū. ſcīa mādaſſet illū recipi ꝯͣ iuramenta canonicoꝝ. īmo vr̄ papa circūuētus i Eadem die aduocati. Sed nūquid eſt iſtd̓ neceſſariū: vt eadē die debea­sͣ. de reſcrip. ꝯſtitutus. in ꝑte deciſa. Idem eſſet ēt ſi ſtatutū canonicoruꝫ reuocari: vel qn̄cūqꝫ an̄ ſnīam; vr̄ ꝙ qn̄cūqꝫ ante ſnīaꝫ: vt. sͣ. de ꝯfeſſis. c. vlt. ꝯfirmatū fuiſſet ſolūmodo ꝑ ſedē apoſtolicā ⁊ ſine iuramēto. sͣ. de conſti. 4. C. de iur. ⁊ facti igno. error cuꝫ acceſſiſſent. ⁊ argu. jͣ. feī. ⁊. jͣ. d̓ cēſi. olim. vbi de hoc de priuile. ex parte. ⁊ sͣ. d̓ vel faltē vſqꝫ ad triduū. C. d̓ ei aduocatiª reſponſio extiterit reuoca reſcrip. cuꝫ ordinem. Iteꝫ ab eiſdē: qꝛ tamen nō conſtitit ꝙ pro ro. aduo. l. iij. In caſu iſto vi­pꝫ hic ꝙ lꝫ exceptio etiam ta: quia ſic per ꝯſequens lis ꝯteſta pter exceptionē huiuſmodi non ad det̉ ꝙ eadē die debeat r̄uocari legitima ꝓpoſita non ad taᵛ non fuit: vel ꝙ delegati teſtes r̄ce miſſaꝫ aliamue legitimam fuerit ap vel ſaltē anteꝙͣ fiat aliꝗd in cā mittat̉ ſi non ſit appella ptos a ſubdelegatis ſubdelegatorū pellatum: mandamus quatenus ſi ꝑ quud videat̉ approbare hu­tū ꝑꝑ ipſam: lꝫ appellatū ſuorum approbauerint: cū non nifi vobis conſtiterit prefatā exceptio iuſmodi cōfeſſionē: puta ſi ꝓdu ſit non debet retractari pͥ delegatusᶜ a principe cām alij vale neꝫ huiuſmodi de certo canonicorū cerent̉ teſtes vel ſi aliꝗd alid̓ fi textu illius exceptionis: at qd̓ tm̄ poſt lit. ꝯteſt. fieri dꝫ. at d̓legare: ꝗcquid ab ipſis poſt ap­numero iuramento firmato: vel ali qd̓ ſcm̄ eſt: qꝛ ſnīa ꝯͣ ius li h Lis ꝯte. nō fuit. ergo vr̄ ꝙ tigatoris bene tꝫ a qͣ non eoꝝ factum eſt: dummodoˢ hec in as legitimas exceptiones fuiſſe ꝓ ſi nō ꝓbauit ꝙ ꝯfeſſio eadē die eſt appellatū. lꝫ nō teneat appellatione expreſſa fuerint: nun­poſitasᵉ coram ipſis executoribus fuerit r̄uocata ꝑ ꝯn̄s lis fuit cō ꝯͣ ius conſtitutionis lata cietis irritum ⁊ inane. nec admiſſas: ac ideo partem capi­teſtata. ⁊ ſic ꝑ īdirectā cōfeſſio sͣ. ti. ꝓxi. cū īter vos. ⁊. ij. IDem decano ⁊ theſaurario: ⁊ tuli appellaſſe: ipſorum executorū nē aduocati ēt ſit litis ꝯte. ſi. sͣ. q. vj.§. diffinitiua. verſi. .p. petri canonico zamoreſi. proceſſum denuncietis irritum ⁊ in de do. ⁊ cōtu. ꝓut. arg. ꝯͣ. sͣ. de item ſi ſnīa. C. quando ꝓ Nō ſufficiat appellanti ꝙ exce­ęlec. dudū. ij. ⁊ sͣ. de li. ꝯte. ca. anem. uoca. non eſt neceſ. l. ij. ⁊ vno. vbi dr̄ ꝙ ꝑ narrationeꝫ ⁊ ptioneꝫ legitimā ⁊ verā oppoſuit ⁊ ff. que ſen. ſine appel. re­TDem s. andree archidi. ⁊ mag. reſponſionē ſit litis conte. ſcin. l. i.