![]()
Liber tertius extrinſecus.i. extra aliud bonū qd̓ poſſet optari. Ex quibus dictis ph̓ia ꝯcludit diffinitōem btītudinis dicens. Liquet.i. manifeſtū eſt beatitu dinē eſſe ſtatū ꝑfectū ꝯgregatōe omniū noꝝ. ¶ Nota ꝯgnitio vlti mi finis magnū incrementū confert ad vitā. primo ethicoꝝ. qꝛ ẜm ex gentiā finis. cetera moderant̉ ẜm limonienſem prīo poſterioꝝ. iō ph̓ia tradit nobis ꝯgnitōem vltimi finis: ſcꝫ beatitudinis. ¶ Nota finis ē ma gis eligendus his que ſunt ꝓpter finē vt patet ꝑ Ariſtotelem tercio topico rum. ¶ Item ibidem. Cuius finis eſt bonus ipſum quoqꝫ bonum. Item omnidenoīanda ſunt a fine. Si finis bonus eſt totū laudabile phas eſt. ¶ Nota finis in agibilibꝰ habet ſe ſic̄ principiū in ſpeculabilibꝰ. Sicui gͦ intellectus noſter naturaliter adheret primis principijs. ſic appetitus noſter naturaliter adheret vltimo fini qͥ eſt ſummū bonū. ¶ Nota ꝙ deplex eſt finis.ſ. finis quo. et finis gratia cuiꝰ oīa fiūt. Ille em̄ eſt vnus ſicut deus vel beatitudo. ⁊ iſte finis appetit̉ ab omnibꝰ ſub vna ratōne inquantū eſt bonū ſatians apetitū hominis. Finis aūt qͥ eſt operatō hoīes nitunt̉ adipiſci finē gratia cuius. ⁊ talis finis nō eſt vnus ſicutū eſt vna operatio omniū. Iō dicit philoſophia ꝙ cura hoīm proced diuerſo calle ad ꝯſequendū vltimū finē. Nota illud ad qd̓ oēs hoīes nitunt̉ ꝑuenire eſt bonū. qꝛ bonū eſt qd̓ oīa appetunt primo ethicorum ¶ Nota ꝙ beatitudo habet ratōem vltimi finis. ip̄a eſt tale bonū quo adepto nihil vlterius deſiderat̉. nā de ratōne finis eſt eſſe vltimū. ⁊ tra illud qd̓ eſt vltimū nihil eſt. gͦ etiā oportet illud eſſe ſummū bonqꝛ illud quo adepto nihil vlterius deſiderat̉ eſt ſummū bonū tale aueſt beatitudo. ¶ Nota ꝙ beatitudo eſt bonū optimū pulcherrimum. delectabiliſſimū. iō beatitudo eſt ſtatus ꝑfectus cōgregatōne omnium bonoꝝ continēs in ſe omnia bona. ſic in aliqd̓ bonū ſibi deficeret. nō eſſet ſummū bonū. Hunc vti diximus. In iſta ꝑte on̄dit ph̓ia ꝙ ho mines a vera felicitate diuerſis erroribꝰ abducunt̉ dicēs. Hunc.ſ. ſtatū beatitudinis oēs mortales ſicut diximus conāt̉ adipiſci diuerſo tra mite.i. diuerſa via. qꝛ cupiditas id eſt appetitus veri boni naturaliter eſt inſerta mentibꝰ hoīm. ſed beatitudo eſt verū bonū qꝛ ſummū. ſꝫ de uiꝰ error abduc̄ hoīes ad falſa bona. Nota qꝛ btītudo aggregat ī ſe oīa bona iō eiꝰ cupiditas natul̓r ē hoībꝰ īſerta. vbi tn̄ ſciēdū ꝙ btītudi nē ꝯtinere oīa bona p̄t intelligi dupl̓r. Uno mō formal̓r ſic nō cōtineomnia bona. qꝛ felicitas formaliter et eſſential̓r poteſt eſſe ſine bonis eterioribus vt ſine diuitijs et ceteris bonis. Alio modo ſic intelligi Hunc vti diximus diuerſo tramite mortales om̄s conant̉ adipiſci. Eſt em̄ mentibꝰ hominum veri boni na turaliter inſerta cupiditas: ſed ad falſa deuius error abducit. 