De verbo. obli. ¶ Cogitabi cendā malitiā rei ſi nō venit in primo termīo: vt ⁊ iō heſitatur. iſte eſt notabilis caſus. ¶ Op. de tis. ADDEſariū: vt ꝯpe in aucͣ. iubemus. C. de iud. ſi ergo reus cōparuit poſt alex. ꝙ .l. iij.§. ſi quis inſulā. sͣ. de eo qd̓ cer. lo. dic ꝙ lo. reat vigore in primo termino apparet ꝙ ſecunda ⁊ tertia di pau. de caſt. illius reſcrip cꝰ hic fuit adiectꝰ: vbi dꝫ fieri. ¶ Op. jͣ. e. l. ſtipu ꝯͣſi. l. cuꝫ io. latio euanuit ⁊ eius ꝯditio deficit que eſt: ſi ī prī ti. ⁊ qꝛ eſt cō latiōes nō diuidūtur.§. plane. So. aut vult agean. in addi. tumax. actor mo termino nō venit: ⁊ ipſuꝫ amplius ſcd̓a ⁊ ter re ad particulare ītereſſe: ⁊ pōt vt ibi. aut ad toſpe. ī ti. de ci ex ꝯtumacia tia citatio nō artet. fateor tamen vnum: ⁊ in hoc ta.§. viſo. in īpetrat: vt il tale: ⁊ nō pōt: vt hic. Venio ad. l. ⁊ ideo opp. de poſſet dicere verum Ia. de are. ⁊ Spe. qꝛ lꝫ ī prī addi. que in le delegatus .l. maritꝰ. sͣ. loca. glo. ſolū. ꝙ hic fuit conuentum cipit ſuꝑ illo poſſit in cau ma citatiōe actor ſit cōtumax tamē ſi iudex vult ꝙ eſſet periculum edificantis. vel dic ꝙ hic fuit tꝫ ꝙ citatio ſa ꝓcedere ſū poteſt actorē expectare ad aliā dilationeꝫ: vt eſt culpa edificantis. ſcribentes iſtam tenent: ſed gn̄alis non marie. an de tex. ⁊ glo. in. l. ⁊ poſt edictū. in prin. sͣ. de iud. Si dꝫ fieri niſi nouo ſit citā nō plꝫ: qꝛ ſi fuit culpa ſua: nō dꝫ reintegrari: vt ī citatꝰ ſit val dus aduerſa ergo iudex reū venientē nō licētiat. ſed vult acto regula iuris. dānum quod ꝗs culpa ſua. ⁊cͣ. dic rius: vel ſufde remotus rē expectare: hoc caſu ſi reus nō licentiatus rece prima eſt vera: ſed eſt diuinare. Sed pōt etiam Si āt nō ſit ficiat illa ge det. tunc videtur cōtumax in ſecūda ⁊ tertia dineralis p̄ma valde remo ſuſtineri ꝙ fuit talis culpa que nō venit in actōe latione: vt dicit Inno. in. c. ꝯſuluit. exͣ de offi. de citatio. vide tus dꝫ citari locati: vt culpa leuiſſima: ſed venit in actione. l. eūdē bal. cōad ſingulos leg. ⁊ exͣ de pe. c. calūniam. ⁊ ideo facias ſcribi in acꝗl. vnde adhuc tenet̉ reficere: ⁊ ex natura con ſilio. cclxxix. actꝰ ⁊ ibi viact. comparuit reus ⁊ licētiatꝰ receſſit. Dices tu tractus nō īpeditur ꝗn reintegraret̉ dilatio: qꝛ il iiij. vol. ꝯclu de an citatio hoc eſt ꝯtra. l. ſtatuliberos.§. ſtichus. de ſta. lib. dentē ꝙ noꝑ edictuꝫ te lam culpā nō poteſt imputare ex natura ꝯtract ua citatio re vbi reꝗritur ꝙ repreſentet ſe in quolꝫ termino. neat de iure vel dic ꝙ debet refici facta cōtributione expēſa ꝗrit̉. Et duꝫ canonico et Sol. ibi erant tres dilationes date circa diuerſa rum a dn̄o: vt. l. maritus. totū tēpus tamen rein alex. alle. ꝯſi. concludit ꝙ qꝛ. x. libre in vno anno. ⁊. x. libre in alio anno de bar. īcipiens tegrabit̉: qꝛ ſi refeci partē inſule nō ſuꝫ liberatꝰ: nō abſqꝫ cōbebāt ſolui. ſed hic date erāt tres dilationes ad iudex ſtatuit miſſione pavt. l. ſtipulationes nō diuidūtur. ⁊. l. ſi is qui qua nō eſt veꝝ: ſꝫ idem: ⁊ iō te cōparente in prima ceſſant oēs alie pe. Et dum draginta.