o apo­agerent ſecū glo. ⁊ gati ⁊ Itē cat. excipi. dubiuꝫ ellaniā no­onſo­mune uſmo ſefitio quaꝫ fecit rum ⁊ te hic ca ⁊ hoc apo­odā debꝫ ampliare dulciſ ac. it lex prin. iiii. quia habēt l. trū. Ite in materia odioſa ⁊ exorbitante a iure cōi ar. l. cum quidē. ff. de li. ⁊ poſt. ⁊ extra de re. iuris. c. ea que a iure nec ob. ff. de excu. tu. l. fi. qꝛ ibi ſi non exercet officiū ſtat ꝑ euꝫ: ⁊ ideo ſibi p̄iudicat. ff. de ꝯdi. ⁊ de. l. inter de contra. emp. ⁊ uen. l. labeo. Sed adhuc remanet dubium an beneficia morientis extra curiā nacent in curia. ꝑ dictā reſeruationē: ⁊ diſtingue an Clemens reſerua uit beneficia omniū capellanorum: an capellanoruꝫ ſimpliciter: an capellanorū comenſaliū. ſi omnium ex peditū eſt ar. illorum que notant̉. ff. de le. iij. l. queſitū .§. illud ⁊. l. heres meus.§. duo. Iteꝫ eius ꝙ noͣ. eo. ti. l. iulianus in prin. Itē. e. ti. l. ſi cui. ⁊. ff. de au. ⁊ ar. l. pediculis.§. labeo. Secundo caſu idē cuꝫ ſit ratio ea dem mouendi principē ubiqꝫ ad reſeruationē. ⁊ hu iuſmodi faciendā ſi idem ius debet habere. ff. de uer. ob. l. a titio. ff. de fun. l. i.§. interdiciū ⁊. ff. ad. l. acqui. .l. illud. In tertio caſu reſeruatio tantū ſtabit in ter minis ſuis ut ad beneficia cōmenſaliuꝫ reſtringatur ff. de exerci. l. i.§. is qui nauē uer. in re igitur dubia .ff. de le. iij. l. nō aliter ⁊. ff. de ſuppel. le. l. labeo cum ſi. Quintū dubium erat duplexuꝫ: an appellans in cauſa beneficiali poſſit proſequi cām ipſius appella tionis in curia in penā contumatie appellamus non obſtante ꝙ appellatio īfra menſeꝫ intimata non fue rit appellato ⁊ an talis appellatio poſſit deuoluere in fauorē appellantis ⁊ in odiū appellanti. Item du bitabatur ſub eodē proponente ⁊ ſcribente. an libel lans ſuper īquietatione ⁊ perturbatione: ⁊ ſuꝑ eius concludens ſatis probet ſi ꝯſtet per producta reum appellaſſe a ꝓuiſione appellati agentis: ⁊ ab indu­ctione ī poſſeſſionē qua appellatus eſt beneficij poſ ſeſſionē adeptus: cum nulla alia ꝑturbatio ſit proba ta. Ad primū uidetur ꝙ talis appellatio non poſſit deuoluere ꝑ decre. cām electionis de elec. in clemē. ibi tunc demū ad ſedem eandē ⁊c̄. ⁊ in codem capitu lo ibi ītimatio non aliter facta omniū ⁊c̄. ex quibus uidetur uelle ibi ꝯſtituens ꝙ nullo modo ⁊ nulli ua leat appellatio niſi ſeruet̉ forma dicte decretalis: qꝛ qui omne dicit nihil excipit. ff. de penu. le. l. nō omne ⁊ noͣ. C. man. l. a ꝓcuratore in gloſ. ⁊ facit optime. ff. de poſtul. l. quos ꝓhibet ⁊ inſti. qui. ali. li. uel non: ſe cundo reſponſo. cū ſi. in contrarium tamen ꝯſultum eſt. ⁊ hoc tenet. d. Egid. de beneuento. idē etiaꝫ uide tur tenere Io. an. in. d. c. cām electionis in glo. ꝙ et go notat Inno. ⁊c̄. circa fi. ibi quare cōſulo ⁊c̄. ⁊ ita uidetur ſi ueniret ⁊ ꝯtra. ⁊ pro hac parte uident̉ face re rōes: primo qꝛ qui certus eſt certiorari non debet ut. ff. de ac. emp. l. i.§. uenditor ⁊.§. fi. ff. d̓ edil. e. l. i.§. omne. ⁊. l. ſi tamen.§. ei. qui extra de re. iuris. c. eū qui ſi ergo appellatus: iaꝫ eſt certus de appellatione fru ſtra de alia ītimatione queri uidetur. ⁊ ad hec opti­me uenit textus in. d. dec. cām circa finem ibi niſi ad appellatū ⁊c̄. ubi uidetur ſufficere qualitercunqꝫ ue niat ad notitiā appellati. Sed ad iſtud argumentuꝫ poſſet faciliter reſponderi: ⁊ etiam ad dictum textuꝫ .c. qꝛ in dec. cām non ſimplex certioratō requiritur: ſed ꝙ infra certum tempus ut pꝫ in primo reſponſo eiuſdem. c. ⁊ in predicto. v̓. niſi. Si uero infra dictuꝫ tp̄s fuiſſet certioratus ⁊ haberet certaꝫ plenam noti tiaꝫ de appellatione uidetur ſatis ꝯcludere. ar. predi­ctum uerū. alia ſecunda rō uidetur que fortius urge qꝛ ꝙ fauore alicuius introductuꝫ eſt ⁊c̄. ⁊ licitum eſt unicuiqꝫ renuntiare iuri ꝓ ſe introducto. C. de leg. .