Seite
Liber a Moderantes. Hoc verbum induxit dubitationem queſtionis. ex h̓ patet mo abbate: ⁊ ſupra de fide inſtrumen. inter dilectos. ⁊. ff. de re. du. quo ꝙ vltra facultates inſtitui non debent. immo ſi inſtituti ſunt reducēdus ē nu tiens. ij. ⁊ benigniorem interpretationem ſequi debemus ī ra dubia. g merus ad debitum modum: in autentico: vt deter. ſit nume. clerico.§. ſanci­de his que in teſta. delen. proxime. vel expone in melior⁊m: ideſt in ſect mus collatione prima. riorem pro eo ꝙ in altero nullum: in altero magnum periculum timea b Excreuiſſe. hoc etiam inducit queſtionem: quia vbi excreuerint facultates tur. ſupra de homi. ad audientiaꝫ: ⁊ capitulo ſignificaſti. ij. ⁊. ſupra d̓ cle numerus augeri debet: vn̄ in ri. excommuni. mini. il quolibet priuilegio ponit̉ hec lud. ⁊ ſupra de ſpon. iuue clauſula: vel ſubītelligitur ni moderantesª: ſtatuerecis eundē fit ra Hoc locoᶠ nihil aliud nobis nis: ſic enim ī dubijs ab­ſi in tantum excreuerint eccle miter obſeruari: vos vero inueni ſoluitur reus: quia illuꝗ precipi eſtimo: niſi vt ea facta que ſie facultates ꝙ poſſint pluri­ſtis predictas facultates eccleſie a tē eſt benignius ſupra d̓ fi. dubium eſt quo animo fiant: in me bꝰ ſufficere cōpalenter. ſupra inſtru. inter dilectos ī fi. pore ſtatuti numeri adeo excreuiſ­d̓ cōſti. cū. m. ⁊ v̓bi meſſis mul lioreꝫᵍ parteꝫ interpretemur. quod ⁊ ſupra de proba. ex litte­ta eſt ⁊ operarij pauci alij mit ſeº ꝙ abſqꝫ mutilatione prebenda enī ſcriptum eſt: ex fructibus eoruꝫ ris: niſi in caſibꝰ que ibi tendi ſunt. xxj. diſtinctiōe ī no rum maior haberi poſſet numerus cognoſcetis eos: d̓ māifeſtisᵇ dictū ponuntur. uo. vnde dabitāt iſti modera in eadem: quare queſiſtis an ꝑ mo eſt que non poſſunt bono annimo fi h De manifeſtis. quia tores: vt ſicut poterāt dimīue derationisᵉ verbum litteris noſtris eri: vt ſtuprū blaſphemie furta ebri. ſec̄retorum deus iudex ē re numerum ſi facultates fuiſ appoſituꝫ eundeꝫ numeruꝫ augmē etates ⁊ ſimilia: de quibus nobis ꝑ. ⁊ cognitor. xxxiij. diſtin­ſent diminute: ita dubitabāt tare vel minuer̄ deberetis. Quo ctione: erubeſcant: ⁊. xxx. vtrum poſſent augere nume­mittitur iudicare. ij. queſtiōe. v. chriſtiana rum cū facultates inueniſſent circa mandamus quatenus ſi vete Dem. .iia queſtiōe. v. conſului augmetatas a tempore nume res non ſunt minute prebende: cuꝫ Propter ſcandalum euitandū ri ſtatuti. Ex hac d̓creta. colli moderatio locum non habeat: ipſa veritas non eſt omittenda. i Ut ſtuprum. lxxxj. di­gitur ꝙ epiſcopus cum capitu rum ⁊ canonicorum numerum di Ui ſcādalizaueritⁿ ⁊c̄. F Uti ſtinctione. apoſtolos. hec lo ſtatutum numeruꝫ canoni mittatis in eodem ſtatu in quo hac enim in ſui natura ma­lius ſcandaluꝫ naſci permitti corum ⁊ prebendaruꝫ ⁊ digni tenus dignoſcitur extitiſſe: in uti. la ſunt ſupra de iureiurā tatuꝫ non poſſunt diminuere tur qͣꝫ veritasˡ relinquatur. do. ⁊ ſi chriſtus in fi. ver. litatem eiuſdem eccleſie conuerten ſine auctoritate pape: etiaꝫ ex T Dem. quedam: ⁊ ſupra de deli. iuſta cā quā iſti allegabant. lꝫ tes augmentum ſuorum redditu­ Propter neceſſitatem illicituꝫ eſſet falſa prout poſtea eſt com pue. c. i. um: donec duxerimus aliter diſpo efficitur licitum. pertum ad hoc facit ſupra de Ui ſcandalizar