nius.§. fi. Galdus. 1j. Repetitio vſufructus hꝫ locū ī vi EPe̓ le ta. ⁊ non poſt mortē legatar j na ſit facta cōmemoratio heredis. h. d. ⁊ dic vt noͣ. G. C. e. l. antiquitas. Itē noͣ hic illa verba quali cunqꝫ rōne vel ingenio que quottidie inſerunt̉ in clauſulis inſtrumentorum. Bal. . Licet mutet̉ forma in acceſſorio n̄ 5 UN At extinguit̉ īprincipali hoc dicit. Nō. ꝙ edificia que ſunt in fundo cenſent̉ ac ceder̄ fundo. ⁊ facit ad ſtatutū quod dicit ꝙ do mus nō debeant extimari in extimo cōis ꝙͣ non intelligatur de domibus que ſun in agris gratia agrorū. qꝛ illa cēſentur acceſſio fundi ⁊ nont debēt ꝑ ſe cenſeri. h. d. Uid tamen. Non tan . Nō. ex iſto.§. cum ſequenti vſqꝫ ad lLIII. l. ſi cui balnei multa exempla de mu tatione forme. Saldus. . Nota ꝙ mutato mi I cui balnet n̄ſtro ex quo depēde effectus intelligit̉ res mutata. ⁊ ſic eſt ar. ꝙ ſi d̓ ortolano fiat cedo d̓beat amodo rn̄dere ſub ca merlengo cerdonum. Baldus. Iuſuſtructuarius meſ . hꝫ duos intellectus. primus ē ꝙ fructua Srius non facit fructus ſuos ſeperatione ni ſi recōdat in orreo ſecus in bonefidei poſſeſſore qui hꝫ ciui lem poſſeſſionē. qꝛ ſtatim efficit̉ dn̄s fructuū poſt ſeperatio nem ẜm hoc labeo corrigit̉ a iulliano. Sed intellectus non eſt verus. ⁊ iō tene ẜam lec. valet ꝙ in fructuario requirat̉ ſeperatio eius noīe ẜm labeonē ⁊ bene. Et ideo ſi non ſunt ſeperati ab hodie. ſꝫ cāu. vt qꝛ ceciderunt oliue vl̓ poma vi vetorum non ꝑtinēt iſta ad fructuariū. ſed ſola ſeperatōe be ne credo ꝙ ꝑtineāt ſi poſtea vſufructuarius mouet de loco ad locum vel recondit in orreo vt. sͣ. de vſufruc. l. ſi fur. de ceſſerit ſed in bonefidei poſſeſſore ꝗ poſſidet dn̄ij cogitatio ne ſufficit ſola ſeꝑatio a quocunqꝫ vel ēt ꝑ cāum ⁊ iſte ē ve rus intellectꝰ. ⁊ hoc declarat̉ ꝑ cy. C. de rei vē. l. certuꝫ tan git̉ ēt ꝑ G. C. de acqui. poẜ. l. lꝫ in. vi. col. vbi omnino vide as. Et tria facit hec. l. i. ponit dictum labeonis bimēbre. ẜo diſtinguit ip̄m dictum quo ad vnū membruꝫ.ſ. de fructi bus ſeperatis. tertio addit diſtinctionemiullia inter fructua riū ⁊ bonefidei poſſeſſorē. ẜa ibi ſed vt verum. tertia ibi iul lianus ait noͣ. bene hāc. l. ⁊ ē rō in fructuario. qꝛ vſufructua rius adminiculū facti deſiderat vt. sͣ. ti. i. l. i. in prin. Iteꝫ qꝛ vſufructuarius hꝫ ſolā naturalē que non eſt potens ex ſe ſi ne alio adminiculo ad fructuū acquiſitionem. requirit ergo quoddā adminiculū ademptionis poſſeſſionis fructuū ꝑ ſe perationē eorū eo nomine ſufficeret ēt adminiculū vtilis do minij in ēphiteota. qꝛ naturalis poſſeſſio cauſata a dn̄o ſuffi cit bene ad acquiſitionē fructuu. ut. jͣ. de uſur̄. l. qui ſcit.§. p̄ terea. In tex. ibi labeo ait. ⁊ bn̄. ⁊ glo. or. azo. que dicit ⁊ male eſt falſa. ⁊. d. azo. ſomniauit Nō. ꝙ fructus ſeperatos fructuarius tranſmittit ad heredē nō ſeperatos non trāſmit tit ẜm labeonem. ⁊ hoc ẜm dictū non examinat̉ hic vlterius ſed dic vt. sͣ. de vſufructu. l. deffuncti. Circa primū vero dictū de fructibus ſeperatis dicit paulus ꝙ eſt verū ſi ſunt ſeꝑati facto hominis. ſecus ſi cau qꝛ non ſufficit ſeꝑatio cau ſalis ad acquiſitionē dn̄ij fructuū. ſed iul. dicit ꝙ nec ſufficit factum hominis niſi fiat ꝑ fructuariū vere vel interpretati ue puta ꝑ alium eius nomine. ſecus in bonefidei poſſeſſore qui poſſidet dn̄i cognitione. qꝛ ex qualibet ſeꝑatione ſtatim acquirit dn̄ium fructuū ſeperatorū. ⁊ hoc dicit. Et noͣ. ꝙ il la opi. ꝙ ſit neceſſe fructus eſſe recōditos in orreo eſt cōtra tex. in. v̓. ſed