§. i. Itē ex hoc pa appellauit niſi doceat ꝑꝑ exceptio ſtro. I. canonico de melten̄. c Delegatꝰ. a pͥncipe. C. de tet ꝙ ſi quis appellat a nem non admiſſam appellaſſe. Appellans qui terminū ap. prefi iudi. a iudice. ⁊ sͣ. de offi. dele. grauamine non tamē ex­git ſi mittit procuratoreꝫ ad īpetran Ilecto filio. G. capellano no ſuꝑ qōnuꝫ.§. ſi v̓o. ꝑ hoc pꝫ ꝙ primit cauſam illaꝫ in ap ſtro. d. preſbytero. ⁊. I. capitu dū ⁊ cōtradicendū tantū ⁊ appella reprobata eſt opi. illoꝝ ꝗ dicūt pellatione ꝓpter quaꝫ ap ꝙ ſubdelegatus poſt lit. ꝯteſt. tio fuit r̄cepta a iudice vel approba li ſalamantini ꝓcuratori a nobis au ppellauit: ſed aliam pro­pōt alij vices ſnas ſubdelegaſ ta a ꝑte aduerſario legitime proſe ſequi non poteſt: quia ꝓ ditore conceſſo procurator capituli ad īſtar ꝓcuratoris ꝗ poſt li. cō quenti ꝯdēnatur in expenſis. pter illam non appella­propoſuit coram eo: ꝙ cum dictus teſt. factꝰ ē dn̄s litis. vnde pōt uit. di hoc dictum eſt ſu­preſbyter ſuper receptione ſua in ſa Icolao militi ac fratri. E. mo poſtea dare aliū ꝓcuratorē. C. pra capitulo proxi. Item nacho mōaſterij ſācte marie lamātina eccl̓a executorias a nobis de ꝓcu. nulla. ⁊. l. neqꝫ. ⁊ ſic vo videtur ꝙ in cauſa appel ad archidi. ciuitaten̄. ⁊ collegas eiꝰ ſancti adriani diaco. cardi. conceſſi lunt intelligere illam decre. sͣ. lationis ſufficiat probare ti. ꝓxi. cū bertoldus. q̄ expreſſe litteras impetraſſet: coram eis fuit mus auditorem: in cuius preſentia cauſam probabilem fuiſ­ꝯͣdicit huic: ſed illa nō cōtinet ex parte capituli allegatum: ꝙ cum cum dictus monachus non niſi ad ſe propoſitam coraꝫ iudi ius quātū ad hoc nec fuit obie ce a quo appellauit: ⁊ nō in ipſa ſit eccleſia certus numerus impetrandum: ⁊ contradicendum ctum: ⁊ ita ꝑ patientiā tolerat̉ admiſſam. ſed hoc intelli canonicoruꝫ iuramento firmatus d̓ procurator fuerit inſtitutus: ſuppli jͣ. de prebē. cū iā dudū. in fi. ꝙ gendum eſt ſecundum quo in lr̄is ad eos directis mentio cauit humiliter idē miles vt ꝯͣ ip̄os ius nō ꝯtineat: pꝫ ꝑ hoc ꝙ h̓ di quod dicitur infra eodeꝫ non fiebat per eas non debebāt con tanquam contumaces procedere cit ꝙ nō niſi velegatꝰ a pͥncipe interpoſita. tra ipſos procedere: ⁊ ne aliter face cām pōt alij delegare nō diſtin d̓beremus: ⁊ infra. Mandamꝰ Icolao militi. guēdo ante lit. ꝯteſt. vel poſt. ⁊ rent fuit ad noſtraꝫ audientiam ap ¶e Summatur vt in quatenus ſi vobis cconſtiterit di­ita ibi nō potuit de iur̄ delega pellatum: ⁊ infra. Quoniaꝫ igit̉ rubro ẜm communem in ctos abbatem et conuentum ap ri. Eſt ergo tenendū ꝙ ſubde­tellectum: licet