De verbo. obli. go ꝗs nō tenet̉ de euictōe. multominꝰ ſi ē uilioris mate dꝫ pecuniā adultꝰ. dic ꝙ in alienatōe pecunie nō reꝗrit̉ a ¶ Nō valet rie. ⁊ ſic videt̉ ob. l. ad res dōatas. sͣ. de edi. edi. ob hoc decretū. ⁊ ſic poterit īterpellari: vt no. ad treb. l. i.§. fuit interpellatio Ia. de are. ītelligit ꝙ fuit ſtipulatio nō lucratīa. Credo q̄ſituꝫ. ⁊ apparet ꝙ tutor pōt pecuniā mutuare ſine de pau. de ca. h̓ Pe. meliꝰ dicere. nec tenet̉: niſi ꝓmiſit vel dolo fecerit: in fi. dicit ſi creto iudicis: ergo nō eſt de his q̄ ſeruari pn̄t: vt in aucͣ. vt. l. Ariſt. in fi. sͣ. de dōa. ⁊ ſic hic ꝓmiſit. ⁊ ſi ītelligat̉ ꝙ hoc eſſet ve vt hi ꝗ ob. ha. ſe ꝑhi. res mino.§. qm̄ aūt. ¶ Sed quid ſi rum tūc punō ꝓmiſit: tūc intelligas ꝙ fuit in dolo. ¶ Quero qua adultꝰ erat obligatꝰ alternatiue ad. x. aut fundū. Iſtaꝫ pillus cū tuactiōe ꝯuenit̉. ⁊ dic aut nos loꝗmur in ſtipulatōe. ⁊ tūc to. auctori.q. habui de facto. dico ſi electio ē creditoris pōt eligei vel aget̉ ex ſtipulatū ſi doli ſtipulatō īterceſſit: vel de do tate ⁊ adultꝰ pecuniā ⁊ adultū īterpellare. ſi eſt electio debitoris: tūc lo ſi nō īterceſſit ſtipulatio: vt hic. ⁊ ar. l. elegāter.§. non cū auctorita ex euentu apparebit: qꝛ ſi adultꝰ ſoluet pecuniā appare te curatoris ſolū. sͣ. d̓ dolo. ¶ Quero pone ī ꝯtractu bone fidei fuit bit īterpellationē tenuiſſe. ſi ſoluit fundū apparebit nō qn̄ tenebunt̉ erratū in materia vel fuit aliꝰ defectꝰ qua actiōe aget ꝑs ad talē rē nō tenuiſſe: vt. l. ſi ſic.§. fi. sͣ. de le. i. vbi eſt caſus. facit. sͣ. de q̄ decepta eſt: ⁊ gl. hic dicit actōe de dolo vel ex ēpto. ali poterūt īter fun. inſtruc. l. qd̓ ſi fundus. qd̓ dꝫ intelligi ẜm p̄dictā dipellari: qꝛ nō bi variat. sͣ. de dolo. l. elegāter. in pͥn. ⁊. C. ꝗ ex cau. ma. ſtinctionē. ¶ Quero ꝗd ſi minor nō hꝫ tutorē vel cura ſufficit tuto.l. ī cōtractibꝰ. ⁊. l. ſi dolo. C. de reſcī. ven. Et iō dico ꝙ torē ī caſibꝰ vbi requirit̉. Rn̄. creditor petat cōſtitui: vt ris auctoriqn̄ cōtractꝰ bone fidei eſt nullꝰ ipſo iure ex partiū volū tas in aliena .l. diuꝰ. sͣ. q. pe. tu. ¶ Quero an talis īterpellatio dēat fie tio. ſed reꝗri tate: tūc nō pōt agi actōe ex eo cōtractu: vt reddat̉ qd̓ ē ri ī iudicio vel exͣ. rn̄. ſufficit exͣᵇ: vt no. jͣ. rē ra. ha. l. āpli tur decretū vtriqꝫ datū: vt. l. ex empto.§. ſi is ꝗ vina. sͣ. de ac. ēp. aut ⁊.jͣ. e. l. ꝗ rōe.§. coheredes. ⁊ de fideiuſ. l. fideiuſſor. obiudiciſ. tamē ꝯtractꝰ eſt nullꝰ p̄ter ꝑtiū volūtatē: ⁊ tūc qn̄qꝫ dꝫ agi ad iſta lex ꝓbat ligari.