§. quedā. sͣ. ad. l. fal. modo ꝗa ꝑfecta īcipit plures alex. dicit re dilatōnes. ⁊ ideo ſi eſſes citatus ꝙ hinc ad tres domus nō eſt adhuc ſuꝫ obligatus. lꝫ partē fece cōtingit dulata opi. ſed. dies cōpareas ad talē qōeꝫ ⁊ īde ad tres dies in bitari nūero rim: tamē quia culpa mea nō perijt reficiet̉ expē cū qua ꝯcor mihi. clxxvj. alia qōe: tūc ſi ꝯpares in vna nil prodeſt in alia. dat pauº. de ſis illius cui edifico: vt. l. maritꝰ. ⁊ habebo tātuꝫ ⁊ eſt. d. fran. ca. in. d. ꝯſi. ¶ Quero dat̉ terminꝰ ad petitioneꝫ actoris reo tp̄s quantū ante: vt hic. Ad declarationē huius de are. ꝙ bar. meliꝰ ad faciēdū aliꝗd īfra octo dies dꝫ ne actor ſtare formo tibi iſtā. q. Cōe huius ciuitatiſ elegit vnū loꝗtur in exͣ ſemꝑ infra octo dies: vel dꝫ requiri ſi infra illud ptātem per ſex mēſes hoc acto ꝙ ſuū eſſet ꝑicuuagāti. ad re tempus venit reus. videte iſta dilatio duobꝰ mo primē. vbi īlum ſi nō poſſet gerere officiū. cōtingit ꝙ ꝓ pritelligit fore dis poteſt dari. primo parti ad vnuꝫ actū tantū mis tribus mēſibus caſu fortuito ille ptās officib ¶ Reſtituit̉ veꝝ illud qd̓ momētaneum: vt dat iudex terminū octo dierū um exercere nō potuit. nūc pōt eſſe: an reītegre ADDE ꝙ dicit̉ ꝙ cita ad veniendū: ⁊ iſto caſu fateor ꝙ reꝰ pōt venire cū bar. trāſit tur ſibi illud tēpus: ⁊ videt̉ ꝙ ſic: vt hic. Sed di tus gn̄aliter bal. in. l. i. C. quacunqꝫ parte termini vult: tamē ego actor ad ad totā cām co contra: quia quedam ſunt ꝙ lꝫ tēpus labatur de tēp. ape. ſi ſemel ꝯpacuius petitionē datus eſt terminus: nō ſum conipſum tamē remanet: vt in caſu ꝓpoſito. nam ſi q ciure ⁊ in. l. fi. ⁊ an̄ ruit nō p̄t iu tumax: vt circūduci debeat edictū ad rei petitio ad vit ue fiat domus in iſto ſolo: nūc ſiue poſtea eadeꝫ pe. col. sͣ. de dex ad ulteri nē: niſi in vltima die termini: ego actor nō eſſem ferijs. ⁊ in. l. domus eſt: ⁊ tūc reintegrat̉ tēpus: vt hic. quanora ꝓcedere ſi pretor.§. in iudicio nec alias pōt iudex reum licentiatum ſine noua ci doqꝫ ipſum principale: qd̓ eſt in obligatione ex cū ferie. sͣ. ex ta. niſi ſit didimittere: vt. l. ⁊ poſt edictū. in fi. sͣ. de iud. rō qꝛ curſu tēporis mutatur: vt opere vniꝰ hominis: ꝗ. ca. maior. ini ctū ſingulis ante litem quandocunqꝫ vis tu reus ante octo ⁊ alex. hic ꝗ vt. l. ſi nō ſortē.§. libertus sͣ. de cōdi. inde. ⁊ tūc diebꝰ ⁊ horiſ dicit nō īteldies poſſis venire. tamen non eſt preſumenduꝫ ad totā īſtan tēpus nō reintegrat̉: vt. l. ſi vſufructꝰ mihi in biē ligas tamen tiaꝫ. Adde ꝙ ꝙ tu reus venias niſi in vltima die termini: vt sͣ. nium. sͣ. de vſufruc. le. ⁊ ſic in caſu noſtro: aliud in amualit ꝙ ī iſta noua bal. ꝯſi. ccxx .l. proxi. in fine. Quandoqꝫ datur terminus ad eſt regimē ſex menſiū precedentiū: ⁊ aliud regi dila. poſſit ꝓ xviij. iij. li. vi aliquem actum non momentaneum: vt ad producere alia ī men ſex menſiū ſequentiuꝫ. Dicetis vos hoc eſt tenere ꝙ nō ſtrumēta vel bandum in quo multa requirunt̉: ⁊ hoc caſu ſi valeat. ⁊ ibi contra caſum. l. ſeruus qui in teſtamento.