Liber quintus ceſſitatē. ſed videt ea pn̄tialiter ſicut futura ſunt neceſſario futura ⁊ cōtin gentia videt ꝯtingenter futura. ¶ Quare hec diuina p̄notio. Hic oſtē dit ꝙ circa ꝯtīgētia ſil̓ ſtāt certa ꝯgnitio dei ⁊ īcertꝰ euētꝰ rei dicēs. Qua re hec diuīa p̄notio qͣ deꝰ nouit futura. illa nō mutat ꝓprietatē reꝝ qͦ ad no ceſſitatē ⁊ ꝯtingētiā. qꝛ ū imponit neceſſitatē rei q̄ ꝯtīgēs eſt. ſꝫ talia apd̓ ſe ſpectat pn̄tia qͣliim p̄ueniēt futura nec ꝯfundit reꝝ iudi cia vt ꝯtingēs faciat nō eſſe ꝯtingens. ſed vno ītuitu mentꝭ dinoſcit taꝫ neceſſarie qͣꝫ nō neceſſarie ven tura.i. fut̉a. Qd̓ de clarat in exemplo diSicuti vos homīes qn̄ pariter.i. in eodeꝫ inſtanti videtꝭ hoīe ambulare in terra et ſolē oriri in celo. lice vtrūqꝫ ſiml̓ ſit ꝯſꝑ ctū. tn̄ diſcernitis hͦ eē volūtariū.ſ. hoīeꝫ ambulare in terra et illud eē neceſſariū.ſ. ſolē oriri. Ita ſil̓r diuinꝰ intuitꝰ cūcta reſpiciēs.i. deorſū aſpi ciens minime ꝑturbat reꝝ qͣlitatē.ſ. cō tingentiā ⁊ neceſſit. tē reꝝ. dico apud ſe p̄ ſentiū rōne eternitatis. ſꝫ futuraꝝ ad cō ditionem tꝑis. Quo fit vt cognitio fuiuroꝝ dei tanqͣꝫ pn̄tium nō ſit opnio. ſed cognitio ꝟitate nixa.i. ꝯfirmata. cū cognoſcit aliqͥd eſſe extituꝝ. i. futuꝝ qͦd idē nō neſciat.i. bn̄ ſciat carere pōt neceſſitate exn̄di. ¶ Notādū de hoc ꝙ d̓r deū pn̄tial̓r oīa cognoſcere.ſ. p̄terita ⁊ futura. ponūt qͥdā exemplū de baculo fixo in aqͣ qͥ ſucceſſiue toti fluuio pn̄s eſt. qꝛ ꝑtibꝰ eiꝰ. fieternitas ſil̓ eſt cū toto tꝑe. ⁊ cū oībꝰ q̄ fluūt ī tꝑe. ita ꝙ totū tp̄s et qͥcqͥd ſucceſſiuū in tꝑe ē pn̄s eternitati. vt ſi ponat̉ eternitas ſicut centrū ⁊ totuꝫ tp̄s ſicut circūferētia. tunc lꝫ circūferētia continue moueat̉ ⁊ parſ toti ſuo Quare hec diuina p̄notio naturam reꝝ ꝓprietatemqꝫ nō mutat. Talia qꝫ apud ſe p̄ſentia ſpectat qualia in tꝑe olim futura ꝓuenient: nec reruꝫ iudicia ꝯfundit vnoqꝫ ſue mētis in tuitu tam neceſſarie qͣꝫ nō neceſſarie ventura dinoſcit. Sicuti vos cum pariter ābulare in terra hoīeꝫ: ⁊ oriri in celo ſolem videtis quāqͣꝫ ſit ſimul vtrūqꝫ ꝯſpectū tn̄ diſcernitis. et hoc voluntariū illud eſſe neceſſa riū iudicatis. Ita igitur cuncta deſpiciens diuinꝰ intuitus qualitateꝫ reꝝ minime ꝑturbat. apud ſe qͥdem preſentium. ad cōditionem vero tē poris futurarum. Quo fit vt hec nō ſit opinio. ſed veritate potius nixa cognitio cum extituꝝ qͥd eſſe cogno ſcit. qd̓ ideꝫ exiſtendi neceſſitate ca
zum Hauptmenü