Problemataactu venereo. ⁊ ſi ẜm actum muliebrem tunc eſt mulier. ſi ẜmactum virilem tunc eſt virQuerit̉ vtrū debet baptizari noīe viri vel mulieris. Rn̄rꝙ noīe viri. Rō eſt. quia nomina imponuntur ad placitum⁊ ẜm nomen dignius debet baptizari. quia omnis vir dignior eſt muliere. quia omne agens preſtantius eſt ſuo paſſo. vtdicit Areſto. in tercio de anima.Querit̉ vtrū debet ſtare ī iudicio loco viri vl̓ mulieris Rn̄rẜm viam iuris ꝙ primo debet iurare anteqͣꝫ admittat̉ ad iudicium quo menbro poſſit vti. ⁊ ẜm hoc eſt admittendus iuxta vſuꝫ ei potentiā illius menbri. ⁊ ſi vteret̉ ambobꝰ mēbrisequaliter. tūc ẜm ſanctā matrē eccleſiam non eſt tollerandusEx quo etiā querit̉ ⁊ ſoluit̉ tale ꝓblema: vtrū ipſe poteſt ꝓcedere ad ſacros ordines. Et rn̄r ẜm iam dicta.Querit̉ an̄ natura facit monſtra Rn̄r ꝙ ſic. vt patꝫ. ij. phiſicoꝝ: qꝛ ſi non tunc priuaretur ſuo fine. nam ex poſſibilibusſemper intendit producere id qd̓ melius ⁊ perfectius eſt. ſedtandem ex indiſpoſitione materie ⁊ influxū ꝯſtellationis ſpecialis nō potēs eſt perficere ⁊ ſufficiēter producere intentumergo producit illud qd̓ poteſt. Ut contigit tꝑibus Alberti.ꝙ in quadā villa vacca peperit vitulū ſemihominē. tunc ruſtici ſuſpicantes de paſtore. ipſi rei cauſam variā impoſuerūt⁊ tandem ipſum cum vacca volebant cremare. ſed Albertusaſtronomīe expertus agnoſcens rei veritatē ex conſtellatiōeſpeciali hoc factum eſſe dixit. ⁊ paſtorem a manibus eorū redemit. Hec ſunt verba Alberti. Uidimꝰ bicorporē. ⁊ corpora eoꝝ in nullo loco erant coniuncta niſi in dorſo. ⁊ habebant duo capita. quatuor pedes. quatuor manus. ⁊ ibāt etiāadquācunqꝫ partem vertebantur. Uerba Alberti. Uidimus hircum non habentem niſi pedes anteriores. ⁊ parteꝫpoſteriorem ſcꝫ culum traxit poſt ſe ſuper terrā. Uerba Alberti. Narrauerunt nobis. duo homines fuerūt in dorſo cōiuncti. ⁊ erant contrarie complexionis. ⁊ cum vnus eoꝝ fuitfuribundus alter fuit manſuetus. ⁊ vixerunt ꝑ duos annos⁊ vnus prius moriebatur. alter vero tamdiu ſuꝑfixit donecex fetore infectus moriebatur.
