VI. LV. ⁊ poſtea vendidit legitime: ⁊ iō cū primo diceret̉ effron.i. confirmatus ⁊ ꝑfectus dictus ē poſtea effrā.i. infirmꝰ ⁊ imꝑfectꝰ dicebat̉ aūt illa ſpelunca duplex: qꝛ ī ea duplex erat manſio ſuꝑior: in qua ſepelie bantur viri ⁊ inferior in qua femine. Eſtat vide̓ de. 10. ⁊ vltꝭ.ſ. ꝗ admit tant̉ ad accuſandū ſimoniacuꝫ ⁊ teſtificandū ꝯͣ eum. Scienduꝫ igit̉ ꝙ ad accuſandū ſimoniacū admittunt̉ omēs etiā criminoſi ⁊ infames: dū modo nō ſint inimici ⁊ cōſpiratores. Et hͦ ſi accuſatꝰ ſit clericus male fame. Secus eſt ſi ſit clericus bone fame: vt exͣ e. tanta. ⁊. 2. q. i. in ꝓprijs. cum tn̄ accuſator non ꝓbet: ſed teſtes multi ad accuſandū admittunt̉: ꝗ a teſtimonio repellunt̉. Et iō refert inter hoc ⁊ illud exͣ e. licet.§. pe. in fi. ꝗ autem admittant̉ ad teſtificandū docemꝰ ꝑ illā decretalē exͣ e. ꝑ tuas.i. quā quidā ad maiorē euidentiā multipliciter diſtinguūt. Et pͦ circa modū agendi: vtꝝ agat̉ de crimine ſimonie criminalit̓: vel ciuilit̓: ⁊ſi ciuilit̓: vtrū de rigore vl̓ de eꝗtate. 2º diſtinguūt circa ꝑſonas ꝯtra qͦs ꝓcedit̉: vtruꝫ ſi ſint regulares vel ſecula res ⁊ ſi ſint regulares vtrū ſint inferior gradus an excellētioris dignitatis: ⁊ an illi idē ſūt bone opīonis vel male fame. ⁊ vtrū poſſint puniri defacili an ſine ſcandalo nō poſſint ꝯdemnari. 2º diſtīguūt circa ꝑſonas teſtiū vtꝝ ſint honeſti: vel emendati de crimine: an ꝑſeuerēt in ipſo. ⁊ an ip̄i teſtificentur ex charitate vel ex odio. 4º etiā q̄ crimina obijciant̉ teſtibꝰ vtꝝ eadē vel maiora an paria vl̓ mīora 5º an ſint etiā alia admīcula q̄ adiuuent teſtes. Recollige illos. 5. mos qͣꝫtum ad alterā ꝑtem dicēdo: ꝙ teſtes criminoſi ⁊ maxīe emendati de crimīe: ꝗ alijs adminiculis fulciunt̉. Et credit neceſſariū eſſe Hoſti. ꝙ.ſ. alijs adminiculis fulciant̉ qn̄ ſunt crimīoſi nō emēdati: al̓s nō. maxīe nō ꝑticipes in ſcelere ⁊ munere: zelo iuſti tie teſtificantes: quibus minora crimina opponunt̉: vt furti: ⁊ adulterij: q̄ ſūt mīo ra ſimonia: admittunt̉ ꝯͣ regularem infe rioris gradus grauit̓ infamatū: qui ſine ſcandalo pōt facile remoueri. Et hoc qn̄ agit̉ ciuilit̓: ⁊ ẜm temꝑantiā equitatis: non vt deponat̉ ab ordine: ſꝫ vt amoueat̉ ab adminiſtratōe. Et ideo tales ꝯͣ talem talit̓ admittunt̉: qꝛ ex leuioribus cauſis remouent̉: ſicut quorūdaꝫ religioſorum approbata conſuetudo depoſcit. Et hͨ oīa ꝓbant̉ exͣ e. ꝑ tuas. p̄dictam aūt diſtinctionē dicit Hoſti. ita ſtricte ſeruandam: ꝙ ſi membrū vnuꝫ deficiat: teſtē repellit. Et hoc vr̄ etiaꝫ Ber. ſentire in pͥma glo. Et ſic nō admittit Hoſti. criminoſos ſine adminiculis etiā in crimine ſimonie: ⁊ ꝯͣ regularē inferioris gͣdus. Nec etiā illos ꝗ non zelo iuſtitie: ſꝫ malignitatis fomite teſtificant̉: vt inimicos capitales ⁊ conſpiratores: vt in. c. ꝑ tuas. i.§. nos vero. Nec etiā admittit p̄dictos ſi agit̉ ad depoſitōeꝫ gͣdus. Aut etiā ſi teſtificet̉ crimē ꝑ aliquē ad hͦ: vt ꝗs remoueat̉ ab admi niſtratōe: qꝛ tūc ẜꝫ rigorē iuris ꝓcedi dꝫ Item nec ip̄os admittit ſi ſecularis accuſatur: vel regularis ſuꝑioris gͣdus vt ep̄s vel inferioris gͣdus bone opīonis: vel ꝗ nō pōt ſine ſcādalo remoueri. Alij dicūt ꝙ iſta decretal̓ ꝑ tuas. corrigit̉ ꝑ Gregꝭ. extra de teſtibus. teſtimoniū. Sed Hoſti. reputat abſurdum: cū ip̄a ſit valde rōna bilis. Ideo dicit decretalē Gregꝭ. intelligendā ẜm p̄dictaꝫ diſtinctōem. ¶ Quid d̓ ſocio ſiue mediatore in ſimonia: nūꝗd admittet̉ ꝯͣ auctoreꝫ ſimonie. ℟ndeo ſi talis ſit ſocius tm̄ crimīs ⁊ nō muneris admittet̉ ꝯͣ eum: etiā ſi agat̉ tm̄ ciuilit̓. Non aūt ſi agat̉ criminialit̓: ſocius v̓o criminis ⁊ muneris: nō admittet̉ etiam ſi agat̉ tm̄ ciuilit̓. li. 6. de teſtibꝰ. mediato res. Et ẜm Io. an. hͦ. c. intelligit̉ de media tore nō emēdato de crimīe: al̓s eēt quod dam ſpāle in hͦ. exͣ e. ti. teſtimonium. vel pōt dici ꝙ de emendato intelligit̉: ⁊ bene ē ſpeciale: qd̓ mediator admittat̉. ¶ Sꝫ quō repellet̉ ſocius ſiue ꝑticeps criminis ſi enim accuſatus dieat non potes ꝯͣ me teſtificari: qꝛ ſocius meꝰ in eodē crimine fuiſti: condemnabit̉ vt cōfeſſus: vt exͣ d̓ cōfeſſi. c. i. Si v̓o dicat non feci qd̓ impo nit̉ mihi: ⁊ ſi feciſſem non potes eē teſtis tanqͣꝫ eodē vicio laborās: ſic mentitur: ⁊ lex nō docet mētiri. 23. q. 4. ꝗ peccat. ẜm aūt Gre. naſon̄. cui etiā ꝯſentit Hoſti. dicere pōt excipio ꝯͣ te: qꝛ dico te crimē illd̓ ꝯmiſiſſe ſuꝑ qͦ vis me accuſare vel teſtifi cari: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō fore audiēdū: ⁊ ꝙ ita of fero me ꝓbatuꝝ. Si.n. iudex exceptōem talē nō admittat appellabit̉ iuſte: vt extͣ de appel. interpoſita. ¶ Explicit liber ſextus huiꝰ ſumme