nendum. Uod nō eſt licitū in lege neceſ conſti. ex parte: ⁊ capitulo cuꝫ Lrit. Primo ponun ℟ica De regulis iuris. ſitasᵐ facit licitū. Nam ⁊ ſab acceſſiſſent. vbi d̓ hoc notatur tur verba euangelij ſecū I Oannes chryſoſtonius. dic vt ibi. batumⁿ cuſtodiri preceptum ē: ma­do verba Bede etpones c Moderationis. verbum. tis illa ibi. vtilius. Ab­ Non poteſt breuius ſummari. chabei tamē ſine culpa ſua in ſabba Et hoc facit ad titulum mode bas ſic. Mnis resᵗ per quaſtun­roº pugnāt: ſic ⁊ hodie ſi ꝗs ieiuniū rari enim eſt diminuere id qd̓ li Qui ſcandalizauerit. qꝫ cauſas naſcitur: ꝑ eaſ fregerit egrotusᵖ: reus voti nō ha inducit grauamen: ⁊ reducere collige caſum. xj. queſtio dem diſſoluitur. betur. ☞ Rego. ſeptimus. ad equitatem: ſic iudex ex cau­ne. iij. inter verba. ⁊. xxij. B Eda in omelijs. ſa etiam moderari pōt tempꝰ Illicite factū obligationem non queſtione. ij. primum. in Dubia in meliorem partem in appellationis ideſt abbreuia. inducit. principio. ⁊ xxxij. queſtio­re ſupra de apppella. cum ſit terpretari debent. ne. v. ita ne. ⁊ ſupra de Uod latenterq aūt per vimꝰ romana: ⁊ capitulo oblate. ſic his que vi metuſue cau­ Stote miſericordes: et cete­vel alias illicite introductuꝫ ē ⁊ iniquū mandatum moderā fi. ſacris. duꝫ eſt: ſupra de iureiurando l Ueritas. que triplex ē quintauallis: ſic in ſocietate. ff. pro ſocio: ſi ſocietatē. ff. de ope. libe. ſi libertas. ſcilicet bone vite. hec nū­quam omittenda eſt propter ſcandaluꝫ ⁊ ad quenlibet pertinet: alia iuſti Item patet hic ꝙ forma mandati diligenter eſt ſeruanda. ſupra de reſcrip. cū cie hec ad iudicem pertinet: alia diſcipline: hec pertinet ad prelatum: in dilecta: cum ſuis concordantijs. Item eſt argumen. quod non eſt recedenduꝫ his duabus quandoqꝫ aliqua omittitur propter ſcandalum. l. diſtinctōe a ſignificaeione vocabuli: niſi conſtet ſcribentem aliud ſenſiſſe. ff. de leg. iij. vt conſtitueretur. Et intellige quod hic dicitur de his que indiſpenſabi nō aliter ⁊ ſupra de decimis. ad audientiam. ⁊ ſupra de trāſlatio. inter. argu lia ſunt: ⁊ tale ius commune quod indiſpenſabile eſt veritas appellatur: mentū ſupra de ſpōſa. ex litteris. argu. contra ſupra eodem intelligētia. ⁊ ca­de hoc dictum fuit ſupra de tempo. ordi. ſane. ⁊ quod dicitur ibi: veritas pitulo preterea. vbi de hoc. iuſticie. intellige ẜm quod hic dicitur: ius commune indiſpenſabile ē.i. d In vtilitatem. nota argumētum conuertendum in vtilitatem eccleſie: hͨ queſtione vltima. ⁊ ſi illa: ⁊ de tali hic loquitur tale ius pro nullo ſcanda poſſet intelligi quando preter diligentiam canonicorum hoc contingit: ſecus lo relaxandum eſt: ſed quando ius commune diſpenſabile eſt propter ſcā vidētur ſi diligentia ipſorum hoc ſit procuratum: alias diligentia ipſorꝝ eēt lum receditur a iure communi. l. diſtinctione: vt cōſtitueretur. ⁊.i. q. vl. iſtis dānoſa quod eſſe non debet. argu. C. de allu. l. iij. ſic enim ſubtraherent̉ diſpenſationes. ⁊ capitulo erigunt. a procuranda eccleſie vtilitate: de hoc notatur ſupra de conſti. cum. m. ⁊ ad hͦ lod non. Primo ponit dictum. Secundo exempla ibi. nam. ab quod dicit. donec aliter ⁊c̄. videtur ꝙ non diſtinguatur vndecūqꝫ argumen. Qbas ſiculus. contingat. ber. m Neceſſitas. hoc ideo dicit quia