![]()
Liber quintus gentia ⁊ incerta. q̄ tn̄ eueniūt certitudinaliter inqͣꝫtū a deo p̄uiſa ſcd̓a ibi. Fiēt igit̉ ꝓculdubio cūcta. Prīo d̓t. Due ſunt neceſſitates. vna ſimplex ē eſt neceſſitas nature. ſicut oēs hoīes neceſſe ē eē mortales. Alia eſt neceſtas ꝯditionis. vt ſi ſcias hoīeꝫ ambulare illū ambulare neceſſe ē. qꝛ qͦd qͥſqꝫ nouit. illud nō pōt al̓r eē qͣꝫ notū ē. ſed hec ꝯditio.i. neceſſitas cōditionata mīme trahit ſe cum ſimplicē neceſſi tatē. qꝛ neceſſitatem cōditionis non facit ꝓpria natura. ſed adiectio conditōis. nul la em̄ neceſſitas co git incedere.i. ambulare volūtate gradiētē.i. ambulantem qͣꝫ uis neceſſariū ſit ip̄ꝫ incedere.i. ambulare. tunc em̄ gradit̉.i. ambulat. Hāc diſt. ctionē applicat ad ꝓpoſitū di. Eodeꝫ mō ſi qͥd ꝓuidētia diuīa pn̄s videt. illd̓ eē neceſſe eſt.ſ. ea ꝯditiōe qͣ ꝓuiſum eſt ⁊ qͣ po nitur ſibi pn̄s. qͣꝫuis nullā hēat neceſſitatē nature. ſed deꝰ ea futura cōtuet̉ tanqͣꝫ p̄ſentia q̄ ex libertate arbitrij ꝓueniunt. igitur hec relata ad intuendum diuinum flūt neceſſaria ꝑ cognitioneꝫ di uine notionis per ſe vero id eſt in ſua natura non habito reſpectu ad diuinam cognitionem ipſa non deſinunt id eſt deficiunt abſoluta id eſt a ꝑ fecta libertate ſue nature. ¶ Notandum ẜm intentionē Boetij. iſta ratio quicqͥd eſt prouiſuꝫ a d̓o neceſſario euenit. ſoluit̉ dicendo ꝙ verum eſt ꝙ neceſſario euenit neceſſi tate conditionata. ſed non neceſſitate abſoluta. ¶ Alij aliter ſoluūt ꝙ il la ꝓpoſitio eſt vera in ſenſu compoſito. ſed falſa in ſenſu diuiſo. Unde cuꝫ d̓r. quicquid prouiſum eſt. neceſſario euenit. verum eſt in ſenſu cōpoſitoqꝛ īpoſſibile ē ꝓuiſum a deo nō euenire. tn̄ in ſenſu diuiſo falſa ē. qꝛ euētꝰ eſt. Qd̓ em̄ qͥſqͣꝫ nouit id eē aliter ac notū eſt neqͥt. Sed hec ꝯditio mīme ſecū illa ſimplicē trahit. Hāc em̄ ne ceſſitateꝫ nō ꝓpria facit natura ſed ꝯditōis adiectio. Nulla em̄ neceſſi tas cogit incedere volūtate gradiētem qͣꝫuis eū tum cum graditur. in cedere neceſſariū ſit. Eodem igitur modo ſi quid prouidentia p̄ſens vi det. id neceſſe eſt eſſe. tametſi nullaꝫ habeat nature neceſſitatem. Atqui deus ea futura q̄ ex arbitrij libertate ꝓueniunt. p̄ſentia ꝯtuet̉. Hec igit̉ ad intuitū relata diuinū. neceſſaria fiunt ꝑ conditōnem diuine notiōis per ſe vero conſiderata. ab abſoluta nature ſue libertate non deſinūt 