§. fi. niſi qn̄ peteret̉ id qd̓ ſolū ꝑ officiū iudicis eſt id ad qd̓ obligatio orit̉ tꝑe illiꝰ ꝯtractus ſic de facto īniꝯͣriuꝫ dū ge debitū: qꝛ tūc reꝗritur ꝙ fiat interpellatio in iudicio: vt neraliter loti: vt qꝛ ꝗs vult agere ad ītereſſe. vel qd̓ decipiat̉: tūc agi .l. cū poſtulaſſeꝫ. in prin. de dā. īfec. ⁊ ibi dixi. ¶ Ultimo ꝗtur: iō putur actiōe ex eo ꝯtractu: vt. l. ſi ſterilis.§. ꝙͣuis. sͣ. de act. aduerte ſi īterpellatio ſit minori ex obligatōe patris vel tat ꝯͣrium di ēpt. ⁊ qd̓ no. in. d. l. elegāter. in pͥn. ⁊. l. in ꝯtractibꝰ. ⁊. l. cendū ꝙ ſoalteriuſ nō ſua. vel ſi īterpellet̉ tutor dꝫ reddi certuſ per lus poterit ī dolo. qn̄qꝫ agit̉ ad id ad qd̓ obligatio nō fuit orta. ſꝫ ex on̄ſionē inſtrumētoꝝ. vel alio mō alias talis īterpellatō terpellari ⁊ ī poſtfacto: vt ad repetendū qd̓ pꝰ eſt traditū: ⁊ tūc agit̉ nil noceret. ar. sͣ. depoſiti. l. ſi ꝗs inficiatus: ⁊ eſt gl. jͣ. de mora cōſtide dolo: vt. l. elegāter. in pͥn. s. de dolo. ⁊ hoc mō dꝫ īteltui: qm̄ hꝫ ad reg. iur. l. qui in alteriꝰ dico in materia proteſtationis. ligi. l. vēditi. C. de ac. emp. q̄ declarat iſtā diſtīctionē: qꝛ miniſtra. bo 1 ¶ Op. sͣ. e. l. qui bis. dic: vt ibi noꝝ ſuoꝝ. lꝫ qͣſi in tex. ſūt oīa ꝟba iſta ſi bn̄ aduertat̉. ſi vero ꝯtract I AAr.. ¶ Op. de.§. pactꝰ. So. hic nō reſtituat̉ ī īeſt aliꝗs tūc agit̉ actōe ex eo ꝯtractu: vt. l. ex ēpto.§. ſiꝗſ fuit īterpoſita aīo nouādi. ¶ Op. ꝙ nō videa teg. ſi ledat̉ virginē. sͣ. de ac. ēp. cū fi. C. de reſcī. ven. l. actiōes. cū ſi. ſi ſic ſi hꝫ cu tur remiſſa exceptio: ut. l. i.§. ꝗ ſub ꝯditiōe: vt le. no. ca. ratorē ſicut ibi dū dicit ſuꝑ turpibꝰ rebꝰ īpoſitis. ⁊cͣ. ideꝫ tꝫ gl. qn̄qꝫ So. ibi in ſtipulatōe p̄toria: que nō interponit̉: vt plus nec pupillus ꝯtractꝰ īnoīatꝰ eſt nullꝰ ip̄o iure: ⁊ tūc aut de ꝑtiū volūta debeat̉: ſed vt magis ſit cautus: vt. l. ticiꝰ. ad treb. et divt. l. iuſiurā. te: ⁊ tūc agit̉ actiōe p̄ſcrip. v̓bis: vt. l. naturalis.§. i. sͣ. de ex cōuen.§. xi in. l. nō ſolū.§. fi. sͣ. de ope. no. nun. hic in cōuētionali p̄ſcrip. ꝟ. ⁊ videbitis. in. l. i. sͣ. de dona. ſi ꝟo nō eſt ex ꝑ.i. in fine. sͣ. que ex certa ſciētia fuit īterpoſita. ¶ Quero ꝗd in du de iureiurā. tiuꝫ ꝯuentiōe: ⁊ tūc aget̉ cōditōe ob cāꝫ: vel de dolo: vt bio utruꝫ preſumat̉ ꝑ errorē. dic vt no. jͣ. de noua. l. ſiꝗs nec ob. ꝙ tra no. in. l. i. sͣ. de dōa. ⁊. l. elegāter. in prin. sͣ. de dolo. ⁊ no. delegauerit. vbi gl. tāgit. ⁊ iō notarij apponūt quotidie dere nō pōt in. l. ij. C. de ꝯdi. ob cau. ut dn̄iuꝫ trā in inſtrumētis ticiꝰ ex certa ſcīa ſciēs ſe ad īfraſcripta nō ſſerat ſine eiꝰ Ex. l. ſequenti. teneri. ⁊cͣ. vt ſic nō poſſit allegare p̄ſūptionē erroris. decreto: ꝗa ¶ An īterpellari poſſit adultꝰ: ibi. Quid in adulto. Et Ex. l. ſequenti. ſaltē dꝫ offer an ſi adultꝰ dꝫ pecūiaꝫ poſſit īterpellari ibi Et anſi adul ¶ Qn̄ ſtipulatio turpis ſit nulla tam ex parte ſtipulato re ⁊ on̄dere tus ſit obligatꝰ alternatiue ad. x. aūt ad fundū poſſit in ſe paratuꝫ ⁊ ris ꝙͣ promiſſoris. Et ꝗd qn̄ ex parte ꝓmiſſoris tantuꝫ. creditor dili terpellari: ibi. Sed ꝗd. Et an talis īterpellatio dēat fieri gētiaꝫ adhiEneraliter nouimus. in iuditio: ibi. Quero. Et cū interpellatio ſit minori ex bebit ꝙ īter obligatōe alterius uel ſit tutori dꝫ reddi certus per oſtē Stipulatio turpis eſt ipſo iure nulla. hoc dicit. ueniat n̄ eniꝫ interpel. reꝗ ſionem inſtrumentorum. uide ibi. ¶ Op. de toto ti. de dolo vbi eſt turpis ſtipulatio: ⁊ vꝫ. ritur decreDebitor Aduerte tu debes ſcire ꝙ quedā ſtipulatio nullā hꝫ tur tū ⁊ hāc opi. I ex legati cauſa. peī eius ī pitudinē: ⁊ tūc qn̄qꝫ eſt ẜꝫ legē: ⁊ vꝫ ī toto iſto ti. Qn̄qꝫ ſeꝗtur ſal. ī. l. teritu liberat̉ an̄ morā q̄ īterpellatōe cōtrahit̉ ſi fiat ma mora. sͣ. de eſt p̄ter legē: vt qn̄ ꝗs alteri ſtipulat̉: ⁊ tūc nō vꝫ pͥncipa vſur. in. iij. iori uel tutori pupilli. h. d. cū. l. ſe. uide gl. in. l. ſed ⁊ ſi ex le. ſꝫ pena: vt. l. ſtipulatio iſta.§. alteri. jͣ. e. Quedā eſt ſti col. vt refert ſtipulatu: q̄ dicit ſuo noīe ⁊ tene mēti: qꝛ opꝫ ꝙ tutorio pulatio q̄ hꝫ turpitudinē: ⁊ ꝯtingit tribꝰ mōis: qꝛ aut in alex. ꝗ conat̉ noīe īterpellet̉ ⁊ citet̉. Op. de. l. in ratōe.§. īcerte. sͣ. ad concordare ſtipulatōe venit turpe: vt ꝓmittis facere hōicidiū: ⁊ eſt .l. fal. tex. ſo. ꝯtraria: qꝛ dicit hic certū hoīeꝫ. ſecꝰ ſi ī gn̄e. opi. vide per nulla: vt hic. ⁊ qn̄qꝫ in ip̄a ſtipulatōe nō venit turpe: ſed eum. Op. de. l. cū filius.§. fi. jͣ. e. So. ibi erat obligatio in diē eſt turpiter facta: vt quia dolo vel metu: ⁊ tūc vꝫ. ſed da b C Exͣ. AD uel ſub ꝯditione ⁊ fuit facta īterpellatio an̄: ⁊ ſic nō tꝑe tur remedia a iure: vt in ti. qd̓ me. cā. ⁊ de dolo. Quedā DE abb. cō cōgruo. ſecꝰ ſi poſt dieꝫ fieret. ¶ Op. qꝛ tunc ipſa dies ī ſilio. vij. ſunt q̄ hn̄t cām turpē. ſed qd̓ ꝓmittit̉ nō eſt turpe: qꝛ ꝓ Si ob ma terpellaret: ut. l. magnā. C. e. Ex hoc dicit guil. de cu. ꝙ mitto tibi. c. ſi feceris hōicidiū: ⁊ in hoc ē dubiū. ⁊ gl. tꝫ leficiū. AD iſta glo. ſentit ꝙ ꝯditiōis euētus cōſtituat quē in mora. hic ꝙ ē ipſo iure nulla. ibi dū dicit: ſuꝑ turpibꝰ rebꝰ īter DE ꝙ bald. dicā. jͣ. eo. l. quotiēs. ⁊ pleniꝰ in. l. ita ſtipulatꝰ in qōnibꝰ. poſitis ⁊cͣ. Idē tꝫ gl. in.