Proſa ſecunda poſt amaritudinem dulcedo eſt gͣtior ⁊ ſenſibilior. vn̄ poe. Dulcia nō meminit qͥ nūqͣꝫ guſtauit amara. Nāqꝫ ꝑ oppoſitū naſcit̉ oē bonū. hec pauꝑ henricus. ¶ Nota ꝙ boetius h̓ dic apiū ꝓ apū in gtīo plurali qꝛ eſt ꝯͣ Alexan. qͥ dic̄. Um dat. his ⁊c̄. Et qd̓ hic dicat̉ apiū ⁊ nō apuꝫ pꝫ ꝑ metrū qd̓ ſꝑ ꝯſtat ex tribꝰ dactil̓ ꝯtinuis. ſi aūt poneret̉ apū nō eſſent tres dactili cō tinui. poſſet tn̄ dici ꝙ cā metri poni tur apiū ꝑ apum. Proſa ſecūdo terti libri. Um defixo paululū viHec eſt ꝓſa ſcd̓a tercij ī qͣ ph̓ia pōit deuerſas opiniones circa falſā felicitatē. ⁊ primo boeti on̄dit quō ſe ph̓ia hūit pꝰ p̄dicta. ſcd̓o ph̓ia oſtē dit ꝙ oēs homīes nitunt̉ ꝑuenire ad btītudinē quā ip̄a diffinit. tercio oſtē dit ꝙ hoīes ſepe ab ducūt̉ a ꝟa felicita te diuerſis erroribꝰ. qͣrto pōit errores ſiue opīones circa felicitatē ſecun da ibi. Oīs mortaliū. tercia ibi. hūc vti. qͣrta ibi. Quoꝝ qͥdē. dic̄ pͥmo Poſtqͣꝫ ph̓ia p̄miſit ordinē ꝓcedēdi de falſa felicitate ad ꝟam. tu pro tūc. ip̄a paululū defixo viſu.i. inclinatis ocl̓is. ⁊ recepta velut in anguſtā.i. nobilē ſedē mētis ſue. ſic cepit.i. īcepit loqͥ Nota ꝙ capitis īclinatio eſt ſignū ſubtil̓ imaginatōis ꝓpt̓ qd̓ ſubtil̓r ⁊ ꝓfunde imagina tes caput īclināt. ⁊ qn̄qꝫ n̄ vident delata corā ocl̓is. iō ph̓ia volēs ſubtil̓r ſpeculari de felicitate cꝰ ſpeculatō difficil̓ ē ip̄a īclinato viſu ꝯͣxit ſe ī nobilē ſpeculatōem ſue mētꝭ. Oīs īmorta. Hic ph̓ia on̄dit ꝙ oēs ho mines nitūt̉ ꝑuenire ad vnū finē btītudīs. quā btītudinē ip̄a etiā diffi nit ⁊ d̓t ſic. Oīs cura.i. ſollicitudo mortaliū.i. hoīm quā curaꝫ exercet labor ml̓tipliciū ſtudioꝝ. qꝛ aliqͥ ſtudēt ī lr̄atura. aliqͥ ī mercātia. ⁊ ſic de alijs. illa cura ꝓcedit diuerſo calle.i. diuerſo mō viuēdi. ſꝫ tn̄ nitiuenire ad vnū finem beatitudinis. Illud aūt ad qd̓ homines nitunt̉ ꝑ uenire ē tale bonū. qͦ qͥs adepto nihil vlterius q̄at deſiderare. qd̓.ſ. bonū ē ſummū oīum bonoꝝ ꝯtinēs ītra ſe cūcta bona. cui.ſ. bono ſi qͥd. i. aliqͥd abforet.i. deeſſꝫ nō poſſꝫ eſſe ſummū bonū. qꝛ relinqueret̉ aliquid Um defixo paululū viſu: ⁊ ve lut ī anguſtā ve mētis ſedē reepta: iccepit. P. Oīs mortaliuꝫ cura quaꝫ ml̓tipliciū ſtudioꝝ labor exercet: diuerſo qͥdeꝫ calle ꝓcedit. ſꝫ ad vnū tn̄ btītudinis finē mitit̉ ꝑuenire. Id aūt ē bonū: quo qͥs adepto nihil vlteriꝰ deſiderare q̄at Qd̓ qͥdē ē oīm ſummū bonoꝝ cūctaqꝫ ītra ſe ꝯtinēs bona. Cui ſi qͥd abforet ſum mū bonū eſſe nō poſſet: qm̄ relinq̄ ret̉ extrinſecus qd̓ poſſet optari. Li quet igit̉ eſſe beatitudinem ſtatū bonoꝝ omniū congregatōne ꝑfectum