Areſtotelis Querit̉ quō fient hec. Rn̄r per talem modum. quia ſemen funditur ad cellulas matricis. qd̓ pro generatōe duoꝝ fetuū ſufficit. tunc forte qn̄qꝫ contingit interſticium pellis medi ans inter duas cellulas rumpitur. in dorſo ramificant̉. iungunt̉ habentes duo capita diſtincta. Querit̉ vtrū ſit vnꝰ vel duo. Rn̄r ẜm areſto. reſpicien­dum eſt ad cor. vn̄ bn̄ ſunt duo corda ſunt duo homines. Quare aliqn̄ homo generat̉ magno capite vel cuꝫ ſex di gitas in vna manu. vl̓ cum quatuor. Rn̄r ẜm albertū eſt ꝓ­pter ſuꝑfluitatē nimiā abundantiā materie. vn̄ qn̄ materia ſuꝑfluit. tūc generat̉ caput nimis magnū vel ſex digiti. vel tuor pedes. vel alioꝝ ſuꝑabundantia menbrorum. Sed qn̄ materia deficit. tunc generatur menbrū minus qͣꝫ deberet vl̓ pauciora menbra. Et ſic albertus auerrōis diſtinguunt. ij. phiſicoꝝ quantitatē diſcretam continuam. Quare mulier ſit monſtrū in natura. Rn̄r ex. ij. phiſicoruꝫ. Omne occaſionatū eſt monſtrū. ſed mulier occaſionaliter ducta eſt. ergo ⁊c̄. Minor ꝓbat̉. qꝛ natura nunqͣꝫ intendit ge­nerare femellā. ſed ſemper maſculum. Sed natura generat quandoqꝫ femellam propter materie indiſpoſitionem. vt pri­us dictum eſt. Quare quidā totaliter aſſimilantur patri. quidā totaliter matri. quidā vtriqꝫ. quidā neutri parentū. Rn̄r ẜm areſto. ſi ſemen patris totaliter ſuperat ſemen matris. tunc puer tota­liter aſſimilatur patri. Si autem per oppoſitum tunc matri. Sed quandoqꝫ neutri aſſil̓atur. hoc cōtingit varijs de cau ſis. qn̄qꝫ ex diſpoſitione pͥmaꝝ qualitatū. qn̄qꝫ ex influxu con ſtellat onis celeſtis. Et ſic refert albertꝰ magnus exemplū quondā tꝑis erat bona conſtellatio generatione porcoꝝ. generabat̉ homo habens faciem ad inſtar porci. ẜm hoc ꝓ­ducuntur monſtra deuerſimode. Quare pueri frequentius aſſimilant̉ patri qͣꝫ matri. Rn̄r hoc eſt propt̓ ymaginationem matris de diſpoſitione pa tris in coitu. Un̄ rōne fortis imaginatiōis de qua memorat̉ temꝑe conceptionis pueri maxime attrahant eius diſpoſitio nem aut colorem. vt ſuperius patuit de regina. qua hyma­