omnis natura finxit ſuos quiſqꝫ habet caros. G. Fanius in primo an­nalium. Cum in uita agenda dicimus multa quæ in præſentiarum bona uidentur poſſunt inueniri:& multa amplius alius modi atqꝫ an te iuſſa eſſe. Sed quod eſt mirum fœminini etiam generis genitiuum quidam in ī protulerūt. Celius in primo anteꝙͣ bartha perierat alij rei cauſa aphricam miſſus. De Quis. Vis etiam communis eſſe generis putauerunt uetuſtiſſi­mi: ſicut apud græcos ὀστισ. Terētius in eunucho. Hunc oculis noſtrarum quiſquam non uidit phædria: noſtrarum quiſquam dixit pro quaquam. Plautus in uidularia: Dic mihi ſi audes quis ea eſt quam uis ducere.& obliquos eius caſus tam ſecundum tertiam quam ſecundam declinationem terminabant. Vn de nunc quoqꝫ accuſatiuus maſculini in em̄ ſecundum tertiæ propor tionem profertur quanuis fœmiuini in am: ut quemquam. Ablati­uus non ſolum in o: ſed etiam in i: a quo uel a qui:& a qua uel a qui: Virgilius in undecimo: Accam ex æqualibus unani qui cum partiri curas: pro qua cum. Terentius in eunucho. Qui cum parmenone. Nominatiuum quoqꝫ pluralem non ſolum ini& æ: ſed etiam in es: qui quæ uel ques: accuſatiuum etiam quos quas uel ques: Vt Pacuui us in medo. Ques ſunt iſti Cato Quæſcunqꝫ romæ reguauiſſent ac­cius in eo ptholomeo. Sed quedam. Nam datiuum& ablatiuum nunc quoqꝫ tam peris: quam per bus proferimus quis uel quibus. Sciendum autem ꝙ qui quando pro interrogatiuo uel infinito. ideſt pro quis ponitur circunflectitur. Quando autem pro relatiuo acui­tur per ſe in lectione grauatur. Similiter obliqui caſus generalem accentuum regulam ſeruant quando ſunt infimita: uel interrogatiua Quādo uero relatiua acuūtur ꝑ ſe. In lectione uero grauātur ꝑ omnes ſyllabas. Quæritur in hoc modo declinationis cum omnis datiuus una ſyllaba minor ſit genitiuo: ut illius illi iſtius iſti ipſius ipſi unius uni ſolius ſoli utrius utri alterius alteri. an huius huic: cuius cui: eius ei. An monoſyllaba ſint accipienda in datiuo: quod regula exigit. Et pleriqꝫ potarum metris comprobant: ut Virgilius ī quarto æneidos Cuiqꝫ loci leges dedimus connubia noſtra Repulit. Idem in primo georgicorum. Huic a ſtirpe pedes temo protentus ī octo:& ubiqꝫ hoc xiiii