§. i. sͣ. alios teſtes: dicit ꝙ nullo expectaretur illa pars vſqꝫ ad vltimā diem tunc de ſta. lib. So. ibi debebat operas quinqꝫ anno qͣꝫ producemō iuriſciui nihil poſſes probare ⁊ tunc reus infra terminuꝫ ruꝫ in genere. vnde illud quod deeſt poteſt ſuꝑ rat ī pͥma ẜꝫ lis vel canopōt venire qn̄cunqꝫ vult: tn̄ dꝫ facere citari acto ia. bu. ⁊ bar. plere: quia ſuperuacuū erit eum. v. annoꝝ oꝑas nici talis mo in. l. admonē dus citandi rem: vt veniat ad videndū teſtium iuramenta: ⁊ preſtitiſſe. ſed queſtio proponitur quando temdi in. v̓. Sed reperit̉ per articuloꝝ productiones. probo per caſū in aucͣ. pus erat limitatum.ſ. ſex mēſibus proximis qui⁊ hec de iur. miſſus. qꝛ ta ei qui. C. de tempo. appel. ⁊. l. ij. cum ſua glo. eo. bus tranſactis impoſſibile eſt eos reintegrari. iur. ꝑ illū tex. lis citatio ē ti. ratio: qꝛ ego actor bene ſcio ꝙ tu poſſes ꝓbaibi quibꝰ ſocaptioſa ⁊ qꝛ ¶ Ultimo no. ꝙ licet in tempore fiat aliquādo lis nunc vſu onerat liber re infra octo dies: ſꝫ neſcio qua die vel hora hoc reſtitutio ſolum de eo ꝙ fuit īpeditus: tamen ſi rꝰ bar. ⁊ bal. tatē ⁊ aſtrinfacias: ⁊ ideo niſi mihi dies ⁊ hora denuncietur impedimentum ſequens abſorbet omnem di in. l. fi. sͣ. de git ad quan nō imputatur mihi: vt. l. aut qui aliter.§. i. sͣ. qd̓ ferijs. Tu ad ligentiam primo habitam totum tēpus reſtituidā ſeruitutē vi aut clam. dixi. sͣ. ꝙ in quolibet actu debet adde ꝙ alex. ibi nō recedēdo turʰ: vt data eſt mihi dilatio vnius menſis ad ꝓ dicit. limita a loco cauſa uerſarius citari. Sed quero pone ꝙ eſt. q. cū cōbandum acta caſu ꝑempta circa finē mēſis certe tn̄ ſcd̓ꝫ ſal. in rum: vt. l. ij. munitate ſi qui ſtant a longe mittam ne ad locū totum tēpus reſtituitur. ar. huius. l. .l. i. C. de did̓ li. ho. exhi. ita diſtantē in quolibet actu cū dilatio ad probā la. ꝙ ī hac ſe Sed poſito dum nō ſit multū magna cogitabitis. cūda dilati. I ſtichum aut pam ꝙ talis mopoterit ꝓdu dꝰ citādi ſit ꝑ Ex. l. ſequenti. philum. Iſta. l. eſt ſolēnis ⁊ principiū cere inſtrumiſſus. ꝗd ſi ¶ Si eligitur officialis per. vj. menſes hoc acto hoc dicit. Si vnus ex alternatiuis ſtipulatoribꝰ menta qͦ no neutra ꝑtiuꝫ ꝙ ſuum eſſet periculū: ⁊ cōtingat ꝙ caſu fortuiuiter in eius ꝯparet an ſit efficiatur nō ſoluendo nō liberatur promiſſor noticiā ꝑueabolita citato per tres menſes nō poſſit exercere officiuꝫ an hoc dicit. ¶ Opp. de. l. cum res.§. ſed ⁊ ſi. sͣ. de tio. vide ibi nerūt: qꝛ q̄ debeat reintegrari: ibi. Ad. Et an quādo īpedi le.i. dicit gl. ꝙ alter in obligatione eſt vel alteriꝰ d̓ nouo emer ꝑ eū. Quid mentum abſorbet qd̓ actum eſt in tota dilatione ſoluat extimationeꝫ: ⁊ iſta eſt bona: ⁊ illa que di aūt ſi ꝗs īpe gunt nouo debeat totuꝫ tēpus reſtitui. vide in fi. trat a papa: indigēt auxi cit preciſe non eſt bona. ¶ Op. de. l. ſi ſtichum. vt poſſit alilio ⁊ ꝓ ſaly. in prin. jͣ. de ſo. Sol. hic ſine promiſſoris culpa: quem citare adde ꝙ voI ita eēꝫ ſtipulatus ibi culpa ꝓmiſſoris. Et querit hic glo. ſi ille ſer in curia ro. ⁊ luit bal. ꝯſi. Stipulatio facti tūc cōmittitur cū trāſieis faciat ad clxxvj. i. li. ꝙ uus qui factus fuit creditoris fiat debitoriſ: porit tempus tm̄ ꝙ factū potuit explicari: ⁊ ꝓpter totā cām cicorā cōſulto ſit illū eundē ſoluere. gl. dicit ꝙ nō d̓ rigore: vt tare aduerre ſi expreſſe caſum repentinū reintegrat̉ dilatio. h. d. cū. l. ſe. .l. meuius.§. duobus. sͣ. de le. ij. de equitate ſic. nō fuit ꝯclu
zum Hauptmenü