ſ. qd̓ fauore de pac. ſi quis in ꝯſcribendo ⁊. ff. de pac. .l. pactū ⁊. ff. de mino. l. ſi iudex cuꝫ ſi. Sed dicta dec. ꝓuidet appellato non appellanti ut patet in fi. dicte gl. ibi ſolutio appoſita ⁊c̄. ubi hoc expreſſe dicit Io. an. ergo uidet̉ ꝙ liceat appellato uti appellatione: ⁊ ſi non fuerit intimata: nec ob. l. quos prohibet: qꝛ ibi prohibitio ſit propter fetorē pretoris: ⁊ propter im­probitatem poſtulantium ut ibi notat. Item nec il­lam inſtitutio. qui ali. licet quia ibi expreſſe ponitur pro cauſa ſpecialitatꝭ: fragilitas mulierū: que hic ceſ ſat. ad textū decretalis cauſa: ibi tunc demū ⁊c̄. ⁊ ibi ī timatio nō ⁊c̄. dic ꝙ ille textus debet ītelligi ſcd̓ꝫ in tentionem diſponentis ⁊ cauſaꝫ diſponēdi de deci. .c. ex multiplici et. c. ad audientiaꝫ ⁊ de preben. c. fi. ⁊ de reſcrip. c. mādatū ⁊ mentē legiſpotius que uerba debemus attendere. ff. de legi. l. ſcire. ⁊. ff. de adime. l. l. iiii.§. conditio ⁊. C. de li. pre. ⁊ ex. l. iii. xxviii. diſ. c. et ſi diceret̉. c. omnes et. c. ſedulo. cū igit̉ ꝯdentꝭ ītentio fuerit prouider̄ appellato uidet̉ ſufficer̄ talis certifi­catio de qua ipſo reperit̉ Scd̓a pars dubij erat an libellans ⁊c̄. ut. sͣ. patꝫ. ad quaꝫ dicebat̉ cōſulēdo ꝙ ſufficiens erat ꝓbatio inquietatiōis. ſi doceret̉ re­um ut p̄mittit̉ appellaſſe ⁊ ꝓ hoc allegabat̉ glo. com­poſtellani de ele. c. ſtatuimus. li. vi. ſuper uerbo impu­gnat et de reſcrip. c. mandatū in. iii. glo. ſuper uerbo proſequi. v̓. ſed nunquid habes ⁊c̄. ⁊ de hoc ī ſpe. ſub ℟ica. de actione ⁊ peti.§. ſuper actionibus. v̓. ſꝫ que rit̉ et. v̓. ſed ꝙ ordo. oportet. et. v̓. ſed nunquid Eodem menſe Die ueneris. xxiiii. po ſitū eſt in ꝯſiſtale ſac tum. Quidam pro certa ſūma pecunie: quā dicebat̉ ipſum debere ex cauſa emptionis cuiuſdam domus pretendebat ſe eſſe excommunicatū iniuſte: immo p̄­tendebat proceſſum pronūciari nullum: ⁊ ipſum iu­dicem ratione iniuſti proceſſus nec non inique pro nunciationis et actionis: ac etiaꝫ iniurie ſibi occaſio ne p̄miſſorū. illate: petijt cōdemnari in damnis: īter eſſe ⁊ expenſis. ⁊ tenebat̉ per maiorem parteꝫ immo. quaſi per oēs ꝙ iudex huiuſmodi debeat ꝯdemnari parti querelanti ī damnis ⁊ intereſſe: ⁊ ꝙ bona erat ꝯcluſio quo ad iniuriam. Itē ꝙ nullus erat proce­ſus ⁊ hoc ultimū ſi probatur: qꝛ de proceſſu prece­dente ſententiā diffinitiuā non apparebat: que ſenten tia p̄tendebatur ſuper debito eſſe lata: licet iudex ꝓ ceſſum p̄tenderet: de quo aliqualiter non ꝯſtabat: ⁊ ſic ſententia ꝓcedere non potuit: nec tenere eius pro ceſſus p̄ambulus non patebat. ar. extra de ꝓbatio. c. quoniā contra falſam in fine. ⁊ eorū que ibi notan­tur ꝑ Ber. ⁊ Inno. ⁊ uide que notantur per eundē Inno. de of. dele. c. cū in iure ſuper uerbo demāda to: ⁊ facit extra de fide īſtru. c. i. C. de man. prī. l. i. ⁊. c. de arbit. l. ne in arbitris.§. ſin autem cū. ⁊ uide ꝙ de­huiuſmodi puncto tangitur in Specu. de ſententia et hijs que ipſam ſequūtur.§. ut autem. v̓. et no. ſcd̓ū quoſdam. et de probatione.§. fi. v̓. ſed pone: et de in ſtru. ed.§. reſtat. v̓. in ſumma ſi recte. de ſnīa excōmu nicationis. licet ſaltim dicebat̉ ꝙ cum ſnīa excōmu­