vt verū niſi intelligeret̉ qn̄ non p̄ceſſit ſeperatō noīe fructuarij. fructus ergo per ſe cadētes non ꝑtinent ad vſumfructū niſi poſtꝙͣ ꝑcepit ēos. ⁊ iſtud dictū eſt ſubſtan tiale ſed qn̄ ſunt noīe eius ſeperati non deſiderat̉ reconditō in orreo qꝛ nihil ad rūbuꝫ. vn̄ ſi teſtator legauit vxori vſum fructum fundi. ⁊ ipſa deceſſit cū bladum erat in medis lꝫ nondū eſſet tricturatū tn̄ vxor tranſmittit ad ſuū heredē eſt ergo glo. magna huius qōnis ꝓpter tranſmiſſionem. No. iſtam expoſitionem N terdum gͣdiū manumittat̉ ꝙͣdiu incipiat manumitti. Nō. ꝙ I ſub condictionē ius ac creſcendi non ꝓcedit ex teſtīs diuerſorū penit̉. ſed bene ꝓcedit ex teſtō patris ⁊ filii quod ei pater ordinauit. vt. jͣ. de acqui. heredit̉. l. qui patri heres ex titit nota hanc regulam. Bal. de peruſio. Conſolidatō voluntaria ꝑimit vſū I LIPl frūctum nec poſtea reuiueſcit. hoc dicit. Baldus. 1. Qui Squi uſumfructu) antur ꝑte ex certa ſcīa retinꝫ quaſi poſẜionem totius ſecus ſi ꝑ errorem. h. d. facit extra de ceſſibus .c. cum olim ⁊ vide quod noͣ. in ſpec. de p̄ſcript̉. iiij. ꝑte. v̓. ſꝫ pone milles ⁊. xij. di. noxe. ⁊ facit ad noͣ. ꝑ cy. in. l. i. C. de emanci. libe. in vltima. q. noͣ. hic rōne erroris ⁊ obliuiōis poſ ſeſſionem ꝑdi. ⁊ etiaꝫ per ius quod ꝗs hꝫ. In tex. ibi ti vellit pro tunc non enim dico ꝙ intendat renunciare ⁊ ſic non ob. jͣ. de vſur̄. l. q̄ ſemiſſes vbi ſpāle odio vſurarij. Nō. animum vtentis cōſciderari poſſeſſio enim non eſt ſine aīo ⁊ adde ꝙ noͣ. ī. l. i.§. i. jͣ. de iti. actuqꝫ priua. facit hec lex ad illuꝫ ꝗ non vtitur iuriſdictōe ſꝫ ꝑte iuriſdictōis vtꝝ retineat quaſi poſſeſſionem totius vel partis. Et facit ad qōnem hec. l. Pono ep̄s hꝫ aliquod ius viſitandi aliquam eccleſiaꝫ cū. xx. eꝗs ſtetit ꝑ. xxx. annos ꝙ non viſitauit niſi cuꝫ. x. qō̓. an p̄iudicauerit ſibi vel idem. pone in ruſtico qui tenebatur baroni dare annuatim quatuor ꝑia caponū ⁊ non dedit niſi vnum par per longuꝫ tp̄us. an p̄iudicauerit ſibi ⁊ iſta. l. dic̄ ꝙ aut ſcienter aut ignoranter. ⁊ vide dy. in. l. ſi prius. jͣ. de aqua plu. ar. Oltimo pone ꝙ ꝗdā tenebatur dare alicui centum de pecunia piſana demū mutata pecunia ſoluit de pecunia mutata que erat ita bona ⁊ ꝑ longum tēpus credi tor recepit ſolutōem de iſta pecūia quō an ſibi p̄iudicauerit dic vt hac. l. ⁊ ꝙ tēpus inſpiciatur in ſolutōne tributoꝝ ac decimaꝝ vide glo. noͣ. in clem̄. fi. extra de decimis. Facit ad noͣta ꝑ Enſuſfructusgno. de colegio deſtructo ⁊ in. c. ſecundo de oper. no. nun. Bal. j. Nō. ꝙ vxor detinet poſ mullert ſeſſionem ꝑ mariiū ⁊ ma ritus ꝑ vxorem ⁊ idem ꝑ reliquam familiaꝫ ⁊ tene menti. sͣ. de do. l. cum ꝗs ⁊ in. l. prima. C. ſi per vim vel alio modo. Baldus. .Iitellige ꝙ alueꝰ perimit vſū I A IE fuctum ſꝫ non ſimplex inunda tio. ⁊ ita intellige. l. iſtā cum. l. ſeq. poſſeſſio vero bene ꝑdit̉ per inundationē vt. jͣ. de acꝗ. poſſeſſ. .l. iij.§. labeo. Baldus. Per colonū ſuo nomi Omponius ne poſſidentē non reti net fructuarius poſſeſſionē lꝫ vſumfructuꝫ loca uerit ⁊ annuā recipiat penſionē. ſed ꝑ colonum coloni bene retinet poſſeſſionē. h. d. Non ergo detinet ꝑ ve rum poſſeſſorē ſed ꝑ detentationē. ⁊ eſt hic expreſſum ꝙ ꝑ receptionē penſionis ꝓbatur poſſeſſio. vel ēt per inſtrm̄ lo cationis vel vēditionis fructuū ꝓbat̉ poſſeſſio contra tertiū ita eſt expreſſum hic ⁊ extra de fide inſtru. c. inter dillectos in fine. quod tene mēti. ⁊ econtra vtrū non ſoluere penſionē hoc ſolum inducat priuationē poſſeſſionis. ⁊ dicendum eſt