neceſſitas legi non ſubiacet. ſupra de Rica de regulis iuris. Supra vidimus multa iura ſpecialia: verum qꝛ ex iu­obſer. ieiu. ca. ij. in fine: ⁊ ſupra de conſuetu. quanto. ⁊ de conſe. diſtincti ribus ſpecialibus omnes caſus occurrentes decidi non poſſunt congruuꝫ fuit on.i. ſicut ⁊ diſtinctione. iij. peruenit. vnde tempore neceſſitatis omnia in fine operis ſubijcere aliquas regulas generales ideo ſequitur iſta Rubrica ſunt communia. xij. q. ij. dilectiſſimis. ⁊. ff. ad. l. ro. de iac. l. ij.§. cum in Uel dic vt in glo. Rubrice eodem ti. li. vj. ab. ſi. eadem naui. in fine quod intelligitur in hoc caſu: ⁊ ſic eſt argumen. ne­M nio. Pone caſum in. c. ij. ſupra de ſponſalibus. Ab. ſi. ceſſitatē excuſare de conſe. diſtinctione. v. diſcipulos. argu. xlj. diſtinctio Omnis res. pōt exponi: ideſt omnis obligatio ſiue contractus ꝙ ne quiſquis. ⁊. capitulo delitie. ⁊. lxxxj. diſtinctiōe cum omnibus: ⁊ ſupra enim conſenſu contrahitur contraria volūtate diſſoluitur. C. quādo de fur. ſiquis per neceſſitatem: ⁊ propter neceſſitatem famis dauid come licet ab emp. di. l. i. ⁊. ff. de regulis iuris: nihil tā naturale: ⁊. C. d̓ ac dit panes propoſitionis. xxv. queſtiōe. i.§. is ita. ⁊ propter hoc pater pōt tio. ⁊ obligatio. ſicut initio: fallit hec regula ſupra de bap. maiones. itē ī ma­vendere filium. C. de pa. qui fi. diſ. l. ij. trimonio quod ſolo conſenſu contrahitur. xvij. queſtiōe. ij. ſufficit: ſed ſolo diſ­n Sabbatum. preceptum fuit veteris legis ſabbatum cuſtodiri. vnde ſenſu nō diſſoluitur. xxxij. queſtione. vij. licite. item idem in ordine ⁊ baptiſmo ſi qui colunt ſabbatum exertiorem: ritum legis reuocant. de conſecra. di qꝛ ſacramenta ſemel habita nunquā amittuntur.i. queſtione.i. ꝙ quidam. ⁊ ſtinctione. ij. peruenit. argu. xv. queſtione. vij. epiſcopus. item fallit quia alio modo tollitur obliga­o In ſabbato. hoc propter neceſſitatem. xxxiij. queſtione vltima. ſi nul tio que conſenſu nata eſt. ſcilicet per appellationē. ſed nō natura ſui: ſed pote­la Ber. ſtate conuētionis. ff. de reſcin. vendi. cū emptor. itē tollitur ſolutione eius qd̓ p Egrotus. etiam ſi in quadrageſima carnes comedat nō dicitur frā­debetur inſti. qui. mo. tol. obli. in pͥncipio. itē ſicut acquiritur poſſeſſio corpo gere votum. ſupra de obſer. ieiu. ca. ij. in fi. re ⁊ animo. ff. de acqui. poſſeſ. poſſideri: ⁊ eodem modo amittitur. ff. eodē quē Uod latenter. poteſt poni caſus per. l. quod vi aut clam. l. prima cir admodū. Sed contra. ff. eo. poſſideri.§. in amittenda. Solutio. amittit̉ ciui­ca principium: ⁊ in ſeruitio preſtito prelato per vim a ſubdito. hoc lis poſſeſſio. corporalis nō vt illa. l. quēadmodū. enim in futurū nō parit preiudiciū. xj. q. iij. qꝛ cognouimus. Etore. Primo ponuntur verba euangelij. Secūdo verba Bede expo nentis. ſecūda ibi. hoc loco. Ab. ſi. r. Per vim. que per vim ſiue per metū fiūt qui cadere poſſet in cōſton tem virū cū de hoc conſtiterit reuocantur. ſupra de his que vi metuſue f Hoc loco.ſ. ꝗ ſequit̉ ī ipſa auctoritate.ſ. nolite iudicare ⁊ n̄ iudicabimini. ca. fiūt ad audientiā. de hoc plene dicitur ī capitulo abbas. e. ti. ⁊. ff. qd̓ g In melioreꝫ partem. vt res potius valeat quā pereat: ſupra titulo proxi­metus cā. l. j. ⁊. l. metū.§. ſed qd̓ p̄tor.