§. ſi ob maleficiū. ī. l. iuriſgētiuꝫ cōſi. v. quar¶ Op. jͣ. e. l. ꝗ ſeruū. ⁊. l. ꝗd ergo.§. ſi heres. de lega. i. to vol. facit sͣ. de pac. Ia. d̓ are. ⁊ pe. vt refert Cy. dicūt ꝙ ē aliqͣ iſta tres caſus. So. ibi meruit ſeruꝰ occidi. ¶ Op. de. l. ſi dcm̄.§. fi. sͣ. d̓ ſtipulatō. ſꝫ ob. excep. doli. ī. l. ij.§. circa. ⁊.§. ſe. sͣ. d̓ doli aliqn̄ dicit eui. So. gl. ꝙ illud ibi: qꝛ fauor pupilli uertit̉. Dr̄ hic ꝙ excep. ꝙ tꝫ Cy. C. qd̓ me. cā. l. ij. ⁊. l. ex eo. d̓ inuti. ſti. nō ip̄e ꝙ ꝓmitpupillo nō pōt fieri nūciatio: ſed dꝫ fieri ipſi tutori noīe tit̉ alicui ne allegāt. l. q̄ ꝓ eis faciat: ⁊ vr̄ caſus exp̄ſſus. sͣ. de ꝯdi. ob tutorio. ¶ Quid ī adulto. gl. dicit idē ſi hꝫ curatorē. ſed delīquat. vel tur. cau. l. pe. cui eſt difficile rn̄deri. ꝓ gl. vr̄ tex. in. l. iuriſ vt delinquat ꝗd ſi nō habet curatorē. Iac. de are. dicit aūt ſit ſuꝑ eo gētiū.§. ſi ob maleficiū: vbi dr̄ nulla ē ꝯuētio ꝓ gl. facit. aut vt deliquod ꝑ euꝫ pōt explicari ⁊ expediri: ut in his rebꝰ que jͣ. eo. l. ſi plagij. ubi dr̄ ꝙ ſtipulatio nō vꝫ ab initio. ⁊ ibi ctū remuneſeruādo ſeruari nō poſſunt: ⁊ tūc ualꝫ īterpellatio. Aut ret̉. prīo cāu Di. exponebat nō vꝫ ipſo iure. Dico ꝙ tutiꝰ ē tenere gl. ſit in illis q̄ ſeruādo ſeruari poſſunt: ⁊ tūc nō ualet ītervalet promiſ ꝑ.§. ſi ob maleficiū. ⁊. l. ſi plagij. nō ob. l. pe. qꝛ intelligit̉ ſio: ſꝫ ob. expellatōª: ut. l. is cui.§. ceſſatū. sͣ. ut ī poſ. le. ⁊ sͣ. de uſufr. de exceptōe doli q̄ eſt facti uel ītentōis: ut no. ī. l. ꝗ ſe de cep. qꝛ cā nō .l. cū ꝗdā.§. ſi pupillo. Pe. hic dicit ꝙ illis ī ꝗbꝰ aucto bere. sͣ. de ꝯdi. obtur. cau. vel dic ꝙ qn̄ cā turpis expͥmi eſt turpis. ſꝫ ritas curatoris nō reꝗritur: ipſe pōt ꝯſtituere ꝓcuratorecipiēs turtur in ipſa ſtipulatōe ē ipſo iure nulla: vt.§. ſi ob malefi re: vt. l. ij. sͣ. qui. pe. tu. ⁊ ibi eſt gl. ⁊. l. etiā.§. abſens. sͣ. de piter facit qꝛ ciūᵉ. ⁊. l. ſi plagij. Si ꝟo nō exprimit̉ cā turpis. ſꝫ ī verita a delinquen ma. vindi. ⁊ qd̓ no. jͣ. rē ra. ha. l. iij.§. i. ¶ Quid ergo ſi te ob turpē cāꝫ fit: tūc vꝫ. Sꝫ ob. exceptio: vt. d. l. pe. de do dēret ab
zum Hauptmenü