glo. aliud ⁊ ſi per confeſſionem preſbyteri fa pellationi ſue terminum prefixit̉ legatus alij ſubdelegare non ſenſerit. Diuiditur pri ctam coram auditore predicto con ſe: cum ad proſequendam ean­pōt: qꝛ ſic ⁊ illi poſſent iterum mō ponit dationem audi ſtiterit ſalamantinaꝫ eccleſiā habei dem ſufficientem procuratoreꝫ nō ſubdelegare qd̓ eē nō dꝫ. ⁊ ē ſi toris ⁊ petitionem appel certum numerum canonicorum iu mile in excōicatiōe q̄ nō tranſit miſerint: memorato milite ipſam lantis. ſecundo dai iudi in tertiā ꝑſonā. ⁊ ꝙ dr̄ d̓legatꝰ ramento firmatuꝫ: ⁊ huiuſmodi ex perſonaliter proſequente ipſos ac ces ibi: Mandamus. ab ab alio ꝙͣ a pͥncipe nō pōt alij ceptioneꝫ coraꝫ executoribus fuiſſe bas ſi. reſtituendas expenſas a tempore cām delegare: ītellige d̓ eo ꝗ ē f Appellationi. poteſt propoſitam: ⁊ ꝙ appellatū extiterit ap. factas eidem militi condēnetis delegatꝰ ab alio ad vnaꝫ cām eniꝫ quis appellatiōi ſue tm̄. nā ſi eēt ei d̓legata vniuer ſtatuere terminum ad ip ſitas cauſarū bn̄ poſſet vnā cām alij ſubdelegare. ff. d̓ iudi. cū p̓tor.§. i. al̓s nō ſam ꝓſequendam. sͣ. eo. ꝑſonas. ⁊. c. oblate. ⁊ ſi talis appellatio a iudice pōt. ff. de offi. ꝓcon. ⁊ leg. legatus. qꝛ qͣſi ordinarius vr̄. vel ab aduerſario fuerit probata: tunc appellans tenetur proſequi cau Dūmodo hec. Sed nū ꝗd poſſit in cā appellatōis ꝓponere aliā cām ꝙͣ ex­ſam per ſufficientem procuratorem ad cauſam parte altera eaꝫ proſequē p̄ſſit in appellādo: vr̄ ꝙ ſic. sͣ. e. ꝯſtitutꝰ. Itē ⁊ noua cā pōt opponi in cā appel teralias in expenſis appellator condemnabitur: vt hic dicit. ⁊ idem intel latōis ⁊ noua inſtrumēta ⁊ allegatiōes. sͣ. de fi. īſtru. cū ioā. ff. de ap. ſcio. sͣ. d̓ lige in diffinitiua: vt cum appellans ſtatuit terminum ad proſequendaꝫ teſti. fraternitatis. ⁊. C. de tē. ap. ꝑ hāc. ⁊ sͣ. vt li. nō ꝯte. accedēs. ſꝫ ꝯͣ vr̄ expͥſſū appellationem ſuam: tenetur appellatus mittere ſufficienter ad cauſam sͣ. e. vt debitus. vbi dr̄ ꝗ appellat cām appellatōis ꝓpter quā appellat dꝫ alle ſuam defendendam: alias procedetur ad confirmandam: vel infirman gare corā iudice: ⁊ hoc expͥſſe idē dicit lr̄a iſta dūmodo hec in appellationis cā dam ſententiam etiam altera parte non proſequente: vt. sͣ. de renuncia. expreſſa fuerint. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. Suꝑ hoc ita diſtingue: aut appellat̉ a grauamine veniens. Si vero appellans non prefixit terminum appellationi ſue pro ante ſnīam diffinitiuam: aut a ſnīa diffinitiua. ſi a grauamine ante ſnīaꝫ tūc ſequēde: nec a iudice nec ab aduerſario appellatio fuit approbata: tunc neceſſe eſt allegare coraꝫ iudice appellatiōis cauſaꝫ ſui grauaminis talem q̄ ſi ſufficit appellanci mittere procuratorem ad impetrandum ⁊ contradicen eſſet ꝓhata eſſet legitima: vel qͥ eſſet expreſſa in iure: ⁊ tūc in cā appellatiōis nō dum altera parte etiam proſequente. infra eodem titulo. interpoſita.§. pōt aliā allegare: vt bic dicit: ⁊ sͣ. e. vt debitus. ⁊ eſt rō qꝛ non appellat̉ niſi a primo. ad hoc facit infra eodem titulo cordi. lib. ſexto. vbi dicit ſi appella grauamine. Sed ꝓpter hanc cauſam quam de nouo vult ꝓponere coraꝫ iudi tus voluerit: quia approbat appellationem: ⁊ ſic ideo vterqꝫ tenet̉ mitte ce ap. nō grauabatur: nec ꝓpter hoc appellauit: ⁊ iudex appellatōis cognoſce re ſufficientem. vt ibi dicit. Sed ſi appellatus noluerit proſequi appella re dꝫ tm̄ ſuꝑ eo pro quo appellauit: ⁊ papa ſemꝑ ita reſerrbit in appellatiōibꝰ tionem. quia eam non approbat: tunc ſufficit appellanti mittere ſimpli ante ſnīam ſi eſt ita. Si vero aliꝗs appellat a diffinitiua tunc nō eſt neceſſe ali cem nuncium ad impetrandum ⁊ contradicendum a contrario ſenſu ho quam cām allegare cū appellat: ſed ſufficit dicere appello ab iniqua ſnīa: ⁊ tūc rum verborum: ſi appellatus voluerit: ⁊ ita hec decreta. ⁊ illa interpoſi in cā appellatiōis pōt opponere nouaꝫ cām ⁊ noua inſtr̄a: ⁊ ſic loquitur. sͣ. d̓ ta.§. primo. loquūtur in diuerſo caſu ⁊ non contrario. Et nota hic ꝙ ter fi. inſtru. cū Io. ⁊. l. ſcio. ⁊ ꝑ hāc decre. illa. sͣ. e. cōſtitutus. ſpālier intelligit̉ in minus ſtatutus ad proſequendam appellationem a iudice: vel ab aduer cauſa electionis: vt ibi dicit̉. ⁊ decre. illaꝫ accedēs intellige vt ibi dr̄. itē in alijs ſario vicem obtinet peremptorij. sͣ. eodem ſepe. De hac materia plene appellationibꝰ extra iudiciū faciendis expͥmenda eſt cā ꝓpter quam appellat̉. nota. ſupra de renunciatione. c. veniens. in glo. que incipit: ſed non vide jͣ. de his q̄ ſiūt a maio. par. ca. c. i. ⁊ sͣ. e. bone. ⁊ sͣ. de electi. cum nobis. ⁊ sͣ. eo. tur. Ber. dilectis. ⁊ in ſcriptis ꝓponēda eſt al̓s reputabit̉ nō appellās in decre. Innocē. g A tempore appellationis factas. quia extunc fuit contumax: exquo iiij. cordi nobis eſt. e. ti. lib. vj. Ber. non miſit ſufficientem procuratorem: quia extunc videtur citatus ad cau Ilecto. Sūmat̉ vt in rubro ⁊ ē caſus no. ⁊ quotidianus. pͥma ꝑs ponit ſam. ſimile ſupra de dolo ⁊ contu. cum dilecti. ſupra eodem. reprehenſi Q ccm̄ corā auditore narratū. ſcd̓o ꝯmittit cāꝫ ⁊ pͥmittit qͣre ibi: qm̄. Ab. ſi. bilis. ⁊ capi. ſepe.